Το Signal Lost τοποθετείται σε έναν κόσμο όπου η εξερεύνηση του διαστήματος έχει
προχωρήσει πολύ περισσότερο σε σχέση με τα δικά μας δεδομένα. Είναι μια εποχή που
οι αστροναύτες δεν είναι κάποιοι ελίτ επιστήμονες ή στρατιωτικοί που γίνονται
αντιληπτοί ως ήρωες από τους κατοίκους της Γης, αλλά απλοί εργάτες του
μεροκάματου. Όσοι έχετε δει το πρώτο Alien μπορείτε να καταλάβετε καλύτερα.
Ο κεντρικός χαρακτήρας του παιχνιδιού είναι ένας τέτοιος εργάτης (Spacer), που, όπως
τον πληροφορεί ένας άλλος αστροναύτης από την οθόνη της ακάτου μέσα στην οποία
βρίσκεται, τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Το μητρικό σκάφος τα έχει κακαρώσει
και η αποστολή είναι να κατευθυνθείς όπως – όπως, σε μια αποικία που βρίσκεται στον
πλανήτη Αφροδίτη, τον πιο κοντινό ασφαλή σταθμό. Σε αυτήν την προσπάθεια σου
κατάδυσης στην Αφροδίτη, το μόνο πράγμα που έχεις για σύμμαχο σου είναι η σωστική
λέμβος, που πρέπει manually να την χειριστείς για να αποφύγεις τα χειρότερα και
μετατραπείς σε αστερόσκονη. Δυστυχώς η εν λόγω σύμμαχος δεν είναι ιδιαίτερα
συνεργάσιμη.
Ο μόνος χώρος στον οποίο κινείσαι στο παιχνίδι είναι αυτός της ακάτου. 360 μοίρες
ολόγυρα σου βρίσκονται τα χειριστήρια του σκάφους. Μια οθόνη που εμφανίζεται το
κείμενο που πληκτρολογείς, μια άλλη οθόνη που δείχνει τον αστροναύτη που σου δίνει
τις οδηγίες και επικοινωνεί μαζί σου κάθε που σημειώνεις πρόοδο. Ένα ραντάρ, ένα
σύστημα χειρισμού για την ατμόσφαιρα εντός της ακάτου. Ένα πάνελ με διακόπτες, ένα
keypad στο οποίο γράφεις κωδικούς και ένα όργανο με x,y συχνότητες που πρέπει κάθε
λίγο να συντονίζεις.
Το gameplay είναι πολύ απλό γενικότερα, το twist είναι πως προσπαθεί να σου
δημιουργήσει πανικό. Τι θέλω να πω: Κάθεσαι και χτυπάς εντολές που μοιάζουν με
εκείνες του MSDOS (όσοι ξέρουν ξέρουν), ενώ άξαφνα αρχίζουν να ζητούν τα
υποσυστήματα την προσοχή σου. Μπορεί δλδ να χρειαστεί να χτυπήσεις έναν κωδικό,
να ανεβάσεις κάποια ασφάλεια, να κατεβάσεις το μοχλό του οξυγόνου ή να αποφύγεις
κάποιους αστεροειδής δίνοντας εντολές στην οθόνη. Αυτή είναι η λούπα που
επαναλαμβάνεται. Κάθε που ολοκληρώνεις έναν τέτοιο κύκλο χωρίς να καταστραφεί η
άκατος, εμφανίζεται πάλι ο αστροναύτης στην οθόνη του σκάφους και σου δίνει
περεταίρω οδηγίες. Συνήθως σου ζητά να ενεργοποιήσεις τις τουρμπίνες για να πας
λίγο πιο κοντά στον στόχο σου. Το παιχνίδι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο, δηλαδή αν
είχες σκοπό να πιείς καφεδάκι και να χαλαρώσεις για να παίξεις, ξέχασε το.
Συναγερμοί, σειρήνες, θολή όραση, διακοπές ρεύματος (πολλές φορές και όλα αυτά
μαζί), είναι εκεί για να σε αγχώσουν και να σε κάνουν να νιώσεις λες και βρίσκεσαι σε
εφιάλτη. Αυτό είναι νομίζω και το selling point του παιχνιδιού. Βοηθάει το γεγονός ότι
το Interface της ακάτου δεν είναι και το πιο quality of life, δηλαδή πραγματικά αν είχα
μπροστά μου τις κονσόλες και τους διακόπτες του θα έπεφτε πολύ καρπαζιά. Κατά τη
γνώμη μου αυτό έχει γίνει εσκεμμένα και το θεωρώ εν τέλει καλή επιλογή. Να
σημειώσουμε εδώ πως το παιχνίδι δεν είναι καθόλου φιλικό για κονσόλες και δεν
νομίζω να κυκλοφορήσει ποτέ σε αυτές καθώς, αν δεν το καταλάβατε μέχρι τώρα,
απαιτεί συνεχή πληκτρολόγηση.
Τα γραφικά του είναι ηθελημένα απλοϊκά, θυμίζουν παλιά γραφικά 3d εποχής Duke
Nukem, πάντως δεν είναι σε καμία περίπτωση άσχημα. Το παιχνίδι φτιάχνει
ατμόσφαιρα κυρίως με τον ήχο, σκεφτείτε πάλι την ηχητική επένδυση του Alien και
είστε μέσα. Γενικά κρασαρίσματα και bugs δεν είδα, αν και κάποιες φορές λίγο σαν να
κραντσαρε το παιχνίδι, κάτι που δεν δικαιολογεί ο τεχνικός του τομέας, όμως δεν είχα
σοβαρό πρόβλημα και ίσως αυτό έχει διορθωθεί στην τελική έκδοση.
Εγώ ξεκίνησα να παίζω το παιχνίδι πριν την τελική έκδοση και είχα κολλήσει σε κάποιο
σημείο. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν επίτηδες εκεί για να σου περιορίζει την πρόοδό, πάντως
ενώ πληκτρολογώ πολύ γρήγορα, εκεί και χταπόδι να ήμουν δεν θα προλάβαινα. Όταν
κυκλοφόρησε κανονικά, στις 14/10 μπόρεσα να προχωρήσω παρακάτω και να το
τελειώσω, αν και νομίζω δεν μου έδειξε και τον καλύτερο δυνατό τερματισμό (θεωρώ
έχει πολλαπλούς τερματισμούς). Όταν το ολοκλήρωσα (κρατάει κάπου μια ώρα, άλλο
που εμένα μου πήρε παραπάνω), μου άνοιξε και μια νέα επιλογή για «ατελείωτη
λειτουργία». Ναι, το παιχνίδι έχει ελληνικά μενού, αλλά δεν είναι τα πάντα
μεταφρασμένα. Η ομάδα δημιουργίας άλλωστε, η Ironflow, αποτελείται από Έλληνες
developers και η κυκλοφορία του παιχνιδιού έγινε με τη βοήθεια της Wuatevar Games,
έναν publisher που ο σκοπός του είναι να υποστηρίζει μικρά projects.
