Το Resident Evil είναι μια θρυλική σειρά επιβίωσης και τρόμου που έχει καθηλώσει τους παίκτες όλου του κόσμου από την ίδρυσή του το 1996 μέχρι και σήμερα. Με την πάροδο των χρόνων, η σειρά έχει εξελιχθεί, δημιουργώντας ένα μοναδικό μείγμα έντονου gameplay, τρόμου, ατμόσφαιρας και μιας ιστορίας που συνεχώς εξελίσσεται. Προκειμένου να τιμήσει τις ρίζες της σειράς και να εισάγει τους εμβληματικούς τίτλους σε μια νέα γενιά παικτών, η Capcom, η εταιρεία ανάπτυξης και έκδοσης του Resident Evil, ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια ένα εγχείρημα για την ανακατασκευή αρκετών κλασικών παιχνιδιών της σειράς.
Τα remakes του Resident Evil δεν είναι απλές επανεκδόσεις ή αναβαθμίσεις στα γραφικά των παλιών τίτλων. Πρόκειται για φιλόδοξες αναμορφώσεις των αρχικών παιχνιδιών, συνδυάζοντας σύγχρονη τεχνολογία, βελτιωμένα γραφικά, ενημερωμένο χειρισμό και νέο περιεχόμενο ή γενικότερες αλλαγές στην ποιότητα. Αναζωογονώντας αυτούς τους αξεπέραστους τίτλους, η Capcom επιδίωξε να παράσχει μια φρέσκια εμπειρία, διατηρώντας την ουσία που έκανε τα αρχικά παιχνίδια τόσο αγαπημένα.
Από το 1996 και μετά την πρώτη κυκλοφορία του Resident Evil, η Capcom γνώρισε την επιτυχία από αυτή την σειρά τρόμου, κάτι που την βοήθησε να δημιουργήσει και άλλους τίτλους βασισμένους στην μηχανή σχεδιασμού που χρησιμοποίησε. Ένας τέτοιος τίτλος ήταν και το Dino Crisis, ένα action rpg που με μια πρώτη ματιά θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως το Resident Evil με δεινόσαυρους.
Ομολογουμένως, ήταν μια εξίσου επιτυχημένη σειρά που μπορεί να μην είχε την απήχηση του Resident Evil, κατόρθωσε όμως να προσελκύσει ένα σεβαστό ποσοστό παικτών και πωλήσεων που του επέτρεψε να προσθέσει άλλα 2 παιχνίδια στην συλλογή – με το τρίτο να σφραγίζει το φέρετρο για την σειρά. Η ύπαρξη των RE Remakes όμως μας έχει γεννήσει τις ελπίδες για μια αντίστοιχη ανακατασκευή των πρώτων δύο παιχνιδιών του Dino Crisis ή ακόμα και ένα τέταρτο που θα είναι πιο πιστό στις ρίζες του.
Μέχρι όμως η Capcom να μας κάνει το πολυπόθητο, η κυκλοφορία του Exoprimal φαίνεται να έρχεται να “μπαλώσει” το κενό των dino-based παιχνιδιών με έναν τίτλο που ενδεχομένως να μην ζήσει για πολύ ακόμα, τουλάχιστον αν διατηρήσει για πολύ καιρό ακόμα το περιεχόμενο που έχει.
Το Exoprimal είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που με μια πρώτη ματιά φωνάζει κακές αποφάσεις και αμφιλεγόμενες τακτικές. Αν έπρεπε να το χαρακτηρίσω θα έλεγα πως πρόκειται για ένα Anthem με δεινόσαυρους που ως concept ακούγεται πολύ ενδιαφέρον και διασκεδαστικό. Κάτι που είναι, αν μάθουμε τις ιδιοσυγκρασίες και τα βασικά του χαρακτηριστικά. Ωστόσο, αυτό που προσφέρεται εδώ με έχει αφήσει διχασμένο διότι πιστεύω πως χρειαζόταν λίγο καιρό ακόμα στο “ψήσιμο” ή να μην χρεώνει πλήρη τιμή για το περιεχόμενο που έχει αυτή την στιγμή.
Το Exoprimal χαρακτηρίζεται ως ένα PvPvE παιχνίδι στο οποίο δύο ομάδες των πέντε ατόμων λαμβάνουν μέρος σε πολεμικά παιχνίδια (“Wargames”) στα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι με κύματα δεινοσαύρων παραγώμενα από ένα A.I. γνωστό ως Leviathan. Ο Leviathan φαίνεται να έχει μια ιδιαίτερη προτίμηση και αγάπη στους δεινόσαυρους αφού μας θέτει συνεχώς αντιμέτωπους με αυτά τα σπονδυλωτά με την δικαιολογία ότι έτσι “μαζεύονται δεδομένα μάχης” και πως έτσι μόνο μπορούμε να ζήσουμε για τα επόμενα παιχνίδια.
Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τους δεινόσαυρους εξοπλιζόμαστε με εξωσκελετούς, πανοπλίες πολέμου που φέρουν διαφορετικό οπλοστάσιο, ικανότητες και χαρακτηριστικά τα οποία με την σειρά τους εναρμονίζονται και συνδυάζονται με τις ικανότητες των άλλων exoskeletons. Οι πανοπλίες χωρίζονται σε τρεις διαφορετικές κλάσεις, κάθε μια με την δική της χρησιμότητα. Αυτές οι κλάσεις είναι άμεσα επηρεασμένες από άλλα team-based shooters όπως το Overwatch μιας και εδώ έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε Tanks, Assault και Support Exofighters. Για παράδειγμα, στην κατηγορία των Tanks μπορούμε να επιλέξουμε τον Roadblock, ένα exofighter που μπορεί να τραβήξει πάνω του τους δεινοσαύρους ή να βγάλει μια μεγάλη ασπίδα που κρατά πίσω τα επερχόμενα κύματα. Από την άλλη, η Vigilant είναι μια exofighter που ειδικεύεται στις βολές από μακριά και σε ενεργειακές ακτίνες που μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά ενώ η Nimbus είναι μια ταχύτατη healer που εναλλάσει τις σφαίρες της από εκείνες που προκαλούν ζημιά σε εκείνες που γιατρεύουν την ομάδα της. Κάθε exofighter φέρει τις δικές του δυνάμεις οπότε η σωστή επιλογή ανάμεσα στα μέλη της ομάδας μπορεί να οδηγήσει σε θετικά – ή αρνητικά – αποτελέσματα.
Το Exoprimal έχει μια υποτυπώδη ιστορία η οποία εκτυλίσσεται κυρίως μέσα από Data Logs, σύντομα cutscenes ή κείμενα. Τα Data Logs ξεκλειδώνονται σταδιακά όσο παίζουμε σε αγώνες, κάτι που συμβαίνει και με τα story cutscenes. Συγκεκριμένα, κάθε cutscene ξεκλειδώνεται με το πέρας ενός αριθμού αγώνων και πολλές φορές αυτά μας αφήνουν με περισσότερες απορίες παρά να μας δώσουν να καταλάβουμε το τι γίνεται. Σε μέσες άκρες, βρισκόμαστε στο έτος 2040 όπου αρχίζουν να εμφανίζονται στη Γη διάφορες χρονικές πύλες, γνωστές ως “vortexes”. Από αυτά τα vortexes εμφανίζονται τεράστιες ορδές δεινοσαύρων και “neosaurs”, γενετικά τροποποιημένων δεινόσαυρων που έχουν μεταλλαχθεί από τα χημικά Hi-Xol και Lo-Xol, προκαλώντας παγκόσμιο χάος και καταστροφή. Η ανθρωπότητα αντιστέκεται με την αποστολή “exofighters”, στρατιωτών που είναι εξοπλισμένοι με τις στολές που αναφέραμε παραπάνω, οι οποίες κατασκευάζονται από την Aibius Corporation. Η Aibius αναπτύσσει επίσης και το “Leviathan”, μια προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη που σχεδιάστηκε για να υποστηρίζει τους exofighters με την ενίσχυση των επιχειρήσεών τους και την πρόβλεψη του επόμενου vortex και που αυτό θα ανοίξει.
Εμείς και ο χαρακτήρας μας – που για ακόμα μια φορά σε παιχνίδι της Capcom έχει πιει το αμίλητο νερό – θα βρεθούμε στο 2043, με την Ομάδα Περιπολίας #52585 “Hammerheads” – που αποτελείται από τον Ace, τον Lorenzo, τον αρχηγό της ομάδας και μηχανικό, τον Alders, την Majesty, μια επιδέξια αλλά σοβαρή exofighter και τη Sandy, την android βοηθό της ομάδας. Με την ομάδα αυτή παγιδευόμαστε μέσα σε ένα vortex κατά τη διάρκεια μιας αποστολής και βρισκόμαστε στο νησί Bikitoa σε μια εναλλακτική χρονική περίοδο. Ο Ace συναντά τον βετεράνο exofighter Magnum, ο οποίος βοηθάει αυτόν και τους Hammerheads, καθώς και τον Leviathan, που φαίνεται να έχει αποποιηθεί και τώρα διοργανώνει “πολεμικά παιχνίδια”. Ο Ace, υποστηριζόμενος από τον Magnum και τους Hammerheads, συμμετέχει στα πολεμικά παιχνίδια προσπαθώντας να αποκαλύψει τα μυστικά του Leviathan.
Τα Wargames αποτελούνται από δύο βασικές εκδοχές, το Dino Survival και το Savage Gauntlet. Στο Dino Survival, καθοδηγούμενες από τις οδηγίες του Leviathan, οι ομάδες πρέπει να προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν την αποστολή τους πριν από τους αντιπάλους τους για να αναδειχθούν νικητές. Εδώ παρουσιάζεται μια δυναμική μίξη σεναρίων και αποστολών, από έντονες αναμετρήσεις μεταξύ των παικτών έως καταστάσεις όπου η συνεργασία με αντίπαλες ομάδες γίνεται κρίσιμη για να αντιμετωπιστούν ισχυροί αντίπαλοι – σε αυτή την περίπτωση των Neosaurs. Καθώς προχωράμε, οι αποστολές που συναντάμε εξελίσσονται διαρκώς και στόχος μας είναι να τις ολοκληρώσουμε ταχύτερα από την αντίπαλη ομάδα. Οι αποστολές αυτές είναι πάνω-κάτω ίδιες αφού είτε θα πρέπει να σκοτώσουμε συγκεκριμένο αριθμό συγκεκριμένων δεινοσαύρων, να προστατεύσουμε ορισμένα σημεία ενδιαφέροντος, να συνοδεύσουμε φορτία μέχρι σε ένα σημείο ή να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερους δεινόσαυρους.
Συμμετέχοντας στο Dino Survival, θα ξεκλειδώσουμε τα cutscenes για να προχωρήσουμε την ιστορία ενώ παράλληλα θα ανεβάζουμε το επίπεδο εμπειρίας μας και θα ξεκλειδώσουμε lootboxes και άλλα έπαθλα από το αντίστοιχο…season pass. Παράλληλα, βοηθάμε στην απόκτηση εμπειρίας του Exofighter μας ξεκλειδώνοντας παράλληλα νέα διακοσμητικά, όπλα ή mods για την πανοπλία μας, mods που ενισχύουν τις ικανότητές μας ή μας επιτρέπουν να ξεκλειδώσουμε νέες.
Από την άλλη, το Savage Gauntlet είναι ένα διαφορετικό game mode το οποίο αλλάζει τους κανόνες των αποστολών κάθε εβδομάδα και προσφέρει νέες προκλήσεις και έπαθλα για τους παίκτες. Σε αντίθεση με το Dino Survival εδώ έχουμε modes με μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας που απαιτούν συγχρονισμό, καλή συνεργασία και μεγάλο επίπεδο ικανότητας για να μπορέσουμε να νικήσουμε και να ανέβουμε στην κατάταξη. Ναι, με άλλα λόγια πρόκειται για το Ranked Mode του παιχνιδιού το οποίο στο τέλος της Season μας επιβραβεύει με τις αντίστοιχες ανταμειβές.
Οπως μπορείτε να καταλάβετε, το “ζουμί” του Exoprimal βρίσκεται στο gameplay του. Θα περάσουμε πολλές ώρες αντιμετωπίζοντας δεινοσαύρους σε διάφορες αποστολές μέχρι να φτάσουμε στην τελευταία, εκεί που είτε θα αντιμετωπίζουμε και τους αντίπαλους παίκτες είτε που θα πρέπει να είμαστε πιο γρήγοροι από αυτούς. Κάθε mode έχει δυο διαφορετικές επιλογές, για PvP ή για PvE. Αν επιλέξουμε το πρώτο, τότε στην τελευταία αποστολή θα πρέπει να ολοκληρώσουμε το ζητούμενο γρηγορότερα την στιγμή που η αντίπαλη ομάδα, αλλά και εμείς, μπορεί να μας αντιμετωπίσει σε μάχες σώμα-με-σώμα.
Η βασική λούπα του gameplay είναι αρκετά διασκεδαστική. Υπάρχει κάτι εθιστικό στο να στοχεύεις και να εξολοθρεύεις κύματα δεινοσαύρων και πόσο μάλλον όταν αυτοί μας περνάνε 5 μέτρα σε ύψος. Κάθε μεγάλος δεινόσαυρος έχει τις δικές του αδυναμίες και αντοχές με αποτέλεσμα κάθε ομάδα να πρέπει να συνεννοείται καλά και να συνεργάζεται ακόμα καλύτερα για να μπορεί να φέρει εις πέρας αυτές τις δοκιμάσίες. Πολλές φορές, η σύνθεση των ομάδων θα καθορίσει το αν θα τα καταφέρουμε στο τέλος ή θα μας φάνει οι δεινόσαυροι. Αυτό μπορεί να γίνει με μια καλή ισορροπία σε Assault και Support κλάσεις και με ένα καλό tank να κρατάει τους εχθρούς σε ένα σημείο.
Κατά την διάρκεια του αγώνα, αν καταφέρουμε να σκοτώσουμε συγκεκριμένους στόχους αποκτάμε πρόσβαση σε εμπόδια που μπορούμε να αφήσουμε στο έδαφος για να εμποδίσουμε εχθρούς ή για να τους σκοτώνουμε όπως τείχη, πολυβόλα, λέιζερ ή πλατφόρμες. Επιπρόσθετα, έχουμε και την δυνατότητα να αποκτήσουμε το Dominator, ένα εργαλείο που μας βοηθάει να “εξημερώσουμε” έναν μεγάλο δεινόσαυρο και να μεταφέρουμε την συνείδησή μας μέσα σε αυτόν ώστε να τον ελέγξουμε και να πάμε να παρενοχλήσουμε την αντίπαλη ομάδα.
Σε πολλούς αγώνες, το Dominator μπορεί να προκαλέσει μεγάλο κακό στην ομάδα μας ειδικά αν αναλογιστούμε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί την ώρα που έχουμε έναν T-Rex και έναν Triceratops να μας πετάνε από δω και από κει. Εδώ έρχεται και “κολλάει” η δυνατότητα να αλλάζουμε Exofighters κατά την διάρκεια της μάχης οπότε αν τα βρούμε σκούρα μπορούμε να βγάλουμε μια full tanks ομάδα ώστε να έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης.
Η επικοινωνία μεταξύ των παικτών της ομάδας γίνεται με το ενσωματωμένο voice comm που είναι ενεργοποιημένο by default. Όταν μπήκα στο πρώτο match άκουγα θορύβους και φωνές και αναρωτιόμουν από που προέρχονται. Τελικά, αφού περίμενα κάμποση ώρα να φορτώσει, κατάλαβα πως είχα και εγώ ανοιχτό το μικρόφωνο και έγινα από εκείνους τους σπαστικούς όπου η τηλεόραση και κάθε είδους θόρυβους έσπαγε τα νεύρα των άλλων παικτών. Αλλά ευτυχώς, υπάρχουν διάφορες ρυθμίσεις για να φτιάξουμε την εμπειρία μας.
Είπαμε πως η βασική λούπα του παιχνιδιού είναι αρκετά διασκεδαστική και αυτό ισχύει, τουλάχιστον ως έναν βαθμό. Το πρόβλημα του Exoprimals βρίσκεται κυρίως στο περιεχόμενό του. Η εντύπωση που μας δίνεται είναι πως πρόκειται για ένα παιχνίδι που βρίσκεται ακόμα στα μέσα της ανάπτυξής του και πως παίζουμε μια πρώτη επαφή με αυτό. Με μόνο δύο βασικά modes, 3-4 μόνο χάρτες όπου συγκεκριμένες αποστολές που ανακυκλώνονται κάθε φορά, αλλά και 10 Exofighters να είναι διαθέσιμα αυτή την στιγμή, αυτό είναι κάτι δεν μας γεμίζει με ελπίδες για την βιωσιμότητα του παιχνιδιού. Ως ένας τίτλος που κοστίζει 60-70€ (ανάλογα την πλατφόρμα) είναι…κάπως να βλέπουμε cosmetics και Season pass να πωλούνται με “το καλημέρα σας”. Τα περισσότερα skins είναι απλά αναχρωματισμοί αλλά 1-2 από αυτά είναι όντως εντυπωσιακά ή ξεχωριστά. Αλλά δεν ξέρω πως να νιώσω για ένα full-price παιχνίδι με αυτό το περιεχόμενο. To μόνο που εκτιμάω, ίσως, μέσα σε όλα αυτά είναι πως δεν υπάρχει κάποιο premium currency και τα νομίσματα που μαζεύουμε τα χρησιμοποιούμε στο ξεκλείδωμα και την ενίσχυση νέων mods.
Θα πει κάποιος “ναι, αλλά και το Fortnite είχε 2 modes και έφτασε εδώ που είναι σήμερα”. Ναι, αλλά το Fortnite είναι και ήταν Free-to-play και τόσο το είδος του όσο και η εμφάνισή του το βοήθησαν να φτάσει εδώ που είναι. Το Exoprimal έχει ομολογουμένως ωραία και, σε πολλά σημεία, λεπτομερή γραφικά, αλλά δεν είναι ούτε free-to-play και ενδεχομένως η λούπα του να γίνει μονότονη για πολλούς από εμάς. Σίγουρα, ένα ξεχωριστό story mode με αποστολές, στόχους και διήγηση να βοηθούσε να δικαιολογηθεί η τιμή του αλλά εδώ ακολουθείται η οδός των σύγχρονων roguelikes όπου η ιστορία προχωράει κάθε φορά που ολοκληρώνουμε ένα run ή κάνουμε κάποιου είδους πρόοδο.
Μιλώντας για τον τεχνικό τομέα, το Exoprimal αποδίδει πάρα πολύ καλά στο σύστημά μας. Με έναν επεξεργαστή AMD Ryzen 7 5800X 3.8GHz, Nvidia RTX 3060 12GB OC, 32GB DD4 Ram, Windows 11 και έναν SSD δεν είδαμε απολύτως κανένα πρόβλημα σε Ultra ρυθμίσεις σε 1080p ανάλυση. Ακόμα και όταν το πλήθος των εχθρών ή των εφέ ήταν μεγάλο, δεν είδαμε τεράστιες αυξομειώσεις στα καρέ και το γενικότερο gameplay ήταν “βουτυρένιο”. To ίδιο μπορούμε να πούμε και για το Steam Deck όπου με λίγες τροποποιήσεις σε ορισμένες επιλογές, είχαμε gameplay sessions χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα αλλά με αισθητή μείωση στην ποιότητα των γραφικών. Το μόνο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπισα κατά την διάρκεια των παιχνιδιών μου ήταν ο χρόνος φόρτωσης για τον κάθε αγώνα που ακόμα και σε SSD ήταν αρκετά μεγάλος – αν και μάλλον είχε να κάνει με την σύνδεση μου ή των άλλων παικτών.
Το Exoprimal ξεχωρίζει ως ένα μη συμβατικό και ξεχωριστό team-based shooter, συνδυάζοντας γνώριμα στοιχεία με έναν παράξενο αλλά ευχάριστο τρόπο. Προσφέρει μια μοναδική εμπειρία που το ξεχωρίζει από άλλα παιχνίδια του είδους, ωστόσο σε κάποιους από εμάς ίσως δεν φανεί τόσο νέο. Παρόλα αυτά, αυτή η ιδιαιτερότητά του ίσως αποτελέσει μια πρόκληση για την Capcom όσον αφορά την αύξηση του playerbase. Αυτό διότι, μπορεί να χρειαστεί κάποιος χρόνος για να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς του, αλλά όταν το κάνουμε τότε θα δούμε πως προσφέρει μια διασκεδαστική και ξεχωριστή εμπειρία.
Αυτό που με κάνει και απορώ είναι η απόφαση να κυκλοφορήσει ως full-priced τίτλος αντί να επιλεγεί μια χαμηλότερη τιμή ή να υιοθετηθεί ένα free-to-play μοντέλο, δεδομένου ότι πρόκειται για μια εντελώς νέα IP. Βέβαια, η διαθεσιμότητά του στο Game Pass από την πρώτη ημέρα μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη μεγαλύτερης κοινότητας παικτών ή να δώσει στην Capcom τα δεδομένα και τις πληροφορίες που χρειάζονται για να πάρει πιο σωστές και να αναπτύξει ακόμα περισσότερα game modes ή περιεχόμενο για τον τίτλο.
Προσωπικά, διασκέδασα και διασκεδάζω με τον χρόνο μου στο παιχνίδι. Οι αποστολές του, τα exosuits και όλη η λογική του μου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και μαζί με φίλους ή άλλους παίκτες κάθε αγώνας έχει κάτι νέο να μας προσφέρει. Ακόμα και αν η επανάληψη των αποστολών, δύο μόνο τοποθεσιών και η αντιμετώπιση των ίδιων δεινοσαύρων ξανά και ξανά γίνεται μονότονη, η στοχοθέτηση για το ξεκλείδωμα νέου περιεχομένου στην μορφή cosmetics ίσως αποτελέσει έναν παράγοντα για να συνεχίσουμε να παίζουμε.
Ευχαριστούμε την CD Media S.A. για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
