Τα rail shooters είναι παιχνίδια δράσης που χρονολογούνται πολλά χρόνια πίσω και μάλιστα στα πρώτα χρόνια των βιντεοπαιχνιδιών, υιοθετώντας πολλές φορές τεχνολογίες και μηχανισμούς που δεν βρίσκουμε εύκολα σε πολλά παιχνίδια. Ένα από τα πιο γνωστά του είδους είναι το House of the Dead που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε Arcade Machines και χρησιμοποιούσε ένα πλαστικό πιστόλι για να μπορεί ο παίκτης να σημαδεύει και να πυροβολεί.
Το House of the Dead, μαζί με το Resident Evil, ήταν υπεύθυνο για τη διάδοση των βιντεοπαιχνιδιών με ζόμπι, καθώς και την εκ νέου εκλαΐκευση των ζόμπι από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και μετά. Αυτά τα δύο παιχνίδια, μαζί με όλα εκείνα που κυκλοφόρησαν αργότερα οδήγησαν σε ένα μεγάλο ενδιαφέρον για ταινίες με ζόμπι κατά τη δεκαετία του 2000. Το House of the Dead ήταν αυτό που μας γνώρισε τα τρεχούμενα ζόμπι, τα οποία έγιναν δημοφιλή σε ταινίες και βιντεοπαιχνίδια κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000.
Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα κλασικό παιχνίδι στο είδος του που ήταν υπεύθυνο για ορισμένες καινοτομίες στο είδος αλλά και αρκετές ώρες διασκέδασης σε κάποιο arcade της γειτονιάς (αν και θυμάμαι πως δεν υπήρχαν τέτοια εδώ στην Ελλάδα παρά μόνο μερικά machines σε ορισμένες καφετέριες).
Μετά από περίπου 26 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία και περίπου 4 μετά το πιο πρόσφατο τίτλο της σειράς, το House of the Dead επιστρέφει με το δικό του Remake για κονσόλες και συστήματα νέας γενιάς με ό,τι θα περίμενε ο καθένας μας από μια νέα έκδοση ενός αγαπημένου είδους. Ωστόσο, έχουμε συνδέσει την έννοια του Remake με το ότι ένα παιχνίδι θα έχει δεχθεί αλλαγές σε πολλά στοιχεία του, αλλά πέρα από τα γραφικά και ορισμένα στοιχεία του gameplay, θα δούμε πως δεν υπάρχουν πολλές αλλαγές από το πνεύμα του παρελθόντος.
Η ιστορία του House of the Dead δεν είναι κάτι ιδιαίτερο για τα σημερινά δεδομένα αλλά όπως είπαμε ήταν η αρχή για πολλά σενάρια και περιπέτειες που ακολούθησαν στην ποπ κουλτούρα. To παιχνίδι λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη, σε μια έπαυλη που αποτελεί το σημείο μηδέν μιας επιδημίας που απειλεί ολόκληρο τον κόσμο.
Ο αναγνωρισμένος βιοχημικός και γενετιστής Dr. Curien προσπαθεί να βρει την φύση της ζωής και του θανάτου. Υποστηριζόμενος από την DBR Corporation και με την βοήθεια της επιστημονικής του ομάδας, η συμπεριφορά του Curien γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη με αποτέλεσμα τα πειράματά του να παίρνουν ζωή και…τις ζωές όλων όσων βρίσκονται γύρω τους.
Τον Δεκέμβρη του 1998, ο Πράκτορας της AMS, Thomas Rogan λαμβάνει μια κλήση κινδύνου από την αρραβωνιαστικιά του Sophie Richards από την Έπαυλη του Curien. Ο Rogan και ο συνεργάτης του G θα βρεθούν στην Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα στην Έπαυλη η οποία έχει γεμίσει με απέθαντους και τα πειράματα του Curien. Στο επίκεντρο της επίθεσης βρίσκονται όλοι οι επιστήμονες της ομάδας, τους οποίους καλούμαστε να σώσουμε εξίσου την στιγμή που η περιοχή γεμίζει με απέθαντους, τέρατα και αβεβαιότητα για το μέλλον.
Από εκεί ξεκινάει μια σύντομη αλλά δυνατή περιπέτεια γεμάτη διαφορετικά μονοπάτια και 3 διαφορετικά τέλη που ξεκλειδώνονται ανάλογα το τελικό μας σκορ. Ναι, μιας και μιλάμε για ένα Arcade παιχνίδι, οτιδήποτε κάνουμε βασίζεται στο τελικό μας σκορ και στο να πάρουμε όσους περισσότερους πόντους γίνεται.
Το House of the Dead είναι ένα αρκετά μικρό παιχνίδι. Σε μια καθισιά μας μπορούμε να το ολοκληρώσουμε με σχετική ευκολία. Βέβαια, μια φορά ίσον καμία και αυτό διότι υπάρχουν διαφορετικά μονοπάτια που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να φτάσουμε στο τέλος, με κάθε ένα από αυτά να περιέχουν διαφορετικούς εχθρούς και μυστικά.
Ως rail shooter, αυτό που κάνουμε ως παίκτες είναι να πυροβολούμε ό,τι έρχεται κατά πάνω μας την ίδια στιγμή που προσπαθούμε να ανακαλύψουμε κρυφά νομίσματα και αντικείμενα μέσα σε καταστρέψιμα αντικείμενα όπως κιβώτια και βαρέλια. Αυτά έχουν μια χαρακτηριστική χρωματική διαφορά από το υπόλοιπο background οπότε πυροβολώντας τα μπορεί να βρούμε νομίσματα που δίνουν παραπάνω πόντους ή άλλα αντικείμενα όπως ζωή και health packs.
Οι πόντοι που βρίσκουμε λειτουργούν ως το τελικό αποτέλεσμα για τα leaderboards ενώ από την άλλη μπορεί να λειτουργήσουν ως νόμισμα για την αγορά περισσότερων credits. Θα πρέπει να είμαστε σίγουροι όμως για το αν θέλουμε να δαπανήσουμε πόντους καθώς όσο πιο πολλούς από αυτούς μαζέψουμε τόσο πιο κοντά στο πραγματικό τέλος θα βρεθούμε.
Μαζί με τα διάφορα μυστικά στους πόντους συντελεί και η διάσωση των επιστημόνων η οποία γίνεται κατά την διάρκεια της περιπλάνησης. Συνήθως, κάθε επιστήμονας βρίσκεται αντιμέτωπος ή κυνηγείται από ένα ζόμπι. Έτσι, θα πρέπει να έχουμε τις αισθήσεις μας στο 100% και τα αντανακλαστικά μας στο 101% προκειμένου να τους σώσουμε. Αλλά παράλληλα θα πρέπει να προσέχουμε γιατί μια σφαίρα μας είναι ικανή να τους σκοτώσει.
Υπάρχουν δύο διαφορετικές επιλογές για την καταμέτρηση του σκορ. Από την μια μεριά έχουμε το ‘Classic Mode’ που μετράει το σκορ ανάλογα με το που πετυχαίνουμε και πως σκοτώνουμε τα ζόμπι ενώ στο ‘Modern Mode’ μπαίνουν στην μέση διάφορα multipliers που μας βοηθούν να ανέβουμε ακόμα πιο ψηλά. Κάθε mode έχει τα δικά τους leaderboards οπότε έχουμε ακόμα έναν λόγο να παίζουμε για καλύτερα scores.
Φυσικά, υπάρχει και ένα νέο mode γνωστό ως ‘Horde mode’ που πέρα από μερικές παραπάνω προκλήσεις όπως πολύ περισσότερους εχθρούς μας δίνει και νέα όπλα για να αντιμετωπίσουμε τις ορδές των απέθαντων. Μερικά από αυτά τα νέα όπλα είναι το shotgun ή το assault rifle τα οποία μας βοηθούν να καθαρίσουμε γρηγορότερα τις ορδές την ίδια στιγμή που προσδίδουν παραπάνω διασκέδαση στην όλη κατάσταση. Αυτό είναι ένα mode που μοιάζει βγαλμένο από το Scarlet Dawn καθώς και σε εκείνο το παιχνίδι είχαμε ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος εχθρών και διαφορετικά όπλα για να διαλέξουμε πριν από κάθε πίστα.
Για κάποιον που είναι νέος στο είδος όμως ίσως του κακοφανεί η ύπαρξη του manual reload ή της χειροκίνητης στόχευσης με τους μοχλούς του controller. Ευτυχώς, οι επιλογές που μας δίνονται στα settings είναι αρκετές για να φέρουμε το gameplay στα μέτρα μας. Για παράδειγμα, μπορούμε να επιλέξουμε το gyroscope mode για να στοχεύουμε με τα joycons και για μεγαλύτερη ακρίβεια υπάρχει η υπο-επιλογή για την χρήση του stick μαζί με το gyroscope για μεγαλύτερη ακρίβεια. Παράλληλα, υπάρχει η επιλογή για auto-reload μαζί με τον χρόνο που θα χρειάζεται για να γίνει αυτό. Μπορούμε να το βάλουμε να κάνει κατευθείαν με το που τελειώσουν οι σφαίρες οπότε έχουμε ένα πολυβόλο σε μορφή πιστολιού.
Μιλώντας για επιλογές μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε performance mode και quality mode ακόμα και στην έκδοση του Nintendo Switch. Όπως λέει και το όνομά τους, κάθε επιλογή μας επιτρέπει να παίζουμε είτε με περισσότερα fps είτε με καλύτερη ποιότητα στα γραφικά. Κάθε mode βοηθάει αντίστοιχα σε κάθε docking mode που θα παίξουμε. Για παράδειγμα, το quality mode είναι καλύτερο όταν παίζουμε στην τηλεόραση, εκεί όπου τα γραφικά είναι πιο καθαρά. Αντίστοιχα, αν παίζουμε σε portable mode, ίσως το performance mode να είναι καλύτερα για την εμπειρία μας – αν και στο portable πολλά από τα στοιχεία είναι αρκετά μικρά οπότε ίσως η τηλεόραση να αποτελεί μονόδρομος τις περισσότερες φορές.
Τέλος, υπάρχουν όλα εκείνα που θα περιμέναμε από ένα remake όπως η δυνατότητα να παίξουμε μαζί με κάποιον φίλο μας είτε σε co-op είτε ως competitive για το ποιος θα σκοτώσει τα περισσότερα ζομπι και θα κάνει το μεγαλύτερο score. Φυσικά, υπάρχει το gallery mode όπου υπάρχουν σχέδια και γραφικά από το παιχνίδι.
Το The House of The Dead είναι μια σειρά που είναι βασισμένη στα arcade machines και αυτό φαίνεται τόσο από τα γενικότερα συστήματά του όσο και από το χρόνο που χρειαζόμαστε για να τα ολοκληρώσουμε. Στην πλειοψηφία τους, η ιστορία χρειάζεται περίπου 1 ώρα για να την ολοκληρώσουμε με αποτέλεσμα να νιώθουμε πως τα γεγονότα μας προσπερνάνε δίχως έλεος. Τα διχαλωτά μονοπάτια που ξεκλειδώνονται ανάλογα με το αν θα σπάσουμε ή αν θα προλάβουμε να ενεργοποιήσουμε κάποια κλειδαριά μας δίνουν μερικούς λόγους παραπάνω για να επανεκκινήσουμε το run.
Ένα κοινό στοιχείο της σειράς είναι πως θα χρειαστούμε τα τέλεια αντανακλαστικά για να μην δεχτούμε ζημιά καθώς πολλά από τα ζόμπι μπορεί να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με το που φτάσουμε σε ένα δωμάτιο. Πολλές φορές δεν θα προλάβουμε καν να πυροβολήσουμε με αποτέλεσμα να χάνουμε λίγη από την ζωή μας – η οποία μεταφέρεται στο επόμενο κεφάλαιο ως έχει. Κάθε φορά που πεθαίνουμε μπορούμε να δαπανήσουμε ένα credit για να συνεχίσουμε από εκεί που είμαστε με αυτά να τελειώνουν και να μπορούμε να αγοράσουμε περισσότερα θυσιάζοντας τους πόντους που έχουμε μαζέψει. Είναι ένα καλό σύστημα risk-reward που είχαμε να το δούμε πολλά χρόνια και συντελεί στην arcade αισθητική του remake.
Ως τίτλος είναι αρκετά διασκεδαστικός για σύντομο gameplay. Είναι για εκείνες τις ώρες που θέλουμε να παίξουμε κάτι σύντομο μόνοι μας ή μαζί με την παρέα μας και αν είχατε ευχαριστηθεί τον παλιό τίτλο τότε σίγουρα θα σας αρέσει και το remake. Με νέα γραφικά, καλή απόδοση και το ίδιο αγαπημένο gameplay με όλες τις βελτιώσεις που θα θέλαμε να δούμε σε χειρισμό και παραμετροποίηση, το House of the Dead: Remake αξίζει τον χρόνο μας αλλά και την τιμή στην οποία μας προσφέρεται.
