Aliens: Dark Descent | The Review

Γράφει ο/η FiOth

Η πνευματική ιδιοκτησία που ακούει στο όνομα “Alien” είναι μία που μοιράζεται την τύχη των πρωταγωνιστών της – όσο κοντά και να είναι στο να τα καταφέρουν, όση αισιοδοξία κι αν φέρνουν οι μικρές τους νίκες, πάντα στο τέλος σημειώνονται απώλειες και η επιτυχία δεν είναι ποτέ δεδομένη. Στην αρένα των video games, παρά τον εξαιρετικά μεγάλο όγκο κυκλοφοριών επί σειρά ετών, η IP ακόμα δεν έχει καταφέρει να προσφέρει το ένα Αριστούργημα, έναν τίτλο χωρίς (ή με αμελητέα) σφάλματα, που θα καλύψει την ανάγκη των φανατικών για ποιοτικό περιεχόμενο. Το Alien: Isolation του 2014 έφτασε κοντά, μα δεν ήταν για όλους και σίγουρα είχε τα προβλήματα του. Το 2021, η Cold Iron με το Fireteam Elite προσέφερε σίγουρα κάτι αξιόλογο, με περιορισμένο ωστόσο όραμα. Είναι το Dark Descent ο τίτλος που θα μας κάνει να ακουστούμε, φωνάζοντας έντρομοι στο διάστημα;

To ADD ανακοινώθηκε στις 9/6/2022, υπό ανάπτυξη από την Tindalos Interactive και με publisher τη Focus Media. Στόχος η κυκλοφορία ένα έτος μετά, τον Ιούνιο του 2023. Ο τίτλος επρόκειτο να είναι στρατηγικής πραγματικού χρόνου (Real-Time Strategy) με τον παίκτη να χειρίζεται μια μονάδα πεζοναυτών σε μία οδηγούμενη από το σενάριο εκστρατεία, πάνω σε έναν αφιλόξενο πλανήτη. Το πάντρεμα του σύμπαντος του Ridley Scott με το είδος των RTS παιχνιδιών είχε ξαναδοκιμαστεί στο παρελθόν, με το AVP: Extinction στις κονσόλες 6ης γενιάς. Αυτή τη φορά, η Tindalos φαίνεται να εστίαζε σε μια παραγωγή υψηλότερων προδιαγραφών, υποσχόμενη κυκλοφορία σε όλες τις κονσόλες προηγούμενης και τρέχουσας γενιάς, καθώς και σε Η/Υ.

H story-driven προσέγγιση που επιδίωξαν οι δημιουργοί είναι σίγουρα ένας τομέας όπου τα κατάφεραν: Οι βασικοί χαρακτήρες είναι αξιομνημόνευτοι και καταφέρνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του παίκτη

Ξεκινώντας από τον τεχνικό τομέα, ο τίτλος δεν απογοητεύει. Παρά την απόσταση από την κάμερα λόγω του ιδιώματος του, κάθε περιβάλλον έχει αποτυπωθεί με περίσσια λεπτομέρεια κι όλα τα κινούμενα μοντέλα – χαρακτήρες και εχθροί – εντυπωσιάζουν με τις δράσεις και τη λεπτοδουλειά στον σχεδιασμό τους. Μερικές από τις αποτελεσματικότερες στιγμές του ADD είναι αυτές όπου η κάμερα πλησιάζει κι αποκαλύπτει το επίπεδο της φροντίδας με την οποία δομήθηκε το οπτικό σύνολο. Δεδομένου του μεγέθους του studio, το επίτευγμα φαντάζει απρόσμενο, μα καλοδεχούμενο σε κάθε περίπτωση. Εξαιρετική μνεία αξίζει στις στιγμές όπου ο χειριστής έχει την ευκαιρία να παρατηρήσει το πεδίο μέσα από κάποια προ εγκατεστημένη κάμερα ασφάλειας, με οτιδήποτε “πιάνεται” στο πλάνο να υπενθυμίζει το ερώτημα του πώς είναι δυνατό να έχει αποδοθεί τόση λεπτομέρεια σε τόσο μικρών διαστάσεων στοιχεία.

Ο ήχος βρίσκεται σε επίσης πολύ καλό επίπεδο. Η μουσική επένδυση και οι συνοδευτικοί ήχοι (ambience) καταφέρνουν να εδραιώσουν τη ζητούμενη ατμόσφαιρα, μια αγωνίας και τρόμου, θυμίζοντας κάθε στιγμή πόσο αφιλόξενο είναι το περιβάλλον γύρω μας. Στο επίπεδο των φωνών (voice-overs) τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα – οι βασικοί χαρακτήρες έχουν αποδοθεί άριστα, όμως οι απανταχού πεζοναύτες δεν είχαν την ίδια τύχη. Ορισμένοι εξ αυτών ακούγονται τελείως ερασιτεχνικά πραγματωμένοι, κάτι που δε βοηθάται από το γεγονός πως οι ατάκες τους κατά τη διάρκεια της κάθε αποστολής ακούγονται, κυριολεκτικά, εκατοντάδες φορές. Τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα αν άνοιγαν τα στόματα τους πιο σπάνια, όμως μετά από τη χιλιοστή φορά όπου κάποιος θα ξεστομίσει μια φράση μασώντας τη γλώσσα του, η κατάσταση γίνεται ανυπόφορη. Με την πρώτη μεγάλη ενημέρωση η Tindalos αποπειράθηκε να βελτιώσει λίγο το ζήτημα, χωρίς ωστόσο να πετύχει τη χρυσή τομή. Ευτυχώς, οι ήχοι των όπλων αντιμετωπίστηκαν με σεβασμό και το αποτέλεσμα είναι αυτό στο οποίο θα ήλπιζε κάθε fan της σειράς. Θα ήταν εγκληματικό άλλωστε, σε έναν τίτλο όπου παρίσταται το εικονικό M41A Pulse Rifle, ο ήχος του να ήταν οποιοδήποτε πέρα από τον ορθόδοξο.

“Let me introduce you to a personal friend of mine”

Εστιάζοντας στο gameplay, γρήγορα γίνεται αντιληπτό πως το ζητούμενο δεν είναι η διαχείριση μεγάλου αριθμού στρατιωτών ή η επιδεξιότητα στην απόδοση μακροεντολών. Στον πυρήνα του, το ADD είναι ένας τίτλος εστιασμένος στην αποφυγή του εχθρού (stealth) ενώ οι μηχανισμοί που το απαρτίζουν θυμίζουν παιχνίδι στρατηγικής. Ο συνδυασμός ακούγεται περίεργος, όμως δουλεύει, τουλάχιστον σε έναν βαθμό. Κατά τη διάρκεια της αρχικής επαφής με το παιχνίδι, ο χρήστης θα εντυπωσιαστεί με την αποτελεσματικότητα του AI, της ανάληψης αποφάσεων των χαρακτήρων τη στιγμή απόδοσης μιας οδηγίας και την αμεσότητα εκτέλεσης τους. Οι δημιουργοί πήραν μεγάλο ρίσκο επιλέγοντας ένα σύστημα όπου όλα τα μέλη της ομάδας κινούνται ως μία οντότητα και σχεδόν τα κατάφεραν. Προβλήματα προκύπτουν σε περιστάσεις όπου απαιτείται μεγαλύτερη ακρίβεια, όπως όταν χρειάζεται ο ανιχνευτής να χρησιμοποιήσει το τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή για να εξουδετερώσει μια απειλή πριν γίνει αντιληπτός. Εκεί, η συλλογική κίνηση της μονάδας καθυστερεί τις δράσεις του, με αποτέλεσμα πολλές φορές να εντοπιστεί, ξεκινώντας έναν κύκλο μάχης, τα “κυνήγια”, όπως αναφέρονται. Το άνωθεν μπορεί να γίνει εξαιρετικά εκνευριστικό, ειδικά στου υψηλότερους βαθμούς δυσκολίας όπου κάθε αναμέτρηση φέρει ενδεχομένως μεγάλο κόστος. Δεν υπάρχει σύμπαν στο οποίο η Tindalos δε γνωρίζει πως αστόχησε σε κάποιο βαθμό και η κοινότητα ελπίζει να δοθεί κάποια λύση στο άμεσο μέλλον.

Ο τρόπος με τον οποίο αποδίδονται οι εντολές, ωστόσο, είναι άρτια δομημένος. Τόσο με τη χρήση ποντικιού/πληκτρολογίου όσο και χειριστηρίου, όλες οι οδηγίες μπορούν να δοθούν άμεσα κι εύκολα, χωρίς να απαιτείται είσοδος σε υπο-μενού και σχετικές καθυστερήσεις. Είναι προφανές πως η έννοια “αμεσότητα” ήταν στο μυαλό των σχεδιαστών, κάτι που σε αυτό τον τομέα έχει σίγουρα κατορθωθεί.

When the games bugs out, everyone will hear you scream…

Δυστυχώς, μεγαλύτερος εχθρός του τίτλου αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, η κατάσταση στην οποία κυκλοφόρησε. Πάνω από έναν μήνα και δύο μεγάλες ενημερώσεις μετά, εξακολουθεί να μαστίζεται από επαναλαμβανόμενα προβλήματα, ορισμένα εκ των οποίων καθιστούν την ολοκλήρωση κάποιων στόχων ανέφικτη. Είναι απορίας άξιο πώς ένα παιχνίδι με φαινομενικά τόσο απλή δομή είναι τόσο δύσκολο να διορθωθεί, όμως κατά τη συγγραφή του παρόντος κειμένου, ο στόχος δεν έχει επιτευχθεί.

Η τιμή που ζητά για το δημιούργημα της η Tindalos είναι σίγουρα τίμια κι ο τίτλος είναι σε θέση να καταστεί – εν καιρώ – ένα από τα καλύτερα δείγματα Alien παιχνιδιών που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Φτιαγμένος με μεράκι και προσοχή, αδυνατεί να υποστηρίξει στο ακέραιο κάποιους από τους μηχανισμούς του και θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει σε καλύτερη κατάσταση. Ως έχει, αποτελεί καλή πρόταση για του φίλους της IP, αρκεί να έχουν εξοπλιστεί με την προαπαιτούμενη ψυχραιμία. Θα ήταν κρίμα να ανακαλυφθεί το σώμα κάποιου χρήστη σε κάποιο gaming room, με τον θώρακα του να έχει εκραγεί λόγω εκνευρισμού που θα έχουν προκαλέσει τα… bugs.

Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.

You may also like