Υπάρχουν ταινίες που στοχεύουν να διασκεδάσουν το ευρύ κοινό και υπάρχουν ταινίες που μοιάζουν να έχουν δημιουργηθεί με έναν και μόνο σκοπό. Nα μιλήσουν κατευθείαν στην καρδιά των fans. Το Mario Galaxy Movie ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, χωρίς όμως να χάνει στιγμή τη δυνατότητα να λειτουργήσει άψογα και για νέο κοινό.
Από τα πρώτα κιόλας λεπτά γίνεται ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μια εμπειρία σχεδόν «made for fans» για τους hardcore λάτρεις της Nintendo. Κάθε σκηνή κρύβει easter eggs, ηχητικές αναφορές, μικρές λεπτομέρειες και callbacks που λειτουργούν σαν επιστροφή σε μια ολόκληρη εποχή. Από τους γνώριμους ήχους των coins μέχρι τα power-ups, τα Galaxy vibes και τις αναφορές σε πίστες και κόσμους που μας μεγάλωσαν, η ταινία στήνει έναν πραγματικό θησαυρό για όποιον έχει ζήσει τον κόσμο του Mario.
Και εδώ ακριβώς φαίνεται το μεγαλείο της Nintendo. Μια εταιρεία που εδώ και δεκαετίες έχει καταφέρει να χτίσει όχι απλώς χαρακτήρες, αλλά συναισθηματικούς δεσμούς με γενιές παικτών. Ο Mario, ο Luigi, ο Yoshi, η Princess Peach, ο Bowser, ο Toad και όλοι οι υπόλοιποι δεν είναι απλά avatars μιας οθόνης, είναι κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας, κομμάτι της μνήμης μας. Οι αναφορές από όλη την ιστορία του franchise του Super Mario λειτουργούν σαν μια γλυκιά μελωδία στα αυτιά μας και σαν μια γιορτή για τα μάτια μας. Είναι ένας ύμνος σε όσα αγαπήσαμε μεγαλώνοντας.
Και όμως, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι πως όλο αυτό δεν αποκλείει το νέο κοινό όπως ήδη ανέφερα. Αντιθέτως, η ταινία λειτουργεί εξαιρετικά ακόμη και για κάποιον που δεν έχει μεγαλώσει με cartridges, Game Boy και πράσινες οθόνες. Οι χαρακτήρες είναι άμεσα συμπαθείς, η αφήγηση προσβάσιμη και το χιούμορ αρκετά καθολικό ώστε να κερδίζει όλες τις ηλικίες.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον τρόπο με τον οποίο η Nintendo δίνει την ίδια δυναμική στους χαρακτήρες της ανεξάρτητα από το φύλο τους. Η Princess Peach δεν λειτουργεί απλώς ως συμβολική παρουσία ή κλασικός χαρακτήρας υποστήριξης. Αντιθέτως, είναι ενεργή, αποφασιστική και εντυπωσιακά δυναμική. Το να τη βλέπεις να αντιμετωπίζει τα Goombas με αριστοτεχνικό στυλ, να παίρνει πρωτοβουλίες και να κυνηγά τον στόχο της με αποφασιστικότητα, είναι πραγματικά απολαυστικό και προσθέτει σημαντικό βάθος στην ταινία.
Εξαιρετική είναι και η ενσωμάτωση του Fox McCloud, ενός χαρακτήρα που δένει απροσδόκητα αλλά τόσο αρμονικά με το σύνολο του cast. Ο ρόλος του είναι καλογραμμένος, κομβικός για την εξέλιξη της ιστορίας και προσφέρει ενα επιπλέον layer νοσταλγίας για τους fans.
Ο ρυθμός της ταινίας είναι πολύ καλός στο πρώτο μισό, αλλά από τη μέση και μετά πραγματικά εκτοξεύεται. Εκεί η δράση ανεβαίνει επίπεδο, οι σκηνές αποκτούν μεγαλύτερη ένταση και η εμπειρία μετατρέπεται σε ένα ασταμάτητο rollercoaster εικόνας, μουσικής και συναισθήματος όπου γίνεται κορυφαίος στα τελευταία λεπτά, με τα μάτια μας να γυαλίζουν από το οφθαλμόλουτρο χρωμάτων πάνω στο panel της IMAX with Laser και από την πιο εντυπωσιακή μάχη, βγαλμένη από την κασέτα που μόλις φύσηξες.
Σε τεχνικό επίπεδο, μιλάμε για πραγματικό διαμάντι. Το animation είναι εντυπωσιακά ζωντανό, με εξαιρετική χρήση φωτορεαλισμού, έντονα χρώματα και λεπτομέρεια που γεμίζει κάθε καρέ. Βέβαια, σε αυτό το κομμάτι βάζει το χεράκι της και η IMAX with Laser των Cineplexx, ας είμαστε ρεαλιστές. Η κίνηση είναι ρευστή, οι εκφράσεις των χαρακτήρων αποδίδονται άψογα και η μεγάλη οθόνη πραγματικά αναδεικνύει τη δουλειά που έχει γίνει. Η ταινία προσφέρει ορισμένα από τα πιο όμορφα οπτικά της στιγμιότυπα, που έχει γίνει ποτέ σε animation, δικαιώνοντας απόλυτα την κινηματογραφική εμπειρία.
Παρακολούθησα και τις δύο εκδοχές της ταινίας, τόσο με το original αγγλικό cast στο voice over όσο και με τη μεταγλώττιση, και έχω να δηλώσω πως η δουλειά από την ελληνική πλευρά ήταν εξαιρετική και άρτια. Η ταύτιση της φωνής με τους χαρακτήρες ήταν απόλυτη, μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό, κάτι που ενίσχυσε σημαντικά την εμπειρία για το εγχώριο κοινό.
Δεν θα ξεχάσω επίσης τα γέλια των μικρών μας φίλων στις αστείες στιγμές της ταινίας, και ομολογώ πως ήταν πολλές. Όπως και το να γυρνάω και εγώ σαν μικρό παιδί στην οθόνη κατά την διάρκειά της και να δείχνω εκείνο και το άλλο easter egg, όπως και το ανοίγω τα μάτια μου από ενθουσιασμό όταν άκουγα ένα πολύ συγκεκριμένο soundtrack. Αυτό μου επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά ότι, όσο κι αν μεγαλώνουμε και ξεχνάμε τι σημαίνει καθαρή διασκέδαση, η ματιά ενός παιδιού και αυτή η αθώα σκέψη θα ξεπερνά πάντα τα πάντα. Για αυτό και δεν έχει κανένα νόημα να σταθούμε σε κακές – κακόψυχες κριτικές. Ίσως κάποιοι έχουν χάσει την παιδικότητά τους. Γιατί η συγκεκριμένη ταινία, πέρα από όλα τα vibes για τους λάτρεις του franchise, προσφέρει την απόλυτη οικογενειακή ταινία της χρονιάς.
Και φυσικά, ένα μεγάλο ευχαριστώ στα Cineplexx για το απίστευτο ταξίδι συναισθημάτων που μας χάρισαν.
