To Senua’s Saga: Hellblade II κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου του 2024, αποσπώντας άριστες κριτικές και κατορθώνοντας να εδραιωθεί ως το υψηλότερης τεχνολογίας παιχνίδι που έχουμε δει. Έχοντας διαφημιστεί με άστοχο τρόπο, δεν κατόρθωσε να πάρει το μέρος της αγοραστικής “πίτας” που του άξιζε, ωστόσο σταδιακά κέρδισε τον σεβασμό του κοινού, ειδικά εφόσον μέρος του σταμάτησε να εμμένει σε προδιαγεγραμμένες απόψεις και ασχολήθηκε ενεργά μαζί του.
Η παρουσία του στο Game Pass από την πρώτη μέρα σίγουρα βοήθησε και με τη Microsoft να στρέφεται πιο εστιασμένα στον ρόλο του publisher, ήρθε η ώρα για τη μεταφορά του τίτλου στην κονσόλα του “ανταγωνισμού”.
Πέρα από μια απλή επανακυκλοφορία, ο τίτλος εμπλουτίστηκε με (το γνωστό από το πρώτο Hellblade) Permadeath Mode, καθώς και με λειτουργία 60 fps, τόσο στο ΧΒΟΧ Series X όσο και στο PS5 & PS5 Pro. Στο παρόν Review θα εστιάσουμε στις τεχνικές βελτιστοποιήσεις, μιας και στο παρελθόν έχουμε καλύψει τον τίτλο τόσο θεματικά όσο και βάσει των προτέρων επιδόσεων.

Ο τίτλος πλέον μπορεί να παιχθεί και σε κονσόλες με ρυθμούς ανανέωσης στα 60 καρέ, διατηρώντας ωστόσο το checkerboarding effect που υπήρχε εξ αρχής. Αυτό σημαίνει πως στο πάνω και κάτω μέρος της οθόνης εξακολουθούν να υπάρχουν “νεκρές” ζώνες, μαύρες μπάρες δηλαδή μέσα στις οποίες δεν υπάρχει κάποιο γραφικό. Αυτό ανέκαθεν φάνταζε σαν μια απόπειρα διατήρησης πόρων από το σύστημα, όμως δεδομένου πως υπάρχουν και στην έκδοση του PC (καθώς και βάσει των λεγομένων των δημιουργών) η επιλογή είναι καλλιτεχνικής κι όχι τεχνικής φύσης. Όπως και να έχει, το οπτικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό και δεδομένου του ότι ο τίτλος δε χαρακτηρίζεται από πολλή δράση, το μαγευτικής ακρίβειας σύνολο αποζημιώνει για αυτόν τον περιορισμό.
Χωρίς να αποπειραθούμε να γίνουμε άσκοπα αναλυτικοί επί του τεχνολογικού τομέα, αξιοποιώντας τα αριθμητικά δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας μπορούμε να διαπιστώσουμε τα ακόλουθα: Η σταθερότητα του frame rate βρίσκεται σε πολύ καλά επίπεδα, με το PS5 να χαρακτηρίζεται από πιο ομαλές μεταβάσεις μα ελαφρώς χαμηλότερη ανάλυση από το Series X. Το PS5 Pro από την άλλη βρίσκεται στη συνολικά καλύτερη κατάσταση, με τον αριθμό των pixels επί της οθόνης να είναι υψηλότερος από αυτόν της κονσόλας της Microsoft, διατηρώντας παράλληλα τον πιο ομαλό ρυθμό. Εδώ να σημειωθεί πως αν ο χρήστης έχει στην κατοχή του οθόνη με λειτουργία VRR, θα απολαύσει μια σχεδόν 100% “καθαρισμένη” απόδοση.
Είναι αξιέπαινο το πόσο καλή δουλειά έγινε από την πλευρά των developers, οι οποίοι δεν αρκέστηκαν απλά σε μια υπολειτουργική αναβάθμιση για να τη χρησιμοποιήσουν σαν δέλεαρ, μα εστίασαν τις προσπάθειες τους προκειμένου να βελτιώσουν αισθητά το δημιούργημα τους. Δε χρειάζεται να αναφερθεί καν πως όλοι οι κάτοχοι του τίτλου, ασχέτων συστήματος, λαμβάνουν την Enhanced Edition εντελώς δωρεάν.

Ασχέτως των όλων θετικών που φέρνει αυτή η έκδοση σε τεχνικό επίπεδο, χρειάζεται να σημειωθεί πως, με εξαίρεση ένα νέο Achievement για το Dark Rot Mode, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα νέο για τους χρήστες που επιστρέφουν σε αυτή την έκδοση – πρόκειται για ακριβώς την ίδια εμπειρία, με την ίδια διάρκεια και τις ίδιες δομές αλληλεπίδρασης, οπότε αν κάποιος ήλπιζε πως θα επέστρεφε σε ένα αλλαγμένο Hellblade II, μάλλον θα απογοητευθεί. Καλώς ή κακώς, το παρόν πόνημα ήταν εμπορικά σαμποταρισμένο από την αρχή, μια και η Microsoft δεν ήξερε σαν τι να το “πουλήσει” για να χτίσει προσμονή γύρω από το όνομα του. Μετά από τις εξαιρετικές κριτικές που έχει λάβει και για την έκδοση στις κονσόλες τις SONY, ας ελπίσουμε πως αυτή η αδικία θα αποκατασταθεί.
Όσοι ενδιαφερόντουσαν να βιώσουν αυτό το μοναδικό ταξίδι μα αδυνατούσαν λόγω του συστήματος επιλογής τους ή της απεικόνισης στα 30 καρέ, μπορούν τώρα να κάνουν το βήμα. Το Senua’s Saga: Hellblade II είναι ένας τίτλος που μένει με τον χρήστη πολύ μετά τα credits και σίγουρα αξίζει τον χρόνο όλων όσων ενδιαφέρονται για την πλευρά της βιομηχανίας που ασχολείται με σύνθετα θέματα και πιέζει το τεχνολογικό έμβολο. Είναι μία εμπειρία λίγων ωρών, που όμως έχει πολλά να δώσει στον εστιασμένο, σκεπτόμενο χειριστή. Η Ninja Theory κατάφερε από την πρώτη στιγμή να αποδώσει το περιεχόμενο που επιθυμούσε από πλευράς αφήγησης και πλέον το τελειοποίησε και από αυτή της τεχνολογικής απόδοσης. Οι λάτρεις των έντονα αφηγηματικών κυκλοφοριών μπορούν να επενδύσουν άφοβα.



