Το Oldboy ήταν μια από τις καλύτερες – και “άρρωστες” – ταινίες που έχω δει. Φυσικά, αναφέρομαι στην έκδοση του Park Chan-wook και όχι την Αμερικάνικη. Ψυχολογικό δράμα, μυστήριο και άφθονο ξύλο σε σκηνοθεσία που έχει αφήσει ιστορία μέχρι και σήμερα. Από την άλλη, έχουμε και τις ταινίες στο σύμπαν του John Wick, που παρόλο που δεν έχουν το ίδιο είδος ξύλου, είναι μακράν από τις καλύτερες ταινίες δράσης που κυκλοφορούν εκεί έξω. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτές οι ταινίες πήραν αρκετές επιρροές από κλασικές ταινίες πολεμικών τεχνών που μέχρι και σήμερα μας ψυχαγωγούν στο έπακρο, με πολλές από αυτές να μας οδηγούν στο να μάθουμε μια από αυτές.
Ο λόγος που γίνεται η αναφορά σε όλα τα παραπάνω είναι πως το Sifu, το παιχνίδι της Sloclap, μου “έχει πάρει το μυαλό”, ειδικά τώρα σε μια δύσκολη περίοδο. Ένα παιχνίδι που ενώ δεν μας γέμιζε το μάτι, κατάφερε να αποκτήσει μια θέση στα αξιόλογα παιχνίδια της γενιάς μας τόσο λόγω του ‘fun factor’ όσο και της διασκέδασης που προσφέρει μαζί με την πρόκληση και την δυσκολία του. Αποκτώντας νέα ζωή με την κυκλοφορία του στο Steam καθώς και το νέο Expansion, είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε γιατί αυτός ο τίτλος διαπρέπει στο είδος του.
Η Sloclap είναι μια ομάδα γνωστή για την δημιουργία του Absolver, ενός άλλου third-person martial arts action παιχνιδιού όπου οι παίκτες δημιουργούσαν τον δικό τους χαρακτήρα και μπορούσαν να εξερευνήσουν έναν χάρτη γεμάτο προκλήσεις, μαχητές που έκρυβαν τα δικά τους στυλ μάχης και κινήσεις που μπορούσαμε να μάθουμε και να χρησιμοποιήσουμε σε κάθε περίπτωση. Πάνω σε αυτή την φόρμουλα βασίστηκε και το Sifu με την διαφορά να εντοπίζεται τόσο στην ιστορία όσο και στο γενικότερο gameplay.
Η ιστορία του SIFU είναι η τυπική ιστορία εκδίκησης και λύτρωσης. Οι παίκτες αναλαμβάνουν το ρόλο ενός νεαρού μαθητή kung fu που αναζητά εκδίκηση για το θάνατο της οικογένειάς του. Η αφήγηση γίνεται μέσα από cutscenes, διαλόγους και αναδρομές, ενώ έχει μια κινηματογραφική αίσθηση που εντοπίζεται και κατά την διάρκεια του gameplay.
Το SIFU είναι ένα action-adventure παιχνίδι με έναν ιδιαίτερο μηχανισμό. Μαζί με τα εξίσου ιδιαίτερα γραφικά και την κλασική, θα λέγαμε, ιστορία του, ο τίτλος επικεντρώνει στο σύστημα μάχης. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που εστιάζουν στο συνεχόμενο πάτημα κουμπιών, εδώ έχουμε μια έμφαση στην στρατηγική και το σωστό timing. Με μια πρώτη ματιά, κάθε μάχη θα μας θυμίσει μια μίξη του Absolver με εκείνο της σειράς Batman Arkham ενώ εδώ διαθέτεται και ένα νέο στοιχείο στην μορφή της ηλικίας του χαρακτήρα.
Το ρίσκο που εντοπίζεται εδώ συνθέτει ένα περίπλοκο και συνάμα προκλητικό σύστημα μάχης που επιβραβεύει την προσοχή και την στρατηγική μας. Πολλές φορές θα βρεθούμε ενάντια σε πολλαπλούς εχθρούς με αποτέλεσμα να πρέπει να έχουμε στον νου μας όλα όσα γίνονται γύρω μας την στιγμή που εξαπολύουμε τις δικές μας επιθέσεις.
Με μια ποικιλία από εχθρούς για να αντιμετωπίσουμε θα πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψιν μας την θέση μας στο δωμάτιο, όλα τα αντικείμενα και έπιπλα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την στιγμή που πρέπει να συγχρονίσουμε τις επιθέσεις μας, να μπλοκάρουμε αντεπιθέσεις και να αποφύγουμε όπλα και άλλα εμπόδια. Έτσι, γεννάται η ανάγκη να μάθουμε τις δυνάμεις και τις αδυναμίες των εχθρών μας, να χρησιμοποιήσουμε ό,τι μας δίνεται και να μάθουμε νέες τεχνικές και στρατηγικές για να αντιμετωπίσουμε τους εχθρούς μας όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται.
Εδώ έρχεται και “κουμπώνει” ο μηχανισμός ηλικίας του SIFU. Κάθε φορά που ο χαρακτήρας μας πεθαίνει κατά την διάρκεια της μάχης, η ηλικία μας αυξάνεται επιτόπου, κάτι που επηρεάζει τις ικανότητες και τα στατιστικά μας. Αν πεθάνουμε συχνά, τότε θα γινόμαστε όλο και πιο αδύναμοι στην μάχη με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να προχωρήσουμε εύκολα παραπέρα.
Κάθε περιοχή διακρίνεται από διαφορετικά θέματα καθώς θα περιηγηθούμε στους διαδρόμους γραφείων, στα χορευτικά πατώματα των clubs, σε φυτώρια και γειτονιές αντιμετωπίζοντας κάθε φορά ορδές εχθρών προκειμένου να φτάσουμε στον “φύλακα-αρχηγό” της. Κάθε αρχηγός διακρίνεται από το δικό του στυλ επιθέσεων, υποχρεώνοντάς μας να βρούμε την κατάλληλη στρατηγική για να τους αντιμετωπίσουμε χωρίς να πεθάνουμε πολλές φορές.
To Campaign είναι ένας τρόπος για να παίξουμε το περιεχόμενο του παιχνιδιού και για πολύ καιρό ήταν και ο μόνος. Με την κυκλοφορία του παιχνιδιού στο Steam, η Sloclap μας έδωσε ένα “κέρασμα” στην μορφή του Arenas Free Expansion. Το περιεχόμενο της επέκτασης αυτής προσθέτει πέντε διαφορετικά game modes, 45 προκλήσεις, εννέα διαφορετικές τοποθεσίες και αρκετά achievements για να ολοκληρώσουμε.
Ολοκληρώνοντας το βασικό tutorial μπορούμε να δοκιμάσουμε το νέο περιεχόμενο. Κάθε μια από τις εννέα περιοχές έχουν και από πέντε διαφορετικές προκλήσεις με την δική τους βαθμολογία και δυσκολία. Το mode που μας τράβηξε την προσοχή και τον περισσότερο χρόνο ήταν το Survival Mode. Εδώ θα βρεθούμε αντιμέτωποι με κύματα εχθρών που γίνονται δυσκολότεροι καθώς προχωράμε – μια φόρμουλα που ενώ είναι κλασική, είναι ό,τι χρειάζεται το παιχνίδι για να του δοθεί μια “φρεσκάδα” και σε εμάς ένας λόγος για να επιστρέψουμε.
Από την άλλη, έχουμε την προσθήκη του Time Attack mode, εδώ όπου πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάθε εχθρό στοχεύοντας σε υψηλότερα σκορ μέσα σε όσο σύντομο χρονικό διάστημα γίνεται. Η στρατηγική, οι κινήσεις και όλα τα βασικά στοιχεία του gameplay που μάθαμε κατά την διάρκεια του campaign θα μας χρησιμεύσουν και με το παραπάνω αν θέλουμε να πετύχουμε το καλύτερο σκορ.
Κάπου εδώ ξεκινάνε και τα ενδιαφέροντα modes αυτού του expansion. To Capture Mode, το οποίο θα δούλευε ιδανικά σε κάποιο PvP mode, μας τοποθετεί σε έναν χάρτη όπου πρέπει να κρατήσουμε ένα σημείο ενάντια στις ορδές των εχθρών. Με την πάροδο του χρόνοι, αυτοί γίνονται όλο και πιο δυνατοί οπότε θα γίνεται και μια πιο δύσκολη προσπάθεια. Μαζί με αυτό, το Manhunt mode μας δίνει συγκεκριμένους στόχους που πρέπει να εξολοθρεύσουμε, κάτι που είναι δυνατό μόνο αν αντιμετωπίσουμε και όσους τους προστατεύουν.
Τελευταίο στην λίστα είναι το Performance Mode. Σε αντίθεση με την τεχνική ρύθμιση, το performance mode είναι μια λειτουργία που μας θέτει ως στόχο να φτάσουμε το μεγαλύτερο σκορ εξαπολύοντας ασταμάτητα επιθέσεις. Αν κάνουμε επιθέσεις χωρίς να δεχόμαστε ζημιά τομ σκορ ανεβαίνει απότομα αλλά υπάρχουν και άλλα όρια που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν μας.
Το Sifu ξεχώρισε τόσο για την ιστορία του όσο και για το gameplay του. Θα ήταν λάθος όμως να παραλείψουμε τα μοναδικά γραφικά του, γραφικά για τα οποία η Sloclap έχει γίνει γνωστή και βοηθούν τον τίτλο να λάμψει. Ως ένα από τα τελευταία παιχνίδια της Unreal Engine 4, το SIFU διακρίνεται από low poly μοντέλα και σκηνικά με μια εμφάνιση “πλαστελίνης” και ευχάριστες λεπτομέρειες που δίνουν μια ξεχωριστή αισθητική. Τα περιβάλλοντα που θα εξερευνήσουμε έχουν αρκετές λεπτομέρειες που φίλοι των kung fu ταινιών θα εντοπίσουν άμεσα, ενώ όλα τα στοιχεία που το απαρτίζουν μπορεί να μας βοηθήσουν τόσο στις μάχες όσο και στην μετακίνηση στον χώρο. Έτσι, ό,τι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι διακριτικά ενωμένο με τον χώρο με αποτέλεσμα να δίνεται μια φυσική χροιά σε όλα τα στοιχεία.
Το SIFU ανταποκρίνεται πολύ καλά στους υπολογιστές, ακόμα και στην ταπεινή κονσόλα του Steam. Δοκιμάζοντας το παιχνίδι τόσο στο δικό μας σύστημα όσο και στο Steam Deck είχαμε μια αρκετά ικανοποιητική απόδοση διακρίνοντας παράλληλα ένα αρκετά καλό optimization. Σε ένα σύστημα με AMD Ryzen 7 3800X, Nvidia RTX 3060 12GB OC και 32GB Ram σε μέγιστες ρυθμίσεις η ροή ήταν ασταμάτητη και “βουτυρένια” ενώ στο Steam Deck της 512GB έκδοσης, με tweaks σε Proton Experimental και με το CryoUtilities ενεργοποιημένο, δεν είχαμε κάποιο αξιοσημείωτο πρόβλημα ενώ τα γραφικά ήταν εξίσου ικανοποιητικά.
Σε γενικές γραμμές, το SIFU είναι μια από τις προκλήσεις που χαιρόμαστε να ολοκληρώνουμε. Κάθε μάχη είναι και ένα μάθημα και ενώ μεγαλώνουμε μπορεί να αποκτούμε εμπειρία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να είμαστε απρόσεκτοι. Με μια διαφορετική ματιά, το SIFU θα μπορούσε να είναι ένα μάθημα για την ζωή μας. Πολεμώντας και δοκιμάζοντας πράγματα μαθαίνουμε και ωριμάζουμε χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τις επιλογές που μας παρουσιάζονται και το πως πρέπει να τις προσεγγίζουμε. Έτσι και κατά την διάρκεια του gameplay, μαθαίνουμε από τα λάθη μας, γινόμαστε καλύτεροι και φτάνουμε στο στόχο μας μαζί με το πολυπόθητο αίσθημα ολοκλήρωσης.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
