Το Joystick.com.gr δίνει την ευκαιρία στους αναγνώστες του να γίνουν αρθρογράφοι δημοσιεύοντας τις απόψεις τους και o Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania) σχολιάζει ξανά με τον δικό του μοναδικό τρόπο την άνοδο των τιμών των βιντεοπαιχνιδιών.
Το άρθρο που ακολουθεί δεν βασίζεται σε κάποια έρευνα αγοράς ούτε συνυπολογίζει οικονομικά στοιχεία από ισολογισμούς ή επιστημονικά περιοδικά, δεν είναι ένα άρθρο που θα δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις, είναι ικανό όμως να θέσει κάποιους εύλογους προβληματισμούς. Το θέμα που πρόκειται να πραγματευτεί είναι η άνοδος των τιμών των βιντεοπαιχνιδιών και κατά πόσο αυτή είναι δικαιολογημένη απέναντι στους καταναλωτές.
Είναι δεδομένο ότι οι τιμές των day one παιχνιδιών ανεβαίνουν σε όλες τις πλατφόρμες. Ειδικότερα στο PS5 οι τιμές των first party παιχνιδιών έχουν φτάσει τα 80 ευρώ για τις απλές εκδόσεις. Το κύριο επιχείρημα των εταιριών για τις αυξήσεις αυτές είναι ότι τα production values (ας το αποδώσουμε ως κόστη παραγωγής στα ελληνικά) στα παιχνίδια έχουν αυξηθεί ραγδαία, οπότε προκειμένου να αντισταθμίσουν αυτές τις αυξήσεις ανεβαίνουν και οι τιμές λιανικής. Αυτό είναι κάτι μάλλον κοινώς αποδεκτό, τα παιχνίδια στις ημέρες μας γίνονται όλο και περισσότερο σύνθετα, ενσωματώνουν περισσότερα ετερόκλητα πράγματα και χρειάζονται όλο μεγαλύτερους κύκλους παραγωγής. Κατά κανόνα αυτό σημαίνει αυξημένο κόστος, ακόμη και αν δεν υπολογίσουμε στην εξίσωση διάφορα μαζικά οικονομικά φαινόμενα όπως είναι για παράδειγμα ο πληθωρισμός. Από την άλλη όμως έχουμε και αντίρροπες τάσεις οι οποίες κάθε άλλο παρά συμπιέζουν τα περιθώρια κέρδους των εταιριών. Προκειμένου να μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα πρέπει να συνυπολογιστούν και οι τάσεις αυτές στην τελική συνισταμένη. Ας παραθέσουμε επιγραμματικά μερικά παραδείγματα για να γίνει κατανοητό αυτό που θέλω να πω.
Καταρχάς η αγορά των βιντεοπαιχνιδιών είναι στις μέρες μας μεγαλύτερη παρά ποτέ. Το καταναλωτικό κοινό, ειδικά με την εισαγωγή των «έξυπνων κινητών» έχει εκτοξευθεί και οι εταιρίες παραγωγής το γνωρίζουν αυτό και το εκμεταλλεύονται. Θυμάμαι στην εποχή που ήμουν και εγώ παιδάκι… δηλαδή όχι πριν πάρα πολλά χρόνια… οκ πριν πάρα πολλά χρόνια, οι gamers ήμασταν μετρημένοι στα δάχτυλα. Τότε το να βρεις ένα γνωστό σου που να παίζει βιντεοπαιχνίδια ήταν από μόνο του αιτία να γίνει κολλητός σου. Σήμερα τα βιντεοπαιχνίδια αφορούν σχεδόν τους πάντες, παίζει θα λέγαμε –ας μου επιτραπεί η έκφραση- και η κουτσή Μαρία. Τα παιχνίδια των κινητών έχουν ξεκλειδώσει για τις εταιρίες ένα κοινό στο οποίο ποτέ άλλοτε δεν είχανε πρόσβαση και αυτό σημαίνει κέρδη – κέρδη και πάλι κέρδη.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό, παλιότερα ένα παιχνίδι ήταν ένα προϊόν αυτό καθ αυτό. Έδινες κάποια λεφτά, το αγόραζες, το έπαιζες και πήγαινες στο επόμενο ή το ξανάπιανες από την αρχή. Σήμερα τα παιχνίδια έχουν απίστευτα πολλά εμπορικά παρελκόμενα. Από ειδικές συλλεκτικές εκδόσεις που κοστίζουν 400-500 ευρώ, αγαλματίδια, μπλουζάκια, κουκλάκια κλπ. Όταν έχεις στα χέρια σου ένα franchise αυτό σημαίνει ότι μπορείς να το ξεζουμίσεις με χίλιους τρόπους και πιστέψτε με υπάρχουν αγοραστές για όλα τα παρελκόμενα, από μπρελόκ μέχρι stickers. Αν πιάσουμε και τα δικαιώματα που μπορεί να πουλήσει μια εταιρία για να μεταφερθεί το παιχνίδι της στη μικρή η στη μεγάλη οθόνη ή ακόμη και να επενδύσει η ίδια πάνω σε αυτό ανοίγοντας τους κύκλους δραστηριότητας της, βλέπουμε ότι ανοίγονται τεράστιοι ορίζοντες.
Εκτός όμως από όλα τα παραπάνω, οι εταιρίες μέσα από τα παιχνίδια, που πλέον συνδέονται με ηλεκτρονικά καταστήματα, πουλάνε και μια σειρά από ψηφιακά προϊόντα ελάχιστου κόστους παραγωγής. Δεν μιλάμε για τα dlc’s που μπορεί και να έχουν από πίσω τους αρκετές εργατοώρες (ή και όχι), αλλά skins για όπλα, καπελάκια για τους χαρακτήρες, φορεσιές κ.α. Πέρα όμως από τα χρήματα που μπορεί να ξοδέψει κάποιος για να αλλάξει την εμφάνιση του χαρακτήρα του, υπάρχουν και τα pay to win ηλεκτρονικά προϊόντα, τα οποία είναι ικανά να επιταχύνουν την εξέλιξη κάποιου σε ένα παιχνίδι έναντι του ανάλογου κόστους. Το κόστος αυτό μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να αγγίξει τα πολλά χιλιάδες ευρώ. Και όλα αυτά χωρίς να έχουμε ανοίξει καν το κουτάκι των NFT’s, των season pass, του έμμεσου τζόγου κ.α.
Οφείλουμε επίσης να συμπληρώσουμε, ότι σε σχέση με το παρελθόν, τα παιχνίδια πλέον πωλούνται κυρίως σε ηλεκτρονική μορφή, κάτι που σημαίνει ότι οι εταιρίες δεν χρειάζεται να ξοδέψουν χρήματα ούτε για την φυσική διανομή τους ούτε για φυσικές συσκευασίες. Ακόμα όμως και όταν πρόκειται για φυσική κόπια, οι συσκευασία της δεν έχει καμία σχέση με τις συσκευασίες του παρελθόντος. Οι παλιοσειρές είχαμε μάθει να παίρνουμε ως κανονικές εκδόσεις κάποτε, αυτές που σήμερα θεωρούνται collectables. Ήταν βλέπετε εκ των ουκ άνευ να υπάρχει μέσα στο κουτί χάρτης, manual, art book και όχι απλά ένα DVD case και ένα δισκάκι.
Υπάρχουν βέβαια και άλλοι τρόποι να παίξεις παιχνίδια στις μέρες μας εκτός από το να τα αγοράσεις… όχι δεν εννοώ την πειρατεία αλλά τις συνδρομές. Όμως και αυτές μας δημιουργούν προβληματισμούς, διότι πόσες συνδρομές μπορεί να πληρώνει κανείς; Βλέπουμε για παράδειγμα με τις πλατφόρμες τύπου Netflix να έχει χαθεί η μπάλα μιας και αυτές πολλαπλασιάζονται πιο γρήγορα και από τα κεφάλια της λερναίας Ύδρας.
Από την άλλη, μπορούμε να περιμένουμε να πέσουν και οι τιμές των games, οκ εξαιρείται η Nintendo. Έλα όμως που οι εταιρίες δίνουν ένα σκασμό λεφτά στο marketing για να μας κάνουν να θέλουμε τα παιχνίδια όχι σε ένα δυο χρόνια αλλά χθες! Ναι οκ, μη γινόμαστε θύματα θα μου πεις, άλλα έχουν καταφέρει με μαθηματικό τρόπο να μας δημιουργούν hype. Μπορεί αυτό να επηρεάζεται κάποιος λιγότερο και κάποιος άλλος περισσότερο – ανάλογα και την οικονομική του κατάσταση- όμως ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Να βλέπεις τον X youtuber να παίζει Diablo 4 στο κανάλι του και να είσαι με το ένα χέρι να πατήσεις κλικ στο «αγορά» στο PS store και με το άλλο στο gamepad (based on actual facts).
Δεν θέλω να μακρηγορήσω και ούτε θεωρώ πως εξάντλησα το θέμα, αυτό όμως που ήθελα να καταδείξω είναι ότι δεν θα πρέπει να θεωρούμε το ζήτημα της αύξησης των τιμών τόσο εύκολα δικαιολογημένο από την σκοπιά του δικού μας συμφέροντος. Ακόμα και αν αληθεύει ότι το κόστος παραγωγής έχει ανέβει, οι εταιρίες με τη σειρά τους έχουν βρει πολλαπλάσιους τρόπους κερδοφορίας. Ας είμαστε λοιπόν πιο πονηρεμένοι κάθε φορά που βλέπουμε το κόστος να ανεβαίνει και ας μη μένουμε μόνο στις δικές τους εξηγήσεις.
Η συντακτική ομάδα θα διαβάζει και θα αξιολογεί τα κείμενα που θα μας στέλνετε στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Joystick (jimmy.gigas@joystick.com.gr) . Και τα καλύτερα κείμενα θα δημοσιεύονται καθημερινά στο joystick community blog.
