Aς ξεκινήσουμε με τα βασικά. Τι σημαίνει mindfuck στον κινηματογράφο? Με τον όρο mindfuck εν ολίγοις χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ταινία που προκαλεί σύγχυση και αναταραχή στον θεατή. Μια mindfuck ταινία συχνά περιλαμβάνει απροσδόκητες ανατροπές και ασυνήθιστες ερμηνείες. Οι θεατές βρίσκονται συχνά σε μια κατάσταση συνεχούς αμφιβολίας και αναρωτιούνται τι είναι πραγματικό και τι είναι φαντασία, καθώς οι πλοκές συχνά ανακατεύονται και τα συμβάντα διαστρεβλώνονται.
Τέτοιου είδους ταινίες προκαλούν τους θεατές να σκεφτούν βαθύτερα και να αναζητήσουν ερμηνείες πέρα από την επιφανειακή πλοκή. Συχνά είναι απαιτητικές από πλευράς νοητικής συμμετοχής και μπορεί να αφήσουν το κοινό με αναπάντητα ερωτήματα.
Μπορούμε να πάρουμε ως παράδειγμα ταινιών το “Inception” του Christopher Nolan, το “Fight Club” του David Fincher, το “Donnie Darko” και φυσικά το ”Shutter Island” του Μάρτιν Σκορτσέζε. Τι συμβαίνει όμως αν μπει στην εξίσωση ο David Lynch? Η απάντηση είναι απλή. Χάος!!!
Το “Mullholland Drive” κυκλοφόρησε το 2001, σκηνοθετημένη από τον David Lynch, τον μάστερ του σουρεαλισμού. Η αρχική ιδέα ήταν να γυριστεί ως σειρά, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε σε πλήρη μήκους ταινία.
Η πλοκή του “Mullholland Drive” ακολουθεί την ιστορία της Betty Elms (Naomi Watts), μιας νεαρής γυναίκας που μετακομίζει στο Χόλιγουντ για να εκπληρώσει το όνειρό της να γίνει ηθοποιός. Εκεί γνωρίζει την Rita (Laura Harring), μια γυναίκα που έχει χάσει τη μνήμη της μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Καθώς προσπαθούν να αποκαλύψουν την ταυτότητα της Rita, εδώ αρχίζει να μπαίνει το σουρεαλιστικό κομμάτι.
Υπάρχουν αρκετές ταινίες που χρειάζεται να διαβάσεις κάποιο άρθρο ή να δεις ένα βίντεο για να καταλάβεις πλήρως τι έγινε. Στο Mullholand Drive όσο και να διαβάσεις, όσο προσεκτικά την δεις θα καταλάβεις περίπου το 60% της ταινίας. Γιατί ο Lynch σετάρει αριστουργηματικά όλη την πλοκή και με μια ανατροπή στα τελευταία 20 λεπτά της ταινίας μέσω ενός τραγουδιού, καταλαβαίνεις κάτι πολύ απλό. Ότι δεν έβλεπες την ταινία όπως πραγματικά ήταν, αλλά όπως ήθελε ο Lynch να τη δεις. Και τι εννοώ? Μετά τη δεύτερη προβολή, θα προσέξετε πράγματα που κατά τη διάρκεια της πρώτης προβολής σας φάνηκαν ασήμαντα. Δεν υπάρχει κάτι ασήμαντο σε αυτή την ταινία. Όλα τα στοιχεία που έχουν μπει, έχουν λόγο ύπαρξης.
Στο “Mullholland Drive”, ο Lynch χρησιμοποιεί σουρεαλιστικά στοιχεία για να δημιουργήσει έναν κόσμο όπου οι γραμμές ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα διαστρεβλώνονται.
Ο σουρεαλισμός είναι ένα κινηματογραφικό ρεύμα που αποσκοπεί στην απελευθέρωση της φαντασίας και την εξερεύνηση του ασυνείδητου.
Τα σουρεαλιστικά στοιχεία στην ταινία εκδηλώνονται μέσα από τις ανατροπές στην πλοκή και την ασυνήθιστη αλληγορική προσέγγιση. Οι συμβολικές εικόνες και οι απροσδόκητες ανατροπές δημιουργούν μια αίσθηση ανασφάλειας και απορίας στον θεατή. Οι διπλές ταυτότητες και οι παράλληλες πραγματικότητες παρουσιάζονται επίσης σαν σουρεαλιστικά στοιχεία, δημιουργώντας μια αίσθηση απόκλισης από τη συμβατική πραγματικότητα.
Για να καταλάβει κάποιος μια ταινία του Lynch και πόσο μάλλον το Mullholand Drive πρέπει να σκεφτεί τον χρόνο σαν τον αριθμό ”8”. Δηλαδή γεγονότα που συμβαίνουν στο πάνω αριστερό μέρος του 8, χρονικά συμβαίνουν στο κάτω δεξιά μέρος του 8.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο Angelo Badalamenti. Έχει συνεργαστεί αμέτρητες φορές με τον David Lynch, αλλά η μουσική που έγραψε για αυτή την ταινία, ήταν κυριολεκτικά αριστούργημα.
Eιδική μνεία για τη Naomi Watts και τη Laura Harring, καθώς προσφέρουν συγκλονιστικές ερμηνείες που αποτυπώνουν την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων τους και την απελπισία τους. Οι ερμηνείες τους είναι συναισθηματικά φορτισμένες και συμβάλλουν στην ένταση της ταινίας. Η Naomi Watts μπορεί να είναι από τις πιο γνωστές ηθοποιούς στον κόσμο, αλλα προσωπικά θεωρώ ότι η ερμηνεία της σε αυτή την ταινία ήταν η κορυφαία της.
Το Mullholand Drive είναι δύσκολη ταινία. Χάρις στο μη γραμμικό σενάριο, τους έντονους συμβολισμούς και αλληγορίες, το να την κατανοήσει πλήρως ο θεατής είναι αρκετά δύσκολο. Μέσα από την πραγματικότητα και τα όνειρα που συνεχώς αυτά συνδέονται μεταξύ τους, ο David Lynch κατάφερε να δημιουργήσει τη πιο mindfuck ταινία όλων των εποχών. Σας προτείνω να τη δείτε με κάποιον άλλο μαζί για πρώτη φορά, γιατί θα θέλετε αμέσως μετά την προβολή της, να την αναλύσετε!!
