Η άκρη της Αιωνιότητας
Σε έναν κόσμο που τα μεγαθήρια Sony, Microsoft και Nintendo εξαγοράζουν οποιαδήποτε εταιρία, μια μικρή ομάδα Γάλλων αντιστέκεται και με την βοήθεια του κόσμου, μέσω crowd funding δημιουργεί παιχνίδι με στοιχεία που πολλές ΑΑΑ παραγωγές θα ζήλευαν. Μακάρι όλα τα μεγάλα αυτά στούντιο με την τεράστια χρηματοδότηση να έδιναν στις δημιουργίες τους το μισό από το πάθος που έδωσε αυτή η μικρή ομάδα στο δημιούργημά της. Αν γινόταν κάτι τέτοιο τα αποτελέσματα θα ήταν διθυραμβικά.
Ιαπωνικά με Γαλλική προφορά
Το Edge of Eternity ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών ρόλων ανοιχτού κόσμου (RPG) και ειδικότερα στα RPG με Ιαπωνική επιρροή (JRPG). Η κατηγορία των JRPG έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που η gaming κοινότητα είτε μισεί, είτε αγαπά. Το παιχνίδι μας λοιπόν τσεκάρει όλα τα κουτάκια ενός κλασικού JRPG. Τεράστιος κόσμος με πάρα πολλές προκλήσεις, σενάριο με ηρωικούς χαρακτήρες, turned base μάχες.
Μιας και δεν είμαι φανατικός των JRPG δυσκολεύτηκα πολύ για να τελειώσω το Edge of Eternity. Για αυτό και θα αλλάξω λίγο τον τρόπο γραφής μου σε αυτό το review και θα προσπαθήσω να παρουσιάσω την εμπειρία μου σε δυο βασικές κατηγορίες. Στα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία ξεκινώντας από τα αρνητικά:
Σενάριο και σκηνοθεσία
Οι πρωταγωνιστές μας καθώς και όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη Heryon έρχονται αντιμέτωποι με τους Archelites, μια μυστηριώδη φυλή που απειλεί να αφανίσει ολόκληρο τον κόσμο. Μεγάλο όπλο των Archelites είναι το Corrosion. Μια απίστευτα βάναυση ασθένεια που δηλητηριάζει το σώμα, παραμορφώνει τα άκρα και μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε φρικτές υπάρξεις. Ο πρωταγωνιστής μας λοιπόν Daryon βρίσκεται στα πεδία των μαχών ώσπου λαμβάνει την πληροφορία από την αδελφή του, Selene ότι η μητέρα τους έχει το Corrosion. Αποφασίζει λοιπόν να γυρίσει σπίτι και να την δει. Εκεί με την αδελφή του συμφωνούνε ότι θα προσπαθήσουν να βρούνε την θεραπεία αυτής της ασθένειας για να σώσουν την μητέρα τους αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Το μεγάλα σε διάρκεια cut scenes του παιχνιδιού και η κοινότυπη ηρωική ιστορία κάνουν το σενάριο να είναι λίγο κουραστικό. Αρκετές φορές έπιασα τον εαυτό μου να κάνω skip σε κάποιο cutscene μιας και η ιστορία υπάρχει εκεί για να μπορέσει ο παίχτης να δει τους τίτλους τέλους κάποια στιγμή.
Οι Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας
Οι πρωταγωνιστές μας όσο και να προσπάθησα να συνδεθώ με κάποιον από αυτούς δυστυχώς δεν τα κατάφερα. Ο Daryon είναι ένας κλασικός πολεμιστής με το τεράστιο σπαθί που νιώθεις ότι έχεις δει σε παιχνίδια ρόλων πάρα πολλές φορές. Το ίδιο και αδελφή του Selene που είναι η κλασική μάγισσα. Όσων αφορά για τους υπόλοιπους χαρακτήρες που συναντάς στο ταξίδι σου, όλοι τους είναι λίγο πολύ οι κλασικοί συμπληρωματικοί χαρακτήρες ενός παιχνιδιού ρόλων. Αυτός που αντέχει ξύλο αλλά δεν χτυπάει δυνατά, αυτός που χρησιμοποιεί παγίδες και επιθέσεις από μακριά κλπ. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το αδύναμο σενάριο κάνουν την ενασχόληση με το παιχνίδι αρκετά κουραστική.
Σύστημα μάχης
Το σύστημα μάχης του Edge of Eternity είναι ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία ενός αυθεντικού JRPG. Οι μάχες γίνονται με τους εμπλεκόμενους να κάνουν την κίνησή τους ο ένας μετά τον άλλο σε σειρά (Turned Base). Όταν αντιμετωπίζεις έναν εχθρό το σημείο που βρίσκεσαι στον κόσμο απομονώνεται και χωρίζεται σε οκτάγωνα. Οι χαρακτήρες έχουν την επιλογή να κινηθούν ή να χτυπήσουν κάποιον αντίπαλο που βρίσκετε σε ένα διπλανό οκτάγωνο. Οι λάτρεις των JRPG βρίσκονται σε γνώριμα νερά παίζοντας το παιχνίδι. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι κάποιες φορές και ειδικότερα κατά την διάρκεια τις νύχτας (το παιχνίδι έχει κύκλο μέρας και νύχτας) δεν μπορείς να εντοπίσεις που ακριβώς βρίσκονται οι αντίπαλοι με αποτέλεσμα να ψάχνεις στα οκτάγωνα για να δεις αν έχει κάτι. Μεγάλο πρόβλημα σε αυτό είναι και η χρήση του κοντρόλερ καθώς η κίνηση με το δεξί μοχλό δεν είναι αρκετά ακριβείς με αποτέλεσμα να πηγαινοέρχεσε σε διπλανά οκτάγωνα από αυτό που θέλεις να πας. Ακόμη και ύστερα από 50+ ώρες ενασχόλησης με το παιχνίδι έκανα πολλές φορές λάθη στις κινήσεις ή ακόμη και επιθέσεις σε κενά οκτάγωνα.
Σε γενικές γραμμές η περιήγηση στις μάχες αλλά και στα υπόλοιπα μενού με το κοντρόλερ έχει τεράστιες αδυναμίες.
Crafting και διαχείριση υλικών
Όπως και σχεδόν σε όλα τα RPG, έχουμε και εδώ πλήθος υλικών και αντικείμενα για να κατασκευή. Σε κάθε πόλη που θα επισκεφτείς δεν πρέπει να παραβλέψεις να αγοράσεις όλες τις συνταγές από τον αντίστοιχο πωλητή που θα το βρεις στην αγορά της κάθε πόλης (Η αγορά συνήθως βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης). Η κατασκευή των όπλων και πανοπλιών είναι απαραίτητη και είναι ο καλύτερος τρόπος να αναβαθμίσεις τους χαρακτήρες σου μιας και οι περισσότεροι εχθροί όταν τους σκοτώνεις δίνουν μόνο υλικά. Έχοντας λοιπόν τις συνταγές μπορείς να δεις τι χρειάζεται για την κατασκευή του όπλου και από εκεί και πέρα ξεκινά το χάος. Πολλά από τα υλικά που χρειάζονται για την κατασκευή πρέπει να τα κατασκευάσεις εσύ σε έναν άλλο πάγκο χρησιμοποιώντας άλλα υλικά τα οποία πρέπει να δεις και να ψάξεις σε ποιόν από τους πωλητές υπάρχουν. Εδώ σε αυτό το σημείο έχω να πω ότι είτε παίρνεις χαρτί και μολύβι και σημειώνεις τα υλικά που χρειάζεσαι, είτε πηγαινοέρχεσε από πάγκο σε πάγκο για να δεις τι χρειάζεσαι. Σε γενικές γραμμές το Crafting χρειάζεται ανανέωση στους μηχανισμούς του και ίσως μια επιλογή παρακολούθησης για μια συνταγή για να έχεις πάντα στην οθόνη σου τι υλικά χρειάζεσαι.
Γενική δυσκολία του παιχνιδιού
Το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει εδώ ο κάθε developer είναι να κάνει τον παίχτη να νιώσει ότι η πρόκληση και η δυσκολία είναι δίκαιη και ότι αν αυτός γίνει καλύτερος θα μπορέσει να κερδίσει και την μάχη. Τελευταίο λοιπόν αρνητικό στοιχείο του Edge of Eternity είναι η υπερβολικά μεγάλη δυσκολία σε πολλά σημεία της διάρκειας. Έπεσα αρκετές φορές σε μάχες που ένιωθα ότι είναι αδύνατον να τις κερδίσω ότι στρατηγική και να ακολουθούσα. Ένιωθα ότι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσω κάποιους εχθρούς ήταν να αναβαθμίσω τον εξοπλισμό μου (μιας και δεν έχει σημασία το level των χαρακτήρων) ή να βρω με κάποιο τρόπο έναν ακόμη χαρακτήρα για να τον προσθέσω στην ομάδα. Δυστυχώς ούτε το πρώτο μου ήταν εύκολο μιας και οι συνταγές για τα όπλα βρίσκονται διάσπαρτες σε σεντούκια μέσα στον κόσμο, ούτε και το δεύτερο μιας και για να έχεις επιπλέον χαρακτήρα στην ομάδα σου θα πρέπει να προχωρήσεις την ιστορία. Σε αρκετά σημεία κατά την διάρκεια της ιστορίας αναγκάστηκα να ψάχνω τις περιοχές, αποφεύγοντας σχεδόν όλες τις μάχες, μπας και βρω κάποια συνταγή και νέο καλύτερο όπλο.
Σχεδιασμός περιβάλλοντος και εχθρών
Στα πρώτα θετικά στοιχεία του Edge of Eternity είναι ο κόσμος του. Είναι όμορφος και το περιβάλλον αλλάζει από περιοχή σε περιοχή. Ξεκινάς την ιστορία από τα χιονισμένα βουνά και μεταφέρεσαι σε μια όμορφη παραθαλάσσια περιοχή με λιβάδια γεμάτα λουλούδια. Περνάς μέσα από βάλτους και δάση, φτάνεις σε περιοχές που η φύση έχει καλύψει σχεδόν τα πάντα. Πολεμάς μέσα σε καμένες από τα ποτάμια και τις λίμνες λάβας εκτάσεις. Η μηχανή γραφικών (Unity) και ο σχεδιασμός θυμίζει λιγάκι προηγούμενης γενιάς παιχνίδι αλλά σε γενικές γραμμές στέκεται καλά. Το μόνο ίσως αδύναμο σημείο είναι ο τα μοντέλα των ανθρώπων που μοιάζουν πολύ απλοϊκά.
Οι τύποι των εχθρών στο Edge of Eternity είναι αρκετοί και εναρμονίζονται με το εκάστοτε περιβάλλον στο οποίο τους βρίσκουμε. Διάφορα ζώα (λύκοι, ελάφια, αγριόχοιροι κλπ) στις περιοχές που βρίσκονται λιβάδια και δάση, μεταλλαγμένες χελώνες σε περιοχές δίπλα στη θάλασσα, πέτρινα γκόλεμ μέσα στις σπηλιές και γενικά σε κάθε περιοχή θα βρεις και τους αντίστοιχους εχθρούς. Ο σχεδιασμός των εχθρών είναι αρκετά λεπτομερής και όμορφος. Αξίζει να τσεκάρεις και να δεις τις λεπτομέρειες στον σχεδιασμό σε κάθε έναν από αυτούς. Μεγάλη έκπληξη μου έκανε η αλλαγή του σχεδιασμού των εχθρών από την μέση της ιστορίας και μετά. Το ύφος αλλάζει τελείως από την στιγμή που αντιμετωπίζεις εχθρούς που είναι άρρωστοι με το Corrosion.
Αναβάθμιση όπλων και επιλογή skills
Όπως προανέφερα, το level των χαρακτήρων μας δεν παίζει σχεδόν κανένα ρόλο στο πόσο δυνατοί είναι ή στο τι skills θα χρησιμοποιούν στη μάχη. Τα όπλα τους είναι αυτά που θα καθορίσουν και την δύναμή τους. Γι’αυτό και είναι τόσο σημαντικά στην πρόοδο του παιχνιδιού. Το κάθε ένα όπλο έχει από την αρχή το δικό του level καθορίζοντας και το πόσο δυνατό είναι και δέχεται διάφορους κρυστάλλους οι οποίοι δίνουν στο όπλο μαγικές ιδιότητες. Χρησιμοποιώντας το όπλο όλο και περισσότερο ξεκλειδώνονται περισσότερες θέσεις για κρυστάλλους με αποτέλεσμα στο τέλος να έχεις αποκτήσει πολλές μαγικές ιδιότητες. Οι κρύσταλλοι τώρα χωρίζονται σε έξι βασικές κατηγορίες αναλόγως το χρώμα τους. Κάθε ένα χρώμα κρύσταλλος δίνει και διαφορετικές ιδιότητες στον παίχτη. Το κόκκινο για παράδειγμα δίνει την δυνατότητα για επιθέσεις με φωτιά, το μπλε για επιθέσεις με πάγο κλπ. Με αυτό τον τρόπο μπορείς να χρησιμοποιήσεις έναν συνδυασμό κρυστάλλων για να αποκτήσεις όλων των ειδών επιθέσεις που θα σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις τους εχθρούς πιο αποτελεσματικά.
Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι κατά την αλλαγή ενός όπλου οι κρύσταλλοι δεν καταστρέφονται αλλά μπορείς να τους μεταφέρεις στο νέο όπλο που θα χρησιμοποιήσεις.
Voiceovers και ερμηνεία των ηθοποιών
Με μεγάλη μου χαρά είδα ή μάλλον άκουσα τους πρωταγωνιστές του Edge of Eternity. Παρόλο που το σενάριο και η σκηνοθεσία δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο και ξεχωριστό, οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν αρκετά καλές. Ένα καστ πάνω από δέκα ηθοποιών δίνει ζωή και χρώμα στους χαρακτήρες της ιστορίας μας. Και είναι κάτι το αξιοθαύμαστο για μια indie παραγωγή. Συνηθίζεται σε μικρές παραγωγές να μην υπάρχουν καν voiceovers και απλά να μεταφέρεται η ιστορία με μορφή κειμένου στον παίχτη. Εδώ σε όλα τα cutscenes του παιχνιδιού αλλά και κατά την διάρκεια της μάχης και του ταξιδιού, οι χαρακτήρες μιλάνε και γενικά αλληλεπιδρούν με τον κόσμο. Στο μόνο κομμάτι του παιχνιδιού που δεν υπάρχουν είναι όταν μιλάς με κάποιον NPC για να πάρεις κάποιο από τα πολλά sidequest του παιχνιδιού.
Αχ αυτή η μουσική
Το διαμάντι της παραγωγής είναι η μουσική που ο Yasunori Mitsuda έγραψε για το παιχνίδι. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, μόλις ανοίξεις το παιχνίδι καταλαβαίνεις ότι η μουσική είναι κάτι το ξεχωριστό. Σε όλες τις περιοχές που επισκέπτεσαι κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού η μουσική υπόκρουση είναι απλά καταπληκτική. Το ύφος του κάθε μουσικού κομματιού ταιριάζει απόλυτα με την περιοχή και την κατάσταση στην οποία οι πρωταγωνιστές μας βρίσκονται. Το μόνο ίσως αρνητικό είναι ότι μιας και θα βρίσκεσαι σε κάποιες περιοχές αρκετή ώρα λόγω της απαίτησης του παιχνιδιού να “φαρμάρεις” για να μπορείς να συνεχίσεις την ιστορία, μπορεί να σε κουράσει.
