Η επιβίωση του ανθρώπου ποτέ δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Από τα αρχαία χρόνια ήταν το πρώτο μέλημα της ανθρωπότητας και συνεχώς έψαχνε τρόπους να βελτιώσει το βίο της. Έτσι λοιπόν από την εποχή του λίθου και Βικτωριανή εποχή φτάνουμε στο σήμερα. Συνεχώς ψάχναμε τρόπους να βελτιώσουμε το τρόπο ζωή μας και να προσαρμοστούμε όσο καλύτερα γινόταν με το περιβάλλον γύρω μας και φυσικά στις διάφορες περιστάσεις που προκύπταν . Κάποιες φορές με επιτυχία, άλλες με αποτυχία. Μια από τις πιο σκληρές εποχές που υπήρξαν ήταν αυτή της Άγριας Δύσης. Γιατί όταν ακούμε για αυτή την εποχή αμέσως σκεφτόμαστε μονομαχίες, άνθρωποι που πέθαιναν μαρτυρικά στην αγχόνη, περιβόητοι κακοποιοί(ή τα πρώτα δείγματα για τους gangster) και φυσικά το κυνήγι επικηρυγμένων. Έχουμε λοιπόν μια από τις πιο αιματηρές εποχές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Υπάρχει τρόπος να γίνει ακόμα πιο σκοτεινή? Η Wolf Eye λοιπόν πήρε το ρίσκο και πάντρεψε το Western με Dark Fantasy. Το αποτέλεσμα; Ένας από τους πιο ζοφερούς κόσμους που έχουμε δει στην οθόνη μας χωρίς κανένα ίχνος ελπίδας.
“That was the thing about bad dreams in the Wild North. You still had them when you woke up.”
Το Weird West μου κέρδισε το ενδιαφέρον αμέσως. Στην αρχή νόμιζα ότι είχαμε ένα φτωχό αδερφό του Red Dead Redemption και του Desperados. Παρόλο που το παιχνίδι έχει αρκετές επιρροές κυρίως από το δεύτερο καταφέρνει να σταθεί μόνο του και να μας προσφέρει μια ξεχωριστή εμπειρία. Και εδώ θέλω να σταθώ λίγο στην ελευθερία που υπάρχει στα μικρά στούντιο και το πόσο πιο εύκολα μπορούν να ρισκάρουν από μεγαλύτερα. Το ρίσκο προς τα μεγάλα κοινά δεν αντιμετωπίζεται πάντα με τεράστια αποδοχή, καθώς υπάρχει περισσότερο κοινό και ο κόσμος προτιμάει μια πιο ασφαλή επιλογή. Ο λόγος κυρίως είναι ότι όταν ένα στούντιο που έχει σπαταλήσει τεράστιο χρηματικό μπάτζετ για την νέα του κυκλοφορία θέλει να προσεγγίσει όσο το δυνατόν περισσότερο κοινό γίνεται. Αντιθέτως ένα μικρότερο όνομα για να γνωρίσει επιτυχία θα πρέπει να βγει από τα ασφαλή μονοπάτια που έχουμε συνηθίσει. Να δώσει μια δικιά του πινελιά που θα ξεχωρίσει το νέο του προϊόν. Πολλές φορές όμως το ρίσκο δεν βγαίνει με αποτέλεσμα το παιχνίδι να μη συναντάει ούτε τις ελάχιστες απαιτήσεις που είχαν θέσει. Το Weird West από την άλλη είναι από τα παιχνίδια που τα κατάφεραν γιατί προσφέρει μια ξεχωριστή εμπειρία.
Για το κομμάτι της ιστορίας δεν θέλω να αναφέρω πολλά καθώς θα ήθελα να αποφύγω τα spoilers. Όσοι γνωρίζουν το είδος ενός fantasy που δεν είχε ποτέ την ίδια αναγνώριση όπως το sci-fi ή epic fantasy θα ξέρουν τι θα συναντήσουν. Το είδος fantasy που αναφέρω είναι το Weird West(άλλωστε για αυτό το παιχνίδι ονομάστηκε έτσι). Είναι ένα είδος φαντασίας που το αγάπησα από αρκετά μικρή ηλικία και πάντα έψαχνα καλές ιστορίες γύρω από αυτό. Η Wolf Eye λοιπόν αποφάσισε να μας παραδώσει ένα παιχνίδι αρκετά πιο σκοτεινό από άλλα του είδους. Το παιχνίδι χωρίζεται σε κεφάλαια. Χειριζόμαστε κάθε φορά ένα διαφορετικό χαρακτήρα(5 στο σύνολο) που έχει τη δική του ιστορία. Φυσικά όλες αυτές οι ιστορίες συνδέονται μεταξύ τους και πολλές φορές είναι στο χέρι μας. Για παράδειγμα μπορείς να βρεις τον προηγούμενο χαρακτήρα που έπαιζες και να μπει στο posse σου και να γίνει μέρος του νέου κεφαλαίου. Αυτή η επιλογή ήταν αρκετά έξυπνη καθώς το παιχνίδι σου δείχνει ότι η ιστορία δεν βρίσκεται γύρω από τους playable χαρακτήρες αλλά από τον κόσμο που το απαρτίζει.
“So, do yourself a favor and walk away. Or you and the rest of them peckerwoods will be picking your teeth up off the floor.”
Όσο για τους playable χαρακτήρες εδώ τα πράγματα κινούνται σε εξαιρετικά επίπεδα. Δεν θα βρεθείς στη θέση να συμπαθήσεις κανένα καθώς οι χαρακτήρες σου είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του ζοφερού σύμπαντος. Και να εξηγήσω τι εννοώ. Το σύμπαν του Weird West λοιπόν έχει βαφτεί με μαύρο χρώμα και πολλές φορές πέρα από την εμφάνιση δεν βλέπεις τη διαφορά που υπάρχει στον άνθρωπο η στο τέρας. Άλλωστε όπως είχε πει ο Στίβεν Κίνγκ τα τέρατα υπάρχουν και είναι πάντα μέσα μας. Μπορεί να συμβαίνουν τραγικά συμβάντα στη ζωή των ηρώων μας, όμως η σκληρότητα που τους χαρακτηρίζει δεν σε αφήνουν να δεθείς. Συναισθήματα αγάπης και στοργής δεν υπάρχουν λοιπόν αλλά μόνο μίσος και η ανάγκη του να σκοτώσεις. Και εδώ λοιπόν η Wolf Eye κέρδισε το μεγαλύτερο στοίχημα καθώς η απουσία δεσίματος του παίχτη με έναν πρωταγωνιστή λειτουργεί οργανικά στο σκοτεινό κόσμο που βρισκόμαστε.Οι διάλογοι μπορώ να παραδεχτώ ότι σε κάποιους θα τους ξινίσει. Υπάρχει ένα περίεργο “μουρμουρητό” όμως μου έδεσε με το περιβάλλον του παιχνιδιού. Και για να κλείσω η ιστορία του Weird West εξυπηρετεί το σκοπό της και προσφέρει κάποιες δυνατές ανατροπές. Πολλές φορές η επιλογή θα καθορίσει το τι θα κάνετε προσφέροντας έτσι την επιθυμία να ξανά ασχοληθείτε με το τίτλο.
Πάμε λοιπόν στο τεχνικό το τομέα και εκεί φάνηκε η έλλειψη μπάτζετ που είχε το studio. Το μεγαλύτερο παράπονο που είχα από το παιχνίδι είναι η επαναληψιμότητα, καθώς συνάντησα αρκετές ίδιες περιοχές. Οι δημιουργοί θέλανε να δώσουν περισσότερο υλικό στο παίχτη δυστυχώς όμως αυτό λειτουργεί κατά του. Θα νιώσετε πολλές φορές ότι έχετε ξαναπεράσει από αυτήν την περιοχή. Όσο για τα γραφικά του παιχνιδιού το εικαστικό του είναι εξαιρετικό. Δυστυχώς όμως λείπει η λεπτομέρεια πάνω στα μοντέλα όχι μόνο των npc αλλά και των χαρακτήρων. Όπως προείπα για το εικαστικό του είναι εξαιρετικό και η επιλογή isometric καταφέρνει να καμουφλάρει αυτά τα προβλήματα. Άλλωστε μιλάμε για δουλειά 20 ατόμων και νομίζω ότι το μεράκι των δημιουργών φάνηκε. Και για να κλείσω θα συναντήσετε πολλές φορές μια εκπληκτική δουλειά σε σημαντικές περιοχές του παιχνιδιού, αλλά η επαναληψιμότητα είναι σημαντικό μειονέκτημα που έχει ο τίτλος.
Όσο αφορά το gameplay του παιχνιδιού. Μπορώ να ομολογήσω ότι το βρήκα αρκετά ευχάριστο και εθιστικό. Όσοι με ξέρετε, έχετε καταλάβει πόσο ιδιαίτερη αγάπη έχω για το πιστολίδι της ‘Αγριας Δύσης.Και εδώ τα πράγματα κινούνται σε καλό επίπεδο. Μπορείς να μπεις σε μια περιοχή και να σκοτώνεις τους εχθρούς σου σαν ένας κλώνος του Κλιντ Ίστγουντ ή να διαλέξεις να κινηθείς πιο έξυπνα. Δεν συνάντησα όμως τις πολλές επιλογές που μου έδωσε το Desperados 3 καθώς ο συγκεκριμένος τίτλος είναι γνωστός για την εφευρετικότητα του. Τα προβλήματα για το Stealth δεν σταματάνε εδώ καθώς η AI κινείται σε μέτρια επίπεδα και αν για παράδειγμα βρίσκεσαι σε μια περιοχή με εχθρούς που σε κυνηγάνε αν ‘’τρέξεις’’ μετά από λίγα δευτερόλεπτα θα σε χάσουν και θα επιστρέψουν στις περιπολίες τους. Επίσης θα ήθελα να αναφέρω το πόσο ενδιαφέρον μου φάνηκαν τα abilities των παιχτών.
Για κάθε χαρακτήρα και ανάλογα τις δυνάμεις του θα δούμε να έχει ο καθένας διαφορετικά. Γενικά σπάνια συναντάς παιχνίδι που να έχει πάνω από 2-3 abilities που θα χρησιμοποιήσεις αλλά στο Weird West θα χρησιμοποιήσεις αρκετά. Για παράδειγμα θα μπορείτε να κάνετε slow down το χρόνο η αν χειρίζεστε τον άνθρωπο γουρούνι να χτυπήσετε δυνατά το πόδι σας κάτω και να πέσουν οι αντίπαλοί σας. Σε καμία περίπτωση δεν είναι το κλασσικό rpg που γνωρίζουμε αν εξαιρέσουμε τα abilities και perks. Ο παίχτης σας θα γίνει πιο δυνατός με αναβάθμιση όπλου ή ρουχισμού. Επίσης θα μπορείτε να προσλαμβάνετε μισθοφόρους για να σας βοηθήσουν στη μάχη ή να επιλέξετε τον προηγούμενο σας ήρωα. Επιπροσθέτως θα ήθελα να αναφέρω ότι ο τίτλος παίχτηκε σε υπολογιστή και δεν συνάντησα ούτε ένα τεχνικό θέμα η κάποιο glitch. Η Wolf Eye λοιπόν βάζει τα γυαλιά σε μεγάλες εταιρείες καθώς τα τελευταία χρόνια συναντάμε πολλά παιχνίδια να έχουν τεχνικά θέματα στην κυκλοφορία τους. Εν κατακλείδι το Weird West έχει εθιστικό gameplay, κάποιους έξυπνους μηχανισμούς όμως το μέτριο stealth του είναι αγκάθι.
Για τον κόσμο του παιχνιδιού που είναι το δυνατό του σημείο και ταυτόχρονα μεγαλύτερο πρόβλημα το θα ήταν καλύτερα να γράψω μια εκτενή παράγραφο. Για να πας από μια περιοχή στην άλλη θα πρέπει να φύγεις από μια γραμμή που υπάρχει σε κάθε μέρος, να επιλέξεις travel, να ανοίξει ο χάρτης και να διαλέξεις το που θα πας. Μπορεί η περιοχή που θες να πας να είναι σε μεγάλη απόσταση και να δεις τον παίχτη σου ως πιόνι να κινείται. Πολλές φορές θα σας επιτεθούν συμμορίες, σειρήνες, λυκάνθρωποι ή ακόμα να δείτε ένα καραβάνι που μπορείτε να αγοράσετε και να πουλήσετε διάφορα αντικείμενα που έχετε μαζέψει. Πιστεύω ότι αν η Wolf Eye είχε μεγαλύτερο μπάτζετ θα είχαμε ένα ενιαίο open world παιχνίδι. Προς μεγάλη μου έκπληξη όταν ολοκλήρωσα τον τίτλο και άνοιξε τελείως ο χάρτης είχε δεκάδες περιοχές που μπορούσες να πας. Σε κάποιες από αυτές είχαμε κρυμμένους θησαυρούς, συμμορίες, ορυχεία ακόμα και νεκροταφεία που θα σας πρότεινα να έχετε ένα φτυάρι μαζί σας γιατί μπορεί να βρείτε κάποιο θησαυρό από έναν τάφο. Ναι γενικά ο τίτλος αυτός έχει τις ιδιαίτερες στιγμές του και έχει αρκετά διαδραστικά σημεία. Παρά την επαναληψιμότητα του, σπατάλησα πολλές ώρες με το να ξεψαχνίζω μια περιοχή. Ο σχεδιασμός των πόλεων ήταν εξαιρετικός και καμία πόλη δεν θύμιζε την άλλη. Δυστυχώς όμως στις υποπεριοχές του παιχνιδιού όπως ανέφερα και προηγουμένως ύπηρχε επανάληψη.
GIVEAWAY
Σας φάνηκε ενδιαφέρον το Weird West; Και εμάς! Για αυτό το λόγο έχουμε για έναν από εσάς δώρο ένα κλειδάκι στο Steam. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι ένα σχόλιο κάτω από το κείμενο και μπορεί ναι γίνει δικό σας.
Ευχαριστούμε θερμά την Devolver Digital για τη διάθεση του παιχνιδιού.
