Ένα από τα αγαπημένα μου co-op παιχνίδια, πέρα από το It Takes Two που προσφέρει μοναδικές ευχάριστες ώρες με το άλλο μου μισό, είναι το Overcooked. Μιας και η μαγειρική είναι ένα από τα εξίσου αγαπημένα μου χόμπι, η δυνατότητα να συνδυάσω τις δύο ασχολίες μου γίνεται αμέσως μια αξέχαστη εμπειρία. Το χάος της κουζίνας με τα αιτήματα των πελατών και το συνεργατικό πνεύμα που γρήγορα μπορεί να μετατραπεί σε ένταση και φωνές a la Gordon Ramsay προσδίδουν μια διασκέδαση που δύσκολα βρίσκω αλλού. Αυτό το χάος και το αίσθημα προσπαθούν να ανανεώσουν διάφορες ομάδες ανάπτυξης ενσωματώνοντας στα παιχνίδια τους χαζούς αλλά ευχάριστους μηχανισμούς και στοιχεία όπως ragdoll physics, μπόλικο χάος, γρίφους και οικογενειακό co-op.
Μέσα στα προηγούμενα χρόνια είδαμε τίτλους όπως τα Fall Guys, Gang Beasts και Human Fall Flat να υλοποιούν στο έπακρο τα ragdoll physics και να τα κάνουν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας του gameplay. Μπουνιές, κλωτσιές, σπρωξίματα και ρίψεις είναι μόνο λίγα από αυτά που μπορούμε να κάνουμε για να προσπεράσουμε τους αντιπάλους μας, να ξεπεράσουμε εμπόδια ή να λύσουμε γρίφους με γρήγορους και δημιουργικούς τρόπους.
Την ίδια λογική προσπαθεί και η Recreate Games μαζί με την Source Technology να υιοθετήσουν στον νέο τους τίτλο, Party Animals, o οποίος μοιάζει με το ερώτημα τι θα γινόταν αν βάζαμε στο Gang Beasts χαριτωμένα ζώα να παλεύουν μεταξύ τους σε διάφορους χάρτες και καταστάσεις.
Στον κόσμο των Party Animals βλέπετε, το χάος κυριαρχεί καθώς τα αξιολάτρευτα αλλά απολαυστικά αδέξια ζωάκια συγκρούονται συνεχώς σε μάχες που διαδραμματίζονται σε διάφορους, εξίσου χαοτικούς χάρτες. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων παλεύουμε για την επιβίωση ή καλούμαστε να ολοκληρώσουμε στόχους ενώ προσπαθούμε να αποφύγουμε το απόλυτο πανδαιμόνιο.
Με το που ανοίξουμε το παιχνίδι, γρήγορα καταλαβαίνουμε πως είναι ένας co-op party τίτλος που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι free-to-play. Διαλέγουμε ανάμεσα σε διάφορα ζώα και πλάσματα τα οποία μπορούμε να ντύσουμε με διάφορα κοστούμια και διακοσμητικά αντικείμενα. Για να μπορέσουμε να τα ξεκλειδώσουμε συμμετέχουμε σε μια πληθώρα από game modes, με τα βασικά να είναι τρία: τα Last Stand, Team Score και Arcade. Στο Last Stand στόχος μας είναι να επιβιώσουμε μέσα σε μια σειρά από μάχες με άλλους παίκτες σε χάρτες που είναι γεμάτοι φυσικά και τεχνητά εμπόδια. Το Team Score από την άλλη, μας χωρίζει σε δύο ομάδες και μας βάζει σε μια σειρά από χάρτες, κάθε ένας με διαφορετικούς στόχους και προκλήσεις. Θα πρέπει να βάζουμε αντικείμενα στους ενδεδειγμένους χώρους, να απομακρύνουμε τους εχθρούς από την περιοχή μας, να φτάσουμε υψηλά επίπεδα γεμάτα θησαυρούς ή να μεταφέρουμε βαριά αντικείμενα με την βοήθεια των συμπαικτών μας. Τέλος, έχουμε και το Arcade mode, ένα mode που μας δίνει 10 ζωές με στόχο να μηδενίσουμε τις ζωές της αντίπαλης ομάδας.
Κάθε ένα από τα modes οδηγεί σε χαοτικές καταστάσεις γεμάτες φυσική, ένταση και μπόλικο, μπόλικο ξύλο. Η κίνηση των πλασμάτων είναι πολύ χαλαρή, σαν πλαστικές φιγούρες χωρίς σκελετό, με αποτέλεσμα αυτό να οδηγεί σε επιθέσεις και μετακίνηση που φαινομενικά δεν έχουν βάρος. Αλλά όταν καταφέρουμε να ρίξουμε την τέλεια μπουνιά, να κλωτσίσουμε την πλάτη ή τα μούτρα του αντιπάλου μας και να τον πάρουμε από το πάτωμα για να τον πετάξουμε στα ορμητικά νερά, θα νιώσουμε την δύναμη πίσω από τα χτυπήματά μας. Ένας μικρός, βαρύς ήχος σε συνδυασμό με μια μικρή μείωση στην ροή του χρόνου δίνουν βάρος και επιβεβαιώνουν τα χτυπήματά μας και μας κάνουν να νιώθουμε μια μεγάλη ευχαρίστηση όταν τα καταφέρνουμε και αν δεν μπορούμε να “σταυρώσουμε” μπουνιά, τότε διάφορα αντικείμενα στον χάρτη μας βοηθούν να αυξήσουμε την εμβέλειά μας. Αντικείμενα όπως ρακέτες, ρόπαλα, τέιζερ, σωλήνες και άλλα, είναι αρκετά για να ρίξουμε στο πάτωμα τους εχθρούς μας.
Όπως είπαμε και παραπάνω, αν έχετε παίξει παιχνίδια όπως τα Gang Beasts και Human Fall Flat τότε ξέρετε τι να περιμένετε από το gameplay. Στην αρχή, ο χειρισμός – για τον οποίο συστήνεται χειριστήριο – ίσως μας φανεί περίεργος, αλλά γρήγορα θα διαπιστώσουμε ότι συνηθίζουμε και μαθαίνουμε αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης των εχθρών μας. Ωστόσο, δεν είναι όλα τόσο “μέλι-γάλα” για τον τίτλο της Recreate games. Υπάρχουν μικρά “παραπατήματα” στν τρόπο που έχει υλοποιηθεί και διαφημιστεί ο τίτλος, κάτι που οδήγησε σε περίεργες αποφάσεις και αντιδράσεις από την κοινότητα – στοιχεία που επιβεβαιώσαμε και από μεριάς μας.
Αρχικά, υπάρχει μικρός έλεγχος στην ποικιλία των αγώνων και των game modes με αποτέλεσμα να αναγκαζόμαστε να παίζουμε σε όποιον χάρτη μας πετάει το παιχνίδι και πολλές φορές να τυχαίνει να παίζουμε για πολλή ώρα τον ίδιο αγώνα – ειδικά κουραστικό όταν παίζουμε έναν χάρτη που δεν μας αρέσει. Δεν μπορούμε να μπούμε στην αναμονή για διαφορετικά game modes ή συγκεκριμένους χάρτες ενώ παράλληλα πρέπει να είμαστε διαρκώς συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο. Ευτυχώς, δεν υπήρξανε προβλήματα στην σύνδεση καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού μας και αν επιλέγαμε να παίξουμε με A.I. Bots η εμπειρία ήτνα το ίδιο διασκεδαστική. Αν όμως, θέλουμε να παίξουμε με φίλους μας τοπικά ή μέσω split-screen πάλι αναγκαζόμαστε να μπούμε στην αναμονή για σερβερ ακόμα και αν επιλέξουμε να κάνουμε fill τις ομάδες με απλά ρομπότ.
Αναμενόμενα, ένα παιχνίδι σαν το Party Animals έχει σύστημα προόδου που βασίζεται στα διάφορα cosmetics. Με πάνω από 200 κοσμητικά αντικείμενα, από νέα animal avatars μέχρι και απλά ρούχα, υπάρχουν πολλές επιλογές και unlockables. Περίπου το 70% των κοσμητικών μπορούν να ξεκλειδωθούν απλά παίζοντας το παιχνίδι και μαζεύοντας cookies, το νόμισμα του τίτλου. Δεν υπάρχει όριο στο πόσα cookies μπορούμε να συγκεντρώσουμε οπότε “grindάρουμε” χρήματα για να μπορέσουμε να ξεκλειδώσουμε ρούχα και χαρακτήρες όπως το Darth Vader Duck, τον Hedwig από το Harry Potter ή τον Ori από το Ori and the Will of the Wisps.
Σε γενικές γραμμές, το Party Animals είναι αυτό που φαίνεται. Είναι ένα ευχάριστο παιχνίδι γεμάτο χάος, εντάσεις, διασκέδαση και τραγελαφικές καταστάσεις. Το “ζουμί” του περιεχομένου του είναι τα κοσμητικά αντικείμενα οπότε όλη η πρόοδός μας πάει προς τα εκεί. Δυστυχώς, δεν υπάρχει η δυνατότητα να παίξουμε μόνοι με φίλους εκτός σύνδεσης με αποτέλεσμα κάθε φορά, ακόμα και αν είμαστε local, να περιμένουμε την σύνδεση στους διακομιστές του. Αυτό, μαζί με το γεγονός ότι οι χάρτες στους οποίους παίζουμε είναι τυχαίοι – ενώ μπορεί να παίξουμε ξανά και ξανά το ίδιο παιχνίδι, μπορεί να το κάνουν ελάχιστα ενοχλητικό. Παρόλα αυτά, πρόκειται για έναν τίτλο που είναι διαθέσιμος και στο Game Pass οπότε αμέσως-αμέσως γίνεται κάτι που αξίζει να του ρίξουμε μια ματιά.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
