Δεν έχω τι να παίξω
Η αλήθεια είναι πως καιρό σκεφτόμουν να αναπτύξω και να εκφράσω τον προβληματισμό μου, στην κατάρα που λέγεται backlog. Το πρόβλημα άρχισε να γίνεται ορατό κυρίως με την χρήση των συνδρομητικών υπηρεσιών, αλλά δεν ήταν μόνο αυτές το πρόβλημα.
Να ξεκαθαρίσουμε πως backlog σημαίνει στην γλώσσα των gamers, τα παιχνίδια τα οποία έχουμε στην άκρη είτε αγορασμένα είτε εγκατεστημένα και δεν τα έχουμε παίξει. Αρχικά κάποιος θα πει πως ο φταίχτης είναι ο χρόνος αλλά δεν είναι μόνο αυτός, θεωρώ πως το πρόβλημα ξεκινάει ατομικά και θα εξηγήσω παρακάτω τους λόγους.
Τότε και τώρα
Όσοι είστε από 25 ετών και πάνω θυμάστε πολύ καλά και οι τσέπες των γονιών μας καλύτερα, το ποσό ακριβά ήτανε τα video-games ειδικά πριν την euro-εποχή. Αξέχαστο θα μου μείνει πως η γιαγιά μου κάποτε, έδωσε 27.000 δραχμές (100 ευρώ περίπου σημερινά) για να πάρω το Virtual Fighter 2 στο Saturn και μάλιστα όχι σε day one.
Με λίγα λόγια εκείνη την εποχή και το χειρότερο κακομαθημένο να ήσουν από πλούσιους γονείς, ζήτημα αν αγόραζες τον χρόνο 3 με 4 διαφορετικά παιχνίδια. Συνήθως η κυνηγετική σεζόν ήτανε Χριστούγεννα- Πάσχα άντε και τίποτα γενέθλια μαζί με την ονομαστική σου γιορτή λόγο εποχής ΠΑΣΟΚ.
Τώρα κάθε χρόνο πόσα περίπου παιχνίδια αγοράζεις; Ναι σε εσένα το λέω που αρχίζεις να γελάς και νομίζω πως με καταλαβαίνεις αν και για να άνοιξες το άρθρο θα είσαι μάλλον ένας από εμάς.
Η αλήθεια είναι πως τα λιώναμε τότε τα παιχνίδια, ακόμη και την πιο βρώμικη πολύχρωμη κάλτσα να είχες αγοράσει δεν θα την άφηνες στην άκρη. Έχω ζητήσει το Shaq-Fu στο Mega Drive δώρο και ξέρω! Εντωμεταξύ πάντα τον Jordan γούσταρα δεν μπορώ να με καταλάβω, αλλά καλά να πάθω.. Όπως για καλοκαίρι επειδή πήρα Α σε όλα τα μαθήματα ζήτησα δώρο το Power Rangers The Movie και όπως το άρχισα το μεσημέρι τελείωσε το απόγευμα πριν μαζευτούμε για μπάλα στην πλατεία της Σαρωνίδας αλλά λέμε..Πάμε όμως στην σημερινή εποχή..
Κάπου μεγαλώσαμε κάπως πρέπει να τα βγάλουμε πέρα και δουλεύουμε πράγμα που σημαίνει πως έχουμε την δυνατότητα, σίγουρα όχι όλοι και σεβαστό το πορτοφόλι του καθενός αλλά πλέον μπορούμε να ξοδέψουμε τα χρήματα μας και να αγοράσουμε παιχνίδια τα οποία θέλουμε η θέλαμε και τότε δεν μπορούσαμε.
Δεν θα κάτσω να αναλύσω τα απωθημένα μας τα οποία προστίθενται στην λίστα του backlog και μιλάω για παλιούς τίτλους αλλά θα προσεγγίσω το θέμα στο σήμερα καθώς θεωρώ το δεν έχω τι να φορέσω συνώνυμο με το δεν έχω τι να παίξω.
Ήμουν από τους πρώτους που είχα εκφράσει την ανησυχία μου η μάλλον την μαλακία μου, σχετικά με το πρόβλημα των συνδρομητικών υπηρεσιών και ειδικά του Game Pass. Son-άκιας είμαι μη βαράτε και το παραδέχομαι αλλά θεωρούσα πως έρχεται το Netflix του gaming. Ναι, Τσικόπουλε αυτό ήτανε το πρόβλημα αλλά αν δεν δοκιμάσεις δεν θα καταλάβεις. Έρχεται και ο καιρός που ένας φίλος που δεν ήρθε από τα παλιά αλλά θα μείνει για πάντα σου κάνει δώρο και το Xboxκούτι και δοκιμάζοντας καταλαβαίνεις την γλυκά.
Ο χρόνος φταίει ή μήπως εγώ που είμαι λαίμαργος;
Όταν αγόρασα το PS4 τέλη του 17 και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο, έχοντας μια αποχή 5 ετών από την βιομηχανία λόγο αναγκών θυμάμαι με πόση όρεξη και πρόγραμμα μπήκα στην νέα εποχή. Ξεκίνησα ορθόδοξα με το GTA V γιατί εγκαίνια νέας κονσόλας χωρίς Grand Theft Auto δεν γινόταν για εμένα, μετά έπαιξα το Spiderman που ήταν δώρο μαζί με την συλλεκτική μου κονσόλα και μετά σιγά σιγά από φίλους από εδώ και από εκεί μου πρότειναν παιχνίδια και έπαιζα σιγά σιγά τα αριστουργήματα της γενιάς που πέρασε.
Απόλαυσα όσο δεν πάει το Witcher 3 έπαθα πλάκα με την Alloy στο Horizon, ερωτεύτηκα την Shenua στο Hellblade και κάπου εκεί έχοντας δεί ιδίοις όμμασι, την εξέλιξη της βιομηχανίας αρχίζω να ψάχνομαι παραπάνω. Και το παραπάνω ψάξιμο σε οδηγεί σε διαφορετικούς δρόμους, μέχρι στο σημείο να φτάσω παρέα με όλη την συμμορία των Joysticks.
Μετά τον Miyazaki έχασα τον ρυθμό μου
Το έχουμε πει πολλές φορές και μέσω του YouTube τα παιδιά πως είμαστε η μειονότητα όσον αφορά την κατηγορία hardcore gamers. Συνήθως ένας κανονικός χρήστης άντε να παίζει ασταμάτητα 2 με 3 παιχνίδια το χρόνο και σύνολο να έχει δοκιμάσει 5 με 6 σωστά; Πόσα παιχνίδια παίζετε εσείς και εγώ από την στιγμή που έχετε μυηθεί σε αυτήν εδώ την σπείρα και πόσα αγοράζετε, βγάζοντας και στην άκρη αυτά τα οποία πήραμε επειδή τα βρήκαμε σχεδόν τζάμπα.
Η αλήθεια είναι πως στην καραντίνα εκτός της μετάλλαξης Δ κόλλησα Miyazaki πράγμα που με έκανε να γλείψω όλα τα παιχνίδια του, χωρίς φόβο και πάθος με αρκετό χρόνο παίζοντας έναν έναν τίτλο αφοσιωμένα και προσεκτικά δεν μιλάω για το Elden καθώς όταν βγήκε απλώς ένιωσα πως μπήκα σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης δίχως να σκέφτομαι το backlog. Αλλά ασε τον Miyazaki το νόημα είναι πως αν κολλήσεις με κάποιον τίτλο η σκηνοθέτη που σε μαγεύει και σε εκφράζει ε δεν θα πας να βάλεις κάτι άλλο. Αλλά όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν και πάλι στο backlog δεν φταίει ο Miya καθώς έπαιζα και θα παίζω βιντεοπαιχνίδια πριν μάθω την ύπαρξη του. Ο Θεός να σε έχει καλά αγόρι μου συνεχίζουμε…
Τώρα τι παίζουμε;
Κοίταξα την λίστα με τα παιχνίδια που έχω στην κατοχή μου, φτάνει τα 343 μέχρι στιγμής και όλα αυτά από το 2018. Ξέρω πολλοί θα έχετε τα τριπλάσια ειδικά οι steamάκηδες, αλλά κάτι κάνουμε και εμείς που να μην κάναμε.
Η κατάσταση μου αυτή την στιγμή που μιλάμε είναι η εξής: Καινούργια κονσόλα με εγκατεστημένα τα Demon Souls, Cyberpunk 2077, Horizon Forbiden West, Ghost of Tsusima και Returnal. Φυσικά και καταλήγω να παίζω Red Dead Redemption 2 γιατί δεν χόρτασα τις 230 ώρες μαζί του και 2ο Platinum Playthrough στο Elden Ring. Για πολύ καλή μου τύχη χθές στα 35 μου κατάλαβα πόσο ωραίο είναι το Diablo και με την open beta του θεωρώ σίγουρο πως θα γίνω μέλος του Διαόλου από τον Ιούνιο. Α και ξέχασα να αναφέρω πως ζηλεύω και θέλω να πάρω το Switch αλλά η ελάχιστη λογική που μου έχει απομείνει μου λέει ρε μαλακα και να το πάρεις που θα προλάβεις να παίξεις και τι ;
Η το κόβεις η θα σε κόψει
Φυσικά και δεν πρόκειται να κόψω όσο οι σωματικές μου δυνατότητες μου επιτρέπουν να παίζω βιντεοπαιχνίδια. Αλλά με έναν πρόχειρο υπολογισμό κατέληξα πως μου δημιουργεί άγχος πλέον η κυκλοφορία ενός καλού παιχνιδιού, καθώς σίγουρα με όσα έχω στο μυαλό μου θα θυμηθώ και κάποιο άλλο το οποίο θέλω αλλά δεν έχω χρόνο και ο χρόνος δεν είναι πραγματικός. Η απάντηση είναι πως δεν έχω οργανώσει εγώ σωστά τον χρόνο μου προσεκτικά όπως έκανα παλιά ένα ένα τα παιχνίδια.
Αυτή την στιγμή πάντως που σας γράφω πηγαίνοντας στο σπίτι, θα προσπαθήσω να γίνω καλό παιδί και να ασχοληθώ με θρησκευτική ευλάβεια στην Lilith ενώ στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου σκέφτομαι την Δευτέρα για να πάω να πάρω το Resident Evil 4 Remake. Το Village όμως το έπαιξες; Φυσικά και όχι γιατί έχω αφήσει στην μέση το Hades και το Cuphead τα οποία τα θυμήθηκα ακριβώς τώρα την στιγμή που σας γράφω….
Παρόλα αυτά ειμαι ο Κωνσταντίνος και είμαι καθαρός!
