Η αγαπημένη δυσλειτουργική θεϊκή οικογένεια επιστρέφει με ένα sequel που σίγουρα πολλοί ζητήσαμε αλλά δεν περιμέναμε να γίνει πραγματικότητα. Η SuperGiant Games έχει την λογική ότι κάθε νέο project δεν μπορεί να είναι συνέχεια κάποιου προηγουμένου, κάτι που γεννάει σίγουρα νέες ενδιαφέρουσες εμπειρίες. Το Hades όμως ήταν και είναι ένας τίτλος που αξιοποιεί το μοντέλο των roguelikes και το ενισχύει στο 200% με ένα ενσωματωμένο story mode που δένει αρμονικά με το gameplay του αλλά και έναν πανέμορφο, άριστα σχεδιασμένο κόσμο αλλά και χαρακτήρες που μας γοητεύουν και μας κεντρίζουν το ενδιαφέρον – από τον πιο “αδιάφορο” μέχρι και τον πιο μεγαλοπρεπή.
Η ιστορία του Ζάγκρεα ήταν το πρώτο βήμα στο σύμπαν της Ελληνικής Μυθολογίας και του δωδεκάθεου, με έναν τίτλο που προσφέρει εκατοντάδες ώρες και το κηνύγι ενός επιλόγου που μας κάνει να χαμογελάμε. Η συνέχεια όμως “σπάει” αυτό το χαμόγελο με έναν πρόλογο που μας προετοιμάζει για κάτι δυνατό. Η Μελινόη, η αδερφή του Ζάγκρεα λαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και έναν μεγάλο, τεράστιο θα λέγαμε, άθλο: να σώσει την οικογένειά της από τον Τιτάνα του Χρόνου.
Η τιτανομαχία βλέπετε ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο στην αρχαιοελληνική μυθολογία και ενώ δεν είδαμε κάτι αντίστοιχο στον πρώτο τίτλο εδώ λαμβάνει την βαρύτητα που της αξίζει με έναν διαφορετικό τρόπο. Μπορεί ο Δίας και τα αδέρφια του να σκοτώσανε τον πατέρα τους, αλλά εκείνος επέστρεψε δυναμικά για να βάλει μια “τάξη” και να κυβερνήσει όπως εκείνος θεωρεί πως του αξίζει. Αρτημελής πλέον, παγώνει τον κάτω κόσμο και στέλνει όσους επιβιώσανε σε μια μάχη επιβίωσης και μια προσπάθεια να τον κατατροπώσουν και να επαναφέρουν την οικογένεια στην παλιά της – και ίσως καλύτερη δόξα.
Η Μελινόη καλείται λοιπόν να εκπαιδεύεται συνεχώς από την Εκάτη και να συνδυάζει μαχητικές ικανότητες με μαγικά ξόρκια για να δημιουργεί συνδυασμούς που θα την βοηθήσουν να παλέψει τόσο στον Όλυμπο όσο και στον Άδη. Σε μια παρόμοια φλέβα με τον πρώτο τίτλο, κάθε φορά που ξεκινάμε μια προσπάθεια οι Θεοί του Ολύμπου θα μας βοηθήσουν με τα μηνύματα τους, με ενισχύσεις που θα μας επιτρέψουν να δημιουργήσουμε διαφορετικά builds με τα οποία είτε θα προοδεύσουμε και θα καταφέρουμε τον στόχο μας είτε θα μας φυτέψουν στο χώμα. Το DNA της σειράς μένει αναλλοίωτο αλλά εξελίχθηκε με οργανικό τρόπο, με μικρές λεπτομέρειες και προσθήκες που το κάνουν να φαντάζει φρέσκο και διαφορετικό.
Αυτό που αλλάζει αρκετά όμως είναι οι διαδρομές που ακολουθούμε. Αντί για την μια διαδρομή που ακολουθούσαμε στο πρώτο παιχνίδι, εδώ η Mel έχει δύο βασικές επιλογές ανάμεσα στον Όλυμπο και τον Άδη. Στην μια μερά έχουμε την πολιορκεία του Ολύμπου από τους συμμάχους του Κρόνου και από την άλλη τον ίδιο τον Κρόνο που δεν λέει να φύγει από τον θρόνο του Άδη.
Κάθε περιοχή αποτελείται από τέσσερις βασικούς τομείς με την διαφορά ότι ο Όλυμπος είναι διαρυθμιμένος διαφορετικά και προσφέρει άλλες προκλήσεις σε σύγκριση με τον Άδη. Οι επιλογές μας μοιάζουν αμέτρητες ειδικά όταν αλλάζουμε κάθε φορά ανάμεσα σε ΌΛυμπο και Άδη φέρνοντας στο προσκήνιο άλλους διαλόγους, άλλα γεγονότα και άλλους εχθρούς που κάνουν τον βασικό πυρήνα να αλλάζει τόσο όσο ώστε να δίνεται συνεχώς ένας αέρας φρεσκάδας και διαφορετικότητας. Αν και ο βασικός πυρήνας παραμένει ίδιος, οι μικρολεπτομέρειες εδώ είναι αρκετές για να μας εντυπωσιάσουν.
Ακόμη και το πως προσεγγίζουμε πλέον τις μάχες έχει αλλάξει αρκετά. Μπορεί η λούπα να παραμένει ίδια, με την λογική ότι μπαίνουμε σε δωμάτιο σκοτώνουμε τα πάντα και βγαίνουμε να υπερισχύει, μικρές όμως πινελιές αλλάζουν αυτή την διάσταση προσθέτοντας μεγαλύτερα δωμάτια με μικρότερες επιλογές, δωμάτια μίνι αφεντικών και σημεία ενδιαφέροντος που βοηθούν την ιστορία να κυλήσει.
Οι μάχες, που είναι και το κεντρικό σημείο, διαφοροποιούνται εξίσου με το κινησιολόγιο της Μελ. Ο Ζάγκρεας ήταν ένας πολεμιστής που χρησιμοποιούσε όπλα για να διαλύσει τα πάντα, η Μελ όμως είναι μάγισσα και αξιοποιεί τα όπλα που έχει σε συνδυασμό με μαγικές ικανότητες. Αυτές της επιτρέπουν να διαχειρίζεται καλύτερα το πεδίο της μάχης και να ελέγχει τους εχθρούς αντίστοιχα. Για παράδειγμα, μαγικοί κύκλοι μπορούν να μειώσουν την ταχύτητα των projectiles, να κάνουν τους εχθρούς πιο αργούς ή να αυξήσουν την επιθετική μας ικανότητα κατά πολύ. Άλλες επιθέσεις επιτρέπουν να επιτηθόμαστε από μακριά ή να στέλνουμε timed-bombs σε ανυποψίαστα πλάσματα.
Κάθε όπλο που θα ξεκλειδώσουμε διαθέτει διαφορετικές απλές και μαγικές επιθέσεις αλλάζοντας και το στυλ παιχνιδιού. Το μαχαίρι και το δρεπάνι επιτρέπουν ένα πιο γρήγορο playstyle που εστιάζει σε backstabs και επιθέσεις in-and-out ενώ άλλα όπως το τσεκούρι πραγματοποιούν μεγαλοπρεπείς, καταστροφικές επιθέσεις που όμως μας αφήνουν ανοιχτούς για ώρα. Άλλα όπως το Staff έχουν μια πιο “βασική” διάσταση αλλά αποτελεί το πιο ισορροπημένο όπλο απ’όλα – κατάλληλο για το ξεκίνημά μας.
Τα μηνύματα των Θεών από την άλλη, έχουν βελτιωθεί και εμπλουτιστεί σε μεγάλο βαθμό. Αγαπημένοι θεοί επιστρέφουν έτοιμοι για μάχη, με ευλογίες που επιστρέφουν ή έρχονται ανανεωμένες αλλά και νέες που επιτρέπουν ακόμα περισσότερους συνδυασμούς. Θεοί όπως η Εστία ή ο Ύφαιστος δίνουν μια ιδιαίτερη…φλόγα στις επιθέσεις μας ενώ άλλοι όπως ο Άρης ή η Αφροδίτη μας δείχνουν την πολεμική δύναμη της αγάπης με ικανότητες και βελτιώσεις που μας μετατρέπουν στους ημίθεους που είμαστε. Κάθε ευλογία όμως, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει την χρησιμότητά της και πολλές φορές θα βρεθούμε σε τρίλημα για το ποια να επιλέξουμε. Ομολογώ πως στις πρώτες ώρες δυσκολεύτηκα πολύ να βρω τον συνδυασμό που ταιριάζει στο εκάστοτε όπλο και κάποιες φορές απογοητεύτηκα από το αποτέλεσμα του run. Θυμήθηκα όμως κάτι σημαντικό: το Hades έτσι ξεκινάει, με την δυσκολία στο ταβάνι και όσο προχωράμε ξεκλειδώνουμε ικανότητες και στατιστικά που μας μετατρέπουν τους ίδιους σε όπλο.
Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξή μου στο Πάνθεον ήταν η προσθήκη της Σελήνης, της Τιτάνας του Φεγγαριού η οποία σε αντίθεση με τον Κρόνο έρχεται να μας βοηθήσει με εξαιρετικά χρήσιμες και δυνατές “Ultimate” μαγικές επιθέσεις. Κάθε φορά που επιλέγουμε την Ευλογία της αποκτούμε και πόντους που δαπανούμε στο αντίστοιχο Talent Tree ώστε να τις κάνουμε ακόμα πιο δυνατές και χρήσιμες όπως το να χτυπάνε δυνατότερα, να κρατούν περισσότερο ή να χρειάζονται μικρότερο cooldown.
Εκεί που ομολογώ πως δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ ήταν η κίνηση της Μελινόης. Ο Ζάγκρεας κινείται με απλό τρέξιμο και συνεχόμενα Dashes, η Μελινόη έχει ένα ατελείωτο Dash που επωφελείται και αυτό από τις ευλογίες των Θεών με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, με το Boon του Ποσειδώνα, μπορούμε να μετατρέψουμε το τρέξιμό μας σε ένα ασταμάτητο κύμα που σπρώχνει τα πάντα ή διαφορετικά να αφήνουμε φλόγες πίσω μας καίγοντας τα πάντα. Η αλλαγή αυτή όμως αφήνει περιθώρια βελτίωσης – περιθώρια που “ανοίγουν” όσο προχωράμε αντίστοιχα.
Στις μικρότερες αλλά σημαντικότερες προσθήκες είναι οι τρόποι με τους οποίους παραμετροποιούμε τα runs και την ίδια την Μελινόη. Έχουμε το καζάνι με το οποίο ξεκλειδώνουμε νέα στοιχεία, ικανότητες, εργαλεία και αναβαθμίσεις στην βάση μας αλλά και τις κάρτες Ταρώ που μας δίνουν στοιχεία όπως Resurrections, καλύτερα στατιστικά και βελτιώσεις για τις ικανότητές μας. Οι κάρτες αυτές ξεκλειδώνονται και αναβαθμίζονται με πόρους που βρίσκουμε σε κάθε χάρτη ενώ έχουν πόντους που βάζουν ένα στοπ στο πόσες μπορούμε να έχουμε ενεργοποιημένες.
Οι πόροι που χρειαζόμαστε για να ξεκλειδώσουμε όλες αυτές τις δυνατότητες βρίσκονται, όπως είπαμε, διάσπαρτοι στον χάρτη. Λουλούδια, πετρώματα, ψάρια ή ενέργειες συλλέγονται όσο προχωράμε με το κατάλληλο εργαλείο. Στην αρχή του Early Access χρειαζόμασταν το αντίστοιχο εργαλείο εξοπλισμένο μόνο του, κάνοντας την διαδικασία μια ακόμα αγγαρεία. Με τα πρόσφατα Updates όμως, αυτό άλλαξε και πλέον μπορούμε να μαζέψουμε τα πάντα σε ένα run, εφόσον έχουμε ανοίξει το αντίστοιχο εργαλείο. Μια ακόμα Quality-of-life προσθήκη είναι τα “κατοικίδια” που μας ακολουθούν, ή πιο σωστά τα Familiars, που μας βοηθούν με τους δικούς τους ιδιαίτερους τρόπους με πρώτο και καλύτερο να μυρίζουν που είναι οι πόροι που ψάχνουμε.
Η γνώριμη φόρμουλα συνεχίζεται με την διήγηση να γίνεται σε στυλ Visual Novel με τα πορτραίτα να κλέβουν την παράσταση, με εφέ και χρώματα που αναδεικνύουν την βασιλεία, την μεγαλοπρέπεια και την υπόσταση κάθε χαρακτήρα. Συγκρίνοντας με το παρελθόν, κάθε φορά που ένας θεός ή χαρακτήρας μας απευθύνει τον λόγο και το πορτραίτο του έρχεται στο προσκήνιο, η οθόνη μας γεμίζει χρώματα και εφέ που εντυπωσιάζουν και μας ωθούν να τα χαζεύουμε για ώρες. Σε αυτό βοηθάει και το εξαιρετικό voice acting από γνωστές και άγνωστες φωνές του χώρου που με την σειρά τους προσδίδουν μια ευπρόσδεκτη ζωντάνια και προσωπικότητα σε κάθε έναν από αυτούς.
Η εντυπωσιακή παρουσίαση ενισχύεται ακόμη περισσότερο από τα ανανεωμένα, βελτιωμένα και πιο λεπτομερή γραφικά των κόσμων και των ηρώων. Τα 3D μοντέλα διαθέτουν περισσότερες λεπτομέρειες και είναι πιο προσεκτικά σμιλεμένα, ενώ τα περιβάλλοντα ξεχειλίζουν από βλάστηση και πλούσια λεπτομέρεια, κάνοντάς τα να φαίνονται πιο ζωντανά από ποτέ. Ακόμα και οι γνώριμες τοποθεσίες έχουν υποστεί σημαντικές αλλαγές, που τις καθιστούν ομορφότερες και πιο εντυπωσιακές. Το Cel-shading artstyle βοηθάει το sequel να λάμψει ακόμα περισσότερο και να ξεχωρίσει τόσο σε κονσόλες όσο και στους υπολογιστές.
Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για την μουσική που για ακόμη μια φορά ξεχωρίζει. Ο Darren Korb αποδεικνύεται ξανά από τους κορυφαίους, με το Hades II να ανεβάζει τον πήχη με ένα soundtrack που έχει χαρακτήρα δικό του. Δυνατά metal κομμάτια μας οδηγούν μέσα από τις μάχες ενώ αφεντικά όπως η Scylla μας απογειώνουν με το εκρηκτικό I Am Gonna Claw (Out Your Eyes then Drown You To Death), που αλλάζει δυναμικά ανάλογα με τη σειρά που εξουδετερώνουμε τα μέλη της μπάντας. Η μουσική, άλλοτε λυτρωτική κι άλλοτε σαρκαστικά αστεία, συμπυκνώνει τέλεια το εύρος συναισθημάτων που προσφέρει το παιχνίδι.
Αναφέροντας κονσόλες, δεν γίνεται να παραλείψουμε την ονειρική απόδοση στο Nintendo Switch 2. Ως ένα προσωρινά αποκλειστικός τίτλος, περιμέναμε την απόδοση να είναι καλή – είναι καλύτερη απ’ότι περιμέναμε. Συγκεκριμένα, το Hades II τρέχει στο Nintendo Switch 2 με 120fps στα 1080p σε TV Mode και με 60fps στα 1080p σε Handheld Mode. Στο αρχικό Nintendo Switch, η απόδοση φτάνει τα 60fps στα 720p και στις δύο λειτουργίες. Αξίζει να αναφερθεί ότι όσοι διαθέτουν την έκδοση για Nintendo Switch μπορούν να κατεβάσουν δωρεάν την αναβαθμισμένη έκδοση για το Nintendo Switch 2.
Η απόδοση είναι ονειρική καθόλη την διάρκεια, σε σημείο που δεν πιστεύουμε ότι κρατάμε στα χέρια μας την καλύτερη δυνατή handheld έκδοση του παιχνιδιού στα χέρια μας. Ομολογώ πως δεν έδωσα την δέουσα προσοχή όταν ο τίτλος ήταν στο Steam Early Access γιατί, όπως και με τον πρώτο έτσι και εδώ, περίμενα να κυκλοφορήσει πλήρως πριν το δοκιμάσω και δοκιμάζοντας την έκδοση του Nintendo Switch 2 μπορώ να πω πως άξιζε πραγματικά την αναμονή – και την συστήνω σε όλους τους κατόχους της κονσόλας.
To Hades ήταν ένας “έρωτας”. Το Hades II είναι η αναζοπύρωση αυτού, η φυσική του εξέλιξη. Η επιρροή του Ζάγκρεα υπάρχει έντονη και η απουσία του είναι κάτι παραπάνω από αισθητή με την Μελινόη να είναι ένας ακόμα συνδετικός κρίκος. Δεν είναι μια ηρωίδα που αντιπαθούμε – είναι μια ηρωίδα διαφορετική, απαραίτητη για να δώσει μια φρεσκάδα σε όλη την εμπειρία. Όλοι οι χαρακτήρες, η νέα εμφάνιση, οι βελτιώσεις, οι προσθήκες, οι αλλαγές, λειτουργούν με τέτοιον τρόπο που μας γοητεύουν, μας εθίζουν και μας προωθούν σε νέα ύψη. Ακόμα και τα αρνητικά στοιχεία αυτής της νέας ματιάς στον αγαπημένο μας μυθολογικό κόσμο θεωρούνται αμελητέα, ειδικά όταν παρατηρήσουμε, όταν βιώσουμε τι προσφέρεται εδώ.
Το Hades II, τελικά, δεν είναι απλώς μια συνέχεια. Είναι η απόδειξη πως η Supergiant γνωρίζει πώς να εξελίσσει τον κόσμο της χωρίς να προδίδει τη μαγεία του. Η Μελινόη φέρνει μαζί της μια νέα ενέργεια, μια διαφορετική οπτική και έναν ξεχωριστό ρυθμό που ταιριάζει ιδανικά στο σύμπαν που αγαπήσαμε από την πρώτη στιγμή. Κάθε μάχη, κάθε διάλογος, κάθε μουσικό ξέσπασμα συνθέτουν μια εμπειρία που μας κρατά καθηλωμένους και μας ωθεί να επιστρέφουμε ξανά και ξανά. Το Hades II ενισχύει τη μυθολογία του, εξελίσσει το gameplay του και αποδεικνύει πως η φωτιά του Άδη δεν σβήνει τόσο εύκολα.
Ευχαριστούμε την SuperGiant Games για την παραχώρηση του Review Code.
