Υπάρχουν σειρές που επιβιώνουν επειδή μαθαίνουν να ακολουθούν τις τάσεις της αγοράς και υπάρχουν σειρές που καταφέρνουν κάτι πολύ δυσκολότερο, να παραμένουν πιστές στον χαρακτήρα τους ενώ ολόκληρη η βιομηχανία αλλάζει γύρω τους. Το Ace Combat ανήκει εδώ και δεκαετίες στη δεύτερη κατηγορία. Από την εποχή των Ace Combat 04: Shattered Skies, Ace Combat 5: The Unsung War και Ace Combat Zero: The Belkan War, η σειρά της Bandai Namco δημιούργησε τη δική της σχολή αεροπορικής δράσης, μία παράξενη αλλά συναρπαστική ισορροπία ανάμεσα στην arcade προσβασιμότητα, στη στρατιωτική φαντασία και σε μία σχεδόν οπερατική προσέγγιση απέναντι στον πόλεμο. Το Ace Combat 7: Skies Unknown απέδειξε το 2019 ότι αυτή η φόρμουλα εξακολουθούσε να έχει τεράστιο κοινό και επανέφερε το franchise δυναμικά στο προσκήνιο. Επτά χρόνια αργότερα, το Ace Combat 8: Wings of Theve δεν αρκείται στο να συνεχίσει απλώς εκείνη την επιτυχία. Θέλει να αποτελέσει το νέο σημείο αναφοράς της σειράς.
Η ανάπτυξη περνά αυτή τη φορά στα χέρια της Bandai Namco Aces, της εξειδικευμένης ομάδας που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την ILCA και λειτουργεί υπό την καθοδήγηση του βετεράνου παραγωγού Kazutoki Kono. Το αποτέλεσμα είναι ένα παιχνίδι που από τις πρώτες κιόλας αποστολές δείχνει πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε σχέση με τον προκάτοχό του. Έχοντας περάσει δεκάδες ώρες με την έκδοση του PlayStation 5, η εντύπωση που μένει είναι ότι το Wings of Theve καταλαβαίνει απόλυτα τι κάνει το Ace Combat ξεχωριστό και χτίζει πάνω σε αυτό χωρίς να προσπαθεί να το μετατρέψει σε εξομοιωτή πτήσης ή σε κάτι που απευθύνεται αποκλειστικά στους πιο αφοσιωμένους φίλους του είδους. Παραμένει ένα καθαρόαιμο simcade action game, εύκολο να το ξεκινήσεις, δύσκολο να το κατακτήσεις και σχεδιασμένο έτσι ώστε ακόμη και μία φαινομενικά απλή κατάρριψη να μπορεί να μετατραπεί σε μία κινηματογραφική στιγμή.
Το εντυπωσιακότερο είναι ότι η Bandai Namco Aces δεν βελτίωσε μόνο το χειρισμό ή τα γραφικά. Το Ace Combat 8 παρουσιάζεται ως μία πολύ πιο ολοκληρωμένη παραγωγή, με μεγαλύτερη αφηγηματική φιλοδοξία, ουσιαστικότερο ρόλο για τους συμμάχους, πιο ποικιλόμορφο σχεδιασμό αποστολών και ένα τεχνικό επίπεδο που στην έκδοση του PS5 αγγίζει σε αρκετές στιγμές το εντυπωσιακό. Δεν αποφεύγει εντελώς τις αδυναμίες, κυρίως στο grind του online progression και σε ορισμένες υπερβολές της ιστορίας, όμως σε επίπεδο συνολικής εμπειρίας βρίσκεται εξαιρετικά κοντά σε αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί το ιδανικό σύγχρονο Ace Combat.
Ο πόλεμος χρειάζεται ήρωες, ακόμη κι όταν πρέπει να τους κατασκευάσει
Η αφήγηση του Ace Combat ήταν ανέκαθεν πολύ πιο παράξενη και φιλόδοξη από όσο θα περίμενε κάποιος από ένα παιχνίδι που εξωτερικά μοιάζει να περιστρέφεται γύρω από μαχητικά αεροσκάφη και πυραύλους. Πίσω από τις αερομαχίες κρύβονταν πάντα ιστορίες γύρω από την πολιτική, τον εθνικισμό, την προπαγάνδα, τη στρατιωτική ισχύ και κυρίως τους ανθρώπους που αναγκάζονται να ζήσουν μέσα σε πολέμους που αποφασίστηκαν από άλλους. Το Wings of Theve συνεχίζει αυτή την παράδοση και την πηγαίνει ακόμη πιο μακριά, παρουσιάζοντας ίσως μία από τις πιο επίκαιρες θεματικά ιστορίες που έχει επιχειρήσει μέχρι σήμερα το franchise.
Το παιχνίδι διαδραματίζεται το 2029, δέκα χρόνια μετά τον Lighthouse War του Ace Combat 7, και μας επιστρέφει φυσικά στον φανταστικό κόσμο του Strangereal. Η Federation of Central Usea, γνωστή ως FCU, βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα ολοκληρωτικής κατάρρευσης, καθώς η στρατοκρατική Republic of Sotoa έχει καταλάβει μεγάλο μέρος της Usea και έχει διαλύσει τις περισσότερες οργανωμένες αμυντικές δυνάμεις. Ό,τι έχει απομείνει από τον στρατό της FCU συγκεντρώνεται γύρω από το παλιό αεροπλανοφόρο Endurance, ένα πλοίο που μετατρέπεται σταδιακά σε τελευταίο σύμβολο αντίστασης για μία χώρα που έχει ουσιαστικά χάσει τον πόλεμο πριν καν ξεκινήσουμε πραγματικά να συμμετέχουμε σε αυτόν.
Μέσα σε αυτή την κατάσταση απόλυτης απελπισίας γεννιέται η κεντρική ιδέα του σεναρίου. Όταν ένας στρατός δεν διαθέτει πλέον αρκετούς πόρους, αεροσκάφη ή στρατιώτες για να εμπνεύσει ελπίδα, μπορεί να δημιουργήσει έναν ήρωα και να πείσει τους πάντες ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ικανός να αλλάξει την πορεία του πολέμου. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Rex, ενός σιωπηλού πιλότου που στην αρχή της ιστορίας βρίσκεται στη δεύτερη θέση του αεροσκάφους του Jan Cope, του υποτιθέμενου θρυλικού άσου που τα μέσα παρουσιάζουν ως τις περίφημες Wings of Theve. Το πρόβλημα είναι ότι ο Cope δεν είναι ο αήττητος ήρωας που περιγράφουν οι εφημερίδες και τα στρατιωτικά δελτία. Είναι ένας φοβισμένος, μέτριος πιλότος, του οποίου τα κατορθώματα έχουν διογκωθεί και σε πολλές περιπτώσεις κατασκευαστεί πλήρως από τον μηχανισμό προπαγάνδας της FCU.
Όταν το αεροσκάφος καταρρίπτεται και ο Cope σκοτώνεται, η διοίκηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εξαιρετικά κυνικό δίλημμα. Η αλήθεια για τον θάνατό του θα μπορούσε να διαλύσει και τα τελευταία ίχνη ηθικού, οπότε αποφασίζει να διατηρήσει τον μύθο ζωντανό. Ο Rex παίρνει τα dog tags του νεκρού, φορά τη μάσκα του ήρωα και μετατρέπεται στον νέο φορέα του ονόματος Wings of Theve. Από εκεί και πέρα, ο παίκτης δεν καλείται απλώς να κερδίσει έναν πόλεμο. Καλείται να ενσαρκώσει ένα ψέμα αρκετά πειστικό ώστε εκατομμύρια άνθρωποι να αρχίσουν ξανά να πιστεύουν ότι μπορούν να νικήσουν.
Αυτό που κάνει την ιστορία ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι ότι ο Jan Cope δεν εξαφανίζεται πραγματικά. Η φωνή του παραμένει μέσα στο μυαλό του Rex και λειτουργεί σαν μία συνεχής εσωτερική παρουσία, άλλοτε ειρωνική, άλλοτε ενοχική και συχνά βαθιά απαισιόδοξη. Δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο αν πρόκειται για πραγματική μεταφυσική παρουσία, τραυματική εκδήλωση του μυαλού του Rex ή απλώς αφηγηματικό εργαλείο, όμως αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Cope γίνεται η φωνή που καταρρίπτει συνεχώς τον μύθο που ο ίδιος αντιπροσώπευε, σχολιάζοντας την προπαγάνδα, τις απώλειες και την παράλογη ανάγκη των ανθρώπων να μετατρέπουν πραγματικούς στρατιώτες σε αψεγάδιαστα σύμβολα.
Προπαγάνδα, πληροφορία και ένας πόλεμος που δεν κερδίζεται μόνο με πυραύλους
Το σενάριο χρησιμοποιεί αυτή την κεντρική ιδέα για να εξερευνήσει θεματικές που μοιάζουν ιδιαίτερα σύγχρονες, από τη χειραγώγηση της πληροφορίας και τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι στρατιωτικοί θρύλοι μέχρι την επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ιδιωτικών συμφερόντων πάνω σε μία πολεμική σύγκρουση. Το παιχνίδι δεν αντιμετωπίζει την προπαγάνδα αποκλειστικά σαν εργαλείο του εχθρού. Η FCU χρησιμοποιεί τις ίδιες ακριβώς μεθόδους, κατασκευάζοντας την εικόνα του Rex και παρουσιάζοντας τις επιτυχίες του με τρόπο που σταδιακά αποκτά μεγαλύτερη σημασία από τον ίδιο τον άνθρωπο πίσω από το cockpit. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την αντίφαση. Ο Rex γνωρίζει ότι ζει ένα ψέμα, όμως αυτό το ψέμα αρχίζει πράγματι να βοηθά ανθρώπους να συνεχίσουν να πολεμούν.
Η αφήγηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος χάρη στο Joker Squadron, την ομάδα που σταδιακά γίνεται η πραγματική οικογένεια του Rex μέσα στον πόλεμο. Ο διοικητής Ellington “Professor” Baxter λειτουργεί ως η σταθερή, λογική φωνή της ομάδας, ένας άνθρωπος που προσεγγίζει ακόμη και τις πιο χαοτικές καταστάσεις σχεδόν ακαδημαϊκά. Ο William “Noise” Coster είναι το ακριβώς αντίθετο, ένας αντισυμβατικός πιλότος με έντονη ροκ προσωπικότητα, που χρησιμοποιεί ακόμη και τους στρατιωτικούς ασυρμάτους για να μεταδίδει τη δική του μουσική. Η Anastasia “Tasha” Severskaya, πρώην πιλότος ακροβατικών επιδείξεων, συμπληρώνει το τρίο με έναν σχεδόν παιδικό ενθουσιασμό απέναντι στους επικίνδυνους ελιγμούς και στις καταστάσεις που οι περισσότεροι φυσιολογικοί άνθρωποι θα προσπαθούσαν να αποφύγουν.
Η χημεία μεταξύ τους είναι πολύ σημαντική επειδή οι περισσότεροι χαρακτήρες του Ace Combat παραδοσιακά υπάρχουν σχεδόν αποκλειστικά μέσα από τις φωνές τους στον ασύρματο. Εδώ η Bandai Namco Aces κάνει ένα σημαντικό βήμα παραπέρα, καθώς ανάμεσα στις αποστολές ο Rex μπορεί να κινηθεί μέσα στο Endurance σε first-person perspective, να περπατήσει στο κατάστρωμα, να επισκεφθεί το mess hall, να παρατηρήσει τους τεχνικούς να προετοιμάζουν τα αεροσκάφη και να ακούσει μικρές συζητήσεις από το πλήρωμα. Δεν πρόκειται για τεράστιες explorable περιοχές ούτε για κάποιο RPG hub, όμως αυτές οι στιγμές είναι αρκετές για να μετατρέψουν το αεροπλανοφόρο από ένα απλό menu σε πραγματικό χώρο και τους ανθρώπους που βρίσκονται πάνω του σε κάτι περισσότερο από ονόματα που ακούγονται στον ασύρματο.
Από την άλλη πλευρά βρίσκεται η ελίτ της Sotoa, οι Shadows, γνωστοί και ως Lux Lunae. Η είσοδός τους στο παιχνίδι είναι από τις πιο επιτυχημένες στιγμές σκηνοθεσίας ολόκληρης της καμπάνιας. Πριν εμφανιστούν καν στο ραντάρ, οι συμμαχικές συχνότητες γεμίζουν από ένα απόκοσμο χορωδιακό εμβατήριο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι κάτι σχεδόν μυθολογικό πλησιάζει. Είναι μία απλή ιδέα, αλλά λειτουργεί εξαιρετικά επειδή το παιχνίδι έχει ήδη αφιερώσει αρκετό χρόνο στο να μας δείξει πόσο τρομοκρατημένες είναι οι δυνάμεις της FCU από αυτούς τους πιλότους. Μέχρι να εμφανιστούν πραγματικά μπροστά μας, ο μύθος τους έχει ήδη προηγηθεί.
Ένα flight model που παραμένει Ace Combat αλλά αποκτά μεγαλύτερο βάρος
Όλα αυτά θα είχαν μικρή σημασία αν το ίδιο το πέταγμα δεν ήταν απολαυστικό και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία του Wings of Theve. Η Bandai Namco Aces έχει βελτιώσει αισθητά το flight model χωρίς να προδώσει τον arcade χαρακτήρα που αποτελεί τον πυρήνα της σειράς. Το παιχνίδι εξακολουθεί να επιτρέπει παράλογες ποσότητες πυραύλων, εξωπραγματικές αερομαχίες και ελιγμούς που κανένας πραγματικός πιλότος δεν θα επιχειρούσε για περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα, όμως κάθε αεροσκάφος διαθέτει πλέον πολύ πιο ξεκάθαρη αίσθηση βάρους, αδράνειας και διαφορετικής συμπεριφοράς.
Οι Standard Controls παραμένουν μία εξαιρετική εισαγωγή για όσους δεν έχουν προηγούμενη επαφή με τη σειρά, καθώς επιτρέπουν την κατεύθυνση του αεροσκάφους μέσα από απλούστερη χρήση του αριστερού αναλογικού μοχλού. Για όποιον όμως θέλει να απολαύσει πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο έχει σχεδιαστεί το παιχνίδι, τα Expert Controls αποτελούν χωρίς αμφιβολία την καλύτερη επιλογή. Η ανεξάρτητη διαχείριση pitch, roll και yaw δίνει στον παίκτη πολύ μεγαλύτερη ελευθερία και κάνει κάθε στροφή, barrel roll ή απότομη αλλαγή πορείας αποτέλεσμα πραγματικής εισόδου και όχι αυτοματισμού.
Η διαφοροποίηση ανάμεσα στα περισσότερα από 30 αεροσκάφη είναι επίσης αισθητά μεγαλύτερη. Ένα F/A-18C Hornet μπορεί να ανταποκριθεί γρήγορα στις αλλαγές κατεύθυνσης και να διατηρήσει εξαιρετικό έλεγχο σε χαμηλές ταχύτητες, ενώ ένα F-14A Tomcat απαιτεί πολύ διαφορετική προσέγγιση όταν ο παίκτης αρχίζει να πιέζει το αεροσκάφος στα όριά του. Τα βαρύτερα A-6E Intruder και EA-6B Prowler αισθάνονται πραγματικά πιο δυσκίνητα, όμως ανταμείβουν την επιλογή τους μέσα από αντοχή και εξειδικευμένες δυνατότητες, ενώ τα F-22, F-35 και τα πιο προηγμένα φανταστικά μαχητικά μετατρέπουν σταδιακά το gameplay σε μία επίδειξη ακραίας ευελιξίας.
Αυτή η διαφοροποίηση έχει σημασία επειδή το Ace Combat 8 δεν αντιμετωπίζει πλέον όλα τα αεροσκάφη σαν διαφορετικές στατιστικές πάνω στο ίδιο μοντέλο πτήσης. Η επιλογή του κατάλληλου αεροσκάφους μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεις μία αποστολή. Η αίσθηση αυτή γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν επιστρέψεις σε παλιότερες αποστολές με διαφορετικό loadout και ανακαλύψεις ότι μία μάχη που προηγουμένως έμοιαζε δύσκολη μπορεί να γίνει πολύ πιο απλή, όχι επειδή το νέο αεροσκάφος είναι απαραίτητα ισχυρότερο, αλλά επειδή ταιριάζει καλύτερα στον συγκεκριμένο ρόλο.
Η αερομαχία είναι πιο πλούσια χωρίς να γίνεται περίπλοκη
Το σύστημα μάχης έχει βελτιωθεί με αρκετές αλλαγές που στην αρχή φαίνονται μικρές, αλλά σταδιακά αλλάζουν αισθητά τον ρυθμό. Η καταγραφή ζημιάς είναι πιο γενναιόδωρη και φυσική, επιτρέποντας στις αερομαχίες να διατηρούν καλύτερη ροή και μειώνοντας τις στιγμές όπου ένας πύραυλος έμοιαζε να αποτυγχάνει επειδή δεν βρήκε ακριβώς το κατάλληλο σημείο του στόχου. Η σημαντικότερη προσθήκη, όμως, βρίσκεται στο loadout, καθώς κάθε αεροσκάφος μπορεί πλέον να εξοπλίσει δύο Special Weapons ταυτόχρονα. Αυτό δίνει πολύ μεγαλύτερη ελευθερία στην προετοιμασία, επιτρέποντας για παράδειγμα να συνδυάσουμε LAAM για αεροπορικούς στόχους με SDB για επίγειες εγκαταστάσεις χωρίς να καταδικάσουμε το αεροσκάφος σε έναν μόνο ρόλο.
Η δυνατότητα αυτή δεν εξαλείφει τη σημασία της εξειδίκευσης, επειδή αν επιλέξουμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο ένα Special Weapon το παιχνίδι ανταμείβει την απόφαση με μεγαλύτερο απόθεμα πυρομαχικών. Έτσι δημιουργείται μία πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή ανάμεσα στην ευελιξία και στην απόλυτη εξειδίκευση. Σε μία μεγάλη αποστολή όπου δεν γνωρίζεις τι ακριβώς θα ακολουθήσει, τα δύο όπλα μπορούν να σε σώσουν. Σε μία αποστολή όπου γνωρίζεις ότι θα αντιμετωπίσεις δεκάδες αεροσκάφη, η διπλάσια ποσότητα ενός ισχυρού air-to-air συστήματος μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο χρήσιμη.
Τα σύννεφα αποκτούν επίσης πραγματικό στρατηγικό ρόλο και δεν υπάρχουν μόνο για να κάνουν τον ουρανό πιο όμορφο. Μπορείς να βουτήξεις μέσα σε πυκνή νέφωση για να σπάσεις lock-on, να εξαφανιστείς προσωρινά από εχθρικά συστήματα ή να πλησιάσεις έναν στόχο από διαφορετική κατεύθυνση. Η παραμονή εκεί όμως έχει συνέπειες, καθώς η παγοποίηση μειώνει την απόδοση, οι αναταράξεις επηρεάζουν το σκάφος και οι κεραυνοί μπορούν να προκαλέσουν προσωρινές δυσλειτουργίες στα όργανα. Αντίστοιχα, τα contrails σε μεγάλα ύψη μπορούν να προδώσουν stealth αεροσκάφη που δεν εμφανίζονται στο ραντάρ, αναγκάζοντας τον παίκτη να παρατηρεί τον ίδιο τον ουρανό αντί να κοιτά συνεχώς τα όργανα.
Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες κάνουν τεράστια διαφορά. Το Ace Combat 8 εξακολουθεί να είναι καθαρό arcade spectacle, αλλά σου δίνει περισσότερους λόγους να σκεφτείς τον χώρο, το ύψος, τον καιρό και την κατεύθυνση πριν πατήσεις απλώς το κουμπί του πυραύλου.
Το Joker Squadron επιτέλους πολεμά πραγματικά δίπλα σου
Μία από τις καλύτερες επιστροφές είναι το σύστημα Squadron Commands, το οποίο θυμίζει άμεσα την εποχή του Ace Combat 5. Μέσω του D-Pad, ο Rex μπορεί να δώσει άμεσες εντολές στους Baxter, Coster και Tasha και, σε αντίθεση με αρκετά παιχνίδια όπου οι AI σύμμαχοι υπάρχουν περισσότερο για να γεμίζουν τον ουρανό, εδώ είναι πραγματικά χρήσιμοι.
Με το Forward Attack, ολόκληρη η ομάδα επικεντρώνεται στον στόχο που έχει κλειδώσει ο παίκτης, δημιουργώντας εξαιρετικές στιγμές όταν χρειάζεται να εξαφανιστεί γρήγορα ένας επικίνδυνος αντίπαλος. Το Dispersed Attack στέλνει κάθε πιλότο σε διαφορετικό στόχο και είναι ιδανικό για μεγαλύτερες αερομαχίες, ενώ το Cover επιτρέπει στους συμμάχους να προστατεύουν τον Rex, να χρησιμοποιούν flares και να απομακρύνουν εχθρούς από την ουρά του. Η δυνατότητα ελέγχου της χρήσης Special Weapons από το squadron ολοκληρώνει ένα σύστημα που είναι αρκετά απλό ώστε να χρησιμοποιείται χωρίς να αποσπά τον παίκτη από την πτήση, αλλά αρκετά ουσιαστικό ώστε να επηρεάζει πραγματικά την έκβαση της μάχης.
Το καλύτερο παράδειγμα βρίσκεται στη δυνατότητα να αναλάβεις περισσότερο εξειδικευμένο ρόλο. Αν επιλέξεις το EA-6B Prowler και επικεντρωθείς στον ηλεκτρονικό πόλεμο και στην εξουδετέρωση των εχθρικών αμυνών, οι υπόλοιποι πιλότοι είναι αρκετά ικανοί ώστε να αναλάβουν πραγματικό μέρος της αερομαχίας. Η ομάδα παύει έτσι να είναι διακοσμητική και γίνεται ένα πραγματικό εργαλείο του gameplay, ενισχύοντας παράλληλα τη σύνδεση που έχει ήδη δημιουργήσει η ιστορία ανάμεσα στους χαρακτήρες.
Τριάντα αποστολές χωρίς την αίσθηση ότι κάποιος απλώς γέμισε έναν αριθμό
Η καμπάνια διαθέτει 30 αποστολές και ξεπερνά τις είκοσι ώρες, όμως ο αριθμός από μόνος του δεν είναι αυτός που εντυπωσιάζει. Το πραγματικό επίτευγμα είναι η ποικιλία. Η Bandai Namco Aces αποφεύγει σε μεγάλο βαθμό τις filler missions και προσπαθεί να δώσει σχεδόν σε κάθε αποστολή κάποιο στοιχείο που τη διαφοροποιεί από την προηγούμενη. Υπάρχουν κλασικές μεγάλης κλίμακας αερομαχίες, χαμηλές πτήσεις μέσα από φαράγγια για την αποφυγή radar detection, επιχειρήσεις πάνω από πόλεις όπου πρέπει να προστατευθούν επίγειες δυνάμεις και αποστολές μέσα σε ακραία καιρικά φαινόμενα όπου η ορατότητα περιορίζεται σχεδόν στο μηδέν.
Ορισμένες από τις καλύτερες αποστολές παίζουν πολύ έξυπνα με την πληροφορία που διαθέτει ο παίκτης. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου αναγκάζεσαι να εντοπίζεις στόχους μέσα από σύννεφα ακολουθώντας γραμμές laser guidance, ενώ αλλού ένας φαινομενικά απλός στόχος μετατρέπεται ξαφνικά σε μία τεράστια αερομαχία επειδή εμφανίζονται εχθρικές ενισχύσεις. Τα mission updates, που αποτελούν εδώ και χρόνια μία από τις αγαπημένες συνήθειες του Ace Combat, χρησιμοποιούνται εξαιρετικά και διατηρούν την αίσθηση ότι καμία αποστολή δεν εξελίσσεται ακριβώς όπως είχε σχεδιαστεί στο briefing.
Αποκορύφωμα αποτελούν φυσικά τα μεγάλα boss encounters και ειδικά τα τεράστια Land Battleships. Πρόκειται για γιγαντιαίες επίγειες πολεμικές μηχανές που κινούνται πάνω σε ερπύστριες, κουβαλούν πολλαπλά αντιαεροπορικά συστήματα και μπορούν να εξαπολύσουν καταστροφικές βολές Railgun προς τον ουρανό. Δεν αρκεί να κλειδώσεις τον κεντρικό στόχο και να εκτοξεύσεις όσα περισσότερα missiles μπορείς. Πρέπει να αφαιρέσεις σταδιακά τα επιμέρους συστήματα, να καταστρέψεις αντιαεροπορικά πυροβόλα, γεννήτριες και κινητήρες και να βρεις το παράθυρο για την τελική επίθεση. Είναι ακριβώς το είδος της υπερβολής που μόνο το Ace Combat μπορεί να παρουσιάσει με απόλυτα σοβαρό ύφος και να σε κάνει να αποδεχθείς χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το Aircraft Tree δίνει πραγματικό κίνητρο για δεύτερη και τρίτη πτήση
Το progression βασίζεται ξανά στο Aircraft Tree, με τον παίκτη να συγκεντρώνει MRP από την ολοκλήρωση αποστολών και τις υψηλές βαθμολογίες. Τα αεροσκάφη χωρίζονται σε Fighters, Attackers, Multiroles και Electronic Warfare και κάθε διαδρομή ανοίγει διαφορετικές επιλογές τόσο σε αεροσκάφη όσο και σε Special Weapons και Parts. Το σύστημα δεν είναι επαναστατικό, όμως λειτουργεί πολύ καλά επειδή η ουσιαστική διαφοροποίηση των αεροσκαφών κάνει το ξεκλείδωμα ενός νέου μοντέλου πραγματικά ενδιαφέρον και όχι απλώς αριθμητική αναβάθμιση.
Τα Parts επιτρέπουν επιπλέον παραμετροποίηση στην επιτάχυνση, στην τελική ταχύτητα, στην ευελιξία και στην απόδοση των όπλων, χωρίς όμως να μετατρέπουν το παιχνίδι σε spreadsheet. Η λογική παραμένει απλή και ευανάγνωστη. Επιλέγεις τι θέλεις να βελτιώσεις και δημιουργείς ένα setup που ταιριάζει είτε στον τρόπο που πετάς είτε στις απαιτήσεις της αποστολής.
Εξαιρετική είναι και η δυνατότητα αγοράς αεροσκαφών για τους υπόλοιπους πιλότους του Joker Squadron σε χαμηλότερη τιμή. Έτσι το progression δεν αφορά μόνο τον Rex, αλλά ολόκληρη την ομάδα, κάτι που συνδέεται πολύ φυσικά με το σύστημα Squadron Commands και κάνει την οικονομία του campaign να αισθάνεται περισσότερο σαν επένδυση σε μία μονάδα παρά σε έναν μοναχικό πρωταγωνιστή.
Στο PS5 ο ουρανός δεν έχει δείξει ποτέ τόσο εντυπωσιακός
Σε τεχνικό επίπεδο, το Ace Combat 8: Wings of Theve είναι από εκείνα τα παιχνίδια που δικαιολογούν πολύ γρήγορα τη μετάβαση στη σημερινή γενιά. Η χρήση της Unreal Engine 5 επιτρέπει στην Bandai Namco Aces να δημιουργήσει μία εκπληκτική αίσθηση κλίμακας, κυρίως μέσα από τη γεωμετρία των τοπίων, τον φωτισμό και πάνω απ’ όλα τα σύννεφα. Η απόδοσή τους είναι πραγματικά εντυπωσιακή, με τεράστιες μάζες να μεταβάλλονται ανάλογα με το φως και τον καιρό, δημιουργώντας σκηνές που αρκετές φορές σε κάνουν να ξεχνάς ότι βρίσκεσαι στη μέση μίας μάχης.
Η λεπτομέρεια στα αεροσκάφη βρίσκεται επίσης σε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο. Οι ανακλάσεις πάνω στα cockpits, τα κινούμενα μηχανικά μέρη, οι μεταβολές στις επιφάνειες ελέγχου και τα σταγονίδια νερού πάνω στην καλύπτρα όταν περνάς μέσα από υγρά σύννεφα δημιουργούν μία εκπληκτική αίσθηση φυσικής παρουσίας. Το ίδιο ισχύει και όταν σπάει το φράγμα του ήχου, με το sonic boom να συνοδεύεται από ισχυρό οπτικό και ηχητικό αποτέλεσμα, ή όταν ένα εχθρικό αεροσκάφος καταστρέφεται και αφήνει πίσω του φλεγόμενα συντρίμμια αντί να εξαφανίζεται απλώς μέσα σε μία γενική έκρηξη.
Στο βασικό PlayStation 5, όπου πραγματοποιήθηκε το review, η προτεινόμενη επιλογή είναι ξεκάθαρα το Frame Rate Priority Mode. Το παιχνίδι διατηρεί σταθερά τα 60 FPS με ελάχιστη υποχώρηση στην οπτική ποιότητα και η διαφορά στην απόκριση είναι πολύ σημαντική όταν οι αερομαχίες γίνονται πραγματικά γρήγορες. Το Quality Mode προσφέρει υψηλότερη ανάλυση και πλουσιότερα εφέ, όμως σε ένα παιχνίδι όπου οι απότομες διορθώσεις πορείας, τα high-G turns και οι μάχες σε μικρή απόσταση αποτελούν καθημερινότητα, η ομαλότητα των 60 FPS έχει σαφώς μεγαλύτερη πρακτική αξία.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η συνολική σταθερότητα. Στις δεκάδες ώρες που περάσαμε με το παιχνίδι, η έκδοση του PS5 παρέμεινε εξαιρετικά καθαρή, χωρίς ενοχλητικά bugs, αισθητές πτώσεις απόδοσης ή screen tearing. Για μία παραγωγή που μπορεί να γεμίσει ταυτόχρονα τον ουρανό με δεκάδες αεροσκάφη, πυραύλους, εκρήξεις, volumetric clouds και επίγειες δυνάμεις, αυτό το επίπεδο optimization αξίζει ιδιαίτερη αναφορά.
DualSense και ήχος μετατρέπουν το cockpit σε δεύτερη οθόνη
Η αξιοποίηση του DualSense δεν περιορίζεται σε μερικά απλά vibrations. Το haptic feedback μεταδίδει διαφορετικά τις αναταράξεις, τα χτυπήματα που δέχεται το αεροσκάφος και το πέρασμα μέσα από έντονα καιρικά φαινόμενα, ενώ η αίσθηση όταν σπάει το φράγμα του ήχου είναι από εκείνες τις λεπτομέρειες που μπορεί να μην αλλάζουν το gameplay αλλά ενισχύουν σημαντικά την εμβύθιση. Τα adaptive triggers προσθέτουν διαφορετική αντίσταση σε καταστάσεις υψηλού G-Force, δημιουργώντας μία μικρή αλλά καλοδεχούμενη σύνδεση ανάμεσα σε αυτό που συμβαίνει στην οθόνη και στα χέρια.
Ακόμη καλύτερη είναι η χρήση του controller speaker. Προειδοποιήσεις όπως “Pull Up” και “Missile Lock” ακούγονται απευθείας από το χειριστήριο και αναμειγνύονται με τον υπόλοιπο ήχο της τηλεόρασης ή του headset, ενώ η φωνή του Jan Cope χρησιμοποιεί έξυπνα και τις δύο πηγές για να δημιουργήσει την αίσθηση ότι πραγματικά ακούγεται μέσα από το κεφάλι του Rex. Είναι μία μικρή σκηνοθετική λεπτομέρεια, αλλά λειτουργεί εξαιρετικά.
Ο ηχητικός τομέας συνολικά βρίσκεται στο ύψος της σειράς, με τη μουσική να αποτελεί για ακόμη μία φορά έναν από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές. Οι Keiki Kobayashi, Ryo Watanabe και Mitsuhiro Kitadani συνδυάζουν μεγάλες ορχηστρικές συνθέσεις, ηλεκτρικές κιθάρες και χορωδιακά θέματα με τρόπο που μπορεί να μετατρέψει ακόμη και μία απλή dogfight σε κάτι που μοιάζει με τελική μάχη. Το Everflow και το θέμα των Shadows είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα, όμως η συνολική ποιότητα είναι τόσο υψηλή ώστε δύσκολα ξεχωρίζει κανείς μόνο δύο ή τρεις συνθέσεις.
Το Ace Combat Online είναι αρκετό για να σε κρατήσει μετά την καμπάνια
Το online κομμάτι έχει επεκταθεί σημαντικά και παρουσιάζεται μέσα από το Ace Combat Online, ένα ξεχωριστό multiplayer hub όπου μπορούν να συγκεντρωθούν έως και 100 παίκτες. Το virtual air base λειτουργεί σαν κοινωνικός χώρος, επιτρέποντας παραμετροποίηση του πιλότου, αλληλεπίδραση με άλλους παίκτες και ακόμη και πρόσβαση σε κλασικά retro arcade παιχνίδια της Namco. Πρόκειται για μία απρόσμενα ευχάριστη προσθήκη, καθώς δίνει στο multiplayer περισσότερο χαρακτήρα από ένα απλό menu αναζήτησης αγώνα.
Τα κλασικά Deathmatch και Team Deathmatch εξακολουθούν να αποτελούν τη βάση του PvP, όμως οι καλύτερες προσθήκες βρίσκονται στο συνεργατικό κομμάτι. Τα Co-Op Assault και Co-Op Warfare δίνουν σε ομάδες παικτών σύνθετους στόχους απέναντι σε μεγάλα κύματα AI αντιπάλων, ενώ τα Emergency Boss Raids φέρνουν πίσω γνωστά superweapons από την ιστορία της σειράς και ζητούν πραγματική συνεργασία και διαφορετικούς ρόλους από τους συμμετέχοντες.
Το netcode αποδείχθηκε σταθερό και το crossplay λειτουργεί πολύ καλά, όμως το progression του multiplayer είναι ένα από τα λίγα σημεία όπου το παιχνίδι γίνεται περισσότερο απαιτητικό από όσο χρειάζεται. Η ξεχωριστή οικονομία και το Ace Pass δημιουργούν αισθητό grind, ειδικά για όσους θέλουν να ξεκλειδώσουν γρήγορα συγκεκριμένο εξοπλισμό. Δεν είναι αρκετό για να επισκιάσει την ποιότητα των ίδιων των modes, αλλά είναι ένα σημείο όπου η συνολική εμπειρία χάνει λίγη από την εξαιρετική ισορροπία που χαρακτηρίζει την καμπάνια.
Τελική ετυμηγορία
Το Ace Combat 8: Wings of Theve είναι μία από εκείνες τις συνέχειες που δεν προσπαθούν να επανεφεύρουν μία σειρά μόνο και μόνο για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Η Bandai Namco Aces καταλαβαίνει ότι το Ace Combat είχε ήδη μία εξαιρετικά ισχυρή ταυτότητα και επενδύει στο να την εξελίξει. Το flight model έχει μεγαλύτερο βάρος χωρίς να χάνει την προσβασιμότητά του, τα αεροσκάφη διαφοροποιούνται ουσιαστικά, τα Special Weapons και τα Squadron Commands προσθέτουν στρατηγικές επιλογές χωρίς να διακόπτουν τη ροή και ο σχεδιασμός των αποστολών προσφέρει αρκετή ποικιλία ώστε μία καμπάνια άνω των είκοσι ωρών να μη μοιάζει ποτέ υπερβολικά μεγάλη.
Παράλληλα, η ιστορία του Rex και του Jan Cope δίνει στον τίτλο μία πολύ πιο ουσιαστική αφηγηματική βάση από εκείνη που θα περίμενε κάποιος από ένα παιχνίδι αερομαχιών. Η ιδέα ενός ψεύτικου ήρωα που σταδιακά μετατρέπεται στο σύμβολο που αρχικά απλώς υποδυόταν είναι εξαιρετική και λειτουργεί ακόμη καλύτερα επειδή το παιχνίδι δεν φοβάται να δείξει πόσο κυνικός μπορεί να γίνει ένας μηχανισμός προπαγάνδας ακόμη και όταν εξυπηρετεί έναν φαινομενικά δίκαιο σκοπό. Το Joker Squadron λειτουργεί εξαιρετικά ως ομάδα, οι Shadows αποτελούν έναν από τους πιο επιβλητικούς αντιπάλους της σειράς και οι first-person στιγμές πάνω στο Endurance κάνουν τον κόσμο να αισθάνεται περισσότερο ανθρώπινος.
Στο PS5, το παιχνίδι είναι παράλληλα μία εξαιρετική τεχνική επίδειξη. Τα volumetric clouds, η λεπτομέρεια των αεροσκαφών, η απόδοση των καιρικών φαινομένων και η σταθερότητα των 60 FPS δημιουργούν μία από τις καλύτερες οπτικές και μηχανικές εμπειρίες αερομαχίας που έχουμε δει μέχρι σήμερα. Η χρήση του DualSense είναι πραγματικά ουσιαστική και η μουσική βρίσκεται στο αναμενόμενα εξαιρετικό επίπεδο που έχει καθιερώσει η σειρά εδώ και χρόνια.
Οι αδυναμίες υπάρχουν, αλλά είναι ελάχιστες μπροστά στη συνολική ποιότητα. Το online progression θα μπορούσε να είναι λιγότερο grindy και η αφήγηση κάποιες φορές παρασύρεται από την παραδοσιακή υπερβολή του Ace Combat, όμως τίποτα από αυτά δεν αφαιρεί ουσιαστικά από την εμπειρία. Αντίθετα, όταν τα πάντα λειτουργούν μαζί, όταν το squadron φωνάζει στον ασύρματο, η μουσική κορυφώνεται, τα σύννεφα ανοίγουν μπροστά από το cockpit και ένας αντίπαλος πύραυλος περνά ελάχιστα μέτρα από το φτερό, το Wings of Theve θυμίζει γιατί αυτή η σειρά εξακολουθεί να προσφέρει κάτι που σχεδόν κανένα άλλο παιχνίδι δεν μπορεί να αντιγράψει.
