Επιστροφή στις ρίζες για το θρυλικό αυτό franchise. Μετά τα χαώδη τρία προηγούμενα παιχνίδια της σειράς και την έλλειψη ταυτότητας του Assassin’s Creed, η αλλαγή ήταν αναγκαία. Μαζί με τα 15 χρόνια που έκλεισε το ip της Ubisoft, η γαλλική εταιρεία αποφάσισε να τιμήσει τους οπαδούς που αγάπησαν αυτή τη σειρά από το πρώτο παιχνίδι που βγήκε το 2007. Το Mirage είναι γράμμα αγάπης και φόρος τιμής στις ρίζες της σειράς αλλά έχει αρκετά στοιχεία των τελευταίων τριών παιχνιδιών της σειράς. Τελικά το Assassin’s Creed Mirage καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων?
Ας ξεκινήσουμε λίγο παράδοξα το review. Με τη σειρά Assassin’s Creed έχω μεγαλώσει καθώς είχα ασχοληθεί με το πρώτο παιχνίδι της σειράς όταν είχε βγει στην εποχή του. Στη συνέχεια με τις περιπέτειες του Ezio το Assassin’s Creed κατάφερε να μπει στη καρδιά μου κυρίως λόγω της εξαιρετικής του ιστορίας. Επιπλέον οι 2 πρώτοι πρωταγωνιστές Altair, Ezio ήταν εξαιρετικοί και δυστυχώς μετά από μια δεκαετία και αμέτρητα παιχνίδια της σειράς δεν έχουν καταφέρει να ξεπεράστουν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προέκυψε τα τελευταία χρόνια με το AC ήταν η έλλειψη ταυτότητας. Η Ubisoft με την απόφαση της να κυκλοφορεί τα παιχνίδια της σε μικρό χρονικό διάστημα και χώρις να υπάρξει ο κατάλληλος χρόνος να ”αναπνεύσουν” αντιμετώπισε προβλήματα με την επαναληψιμότητα και με την απορία το που οδεύει η σειρά. Η πρώτη αλλαγή έγινε με το Syndicate που δέχθηκε αρνητικές κριτικές λόγω της κακής ιστορίας του και φυσικά της επαναληψιμότητας του τίτλου.
Η τεράστια αλλαγή ήρθε με το AC Origins. Το παιχνίδι θα κινούταν σε rpg μονοπάτια και με μεγαλύτερους χάρτες. Χιλιάδες ερωτηματικά στο χάρτη και ο παίχτης καλούταν για να τερματίσει το παιχνίδι να έχει δαπανήσει πάνω απο 100 ώρες. Μπορεί η ποσότητα στα τρία προηγούμενα παιχνίδια της σειράς να ήταν πραγματικά τεράστια, όμως υπήρχε το πρόβλημα της κούρασης και φυσικά η ιστορία που αντιμετώπιζε δεκάδες θέματα. Η Ubisoft μέχρι την τεράστια κυκλοφορία του AC Red πήρε ακόμα ένα διάλειμμα για να αποφασίσει το τι θα κάνει με τη σειρά. Μέχρι όμως να κυκλοφορήσει το επόμενο παιχνίδι, αποφάσισε να δώσει στους οπαδούς το Mirage που λειτουργεί περισσότερο σαν φόρος τιμής και να κατευνάσει τους οπαδούς που είχαν αγαπήσει τη σειρά από τα πρώτα της βήματα, καθώς τα τελευταία παιχνίδια δεν θύμιζαν καθόλου Assasins Creed. Η Ubisoft μέσω του Mirage καλεί τους παλιούς οπαδούς να ασχοληθούν ξανά με τη σειρά. Τελικά τα καταφέρνει το Mirage να δικαιώσει όσους επιστρέψουν μετά από χρόνια στον κόσμο του Assassin’s Creed?
Μετά από αρκετά παιχνίδια κατάφερα να δεθώ με πρωταγωνιστή του Assassin’s Creed. Ο Basim που μπορεί να τον γνωρίζαμε από το Valhalla, στο Mirage είναι τελείως διαφορετικός και πιο ”αθώος”. Στο Valhalla που για λόγους spoiler θα αποφύγω να πω ότι είχε γίνει μια αποκάλυψη που άλλαξε τη ζωή του μια για πάντα. Αντιθέτως εδώ τον βλέπεις από νεαρή ηλικία, με αρκετά όνειρα, να υπερτιμάει τις δυνάμεις του και φυσικά θύμιζε έντονα τον Ezio. Μέσα από τις περιπέτειες του και φυσικά τις δυσκολίες που συναντάει θα δείτε τον Basim να ωριμάζει και να προετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη περιπέτεια που έχει να αντιμετώπισει σε λίγα χρόνια στη ζωή του στην Αγγλία. Σεναριακά το παιχνίδι δεν μπορούσε να προσφέρει το wow factor στην ανάπτυξη του χαρακτήρα του καθώς το μέλλον του το γνωρίζουμε και η Ubisoft επέλεξε να κινηθεί σε πιο ασφαλή μονοπάτια και να αναπτύξει τον χαρακτήρα του πιο οργανικά. Ο χαρακτήρας του είναι το πιο δυνατό σημείο του παιχνιδιού και προσωπικά θα τον χαρακτήριζα ως ένα από τους τρεις καλύτερους πρωταγωνιστές που έχουμε δει στο franchise.
Η ιστορία του Mirage δεν μπορούσε λόγω του Valhalla να προσφέρει τεράστιες ανατροπές. Αλλά λόγω της διάρκειας του τίτλου που ήταν αρκετά πιο μαζεμένος, είδαμε επιτέλους μια πιο στιβαρή ιστορία στο σύμπαν του AC. Το Mirage αποτελείται από εξαιρετικούς δευτερεύοντες χαρακτήρες που βοηθάνε στην ανάπτυξη της ιστορίας. Σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς καταφέρνει να κάνει ένα τεράστιο άλμα σεναριακά όμως δυστυχώς δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να φτάσει τη μαγεία των προηγούμενων παιχνιδιών. Δεν θα ζήσετε μια επική περιπέτεια στο σύμπαν του Mirage αλλά είναι αρκετά καλά δομημένη ώστε να ασχοληθείτε μαζί της και να περάσετε αρκετά ευχάριστες στιγμές μαζί της.
Η τεράστια αλλαγή του Mirage ήταν ότι το παιχνίδι επέστρεψε στις ρίζες του κυρίως στο gameplay. Για πρώτη φορά μετά από καιρό το παιχνίδι δεν ήταν ένα λούνα παρκ όπου πήγαινες και έσφαζες όποιον βρισκόταν απέναντι σου. Το παιχνίδι σε προκαλούσε να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα σου με stealth τρόπο σαν τα παλιά παιχνίδια. Μπορεί να ήταν ευχάριστη η αλλαγή ως προς την πιο stealth κατεύθυνση όμως δεν υπήρχε η κατάλληλη ποικιλία και φυσικά η προβληματική AI των εχθρών. Το stealth κομμάτι του παιχνιδιού μπορεί να κριθεί ως πιο απλοϊκό, όμως καταφέρνει ταυτόχρονα να είναι διασκεδαστικό και ευχάριστο. Παρά την απλουστευμένη του χρήση είναι μια ευχάριστη αλλαγή ως προς το gameplay του Assasins Creed. Το παιχνίδι για να κινηθείς σε stealth τακτική σου προσφέρει μέσω κάποιων διαφορετικών τρόπων, όπως το ανατινάξεις βαρέλια, να κόψεις ένα σχοινί με αποτέλεσμα να καταπλακωθούν οι εχθροί από βαριά αντικείμενα ή ακόμα και με gadgets του Basim όπως μαχαίρια, sleeping darts ή ακόμα και smoke bombs. Εν ολίγοις η stealth προσέγγιση δεν προσφέρει κάποια επανάσταση στο gaming όμως καταφέρνει να κρατήσει το χρήστη και να περάσει ευχάριστα μαζί του. Όσο για το σύστημα μάχης το βρήκα πιο δύσκολο από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς όμως σε καμία περίπτωση σαν ένα Souls-Like παιχνίδι. Δεν σου προσφέρει την ποικιλία που είχαμε με τον Eivor που μπορούσε σε 5 δευτερόλεπτα να σκοτώσει 20 εχθρούς ταυτόχρονα.
Το σύστημα level του παιχνιδιού έλειπε και ευτυχώς μπορώ να πω. Η αναβάθμιση του παιχνιδιού βρίσκεται στα skill points που καθώς προχωράς το παιχνίδι μπορείς να ξεκλειδώσεις περισσότερα skills που κάνουν το παιχνίδι πιο εύκολο. Από την άλλη υπάρχει η επιλογή του να αλλάζεις οπλισμό η εμφάνιση στον Basim όμως τα σπαθιά ή κάποια πανοπλία είναι μικρά στον αριθμό. Μέσω κάποιων resources μπορείς να αναβαθμίσεις το σπαθί σου όμως μπορείς με τα αρχικά σου όπλα να τερματίσεις το παιχνίδι.
Όσο για τον κόσμο της Βαγδάτης η Ubisoft σε αυτό το κομμάτι παίρνει 10 με τόνο. Η Βαγδάτη ήταν τόσο όμορφη με τόσες λεπτομέρειες με αποτέλεσμα αρκετές περιοχές να σου μένουν χαραγμένες στο μυαλό. Ο χάρτης του παιχνιδιού είναι αρκετά πιο μικρός και σαν μέγεθος θυμίζει το Assassin’s Creed 2. Όταν όμως έχεις να κάνεις με πιο μικρούς χάρτες μπορείς πιο εύκολα να δουλέψεις και να προσφέρεις περισσότερες λεπτομέρειες στον κόσμο του παιχνιδιού.Αρκετές φορές καθόμουν και γυρνούσα τη Βαγδάτη ώστε να μπορέσω να χαζέψω τον πανέμορφο κόσμο που είχαν σχεδιάσει. Επίσης τα collectables του παιχνιδιού θα πρότεινα να ασχοληθείτε μαζί τους καθώς σας προσφέρουν πληροφορίες γύρω από τη ζωή των ανθρώπων στη Βαγδάτη καθώς και διάφορα artifacts ή βιβλία που βοηθάνε το lore του παιχνιδιού.
To Mirage είναι πιο μαζεμένο όσο έχει να κάνει με τα side quests. Είναι αρκετά λίγα στον αριθμό και ορισμένα από αυτά είχαν αρκετά ενδιαφέρουσα γραφή. Δεν συνάντησα σε καμία περίπτωση την πληθώρα των ασήμαντων side quests που είχαμε συναντήσει στο Valhalla. Επιπλέον υπάρχουν και τα contracts που μέσω αυτών θα προστατέψετε κάποιον έμπορο η θα κληθείτε να σκοτώσετε κάποιον. Σε κάθε contract σου έχει και έναν όρο για να καταφέρετε να πάρετε τη μέγιστη αμοιβή. Για παράδειγμα θα σας ζητήσει να παραμείνετε undetected κατά τη διάρκεια του Quest. Καθώς ολοκληρώνετε ένα contract θα σας δώσει διάφορα rewards. Από resources μέχρι και διάφορα tokens. Τα tokens λειτουργούν ως νόμισμα για να μπορέσετε να ζητήσετε μισθοφόρους, έμπορους ή μουσικούς στο να αποσπάσουν την προσοχή των εχθρών. Επίσης και σε διάφορες κεντρικές αποστολές μπορεί να σας βοηθήσουν. Έχουμε επίσης και την επιστροφή του notority level. Όσο σας βλέπουν οι εχθροί να σκοτώνετε κόσμο αυξάνεται το notority level σας. Για να το κατεβάσετε θα πρέπει να κατεβάσετε αφίσες ή να δωροδοκήσετε.
Ευχαριστούμε την Ubisoft για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
