Προ ολίγων ημερών, οι παρατηρητές της βιομηχανίας βρεθήκαμε μπροστά σε μια πρωτοφανή εξέλιξη: Η Microsoft, σε μια απρόσμενη επίδειξη ισχύος, αγόρασε την ActiVision/Blizzard, εξασφαλίζοντας μονομερή (όμως όχι απαραίτητα άμεσα αποκλειστική) πρόσβαση στις IPs της. Για πολλούς, αυτό το ζήτημα αντιμετωπίστηκε όπως η εξαγορά οποιουδήποτε άλλου studio ή ομίλου, όπως για παράδειγμα της Bethesda προ μηνών. Το συμβάν ωστόσο, απέχει πολύ σε βαρύτητα.
Προσπαθώντας να μην κουράσουμε, σε αυτό το πρώτο “Going Deep” για το Joystick, θα αποπειραθούμε να επιστήσουμε την προσοχή σε κάποια από τα μελλοντικά παράγωγα της συμφωνίας, κάνοντας παράλληλα μια μικρή ανασκόπηση των όσων γράφτηκαν από τα περισσότερα ειδησιογραφικά μέσα.
Αρχικά, τα θετικά. Η AB κατάφερε τα τελευταία χρόνια με τις πρακτικές της να καταστήσει το όνομα της ένα εκ των πιο αμαυρωμένων της βιομηχανίας. Σκάνδαλα, ημιτελείς κυκλοφορίες και κακομεταχείριση των εργαζομένων είναι μόνο μερικά από τα γνωρίσματα του πρόσφατου “βιογραφικού” της και με κάθε έτος που περνά η κατάσταση φαίνεται όλο και να επιδεινώνεται. Οι επί προσωπικού επιθέσεις προς συγκεκριμένα υψηλά ιστάμενα μέλη του διοικητικού της δυναμικού δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες του συγκεκριμένου γραπτού, θα παραμείνουμε ωστόσο στο γεγονός πως ορισμένα εξ αυτών είναι πλέον ευρέως αναγνωρίσιμα κι όχι για καλούς λόγους. Με την παρέμβαση της, η MS θα έχει τη δυνατότητα σε βάθος χρόνου να εξυγιάνει αυτή την κατάσταση, εφόσον φυσικά αυτό αποτελέσει ζητούμενο. Όσο κι αν έχει κακολογηθεί άλλωστε κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας του, ο αμερικανικός κολοσσός σπάνια έχει βρεθεί στο κέντρο της προσοχής για τέτοιου είδους κακοήθεις πρακτικές. Επιπλέον, ξεκάθαρη έγινε γίνει η πρόθεση αναβίωσης πολλών εκ των IPs των AB, IPs οι οποίες εδώ και χρόνια κατοικοεδρεύουν στο χρονοντούλαπο. Ο Phil Spencer μάλιστα αναφέρθηκε ονοματικά σε κάποιες εξ αυτών, εκπλήσσοντας όταν έγραψε σε σχετικό tweet το όνομα HeXen. Οι παλαιότεροι γνωρίζουν. Σε όλα αυτά προσθέτουμε την αναπόφευκτη αναδιάρθρωση της εταιρείας και την αναδιανομή των αρμοδιοτήτων και σίγουρα μπορούμε να δούμε μια κατάσταση που ωφελεί στο άμεσο μέλλον τους φίλους του οικοσυστήματος της MS και, σίγουρα, τη βάση εργαζομένων. Το ζήτημα φυσικά, όπως γίνεται συνήθως με τα σημαντικά συμβάντα, δεν έχει να κάνει μόνο με τον κοντινό ορίζοντα.
Συνεχίζοντας με τα αρνητικά, θα αναφερθούμε πρώτα σε προφανή θέματα και μετά θα επεκταθούμε σε αυτά τα οποία φαίνεται να περνάνε στα ψιλά γράμματα, τουλάχιστον όσον αφορά στην αντίληψη του μέσου καταναλωτή.
Αρχικά, θα θεωρήσουμε πως είναι αυτονόητο πως το μονοπώλιο του οτιδήποτε δε βοήθησε ποτέ κανέναν καταναλωτή ή μη άμεσα επωφελούμενο της μονοπωλιακής εταιρείας. Θα δώσουμε ένα απλό παράδειγμα. O γράφων, όπως πιθανότατα και το μεγαλύτερο μέρος υμών, των αναγνωστών, χρησιμοποιεί το λειτουργικό σύστημα Windows της MS (τι σύμπτωση!). Πιθανολογείται επίσης πως, για τους περισσότερους, το OS αυτό είναι πειρατικής προέλευσης, φαινόμενο σύνηθες σε πολλά κράτη εδώ και δεκαετίες. Εύκολα μπορεί να υποψιαστεί κανείς επίσης πως η μαμά εταιρεία γνωρίζει πως αυτό συμβαίνει και πως – σαφώς – αν ήθελε θα μπορούσε να το σταματήσει. Δεν το κάνει ωστόσο, εδώ και πολλά, πολλά χρόνια. Ο λόγος; Ας πούμε πως αύριο η MS απαιτεί από όλους τους χρήστες μη αδειοδοτημένου software της να καταβάλουν το Χ ποσό για να μπορούν να έχουν πρόσβαση στα προϊόντα που παράγει. Πόσοι άραγε από τους “ένοχους” χρήστης θα ήταν έτοιμοι να κάνουν το άλμα σε open source λειτουργικά συστήματα (Linux για παράδειγμα) προκειμένου να έχουν την όποια πρόσβαση σε Η/Υ; Ο τεχνολογικός γίγαντας που ίδρυσε ο Κος Gates κρατάει εδώ και χρόνια όλα τα χαρτιά όσον αφορά στην οικιακή χρήση υπολογιστών και ποτέ δεν μπήκε στη διαδικασία να πράττει κάτι (ουσιαστικό) για την πειρατεία. Αυτό δε σημαίνει ωστόσο πως δε θα το κάνει ποτέ. Ας μεταφέρουμε τώρα αυτή την αναλογία στο δημοφιλέστερο προϊόν της στον χώρο του gaming, το Game Pass. Αυτή τη στιγμή, το κόστος του είναι αμελητέο, προσφέροντας τεράστια γκάμα τίτλων για ελάχιστα χρήματα ανά μήνα. Ας υποθέσουμε ωστόσο πως, σε ένα ζοφερό κόσμο, η MS καταφέρνει να συρρικνώσει τον ανταγωνισμό της σε σημείο που δεν την απασχολεί πλέον η παρουσία του. Πόσο μπορεί άραγε να ανατιμηθεί μια υπηρεσία αν της δοθεί το ανάλογο πάτημα; Την απάντηση θα μας δώσει η ροή της ιστορίας.
Όσο απαισιόδοξο κι αν φαντάζει ωστόσο το άνωθεν σενάριο δεν είναι τίποτα μπροστά στο ουσιαστικότερο κίνητρο εξαγοράς της δημιουργού του CoD. O λόγος που τα μεγαλύτερα των ψαριών κυνηγάνε τα μικρότερα με τόσο μένος το τελευταίο διάστημα έχει να κάνει με μια έννοια που σήμερα αποτελεί meme όμως σύντομα θα μετατραπεί σε καθολική πραγματικότητα. Το όνομα της, Metaverse.
Πριν υπάρξει η οποιαδήποτε παρεξήγηση, αναφερόμενοι σε αυτό δεν εστιάζουμε μόνο στο πόνημα του Mark και της εταιρείας του, του πρώην Facebook. Πρόκειται για τη συστηματική ψηφιοποίηση των δεδομένων και μεταβλητών της καθημερινότητας μας, από απλές δράσεις μέχρι την εικόνα που προβάλουμε ως “βασική” για τις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις. Σε αυτό το επίπεδο συμπερίληψης θα πατά πλέον μεγάλο μέρος του συνολικού εμπορίου, ψηφιακών και μη αγαθών. Όταν η συνθήκη εξετάζεται κάτω από αυτό το πρίσμα λοιπόν γίνεται εύκολα κατανοητό πως η συσσώρευση πνευματικών ιδιοκτησιών εκτείνεται σε μια ατζέντα πολύ πιο πέρα από τον χώρο του gaming. Μια ατζέντα που θα επηρεάσει δρώμενα πέρα από αυτόν της ψυχαγωγίας. Σε μια πραγματικότητα όπου ο avatar μας θα περπατά μέσα σε εικονικούς διαδρόμους ψηφιακών super markets, το ποια εταιρεία έχει το δικαίωμα να διαφημίσει τι θα παίξει καταλυτικό ρόλο στο πως αντιλαμβανόμαστε την ελεύθερη αγορά και τον καπιταλισμό γενικότερα – κάτι που πάει πολύ πιο πέρα από το αγαπημένο μας hobby. Μπροστά στην αχανή έκταση των κεφαλαίων που χωράνε μέσα σε αυτή την εξίσωση, τα κέρδη της όποιας εταιρείας από την πώληση ηλεκτρονικών παιχνιδιών θα είναι, απλά, ρέστα.
Ελπίζουμε να μη σας κουράσαμε. Καλώς εχόντων των πραγμάτων το “Going Deep” θα επανέλθει λείαν συντόμως. Μένετε ασφαλείς, υγιείς και χαρούμενοι.
