Υπάρχουν ορισμένες σειρές που έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο ωριμότητας όπου οι ετήσιες αλλαγές δεν χρειάζεται πλέον να επανεφεύρουν ολόκληρο το παιχνίδι. Χρειάζεται να διορθώνουν όσα δεν λειτουργούν, να εξελίσσουν όσα ήδη αποτελούν σημείο αναφοράς και, κυρίως, να δικαιολογούν την παρουσία τους απέναντι σε ένα κοινό που καλείται κάθε δώδεκα μήνες να επιστρέψει στο ίδιο άθλημα. Το NBA 2K βρίσκεται εδώ και χρόνια ακριβώς σε αυτή τη θέση. Η Visual Concepts έχει ουσιαστικά εξαλείψει τον πραγματικό ανταγωνισμό από τον χώρο της μπασκετικής προσομοίωσης και έτσι η μεγαλύτερη αντίπαλος κάθε νέας έκδοσης είναι πλέον η προηγούμενη.
Μετά από δεκάδες ώρες στο PlayStation 5, το NBA 2K27 αφήνει μία αρκετά ξεκάθαρη εντύπωση. Είναι ένα από τα πιο ώριμα, πλούσια και ολοκληρωμένα παιχνίδια που έχει παραδώσει η σειρά τα τελευταία χρόνια. Το μπάσκετ μέσα στο παρκέ είναι καλύτερο, η άμυνα έχει αποκτήσει ξανά πραγματική σημασία, η τεχνητή νοημοσύνη αντιλαμβάνεται περισσότερο το παιχνίδι που εξελίσσεται μπροστά της και modes όπως το MyNBA εξακολουθούν να προσφέρουν ένα επίπεδο βάθους που δύσκολα συναντάμε σε οποιοδήποτε άλλο αθλητικό παιχνίδι.
Την ίδια στιγμή, όμως, το NBA 2K27 είναι και μία εξαιρετική υπενθύμιση του μεγαλύτερου προβλήματος της σειράς. Όσο περισσότερο πλησιάζει την τελειότητα ως μπασκετική προσομοίωση, τόσο περισσότερο ενοχλεί ο τρόπος με τον οποίο ορισμένα από τα σημαντικότερα modes έχουν σχεδιαστεί γύρω από το VC και την επιθυμία να μετατρέψουν την πρόοδο σε μία διαρκή οικονομική συναλλαγή. Κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα βρίσκεται η φετινή εμπειρία. Ένα εξαιρετικό παιχνίδι μπάσκετ, που θα μπορούσε να είναι ακόμη καλύτερο αν σταματούσε να βάζει μόνο του εμπόδια στον εαυτό του.
Το καλύτερο μπάσκετ της σειράς εδώ και χρόνια
Η πραγματική αξία ενός NBA 2K εξακολουθεί να κρίνεται τη στιγμή που η μπάλα σηκώνεται για το πρώτο τζάμπολ. Εκεί το NBA 2K27 κάνει ίσως το μεγαλύτερο βήμα προόδου των τελευταίων εκδόσεων, όχι επειδή παρουσιάζει κάποιο επαναστατικό νέο σύστημα, αλλά επειδή σχεδόν κάθε μικρή αλληλεπίδραση πάνω στο παρκέ δείχνει πιο φυσική, περισσότερο προβλέψιμη και ταυτόχρονα πιο απαιτητική. Η αίσθηση των επαφών έχει ανανεωθεί αισθητά και αυτό γίνεται αντιληπτό από τις πρώτες κιόλας κατοχές. Οι παίκτες δεν γλιστρούν πλέον τόσο εύκολα ο ένας μέσα στον άλλο, οι διεισδύσεις απαιτούν καλύτερη ανάγνωση του χώρου και οι μάχες για τη θέση στη ρακέτα έχουν πραγματικό βάρος. Η σωματικότητα του μπάσκετ αποτυπώνεται πλέον πολύ καλύτερα, χωρίς κάθε επαφή να καταλήγει απαραίτητα σε ένα βαρύ animation που αφαιρεί τον έλεγχο από τον παίκτη.
Το σύστημα σουτ εξακολουθεί να ακολουθεί τη φιλοσοφία του green or miss, όμως η εφαρμογή του είναι περισσότερο λογική και δυναμική. Το λεγόμενο green window δεν λειτουργεί ως μία σταθερή περιοχή που ο παίκτης απομνημονεύει μηχανικά. Επηρεάζεται από την ποιότητα του σουτέρ, την κούρασή του, τη θέση του στο γήπεδο και κυρίως την πίεση που ασκεί η άμυνα. Ένα ελεύθερο σουτ από τη γωνία με έναν εξαιρετικό σουτέρ μπορεί να προσφέρει ιδιαίτερα γενναιόδωρο παράθυρο, όμως η ίδια προσπάθεια με έναν ψηλό αμυντικό να κλείνει τον χώρο απαιτεί πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτή η διαφοροποίηση κάνει τα σουτ να μοιάζουν περισσότερο με αποτέλεσμα της ίδιας της φάσης και λιγότερο με ένα απομονωμένο minigame χρονισμού.
Το rhythm shooting προσθέτει άλλο ένα επίπεδο τεχνικής για όσους θέλουν να ασχοληθούν περισσότερο με τον μηχανισμό. Αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στη στιγμή απελευθέρωσης της μπάλας, ζητά από τον παίκτη να ακολουθήσει καλύτερα τη φυσική κίνηση του εκάστοτε αθλητή. Στην αρχή απαιτεί εξοικείωση και είναι εύκολο να επιστρέψει κάποιος γρήγορα στις πιο παραδοσιακές επιλογές, όμως όταν αρχίσει να κατανοεί τον ρυθμό του παίκτη που χειρίζεται, τα εύστοχα σουτ αποκτούν μία πολύ μεγαλύτερη αίσθηση ικανοποίησης.
Η επίθεση διαθέτει παράλληλα αρκετές μικρότερες βελτιώσεις που αποκτούν μεγαλύτερη σημασία μέσα στη διάρκεια ενός αγώνα. Τα step through και up and under λειτουργούν καλύτερα κοντά στο καλάθι, το Dunk Meter προσφέρει περισσότερο έλεγχο στις επιθετικές προσπάθειες και το παιχνίδι δίνει πλέον καλύτερη οπτική πληροφόρηση για την ισορροπία και την ορμή ενός αμυντικού, βοηθώντας τον χειριστή της μπάλας να αντιληφθεί πότε υπάρχει πραγματικά η ευκαιρία για ένα ankle breaker. Το αποτέλεσμα είναι μία επίθεση που παραμένει τεχνική χωρίς να γίνεται αδικαιολόγητα περίπλοκη.
Η μεγαλύτερη αλλαγή, ωστόσο, βρίσκεται στην άλλη πλευρά του παρκέ.
Η άμυνα επιτέλους μπορεί να κερδίσει έναν αγώνα
Για αρκετές εκδόσεις του NBA 2K, η άμυνα έδινε συχνά την αίσθηση ότι κυνηγούσε την επίθεση αντί να συμμετέχει ισότιμα στη μονομαχία. Το NBA 2K27 διορθώνει σε σημαντικό βαθμό αυτή την ανισορροπία. Ο δεξιός αναλογικός μοχλός αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία, επιτρέποντας καλύτερο έλεγχο της στάσης του σώματος και των χεριών του αμυντικού, ενώ τα νέα collision systems περιορίζουν δραματικά τις περιπτώσεις όπου ο χειριστής της μπάλας μπορεί να περάσει μέσα από έναν αντίπαλο χωρίς πραγματική συνέπεια.
Τα blocks, τα strips και οι παρεμβάσεις στις γραμμές πάσας μοιάζουν περισσότερο συνδεδεμένα με τη σωστή τοποθέτηση και λιγότερο με τυχαίες εκβάσεις ενός animation. Ένας καλός αμυντικός μπορεί πραγματικά να κλείσει έναν διάδρομο προς το καλάθι, να οδηγήσει τον ball handler προς την αδύναμη πλευρά του ή να αλλοιώσει μία προσπάθεια χωρίς να χρειάζεται συνεχώς να ρισκάρει ένα φάουλ. Η προσθήκη των ενδείξεων αμυντικής πίεσης βοηθά επιπλέον στο να αντιληφθεί ο παίκτης πόσο καλά έχει τοποθετηθεί απέναντι στον αντίπαλο, χωρίς όμως να μετατρέπει την άμυνα σε μία υπερβολικά αυτοματοποιημένη διαδικασία.
Αυτό είναι ίσως και το στοιχείο που αλλάζει περισσότερο την αίσθηση των αγώνων. Στο NBA 2K27 μπορείς να απολαύσεις μία καλή αμυντική κατοχή. Μπορείς να αναγκάσεις τον αντίπαλο να εξαντλήσει το shot clock, να κλείσεις δύο συνεχόμενες επιλογές στο pick and roll και να αισθανθείς ότι η τελική κακή προσπάθεια που πήρε δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας τυχαίας συμπεριφοράς της AI, αλλά της δικής σου άμυνας. Για ένα παιχνίδι που θέλει να θεωρείται μπασκετική προσομοίωση, αυτή η ισορροπία ήταν απαραίτητη.
Η AI αρχίζει πραγματικά να διαβάζει το παιχνίδι
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί επίσης μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής έκδοσης. Οι ομάδες δεν ακολουθούν απλώς ένα προκαθορισμένο playbook μέχρι το τέλος του αγώνα, αλλά παρουσιάζουν μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα ανάλογα με τη σύνθεση που βρίσκεται στο παρκέ και με όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Μετά από εύστοχο καλάθι, για παράδειγμα, οι αντίπαλοι μπορούν να προσπαθήσουν να επιτεθούν γρήγορα πριν προλάβει να οργανωθεί η άμυνα, ενώ τα plays μεταβάλλονται ανάλογα με τα δυνατά χαρακτηριστικά των πέντε παικτών που βρίσκονται εκείνη τη στιγμή στο γήπεδο.
Η συμπεριφορά αυτή γίνεται ιδιαίτερα εμφανής όταν αλλάζουν συγκεκριμένα πρόσωπα μιας πεντάδας. Μία ομάδα μπορεί να χτυπήσει συνεχόμενα μέσα από pick and roll όταν διαθέτει το κατάλληλο δίδυμο και λίγες κατοχές αργότερα να μεταφέρει το παιχνίδι χαμηλά στο post όταν η σύνθεση αλλάξει. Η CPU δείχνει ότι αντιλαμβάνεται περισσότερο το γιατί χρησιμοποιεί ένα play και όχι απλώς ότι πρέπει να το εκτελέσει. Υπάρχουν φυσικά ακόμη στιγμές όπου η λογική χάνεται, με χειριστές της μπάλας να υπερβάλλουν σε δύσκολες προσπάθειες ή να αγνοούν καλύτερες επιθετικές επιλογές, όμως αυτές οι περιπτώσεις δεν αναιρούν τη συνολική πρόοδο.
Αντίστοιχα θετικό είναι και το νέο Takeover, το οποίο δεν λειτουργεί πλέον ως μία απλή γενική μπάρα που μετατρέπει ξαφνικά έναν παίκτη σε υπεραθλητή. Οι διαφορετικοί τομείς, shooting, finishing, playmaking, rebounding και defense, εξελίσσονται αυτόνομα ανάλογα με το τι πραγματικά κάνεις στο παρκέ. Ένας παίκτης που κυριαρχεί στα ριμπάουντ ανταμείβεται γι’ αυτό, ενώ ένας guard που δημιουργεί συνεχώς σωστές φάσεις για τους συμπαίκτες του εξελίσσει διαφορετικά πλεονεκτήματα. Το σύστημα έχει περισσότερο μπασκετική λογική και ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία προσομοίωσης που ακολουθεί η υπόλοιπη εμπειρία.
MyCAREER, Fire & Concrete και μία ιστορία που θέλει να σε κρατήσει περισσότερο
Το MyCAREER παραμένει το mode γύρω από το οποίο περιστρέφεται ένα τεράστιο μέρος της συνολικής εμπειρίας του NBA 2K27 και φέτος η Visual Concepts έχει επενδύσει αισθητά περισσότερο στο αφηγηματικό του κομμάτι. Η νέα ιστορία, Fire & Concrete, απλώνεται σε έντεκα κεφάλαια και είναι σημαντικά μεγαλύτερη από εκείνη της προηγούμενης έκδοσης. Για ακόμη μία φορά υποδυόμαστε τον MP, ο οποίος αυτή τη φορά ξεκινά ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του λυκειακού μπάσκετ πριν ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα ανατρέψει ολοκληρωτικά την πορεία του.
Η επιστροφή του στο άθλημα περνά μέσα από τη G League, με τον MP να προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί ακόμη να φτάσει στο NBA και να ανταγωνιστεί τα κορυφαία ταλέντα της γενιάς του. Η ιστορία ταξιδεύει τον χαρακτήρα από τα χαμηλότερα επίπεδα του επαγγελματικού μπάσκετ μέχρι το μεγάλο όνειρο του NBA, χρησιμοποιώντας αρκετά κινηματογραφικά cutscenes, αγώνες στο Rucker Park και μία πιο έντονη προσπάθεια να δημιουργήσει πραγματικό συναισθηματικό υπόβαθρο γύρω από την εξέλιξη του πρωταγωνιστή.
Το μεγαλύτερο νέο στοιχείο αυτής της πορείας είναι ο Trace Miller και το σύστημα Running Mate. Ο Trace δεν αποτελεί έναν ακόμη χαρακτήρα που εμφανίζεται μόνο στα cutscenes, αλλά έναν μόνιμο συμπαίκτη που ακολουθεί τον MP από τη G League μέχρι το NBA. Η σχέση των δύο μεταφέρεται άμεσα και στο gameplay μέσω ενός ξεχωριστού meter που ξεκλειδώνει κοινές ικανότητες, ενώ ο παίκτης μπορεί να επηρεάσει την εξέλιξη και το build του Trace ώστε να δημιουργήσει ένα δίδυμο που συμπληρώνει καλύτερα το δικό του αγωνιστικό στυλ.
Η ιδέα λειτουργεί πολύ καλά όταν αντιμετωπίζεται σαν μέρος της ιστορίας. Δίνει συνέχεια στην πορεία του MP και δημιουργεί μία σχέση που δεν εξαφανίζεται μόλις ολοκληρωθεί ένα κεφάλαιο. Το γεγονός ότι μπορεί να υποστηρίξει και co-op με δεύτερο παίκτη προσφέρει επίσης ενδιαφέρουσες δυνατότητες. Από την άλλη πλευρά, η υποχρεωτική παρουσία ενός φανταστικού παίκτη που ακολουθεί τον χαρακτήρα σε τόσο μεγάλο μέρος της καριέρας μπορεί να ενοχλήσει όσους χρησιμοποιούν το MyCAREER περισσότερο σαν προσωπική NBA προσομοίωση και λιγότερο σαν αφηγηματικό mode. Υπάρχουν στιγμές όπου η προσπάθεια του παιχνιδιού να διατηρήσει τον Trace στο επίκεντρο συγκρούεται με την επιθυμία του χρήστη να αισθανθεί ότι χτίζει αποκλειστικά τη δική του καριέρα.
Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η νέα δυνατότητα MyCAREER Eras, η οποία επιτρέπει στον MyPLAYER να τοποθετηθεί σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους του NBA, από την Magic vs. Bird Era του 1984 μέχρι τη Steph Era του 2016. Η πλήρης ιστορία Fire & Concrete παραμένει αποκλειστική στη σύγχρονη εποχή, όμως η δυνατότητα να δούμε τον δικό μας χαρακτήρα να αγωνίζεται δίπλα ή απέναντι σε θρύλους διαφορετικών δεκαετιών αποτελεί μία εξαιρετική προσθήκη για όσους έχουν ήδη περάσει αμέτρητες ώρες στο σύγχρονο πρωτάθλημα.
Ένας καλύτερος Builder μέσα σε μία City που αρνείται να ηρεμήσει
Ο MyPLAYER Builder έχει επίσης βελτιωθεί σημαντικά. Τα 53 Badges, εκ των οποίων 19 είναι νέα, δημιουργούν πολύ μεγαλύτερη ποικιλία στα builds, ενώ η δυνατότητα να βλέπουμε από νωρίς την πιθανή επίδραση των Cap Breakers περιορίζει αρκετά τις περιπτώσεις όπου ένας παίκτης επενδύει ώρες σε έναν χαρακτήρα για να ανακαλύψει αργότερα ότι έχει δημιουργήσει κάτι που δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που ήθελε. Η επίσημη υποστήριξη γυναικείων MyPLAYER builds αποτελεί επίσης ένα βήμα που θα έπρεπε πιθανότατα να είχε γίνει νωρίτερα, όμως η παρουσία του εδώ είναι αναμφίβολα θετική.
Η City, αντίθετα, παραμένει ένα από τα περισσότερο αμφιλεγόμενα στοιχεία της σειράς. Η Visual Concepts έχει προσθέσει νέες περιοχές, όπως το Casual Corner, το Crew HQ και το Street Kings, προσφέροντας περισσότερες δραστηριότητες και μεγαλύτερη ποικιλία στους online παίκτες. Το Casual Corner ειδικά λειτουργεί ως μία χρήσιμη εισαγωγή για όσους δεν θέλουν να βρεθούν αμέσως απέναντι στους πιο αφοσιωμένους παίκτες της κοινότητας. Το βασικό πρόβλημα, όμως, παραμένει. Η City εξακολουθεί να μοιάζει περισσότερο με μία τεράστια εμπορική πλατφόρμα παρά με οργανικό κομμάτι μιας μπασκετικής καριέρας.
Διαφημίσεις, χορηγούμενες δραστηριότητες, καταστήματα, hoverboards και δεκάδες διαφορετικά σημεία ενδιαφέροντος διεκδικούν συνεχώς την προσοχή του παίκτη. Υπάρχει πολύ περιεχόμενο, αλλά όχι πάντα ο κατάλληλος λόγος για να υπάρχει. Η αίσθηση ότι κάθε γωνιά της City προσπαθεί να πουλήσει κάτι δεν έχει εξαφανιστεί και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αυθεντικότητα που επιτυγχάνει το παιχνίδι όταν μπαίνουμε πραγματικά στο γήπεδο.
MyNBA, ένα franchise mode που οι υπόλοιποι ακόμη προσπαθούν να φτάσουν
Αν υπάρχει ένα mode που εξακολουθεί να δείχνει τι μπορεί να πετύχει ένα αθλητικό παιχνίδι όταν δεν σχεδιάζεται γύρω από microtransactions, αυτό είναι το MyNBA. Η Visual Concepts έχει δημιουργήσει εδώ και χρόνια το βαθύτερο franchise sandbox του είδους και το NBA 2K27 συνεχίζει να προσθέτει επίπεδα πολυπλοκότητας σε μία εμπειρία που ήδη μπορούσε να καταναλώσει εκατοντάδες ώρες.
Οι παίκτες μπορούν να αναλάβουν μία σύγχρονη ομάδα ή να επιστρέψουν σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους, αλλά η πραγματική δύναμη του mode βρίσκεται στο πόσο βαθιά μπορούν να επέμβουν στη λειτουργία της λίγκας. Οι κανόνες του CBA αποτυπώνονται με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, υπάρχουν Euro stash παίκτες, contract buyouts, ανταλλαγές τεσσάρων ομάδων και cash considerations, ενώ οι σχέσεις ανάμεσα στους παίκτες αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Προσωπικότητες, αντιπαλότητες και η εμπιστοσύνη ανάμεσα στη διοίκηση και το αγωνιστικό τμήμα δημιουργούν μία πιο οργανική αίσθηση ότι διαχειριζόμαστε έναν οργανισμό και όχι απλώς ένα spreadsheet με ratings.
Τα Draft Class Playlists είναι από εκείνες τις προσθήκες που μπορεί να φαίνονται μικρές μέχρι κάποιος να αρχίσει να πειραματίζεται μαζί τους. Η δυνατότητα ανάμειξης διαφορετικών ιστορικών draft classes ανοίγει τον δρόμο για εντελώς αλλόκοτες εναλλακτικές ιστορίες του NBA και ενισχύει ακόμη περισσότερο την sandbox φύση του mode.
Το νέο MyNBA Legacy επιχειρεί μία διαφορετική προσέγγιση, παντρεύοντας τη διαχείριση μιας ομάδας με player lock σε έναν συγκεκριμένο αθλητή. Η ιδέα μπορεί να εξελιχθεί μέχρι και έναν αιώνα στο μέλλον, με την καριέρα να συνεχίζεται μέσω των απογόνων του αρχικού χαρακτήρα και το mode να αποκτά σχεδόν RPG χαρακτηριστικά. Δεν διαθέτει την πλήρη ελευθερία του κανονικού MyNBA και περιορίζεται στη σύγχρονη εποχή, όμως αποτελεί μία από τις πιο ευφάνταστες νέες ιδέες του NBA 2K27 και προσφέρει ακόμη έναν τρόπο να χαθεί κάποιος για δεκάδες ώρες στον κόσμο του παιχνιδιού.
Το γυναικείο μπάσκετ παίρνει επιτέλους τον χώρο που του αξίζει
Σημαντική πρόοδος υπάρχει και στο κομμάτι του WNBA. Το MyWNBA φτάνει πλέον πολύ πιο κοντά στην πληρότητα του MyNBA, δίνοντας στους παίκτες τις ίδιες περίπου δυνατότητες διαχείρισης και δημιουργίας της δικής τους λίγκας. Ακόμη πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι το The W, ακριβώς επειδή ακολουθεί μία εντελώς διαφορετική φιλοσοφία από το MyCAREER.
Ο χαρακτήρας ξεκινά με overall 85, ο παίκτης επιλέγει την ομάδα του και μπορεί να επικεντρωθεί κατευθείαν στο μπάσκετ χωρίς να χρειάζεται να περάσει από έναν μηχανισμό grind που έχει σχεδιαστεί για να τον ωθήσει προς την αγορά VC. Το The W είναι offline, δεν χρησιμοποιεί microtransactions και γι’ αυτό καταλήγει ειρωνικά να αποτελεί μία από τις καθαρότερες μορφές μπασκετικής καριέρας που προσφέρει το NBA 2K27. Τα animations είναι ομαλά, η κίνηση περισσότερο γειωμένη και ολόκληρο το mode αποδεικνύει πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η εμπειρία όταν η πρόοδος σχεδιάζεται αποκλειστικά γύρω από το gameplay.
Και κάπου εδώ γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να αγνοήσουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα του παιχνιδιού.
Το VC εξακολουθεί να δηλητηριάζει δύο από τα σημαντικότερα modes
Όσο καλό και αν είναι το NBA 2K27 μέσα στο γήπεδο, η πολιτική των microtransactions εξακολουθεί να αφήνει μία πολύ άσχημη γεύση. Το MyTEAM παραμένει ένα τεράστιο mode συλλογής παικτών από διαφορετικές εποχές του NBA και του WNBA, με ανανεωμένα menus, κοινό auction house μεταξύ των κονσολών, νέες ασύγχρονες δραστηριότητες και περισσότερες single player επιλογές μέσα από τα Gauntlet και Breakdown. Υπάρχει τεράστια ποσότητα περιεχομένου και ένας παίκτης μπορεί πραγματικά να περάσει ολόκληρη τη χρονιά ασχολούμενος αποκλειστικά με αυτό.
Το οικονομικό μοντέλο, όμως, βρίσκεται διαρκώς από πάνω του.
Το ίδιο ισχύει ακόμη περισσότερο στο MyCAREER. Ο χαρακτήρας ξεκινά από overall 60, ένα επίπεδο που απέχει τεράστια από εκείνο που απαιτείται για να αισθανθεί κάποιος πραγματικά ανταγωνιστικός, ειδικά όταν βγει στις online περιοχές της City. Υπάρχουν περισσότεροι τρόποι δωρεάν απόκτησης VC σε σχέση με προηγούμενες εκδόσεις, μέσα από εβδομαδιαίες προκλήσεις και δραστηριότητες, όμως το πρόβλημα δεν είναι αν τεχνικά μπορείς να προχωρήσεις χωρίς να πληρώσεις. Μπορείς. Το πρόβλημα είναι πόσο χρόνο απαιτεί το παιχνίδι από εσένα αν αποφασίσεις να μην ανοίξεις ξανά το πορτοφόλι σου.
Η διαφορά ανάμεσα σε έναν παίκτη που αγοράζει VC και σε κάποιον που επιλέγει τον δρόμο του grind γίνεται πολύ γρήγορα εμφανής. Όταν αυτοί οι δύο χαρακτήρες συναντηθούν online, η ανισορροπία δεν είναι απλώς θεωρητική. Επηρεάζει άμεσα το gameplay. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό σε ένα παιχνίδι πλήρους τιμής, το οποίο ταυτόχρονα έχει σχεδιαστεί με τόσο μεγάλη προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια της μπασκετικής του προσομοίωσης.
Το γεγονός ότι το The W μπορεί να λειτουργήσει τόσο καλά χωρίς VC κάνει την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη να δικαιολογηθεί. Η Visual Concepts γνωρίζει ξεκάθαρα πώς να σχεδιάσει μία καριέρα γύρω από φυσική πρόοδο. Απλώς επιλέγει να μην ακολουθήσει την ίδια φιλοσοφία εκεί όπου το οικονομικό μοντέλο είναι πολύ πιο κερδοφόρο.
Οπτικά βρίσκεται πλέον επικίνδυνα κοντά σε πραγματική μετάδοση
Στο PlayStation 5, το NBA 2K27 είναι ένα πραγματικά εντυπωσιακό παιχνίδι. Δεν υπάρχει ένα μεμονωμένο τεχνικό χαρακτηριστικό που να δημιουργεί τη διαφορά, αλλά η συνολική συνέπεια της εικόνας. Τα μοντέλα των παικτών έχουν εξαιρετική λεπτομέρεια, οι εκφράσεις έχουν βελτιωθεί, η φυσική των μαλλιών είναι πειστικότερη και ο ιδρώτας γίνεται σταδιακά εμφανής όσο προχωρά ένας αγώνας. Ο φωτισμός των γηπέδων και οι αντανακλάσεις στο παρκέ συμπληρώνουν μία εικόνα που στις κατάλληλες γωνίες κάμερας μπορεί πραγματικά να μπερδευτεί για λίγα δευτερόλεπτα με τηλεοπτική μετάδοση.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι όλη αυτή η λεπτομέρεια δεν φαίνεται να έχει θυσιάσει τη σταθερότητα. Η έκδοση του PS5 διατηρεί σταθερά τα 60 FPS ακόμη και όταν το γήπεδο γεμίζει με παίκτες, animations και γρήγορες αλλαγές κατοχής. Για ένα αθλητικό παιχνίδι όπου ο χρονισμός είναι τόσο σημαντικός, αυτή η συνέπεια είναι πολύ πιο σημαντική από οποιαδήποτε επιπλέον οπτική πολυτέλεια.
Η τηλεοπτική παρουσίαση παραμένει επίσης σε κορυφαίο επίπεδο. Οι αλλαγές κάμερας, τα στατιστικά overlays, οι αντιδράσεις του πάγκου και ο τρόπος με τον οποίο ακούγεται η εξέδρα δημιουργούν την αίσθηση πραγματικού NBA αγώνα. Το 3D Audio προσθέτει αρκετά στην εμπειρία, καθώς οι φωνές από τον πάγκο και οι αντιδράσεις του κοινού έχουν συγκεκριμένη θέση στον χώρο, χωρίς όμως να γίνονται υπερβολικές. Το NBA 2K27 δεν προσπαθεί απλώς να μοιάσει τηλεοπτικό. Έχει μάθει πώς να χρησιμοποιεί τη γλώσσα μιας τηλεοπτικής μετάδοσης για να κάνει ακόμη και έναν απλό αγώνα regular season να αισθάνεται σαν πραγματικό event.
Τελική ετυμηγορία
Το NBA 2K27 είναι μία από τις καλύτερες εκδόσεις της σειράς των τελευταίων ετών και πιθανότατα η πιο ολοκληρωμένη μπασκετική προσομοίωση που μπορεί να παίξει κάποιος αυτή τη στιγμή. Η Visual Concepts δεν προσπάθησε να αλλάξει ριζικά ένα gameplay σύστημα που ήδη λειτουργούσε. Αντίθετα, βελτίωσε τα σημεία που είχαν πραγματική σημασία. Οι επαφές έχουν μεγαλύτερο βάρος, η άμυνα μπορεί επιτέλους να καθορίσει έναν αγώνα, η AI αντιδρά καλύτερα στις συνθήκες του παρκέ και η επίθεση ανταμείβει περισσότερο την κατανόηση του αθλητή και της ίδιας της φάσης.
Γύρω από αυτό το εξαιρετικό μπάσκετ υπάρχει μία σχεδόν παράλογη ποσότητα περιεχομένου. Το MyNBA εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρη την κατηγορία των franchise modes, το MyNBA Legacy προσθέτει μία ενδιαφέρουσα νέα οπτική, το MyWNBA έχει πλέον το βάθος που του έλειπε και το The W αποδεικνύεται μία εξαιρετικά καθαρή εμπειρία καριέρας. Το MyCAREER είναι μεγαλύτερο και πιο φιλόδοξο, ενώ η εισαγωγή του Running Mate δημιουργεί αρκετές ενδιαφέρουσες στιγμές ακόμη και αν δεν ταιριάξει σε όλους.
Και όμως, η σειρά εξακολουθεί να αρνείται να απαλλαγεί από το μεγαλύτερο βάρος της. Τα microtransactions δεν αποτελούν μία μικρή ενόχληση που μπορεί απλώς να αγνοηθεί. Βρίσκονται στον πυρήνα δύο από τα μεγαλύτερα modes και επηρεάζουν άμεσα τον ρυθμό της εξέλιξης. Το NBA 2K27 θέλει να είναι ταυτόχρονα η απόλυτη προσομοίωση του NBA και μία πλατφόρμα συνεχούς οικονομικής δαπάνης. Το πρώτο το καταφέρνει σχεδόν άψογα. Το δεύτερο είναι εκείνο που το εμποδίζει να φτάσει στο επίπεδο που πραγματικά αξίζει το gameplay του.
