Discounty | The Review

Γράφει ο/η Παναγιώτης Δημητρακόπουλος

Τα τελευταία χρόνια, μαζί με την άνοδο των “Cozy” παιχνιδιών έχει παρατηρηθεί μια ραγδαία άνοδος του ενδιαφέροντος των παικτών για τα Supermarket Management Sim. Αυτά τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούν μια ιδιαίτερη υποκατηγορία των simulation τίτλων, που εστιάζουν στη διαχείριση και την ανάπτυξη ενός εικονικού καταστήματος λιανικής που ξεκινάει συνήθως από ένα απλό minimarket και μπορεί να φτάσει να γίνει ολόκληρη αλυσίδα.

Σε αυτά τα παιχνίδια, ο παίκτης καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε εμπορικές αποφάσεις, όπως η παραγγελία και η τιμολόγηση προϊόντων, καθώς και σε στρατηγικές επιλογές που αφορούν την εξυπηρέτηση πελατών, την οργάνωση χώρου και την ικανοποίηση της ζήτησης. Το είδος συνδυάζει στοιχεία οικονομικής διαχείρισης με ελαφριά στοιχεία storytelling, προσφέροντας μια χαλαρή αλλά και προκλητική εμπειρία, όπου η λεπτομέρεια και η αποδοτικότητα μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε ένα απλό κατάστημα και μια εμπορική αυτοκρατορία.

Μαζί με το Stardew Valley που ανέδειξε τα farming sims στην μοντέρνα σκηνή του gaming, το Supermarket Simulator και το Supermarket Together ανέδειξαν την υποκατηγορία των commerce sims. Ξεκινώντας από ένα μικρό μαγαζί με ατα απαραίτητα, το ταξίδι μέχρι την μεγαλοπρέπεια και την ποικιλία είναι εθιστικό, κάτι που κατάλαβα εκ πείρας. Ομολογουμένως, παίζοντας Supermarket Together με την γυναίκα μου και φίλους μας μπορώ με ασφάλεια να πω πως αυτό το είδος έχει να προσφέρει χαλαρές εμπειρίες και ωραίες στιγμές, εφόσον το απαιτεί και η παρέα.

Το Discounty είναι το επόμενο γοητευτικό “cozy simulation RPG” από τη Crinkle Cut Games, που αναμένεται να μας εθίσει συνδυάζοντας την απλότητα παιχνιδιών όπως το Stardew Valley και την πολυπλοκότητα της διαχείρησης ενός τοπικού καταστήματος σε μια μικρή κωμόπολη.

Το παιχνίδι μας καλωσορίζει στη λιμναία πόλη Blomkest, όπου αναλαμβάνουμε το μοναδικό σούπερ μάρκετ της πόλης – μια δουλειά που μας έχει κληροδοτήσει η θεία μας. Αυτό που στην αρχή φαντάζει ως μια ήρεμη νέα αρχή, σύντομα αποκαλύπτει τις πολλές προσκλήσεις που κρύβονται πίσω από αυτή τη ζεστή πρόσοψη.

Με μια πρώτη ματιά, το Discounty συνδυάζει τη διαχείριση καταστήματος με μια ζωντανή, κοινωνικά φορτισμένη αφήγηση. Πρέπει να οργανώσουμε το layout του καταστήματος, να εφοδιάζουμε τα ράφια όταν ένα προϊόν τελειώνει, να εξυπηρερούμε γρήγορα τους πελάτες, να διατηρούμε καθαρούς τους χώρους και παράλληλα να διαπραγματευόμαστε συμφωνίες με ντόπιους παραγωγούς – τόσο για να εξασφαλίσουμε νέες προμήθειες όσο και για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη της κοινότητας. Παράλληλα, εξερευνόντας την πόλη εκτός ωραρίου, θα γνωρίσουμε τον κάθε κάτοικο – με φιλικές ή και εχθρικές διαθέσεις – και σιγά-σιγά θα ξεδιπλώσουμε μυστικά και ιστορίες που κρύβονται πίσω από το ήρεμο προσωπείο της περιοχής.

Όσο παίζουμε όμως θα καταλάβουμε πως δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλώς ευχάριστη διαχείριση καταστήματος. Στο σύνολό του είναι μια προσεκτικά καλοσχεδιασμένη πρόκληση για ισορροπία μεταξύ κέρδους και κοινωνικής συνοχής. Καθώς το μαγαζί μας αναπτύσσεται και ανεβαίνουμε οικονομικά, η κοινότητα δεν αντιδρά πάντα θετικά – η ταχεία επέκταση μπορεί να φέρει αντιδράσεις, ζητήματα ηθικής και ρήγματα στις σχέσεις μας με τους ντόπιους καθώς και ανταγωνισμό που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μέσω της διαφήμισης και καλών σχέσεων.

Στο Discounty, ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος. Καλούμαστε να πάρουμε στα χέρια μας ένα μικρό, τοπικό σούπερ μάρκετ και να το εξελίξουμε σε κάτι μεγαλύτερο και πιο αποδοτικό. Ξεκινάμε αγοράζοντας ράφια, ψυγεία και προμήθειες, τοποθετώντας τα στρατηγικά μέσα στο κατάστημά μας, ώστε να δημιουργήσουμε έναν χώρο που είναι και λειτουργικός και ελκυστικός για τους πελάτες. Αυτοί περιφέρονται στους διαδρόμους, επιλέγουν προϊόντα και τα φέρνουν στο ταμείο, όπου αναλαμβάνουμε χειροκίνητα να περάσουμε τις τιμές και να ολοκληρώσουμε την πώληση. Στην αρχή, οι τιμές είναι προκαθορισμένες, όμως με τον καιρό αποκτούμε μεγαλύτερο έλεγχο, επιτρέποντάς μας να προσαρμοζόμαστε στις ανάγκες της αγοράς και να εφαρμόζουμε τη δική μας στρατηγική κερδοφορίας.

Καθώς προχωράμε, το παιχνίδι μας θέτει και μια σειρά από milestones που λειτουργούν σαν ορόσημα της προόδου μας και μας επιτρέπουν να προχωρήσουμε τα κεφάλαια. Από το να κλείσουμε συμφωνίες με ντόπιους παραγωγούς μέχρι να επεκτείνουμε το κατάστημα σε νέα τμήματα, κάθε επιτυχία φέρνει μαζί της νέες ευκαιρίες και δυνατότητες.

Oλοκληρώνοντας αυτά τα milestones, ξεκλειδώνουμε σημαντικές επεκτάσεις για το σούπερ μάρκετ μας, αυξάνοντας τόσο το μέγεθος όσο και την ποικιλία των προϊόντων που μπορούμε να διαθέσουμε. Είναι μια διαδικασία που μας κάνει να νιώθουμε ότι το κατάστημα μας είναι ένα ζωντανό, αναπτυσσόμενο κομμάτι της κοινότητας αλλά και της δικής μας προσπάθειας.

Μαζί με τα μεγάλα milestones υπάρχουν μικρότερες, αλλά εξίσου σημαντικές, ημερήσιες και εβδομαδιαίες προκλήσεις, που όταν τις ολοκληρώνουμε μας ανταμείβουν με πόντους. Αυτοί οι πόντοι μας επιτρέπουν να ξεκλειδώσουμε νέα προϊόντα και χρήσιμα εργαλεία – από scanners που κάνουν το checkout πιο γρήγορο, μέχρι πρόσθετες θέσεις αποθηκευτικού χώρου στον χαρακτήρα μας, που διευκολύνουν τη διαχείριση του καταστήματος.

Ορισμένα από τα προϊόντα που διαθέτουμε στο κατάστημά μας προέρχονται αποκλειστικά από τους τοπικούς παραγωγούς, κάτι που στην αρχή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα εκνευριστικό όταν το απόθεμα εξαντλείται. Οι παραγωγοί ανεφοδιάζουν μόνο κάθε Δευτέρα, οπότε αν μας τελειώσουν τα προϊόντα τους, καταλήγουμε να περιφερόμαστε μέσα στο σούπερ μάρκετ, προσεγγίζοντας πελάτες που αναζητούν το συγκεκριμένο αντικείμενο, μόνο και μόνο για να τους ενημερώσουμε ότι “δυστυχώς μας έχει τελειώσει“. Σε αυτό το σημείο, το ρητό «κάθε αρχή και δύσκολη» ταιριάζει γάντι, καθώς κάθε στάδιο της διαδικασίας μοιάζει επίπονο μέχρι να «πάρουμε μπρος».

Στην αρχή, ο ανεφοδιασμός των ραφιών γίνεται αποκλειστικά χειροκίνητα, με την διαδικασία γρήγορα να γίνεται μονότονη, καθώς μπορούμε να κουβαλάμε μόνο πέντε αντικείμενα ανά κατηγορία (π.χ. 5 μήλα, 5 γάλατα κ.ο.κ.). Αυτό σημαίνει ότι πηγαινοερχόμαστε διαρκώς μεταξύ αποθήκης και ραφιών, προσπαθώντας να διατηρήσουμε το κατάστημα πλήρως εφοδιασμένο χωρίς να αφήσουμε κενά.

Η κατάσταση αλλάζει αισθητά όταν αρχίζουμε να υποστηρίζουμε το τοπικό κατάστημα επίπλων. Μέσα από αυτή τη συνεργασία, ξεκλειδώνουμε ράφια με μεγαλύτερη χωρητικότητα, που μπορούν να φιλοξενήσουν πολύ περισσότερα από πέντε προϊόντα. Εκεί είναι που το παιχνίδι περνάει στο micromanagement, στοιχείο που γίνεται το επίκεντρο της εμπειρίας αφού προσφέρει μεγαλύτερο έλεγχο αλλά και αυξημένες ευθύνες στην οργάνωση του καταστήματος.

Η μεγαλύτερη και ίσως σημαντικότερη ανακάλυψη όμως είναι το ξεκλείδωμα του Scanner. Αυτό διότι η χειροκίνητη τιμολόγηση των προϊόντων στην ταμειακή μηχανή είναι μια διαδικασία που με χειριστήριο γίνεται εφιαλτική τόσο λόγω της ευαισθησίας του joystick όσο και της ανακρίβειας που προσφέρει. Μπορούμε μόνο να πολλαπλασιάσουμε αντικείμενα και αν κάνουμε και το παραμικρό λάθος πρέπει να τα ξαναπεράσουμε. Το πρόβλημα αυτό λύνεται από το scanner που μας επιτρέπει να γυρνάμε τα αντικείμενα και να χτυπάμε το barcode κάνοντας την διαδικασία γρηγορότερη και πιο ευχάριστη.

Αυτό που κάνει το Discounty να διαφέρει από άλλα παιχνίδια της υποκατηγορίας είναι ο τρόπος με τον οποίο επεκτείνουμε την επιχείρησή μας και η επιρροή που έχει στην τοπική κοινότητα. Δεν είναι όλοι δεκτικοί στην νέα επιχείρηση και πολλοί από τους κατοίκους θα δείξουν πολλές φορές δυσαρεστημένοι από τις αποφάσεις που θα πάρουμε. Αν θέλουμε να είμαστε “σωστοί” και να μην πληγώσουμε τα συναισθήματα των κατοίκων, αυτό είναι κάτι που θα αποδειχθεί αδύνατο και μάλιστα από τις πρώτες ώρες του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, θα πρέπει να επεκτείνουμε τις εγκαταστάσεις μας και αυτό είναι κάτι που απαιτεί να αγοράσουμε παλιά (και κάποιες φορές ιστορικά) κτήρια της περιοχής και να τα μετατρέψουμε σε σουπερ μαρκετ. Αυτό είναι κάτι που θα αποδειχθεί αρκετά δυσάρεστο για τους κατοίκους – και για εμάς τους ίδιους.

Εδώ υπάρχει μια ατμόσφαιρα παλιάς αμερικάνικης ταινίας. Είμαστε το νέο άτομο σε μια κοινότητα, ένα άτομο που δεν το παίρνουν όλοι με καλό μάτι και καλούμαστε να βρούμε τρόπους να γίνουμε αποδεκτοί την στιγμή που ξεκινάμε κάτι καινούργιο. Στην αρχή όλα είναι εναντίον μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα προσπαθήσουμε. Πολλές φορές, οι πράξεις μας θα οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα αλλά προς το τέλος θα δούμε πως άξιζε τον κόπο, εφόσον παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις.

Όσο “straightforward” και να μοιάζει το gameplay αλλά και η λογική του παιχνιδιού, θα καταλάβουμε πως η ροή πέφτει απότομα από το δεύτερο κεφάλαιο και μετά. Βλέποντας πως η επιχείρησή μας πρέπει να μεγαλώσει, πρέπει να πάρουμε ένα μεγάλο δάνειο για να αγοράσουμε ένα νέο κτήριο και να επεκταθούμε. Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να εδραιωθούμε ως ένα “πραγματικό Supermarket” ώστε να είμαστε επιλέξιμοι για την επέκταση. Η τράπεζα μας βάζει τρεις όρους ώστε να πάρουμε το δάνειο και αυτοί συνδέονται με άκρως χρονοβόρες διαδικασίες. Για παράδειγμα, θα πρέπει να μαζέψουμε ένα κεφάλαιο και να φτάσουμε τις συμφωνίες με τους ντόπιους παραγωγούς στο δεύτερο στάδιο, κάτι που απαιτεί μεγάλες πωλήσεις στα αντικείμενά τους.

Οι μεγάλες πωλήσεις αναδεικνύουν και το σύστημα οργάνωσης και στρατηγικής του παιχνιδιού. Αν σκεφτόμαστε με την λογική ενός επιχειρηματία ή μιας επιχείρησης που προσπαθεί να δελεάσει τους πελάτες να αγοράσουν θα πρέπει τότε να κάνουμε και τις ανάλογες κινήσεις. Για παράδειγμα, αν θέλουμε να προωθήσουμε τα προϊόντα του ψαρά, θα πρέπει να τοποθετήσουμε τα ψυγεία σε σημεία που είναι άμεσα προσβάσιμα ή που θα τραβήξουν την προσοχή όπως κοντά στην είσοδο ή δίπλα από τα ταμεία. Διαφορετικά, όσο προοδεύουμε θα ξεκλειδώνουμε και διαφημιστικές αφίσες που απευθύνονται αποκλειστικά στα αντίστοιχα εμπορεύματα και θα μας επιτρέψουν να τα “διώξουμε” γρηγορότερα.

Αν καταφέρουμε να ανταποκριθούμε σε όλες τις προκλήσεις θα δούμε το κατάστημά μας να επεκτείνεται αρκετά και να γίνεται η επόμενη αλυσίδα. Το μεγαγχολικό καφέ μαγαζάκι θα γίνει γρήγορα το επόμενο φωτεινό, πλακώστρωτο κατάστημα που θα φιλοξενεί μεγάλες μάρκες, τοπικά προιόντα και ειδικές προσφορές για τους κατοίκους όχι μόνο της πόλης αλλά και τον διπλανών μετροπόλεων.

Όλα τα συστήματα και ο τρόπος με τον οποίο κυλάει η εξέλιξη συνθέτουν έναν τίτλο που αγγίζει τα όρια της πραγματικότητας. Η ιστορία και η ατμόσφαιρα μοιάζουν ανθρώπινα αφού δεν παρουσιάζουν ονειρικές καταστάσεις, τους μόνιμα φιλικούς συμπολίτες ή ευκολίες αλλά μια ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να προκύψει από την καθημερινότητά μας. Αν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες της αρχής τότε θα βρούμε μια εμπειρία που γίνεται όλο και πιο εθιστική και μας ωθεί να ξεκλειδώσουμε όλα όσα έχει να μας προσφέρει.

Μεγάλο θετικό σε όλη αυτή την εμπειρία είναι και η εμφάνιση του Discounty το οποίο φέρει λεπτομερή, πανέμορφα pixel γραφικά με όμορφη μουσική, ήχους και animations. Τα τοπία αποτελούνται από φύση και κτήρια που φέρουν την δική τους γοητεία και λεπτομέρειες ενώ το γεγονός ότι οι κάτοικοι περιφέρονται στην πόλη μαζί με αυτοκίνητα προσδίδουν μια αίσθηση πως ο κόσμος είναι ζωντανός. Ίσως να μην “δέσουμε” με τους χαρακτήρες τηξς πόλης αλλά σίγουρα θα μας μείνουν χαραγμένοι στην (σύντομη) μνήμη μας.

Στα αρνητικά του όμως, εντόπισα μικρές αστοχίες που κάνανε την τιμολόγηση εφιάλτη (όπως ανακρίβεια στην στόχευση με χειριστήριο) και το γεγονός ότι το character customization μας αφήνει να ζητάμε πολλά περισσότερα – συγκεκριμένα, οι επιλογές που δίνονται δεν μας επιτρέπουν να φτιάξουμε έναν όμορφο χαρακτήρα αλλά έναν αδιάφορο NPC, αν και οι NPCs είναι πιο όμορφοι από εμάς.

Φυσικά, δεν γίνεται να μην αναφερθώ και στον χειρισμό όπου τουλάχιστον με χειριστήριο είναι επίπονος. Αντικείμενα δεν γίνονται highlighted, όταν πατάμε το Α για να κάνουμε μια πράξη αυτή δεν πιάνει πάντα και ο “στόχος” στα νούμερα της αριθμομηχανής δεν είναι πάντα ακριβής με αποτέλεσμα να κάνουμε λάθη και να εκνευρίζονται οι πελάτες από την αναμονή. Ιδανικά, θα ήθελα να υπήρχε η λειτουργία ποντικιού του Nintendo Switch 2 αλλά αυτό ίσως είναι κάτι που θα αργήσουμε να δούμε σε νέους τίτλους – ειδικά σε όσους δεν προορίζονται ακόμα για την κονσόλα.

Μικρές ατέλειες στην ποιότητα ζωής με άφησαν να ζητάω κάτι παραπάνω. Μια, και ίσως η πιο σημαντική, είναι η αδυναμία προσπέρασης της οθόνης αποτελεσμάτων. Στο τέλος κάθε βάρδιας βλέπουμε την απόδοσή μας. Εδώ όμως δεν υπάρχει κάποιο “Skip” κουμπί με αποτέλεσμα αν κάνουμε μεγάλες πωλήσεις να καθόμαστε και να κοιτάμε την οθόνη μέχρι να τελειώσει. Επιπλέον, όταν τελειώσει η βάρδια μας δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, ειδικά αν δεν υπάρχει κάποιο side quest που να ζητάει την προσοχή μας. Έτσι, απλά επιλέγουμε να τελειώσουμε την ημέρα και να πάμε στην επόμενη.

Η αλήθεια είναι πως το Discounty αρχικά δεν μου είχε κινήσει ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Όμως, με το καλοκαίρι να κυλά και την ανάγκη για κάτι χαλαρό να με βοηθήσει να αποσυνδεθώ στις ημέρες της άδειας μου, σκέφτηκα… ποιος καλύτερος τρόπος να χαλαρώσω από το να πιάσω «δουλειά» πίσω από τον πάγκο ενός ψηφιακού σούπερ μάρκετ; Στην αρχή ήμουν κάπως διχασμένος για το gameplay και τη συνολική αίσθηση που μου μετέδιδε, καθώς δεν ήξερα αν θα με κρατούσε ή αν θα κατέληγε μονότονο.

Ωστόσο, όσο προχωρούσα και ξεκλείδωνα νέα χαρακτηριστικά και ανακάλυπτα μικρά μυστικά που εμπλούτιζαν την εμπειρία, ένιωθα το παιχνίδι να με κερδίζει σταδιακά. Κάθε νέο εργαλείο, κάθε μικρή αναβάθμιση και κάθε αλληλεπίδραση με τους κατοίκους της πόλης έδιναν ζωή στον κόσμο του, κάνοντάς με να επιστρέφω μέρα με την μέρα.

Δεν θα έλεγα πως είναι ένας τίτλος που θα ταιριάξει σε όλους – ειδικά σε όσους αναζητούν έντονη δράση ή γρήγορο ρυθμό. Όμως, μπορώ εύκολα να φανταστώ ότι όσοι του δώσουν μια ευκαιρία, θα βρουν σε αυτόν έναν ευχάριστο, χαλαρό και απροσδόκητα εθιστικό τρόπο να περάσουν τον χρόνο τους.

We received a free review copy of this product from https://www.keymailer.co

You may also like