Επίνειο. Χαρακτηρίζεται μια παράλια πόλη ή οικισμός με λιμάνι ή όρμο που εξυπηρετεί την εγγύτερη ηπειρωτική, συνήθως μεγαλύτερη, πόλη. Σε άλλους ορισμούς, ορίζεται μια πόλη όπου ταξιδιώτες και κάτοικοι βρίσκουν ηρεμία, γαλήνη και καταφύγιο από τις κακουχίες της ζωής. Κάθε νοήμων ζωντανός οργανισμός ψάχνει αυτή την ασφάλεια και την γαλήνη, για να περάσει ήρεμα τις μέρες του και να δημιουργήσει μια νέα ζωή στα μέτρα του.
Στο Batora: Lost Haven της Team17 αυτός ο ορισμός είναι κατεστραμμένος όπως και τα ⅔ του πλανήτη Γη. Ένα κατακλυσμικό γεγονός κατέστρεψε τον μισό πλανήτη και πήρε εκατομμύρια ζωές στο πέρασμά του. Όσοι επιζήσανε από αυτήν την καταστροφή προσπαθούν με τον τρόπο τους να επιβιώσουν στα φρέσκα συντρίμμια του πλανήτη και να μαζέψουν τις πληγές τους προσπαθώντας να ανακαλύψουν την αλήθεια πίσω από όλο αυτό. Οι δύο πρωταγωνίστριες της ιστορίας, Avril και Mila είναι δύο από τους επιζήσαντες. Μια νύχτα, κατά την διάρκεια της εξερεύνησής τους, η Avril πέφτει σε έναν υπόνομο και ανακαλύπτει δύο αγάλματα, αγάλματα θεών που την ευλογούν με μια μοναδική δύναμη, ικανή να σώσει τον δικό της αλλά και άλλους πλανήτες.
To Batora: Lost Haven είναι ένα action RPG με φανταστικά στοιχεία και twin-stick-like σύστημα μάχης. Αναλαμβάνουμε τον ρόλο της Avril που ως εκλεκτή γίνεται η πρωταθλήτρια των Sun και Moon με σκοπό να επαναφέρει την διαλυμένη ισορροπία στον γαλαξία και να σώσει τον πλανήτη της από βέβαιη καταστροφή. Στα συντρίμμια του Λονδίνου θα μάθει τα βασικά του ταξιδιού της και θα αφυπνίσει τις δυνάμεις της προκειμένου να επιτύχει αυτόν τον σκοπό. Ως πρωταθλήτρια των θεοτήτων αυτών αποκτά δύο φύσεις, μια του Ήλιου και μία του Φεγγαριού ενισχύοντας τις φυσικές και ψυχικές της ικανότητες αντίστοιχα.
Για να μπορέσουμε να σώσουμε τον πλανήτη μας πρέπει να επισκεφθούμε τέσσερις διαφορετικούς κόσμους και να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας ώστε να επαναφέρουμε την ισορροπία στον πυρήνα τους, να μαζέψουμε δύναμη και να φτιάξουμε τον διαλυμένο πλανήτη μας. Οι δυνάμεις του Ήλιου μας επιτρέπουν να εξαπολύουμε φυσικές επιθέσεις μέσω ενός σπαθιού ενώ οι ψυχικές δυνάμεις του Φεγγαριού μας επιτρέπει να πετάμε σφαίρες στους εχθρούς μας. Οι εχθροί αυτοί διακρίνονται από εξίσου δύο φύσεις. Κάποιοι εχθροί μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά μόνο με την δύναμη του Ήλιου, άλλοι με την δύναμη του Φεγγαριού και άλλοι και με τα δύο.
H δύναμη που θα χρειαστούμε για να αντιμετωπίσουμε τα πλάσματα που έρχονται κατά πάνω μας εντοπίζεται τόσο στην ενίσχυση του επιπέδου μας όσο και στην ανάθεση Ρούνων με στατιστικά και ιδιαιτερότητες. Οι Ρούνοι αυτοί περιέχουν στατιστικά μπόνους και παθητικές ικανότητες που μπορούν να κάνουν την διαφορά στην μάχη αφού ενισχύουν την ζημιά μας, δίνουν ικανότητες και ενισχύουν την πιθανότητα να λάβουμε περισσότερες σφαίρες υγείας από εχθρούς ή κρύσταλλα. Κάθε ρούνος διακρίνεται από συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως Defender, Neutral και Conqueror, καθένα από τα οποία προκύπτουν από επιλογές και πράξεις μας κατά την διάρκεια της ιστορίας. Κάθε Rune απαιτεί μια ορισμένη αναλογία πόντων πριν την εξοπλίσουμε, οπότε η επιλογή των πιο ωφέλιμων Runes για το στυλ παιχνιδιού μας και η εναλλαγή τους προσθέτει ένα διασκεδαστικό, στρατηγικό επίπεδο στην κατάσταση και την ενίσχυση των δεξιοτήτων.
Η πηγή αυτών των Runes μπορεί να είναι τέρατα και γρίφοι που λύνουμε, NPCs που τους πουλάνε με αντάλλαγμα τοπικό νόμισμα – κυρίως στην μορφή κρυσταλλόσκονης – ή ανταλλάσσοντας σπάνια νομίσματα με την Batora, το δυνατότερο ον σε όλην την δημιουργία. Επιπλέον, αποκτούμε σπανιότερα runes κατά την διάρκεια της ιστορίας και ανάλογα με τις επιλογές μας θα λάβουμε δυνατότερα ή “εξυπνότερα” runes που μας βοηθούν κατά την διάρκεια της μάχης. Οι επιλογές που θα κάνουμε μπορεί φαινομενικά να μην αλλάζουν πολλά πράγματα αλλά πολλές φορές θα καθορίσουν την ζωή και τον θάνατο διαφόρων χαρακτήρων. Δηλαδή, αν επιλέξουμε να ζήσει ένας χαρακτήρας τότε θα πεθάνει ο άλλος με αποτέλεσμα να εκτυλίσσονται διαφορετικά τα γεγονότα και να αποκτάμε πρόσβαση σε διαφορετικά αντικείμενα που θα μας βοηθήσουν στην περιπέτειά μας.
Οι επιλογές που θα πάρουμε κατά την διάρκεια της ιστορίας επηρεάζουν τόσο την έκβαση των γεγονότων όσο και το τέλος που θα ξεκλειδώσουμε. Σε αυτό συντελεί το Karma Alignment system στο οποίο πόντο προσμετρώνται στην καρτέλα του χαρακτήρα μας για το αν είμαστε Defenders ή Conquerors. Παρόλα αυτά, δεν είναι όλες οι επιλογές καλές ή κακές οπότε το να βρούμε ποια είναι η σωστή επιλογή δεν είναι πάντα εφικτό και σίγουρα δεν προτείνεται.
Στον πυρήνα του, το gameplay είναι αρκετά απλό αλλά εύκολα μπορεί να γίνει εθιστικό. Κάθε πλανήτης που θα επισκεφθούμε έχει την δική του ζωή με πολιτισμούς ξεχωριστούς και ενδιαφέροντες, σκηνικά που όντως παρουσιάζουν έναν γαλαξία υπό διάλυση αλλά με την ελπίδα να συνεχίζει να υπάρχει. Εξερευνώντας αυτά τα μέρη θα δούμε όμορφα σημεία τα οποία απειλούνται από τους “Destroyers”, τα πλάσματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Κάθε χάρτης χωρίζεται από κομμάτια στα οποία εμφανίζονται και είναι η ώρα να παλέψουμε ενώ σε άλλα θα βρούμε κρυμμένους θησαυρούς, γρίφους και σημεία ενδιαφέροντος. Μιλώντας για γρίφους, το Batora ξεχωρίζει την μάχη με παζλ τα οποία δοκιμάζουν τις ικανότητές μας και την κριτική μας. Κάθε γρίφος μας καλεί να χρησιμοποιήσουμε και τις δύο δυνάμεις μας μαζί με τις εκάστοτε ικανότητες και να λύσουμε τους γρίφους δημιουργικά.
Το Batora: Lost Haven θα έπρεπε να είναι ένας τίτλος που κανονικά θα με εντυπωσίαζε. Ωστόσο, ο τρόπος που γίνεται η παρουσίαση τόσο της ιστορίας όσο και των χαρακτήρων με άφησαν να ζητάω το κάτι παραπάνω. Η εξιστόρηση ξεκινάει με μια σύντομη διήγηση για τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταστροφή, δίνοντας κυρίως μια περίληψη παρά σημαντικές λεπτομέρειες. Η αρχή μέχρι την απόκτηση των δυνάμεων γίνεται τόσο γρήγορα και με τόσο αφύσικο τρόπο που δυσκολεύτηκα να ‘εναρμονιστώ’ με τους χαρακτήρες ενώ η άρρων-άρρων μεταφορά μας στον πρώτο πλανήτη φαντάζει περισσότερο βιαστική και δεν μας αφήνει να καταλάβουμε σωστά την σοβαρότητα της κατάστασης.
Το ίδιο μπορώ να πω και για τους χαρακτήρες που συναντάμε κατά την διάρκεια της περιπέτειας. Η Avril ρωτάει αρκετά πράγματα για την τοποθεσία της, τι πρέπει να κάνει και που είναι αυτά που την ενδιαφέρουν με τους συνομιλητές της να κινούνται στα πλαίσια “Όχι τώρα, το χωριό μου καταστρέφεται” κάνοντάς τους έτσι πιο εκνευριστικούς παρά συμπαθητικούς. Γνωρίζω πως αυτός είναι ένας τρόπος για να δοθεί ένταση και σημασία στα γεγονότα ή πως υπάρχουν καλά θεμέλια για το storytelling αλλά η εκτέλεση είναι τόσο βιαστική και “λάθος” σε σημείο που αφαιρεί πόντους από την συνολική εμπειρία.
Το combat είναι ένα άλλο σκέλος που υποφέρει σε αρκετά σημεία και διακρίνεται από τα ίδια αρνητικά με παραπάνω. Κάθε μορφή έχει τις κινήσεις της στα ίδια κουμπιά αλλά διαφέρει στον τρόπο με τον οποίο αυτές γίνονται. Από την μία έχουμε επιθέσεις σώμα-με-σώμα ενώ από την άλλη έχουμε πυρά. Στην μορφή του Φεγγαριού, μπορούμε να στοχεύσουμε καλύτερα χρησιμοποιώντας το δεξί stick αλλά στην μορφή του Ήλιου δυσκολευόμαστε να στοχεύσουμε και με τα δύο sticks – κυρίως λόγω της ασταμάτησης μετακίνησης των εχθρών μας. Επιπλέον, η απουσία κάποιας lock-on επιλογής μας κάνει να χάνουμε περισσότερες επιθέσεις.
Μαζί με τα παραπάνω, το γεγονός ότι η ζωή της Avril είναι διαφορετική ανά μορφή έχει ορισμένα αρνητικά στοιχεία. Πιο συγκεκριμένα, αν μια από τις δύο μπάρες ζωής τελειώσει τότε χάνουμε ακόμα και αν η άλλη είναι γεμάτη. Έτσι, οδηγούμαστε σύντομα σε gameover ειδικά όσο προχωράμε στο παιχνίδι και δυσκολεύουν τα πράγματα. Εκτός από την ζωή μας και την απαίτηση να αλλάζουμε μορφές ανάλογα τους εχθρούς που συναντάμε, πολλές φορές θα πρέπει να προστατεύουμε και NPCs διότι αν τους αφήσουμε στην τύχη τους, ακόμα και τότε, οδηγούμαστε σε game over.
Φυσικά, δεν μπορούμε να παραλείψουμε τις μάχες με τα αφεντικά, συρράξεις με τρεις φάσης ενάντια σε παντοδύναμα όντα που γίνονται όλο και πιο δυνατά όσο κατεβάζουμε την ζωή τους. Δημιουργώντας στρατηγικές και αξιοποιώντας τις δυνάμεις μας μπορούμε να νικήσουμε αλλά αυτό δεν είναι κάτι εύκολο ιδιαίτερα όταν το retry σύστημα που υπάρχει λειτουργεί εναντίον μας. To σύστημα αποθήκευσης προόδου του Batora λειτουργεί κυρίως με autosaves και manual saves. Αν δούμε την οθόνη του game over τότε θα πρέπει να επιστρέψουμε στο τελευταίο autosave ακόμα και αν έχουμε κάνει manual save, χάνοντας έτσι αρκετή πρόοδο μεταξύ σημείων.
Παίζοντας την Nintendo Switch έκδοση του Batora: Lost Haven μπορώ να πω με ασφάλεια πως δεν πρόκειται για την καλύτερη εκδοχή του. Ενώ η απόδοση είναι αρκετά καλή, με τα περισσότερα σημεία να κρατάνε σταθερά 60fps, δεν μπορώ να πω το ίδιο για την γραφική του παρουσίαση. Τα textures από κτίρια και περιβάλλοντα έχουν υποβαθμιστεί στο ελάχιστο ενώ τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι όσο θολά γίνεται για να ‘ενωθούν’ με το περιβάλλον πίσω τους. Ομολογουμένως, αυτές οι ρυθμίσεις έχουν γίνει με σκοπό η απόδοση του τίτλου να είναι όσο το δυνατόν καλύτερη στην κονσόλα αλλά όταν υπάρχουν cutscenes που έχουν γυριστεί με τις μέγιστες ρυθμίσεις η διαφορά φαίνεται μεγάλη και μας αφήνει μια πικρή γενικότερη εντύπωση.
Αντιθέτως, ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζονται οι χαρακτήρες κατά την διάρκεια του διαλόγου είναι ευχάριστος, βγάζοντας μια χροιά comic και visual novel με το voice acting να ακολουθεί παράλληλα αυτή την ιδιαίτερη οπτική. Βέβαια, για δύο κορίτσια από το Λονδίνο, η Αμερικάνικη προφορά τους μας παραπέμπει αλλού παρά στην πολύπαθη Αγγλία.
Σε γενικότερες γραμμές, το Batora: Lost Haven είναι ένα καλό παιχνίδι. To gameplay του είναι εθιστικό ως ένα σημείο και οι γρίφοι του αρκετά ευχάριστοι. Η ιστορία ξεκινάει κάπως απότομα αλλά όσο προχωράμε αρχίζουμε να βλέπουμε τον κόσμο του με άλλη ματιά και να καταλαβαίνουμε διαφορετικά τα γεγονότα που εκτυλίσσονται σαν να βλέπουμε ένα indie anime. Το μέγεθός του είναι αρκετά σεβαστό καθώς θα χρειαστούμε από 6 μέχρι 9 ώρες για να το ολοκληρώσουμε αλλά ορισμένες επιλογές στον σχεδιασμό του και τα θολά, υποβαθμισμένα γραφικά του στην κονσόλα της Nintendo μας κάνουν να το προτείνουμε…σε άλλα συστήματα.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
