Είναι πάλι από εκείνες τις φορές που δεν ξέρεις πως να ξεκινήσεις να γράφεις ένα review, καθώς αυτά που θες να πεις στις παρακάτω γραμμές, είναι τόσα πολλά που σίγουρα θα ξεχάσεις κάτι.
Ας προσπαθήσω να τα πάρω από την αρχή. Gran Turismo.
Αν όχι όλοι, το 99,99% του κόσμου εκεί έξω που έχει πιάσει χειριστήριο κονσόλας στα χέρια του, ξέρει ότι το όνομα αυτό, είναι συνυφασμένο με την ταυτότητα του PlayStation. Αυτό που ίσως δεν ξέρουν, μαζί τους και εγώ, είναι ότι το Gran Turismo, άλλαξε την ζωή ενός πιτσιρικά, μία για πάντα, ενώνοντας δύο διαφορετικούς κόσμους για τα καλά.
H Polyphony Digital, εδώ και χρόνια διανέμει ένα από τα ομορφότερα και πληρέστερα ραλάκια σε κονσόλα οικιακής ψυχαγωγίας. Λυπάμαι φίλοι των racing games, not a fan, θα είναι πάντα ραλάκια για εμένα.
Ένας νέος που μεγαλώνει στο Κάρντιφ της Αγγλίας, αγαπάει υπερβολικά το PlayStation του, το Gran Turismo, μάλιστα μόλις αγόρασε μια ολοκαίνουρια τιμονιέρα για να την κουμπώσει στο PS του, και έχει όνειρο ζωής, να γίνει οδηγός αγώνων ταχύτητας και φυσικά αυτό είναι κάτι που κάνει τους άλλους να τον χλευάζουν και να του λένε τα γνωστά: «Δεν μπορείς, αυτά είναι για λίγους, κάτσε στα αυγά σου» κλπ αποφθέγματα ανθρώπων που τα παράτησαν ή δεν είχαν ποτέ κανέναν στόχο στην ζωή τους.
Όχι όμως και για τον Jann Mardenborough, (Archie Madekwe), που από την αρχή μας δείχνει ότι τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο ανάμεσα σε έναν άνδρα με σκοπό. Νωρίς σχετικά στην ταινία, κάνει την εμφάνισή του και ο Orlando Bloom, που ενσαρκώνει τον πραγματικό ιδρυτή της Gran Turismo Academy, Danny Moore.
O Danny Moore, θέλει να δημιουργήσει μια κανονική σχολή επαγγελματιών αγώνων ταχύτητας, φτιαγμένη από gamers. Ναι, από gamers σε.. racers. Αυτό φυσικά εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους, καθώς στην πραγματική ζωή, δεν υπάρχει respawn η restart. Ένα λάθος, μπορεί να κοστίσει μια ζωή, ή την δική σου, ή κάποιου άλλου. Και αυτό σημαίνει, Game Over, κυριολεκτικά. Απευθύνεται λοιπόν στην Nissan, φυσικά Nissan, εθνικά προϊόντα είναι αυτά, όπου για καλή του τύχη, κάποιος τον άκουσε! Ο ίδιος δεν χάνει χρόνο, αρχίζει τα τηλέφωνα και πιάνει τις γνωριμίες του μία προς μία, για να βρει κάποιον σχετικό με το άθλημα και να τον στηρίξει.
Ο David Harbour, για την ταινία, Jack Salter, πρώην οδηγός αγώνων, θα γίνει αυτός ο αρχιμηχανικός-εκπαιδευτής-τα πάντα όλα για τους rookies που δεν έχουν ιδέα που πάνε τα 4 στην πραγματική ζωή και από το συγκεκριμένο σημείο και έπειτα, οι πρωταγωνιστές είναι δύο για την ταινία Gran Turismo. Ο David «κουβαλάει» και μας κάνει μπαλάκι τα συναισθήματα, όπως και ο νεαρός Archie, όπου μεταξύ τους φαίνεται να υπάρχει τρομερή χημεία και αυτό στην παραγωγή των PlayStation Studios, φαίνεται ξεκάθαρα. Μεταξύ μας, δεν χρειάζεται και κάποιον άλλον για να γίνει επιτυχία μία ταινία αφιερωμένη στα sports. Ακόμα και ο Djimon Gaston Hounsou, που δεν μπόρεσε να «πάρει» πολύ χρόνο μέσα στην ταινία, έχει 3-4 σκηνές, που σίγουρα κάποιος πατέρας θα καταλάβει απόλυτα το νόημα των λέξεών του και οι υπόλοιποι θα αισθανθούμε τα συναισθήματα να μας πιάνουν από τον λαιμό.
Μετά από μία αναπάντεχη πρόσκληση στον προσωπικό PlayStation λογαριασμό του, αρχίζει το όνειρο να παίρνει σάρκα και οστά για τον Jann. Εκπαίδευση με πραγματικά αμάξια, τρέξιμο, πίεση, αποτυχία, στην αποτυχία, τελευταία θέση, λίγο καλύτερα στον επόμενο αγώνα, ακόμα καλύτερα στον επόμενο, μέχρι να έρθει μια στιγμή που σόκαρε την αίθουσα και μας άφησε ξερούς, γιατί πολύ απλά η πραγματική ζωή όπως αναφέραμε, δεν έχει respawn, restart ή rewind.
Σε κανένα σημείο δεν αισθάνθηκα την ταινία να κάνει «κοιλιά», δεν ξέρω αν η IMAX ενισχύει την εμπειρία αυτή, που σίγουρα το κάνει, καθώς υπήρξαν στιγμές που σφίγγεις και εσύ το σαγόνι σου μαζί με τον πρωταγωνιστή και αισθάνεσαι αυτά τα πανέμορφα τερατώδη διθέσια αυτοκίνητα, να σε προσπερνάνε κυριολεκτικά.
Δεν ξέρω αν ήταν όλα cgi, δεν με νοιάζει, δεν θα το ψάξω, χόρτασα 4 τροχούς, άσφαλτο και μπόλικους αγώνες ταχύτητας. Gran Turismo με τα όλα του. Από την άλλη, όλα τα παραπάνω, τα συνοδεύουν το φοβερό production value, το cast, η σκηνοθεσία, τα ειδικά εφέ, η απίστευτη μουσική επένδυση με κομματάρες Black Sabbath και όχι μόνο, αγαπημένοι ήχοι PlayStation και easter eggs! Όλα αυτά, κάνουν την ταινία Gran Turismo, μια must see επιλογή, άσχετα αν σου αρέσουν τα ραλάκια ή όχι. Αν θα ήθελα κάτι έξτρα; Να είχαμε πραγματικό cameo του designer του Gran Turismo, Kazunori Yamauchi. Και μία χάρη, μην ψάξετε την πραγματική ιστορία πίσω από την ταινία πριν την δείτε, θα με θυμηθείτε.
Σε αυτό το σημείο θα αρχίσει μια πιο προσωπική προσέγγιση , θέλοντας απλά να πω, ότι δεν έχει σημασία το πόσες φορές θα αποτύχεις, αλλά το πως αντιδράς και πως διαχειρίζεσαι αυτές τις ήττες, σε καθιστούν τον άνθρωπο που είσαι σήμερα.
Ο Jann, πάλεψε απέναντι σε όλους και σε όλα, ακόμα και με την ίδια του την οικογένεια, για να κάνει αυτό που πρακτικά.. γεννήθηκε να κάνει. Να είναι ο καλύτερος.
Δεν ξέρω αν η ταινία με άγγιζε τόσο πολύ αν αφορούσε κάποιον αθλητή του τένις, που ξεκίνησε από το δωμάτιό του και κέρδιζε ένα Grand Slam ή ένα Roland Garros, ίσως αν ήταν σε αυτά τα πλαίσια υψηλής παραγωγής ναι, αλλά εδώ έχει να κάνει με κάτι που έχουμε στα χέρια μας οι περισσότεροι εδώ μέσα που θα διαβάσουν αυτές τις γραμμές, ένα χειριστήριο και ένα αγαπημένο παιχνίδι. Θα μπούμε μέσα και θα νοιώσουμε αυτό που ένοιωσε και ο Jann, στο μέγιστο, σε κάθε του βήμα, σε κάθε του ανάσα και σε κάθε του παλμό.
Ξεχάστε το Gran Turismo, εστιάστε σε αυτό που αγαπάτε και κανένας και τίποτα δεν μπορεί να σας το στερήσει. Μόνο εσείς ξέρετε την.. πίστα καλύτερα.
Να ευχαριστήσουμε τον πολυκινηματογράφο Cineplexx που μας φιλοξένησε στην αίθουσα IMAX για τις ανάγκες και αυτού review.
