fbpx
Home ReviewsGame Reviews PacMan Re-Pac | The Review

PacMan Re-Pac | The Review

Γράφει ο/η Παναγιώτης Δημητρακόπουλος

Είναι γνωστό πως ο Pac-man, η κίτρινη μασκότ και το παιδί του Toru Iwatani, έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές. Είναι πολλά τα νομίσματα που έχουμε ρίξει σε κάποιο arcade για να περιπλανηθούμε στους απλούς αλλά επικίνδυνους λαβυρίνθους του ώστε να σημειώσουμε μεγαλύτερο σκορ από προηγούμενους παίκτες ή τους φίλους μας. Υπήρχε ανέκαθεν κάτι μαγικό και εθιστικό στο να βλέπουμε την κίτρινη “πίτσα” να τρώει “τελίτσες” και αφού φάει τις μεγαλύτερες να κυνηγάει φαντάσματα και φρούτα για μεγαλύτερα σκορ και έξτρα ζωές.

Όπως συμβαίνει συνήθως με τις πατρικές φιγούρες των βιντεοπαιχνιδιών, έτσι και ο Pac-man μπήκε στην τρίτη διάσταση και άρχισε να γίνεται πρωταγωνιστής στα δικά του spin-off παιχνίδια και ιστορίες. Οι ιστορίες αυτές γέννησαν νέους χαρακτήρες όπως την Ms. Pac-man και μια ολόκληρη οικογένεια μαζί με κακούς και κόσμους που οι δισδιάστατοι λαβύρινθοι δεν θα μπορούσαν να μας δώσουν.

Το Pac-man World Re-Pac είναι η επιστροφή του ήρωα σε μια πιο μοντέρνα εποχή και η υπενθύμιση σε πολλούς από εμάς πως μεγαλώσαμε με τα παιχνίδια του. Με την νοσταλγία ως σημαιοφόρο, η νέα έκδοση ενός πλέον κλασικού 3D platformer έρχεται να γνωρίσει σε νεότερης ηλικίας παίκτες την χρυσή εποχή του gaming – αλλά με μια πιο μοντέρνα, και ομολογουμένως, καλύτερη εμφάνιση.

Ομολογώ πως δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να δοκιμάσω το πρωτότυπο παιχνίδι του Playstation One παρά την αγάπη που προυπήρχε για το Pac-man. Το έβλεπα σε περιοδικά, σε demo discs και μετά από αρκετά χρόνια σε gameplay videos αλλά ποτέ δεν έκατσα σοβαρά να το δοκιμάσω – μέχρι σήμερα. Η Bandai Namco μαζί με την Now Production ετοίμασαν μια νέα έκδοση του Pac-man World όπου επαναφέρει το απλό αλλά ελκυστικό platforming του τίτλου σε νεότερα συστήματα μαζί με νέα γραφικά και περισσότερα καρέ.

To Pac-Man World Re-Pac έχει μια κλασική ιστορία. Μια μέρα όλη η οικογένεια κάνει πάρτυ στην αυλή του σπιτιού τους και τα φαντασματάκια αρχίζουν να τους απαγάγουν όλους καθώς μπερδεύουν κάθε μέλος για τον Pac-Man. Στόχος του βασικού κακού είναι να αιχμαλωτίσει τον ίδιο τον Pac-Man για να είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι επιθυμεί. Έτσι, ο Pac-Man ξεκινάει μια περιπέτεια προκειμένου να ελευθερώσει την οικογένειά του και για να το κάνει αυτό θα πρέπει να ταξιδέψει σε θεματικούς κόσμους γεμάτους διαφορετικά επίπεδα και εμφανίσεις. Ο πυρήνας είναι σταθερός, με τον ήρωα να επιλέγει τα επίπεδα μέσω ενός hub world με όποια σειρά επιθυμεί.

Ο παλιός σχεδιασμός των 3D Platformers είναι εμφανής από τα πρώτα μόλις λεπτά αφού το Hub World θα μας θυμίσει κάλλιστα το Crash Bandicoot 3 Warped. Η διαφορά εδώ είναι πως μπορούμε να ξεκινήσουμε την πρώτη πίστα οποιουδήποτε κόσμου επιθυμούμε ενώ δεν είναι απαραίτητο να ελευθερώσουμε όλα τα μέλη για να φτάσουμε στο τέλος. Από την άλλη, κάθε πίστα είναι αρκετά απλή και κατανοητή με τους στόχους μας να είναι ίδιοι κάθε φορά. Καλούμαστε να μαζέψουμε γράμματα που σχηματίζουν το όνομα του χαρακτήρα, φρούτα που θα μας δώσουν παραπάνω πόντους και πρόσβαση σε κλειδωμένα αντικείμενα και διακόπτες την στιγμή που πρέπει να αποφύγουμε εμπόδια, να νικήσουμε τα τερατάκια και τα φαντασματάκια και να μαζέψουμε pellets για να χρησιμοποιήσουμε ως όπλα, πόντους ή για να πάρουμε έξτρα ζωές.

Μαζί με τα συλλεκτικά αντικείμενα θα βρούμε και ορισμένα που θα εμπλουτίσουν μερικώς κάθε πίστα με εκπλήξεις. Μια από αυτές είναι και τα mazes, αντικείμενα που μας δίνουν πρόσβαση σε λαβύρινθους με κλασικό design αλλά 3D γραφικά, 2 ζωές και συγκεκριμένο αριθμό από pellets που πρέπει να μαζέψουμε κάθε φορά. Σχεδόν κάθε επίπεδο έχει και από ένα και αυτά ποικίλουν ανάλογα το θέμα και τους εχθρούς του κόσμου. Τα mazes παίζουν με την κλασική φόρμουλα των αρχικών παιχνιδιών με την διαφορά πως είναι μικρότερες πίστες που λειτουργούν ως side-activity.

Ακολουθώντας την λογική άλλων mascot platformers, ο Pac-Man έχει στην διάθεσή του μια εργαλειοθήκη που του επιτρέπει να περιπλανηθεί σε κάθε επίπεδο με ευκολία. Πρώτο απ’όλα είναι το Jump που πολλές φορές ενισχύεται όταν χτυπάμε στο κεφάλι κάποιου εχθρού ή σε κάποιο έξτρα εμπόδιο. Το butt bounce είναι παρόμοιο με εκείνο του Mario 64 και πολλές φορές βοηθάει να σπάσουμε εμπόδια ή να φτάσουμε πλατφόρμες πριν πέσουμε στο κενό. Η δυνατότητα να πετάμε τα pellets που μαζεύουμε μας επιτρέπει να χτυπάμε τους εχθρούς μας με ασφάλεια, από απόσταση ενώ παράλληλα το Charge Dash μας απομακρύνει γρηγορότερα από τον κίνδυνο την στιγμή που μας επιτρέπει να φτάσουμε μακρινά επίπεδα και δρόμους.

Όλες αυτές οι ικανότητες σίγουρα δεν αποτελούν κάτι καινούργιο και για όσους γνωρίζουν δύο πράγματα παραπάνω θα δουν αρκετές ομοιότητες με τις αντίστοιχες άλλων mascots όπως του Sonic ή του Mario. Ο συνδυασμός τους εδώ οδηγεί σε μερικά ενδιαφέροντα αποτελέσματα αλλά στην πλειοψηφία τους δεν αποτελούν κάτι ιδιαίτερο. Αντιθέτως, πολλές φορές ίσως μπερδευτούμε πιστεύοντας ότι μια ικανότητα θα μας δώσει πιο άμεση πρόσβαση σε δύσκολα επίπεδα με πολλές φορές (ή και σχεδόν πάντα) αυτό να μην ισχύει.

Οι πρώτες πίστες λειτουργούν ως η καθοδήγηση για το χάος που θα ακολουθήσει αργότερα. Προς το τέλος, κάθε πιστα γίνεται όλο και πιο περίπλοκη, με το platforming να διατηρεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ παράλληλα θα πρέπει να προβλέπουμε εμπόδια που έρχονται κατά πάνω μας. Κάθε ικανότητα που έχουμε στην διάθεσή μας, μαζί με τα οποιαδήποτε power-ups βρούμε, είναι το κλειδί για να φτάσουμε στο τέλος της πίστας. Οι εχθροί μας ωστόσο, δεν είναι το μεγάλο εμπόδιο που θα περιμέναμε. Κάθε ένας είναι απλός στις κινήσεις, με attack patterns που θα λέγαμε προβλέψιμα και αδύναμα σημεία που εύκολα εντοπίζονται.

To platforming του Pac-Man World Re-Pac έχει αρκετά μεγάλη ακρίβεια, κάτι που πολλές φορές έλειπε από τα παιχνίδια του παρελθόντος λόγω πολυγώνων και γι’αυτό τον λόγο δεν θα νιώσουμε ποτέ ότι αδικούμαστε. Αλλά στην πλειοψηφία του, το παιχνίδι είναι αρκετά εύκολο και απευθύνεται κυρίως σε μικρότερες ηλικίες – κάτι που φαίνεται και από το prompt που μας ρωτάει αν θέλουμε να πάμε στο Easy Mode όταν χάσουμε μερικές από τις ζωές μας. Ακόμα και έτσι, τόσο το platforming όσο και οι εχθροί μας προσπερνιούνται εύκολα, με τα boss fights να αποτελούν το highlight αλλά όχι τόσο high όσο θα θέλαμε.

Παρά την απλότητα του gameplay, τα γραφικά του Re-Pac είναι πιο σμιλεμένα. Τα textures, τα μοντέλα των χαρακτήρων και οι κόσμοι είναι ευδιάκριτα και καθαρά, τα χρώματα πολλά και ευχάριστα στο μάτι, τα εφέ διακριτικά και ο ήχος θυμίζει βγαλμένος από arcade. Από τεχνικής άποψης, τα καρέ δεν πέφτουν σχεδόν ποτέ τόσο στο Nintendo Switch όσο και σε άλλες πλατφόρμες οπότε η απόφαση του συστήματος υπόκειται σε προσωπική επιλογή παρά σε τεχνική.

Σε γενικές γραμμές, το Pac-Man World Re-Pac είναι ένα σεβαστό Remaster που δίνει κάτι παραπάνω πέρα από αλλαγή στην εμφάνιση. Είναι η επιστροφή του Pac-Man στην τρίτη διάσταση, με ένα παιχνίδι που είναι απλό και εύκολο αλλά μπορεί να μας προσφέρει ευχαρίστηση και διασκέδαση. Δεν έρχεται να δώσει κάτι νέο στο είδος, απλά να μας θυμίσει ωραίες, ξέγνοιαστες εποχές και από που ξεκίνησαν τα νεότερα παιχνίδια του είδους, κάτι που έκαναν και τα πρόσφατα remakes του Klonoa.

Ευχαριστούμε θερμά την Bandai Namco Hellas για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like