Ελάχιστα παιχνίδια μου δημιούργησαν τόσο έντονα συναισθήματα όσο το πρώτο Syberia (Microids, 2002). Το δεύτερο μέρος συνέχισε την πορεία της Kate Walker χωρίς ωστόσο να μου προκαλεί το ενδιαφέρον όσο το προηγούμενο. Όσο για το τρίτο μέρος, δεν το ολοκλήρωσα ποτέ αν και επεδίωξα να το παίξω εκ νέου λίγο πριν την κυκλοφορία του Syberia – The World Before αλλά, φευ, δίχως να πέσει η αυλαία. Τα προβλήματα του παραπάνω τίτλου ήταν επιπόλαια με αποτέλεσμα να δημιουργεί στους θιασώτες της σειράς συγκρατημένη αισιοδοξία για το τέταρτο κεφάλαιο.
Η Kate Walker κρατείται φυλακισμένη σε ένα παράνομο ρωσικό ορυχείο εξόρυξης αλατιού. Μέσα στις άθλιες συνθήκες εργασίας αλλά και διαβίωσης συνδέεται συναισθηματικά με την Ρωσίδα punk rock καλλιτέχνιδα Katyusha, η όποια απάχθηκε από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίας και εξορίστηκε καθώς με τον αντιδραστικό στίχο των τραγουδιών της δημιούργησε αντιπάθειες στους κυβερνώντες. Κάποια μέρα, η Kate παραλαμβάνει την αλληλογραφία της όπου ενημερώνεται ότι η μητέρα της πέθανε και ότι είναι συνετό να παρευρεθεί στην κηδεία της. Μετά από αυτό, η Kate καταρρέει συναισθηματικά αναζητώντας με μεγαλύτερο ζήλο έναν τρόπο διαφυγής. Δεν θα μεσολαβήσει μεγάλο χρονικό διάστημα όπου δίδεται και στις δύο η ευκαιρία να αποδράσουν μέσα από μια κρυφή έξοδο που οδηγεί όμως σε έτερο υπόγειο χώρο στον οποίο βρίσκονται λάφυρα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και πιο συγκεκριμένα απαλλοτριωμένα περιουσιακά στοιχεία. Ανάμεσά τους θα διακρίνει ένα πορτρέτο με το οποίο η ομοιότητά της είναι αξιοπερίεργη. Στο πορτρέτο αυτό αποτυπώνεται η Dana Roze, μια ιδιαίτερη μουσικός η οποία ζει με τους γονείς της κατά τη δεκαετία του 1930 στην φανταστική πόλη του Osterthal. Είναι η περίοδος όπου εμφανίζονται φασιστικές οργανώσεις με σκοπό να καταλάβουν την εξουσία, ασκώντας τρομοκρατία μέσα από πογκρόμ. Στο ιστορικό γίγνεσθαι του παιχνιδιού οι Εβραίοι εκπροσωπούνται από τους Vagerans, στους οποίους ανήκει και η Dana, και οι Ναζί από τους Brown Shadow. Η Dana σύντομα θα αναχωρήσει για μια μουσική ακαδημία όπου κατά τη διάρκεια της φοιτητικής της ζωής θα ερωτευθεί, θα απογοητευθεί, θα κυνηγηθεί. Ποια είναι όμως στην πραγματικότητα η Dana Roze και γιατί μοιάζει τόσο πολύ με την Kate;
Οι συναισθηματικές κορυφώσεις αποτελούν το καλύτερο στοιχείο του παιχνιδιού αφού είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, ανεξαρτήτως ιστορίας και ελεγχόμενου χαρακτήρα, το προσκήνιο προδιαθέτει την ενσυναίσθηση. Τόσο η Kate όσο και η Dana, προσπαθούν να λυτρωθούν από έναν κόσμο όπου δεν είναι ευπρόσδεκτες. Η συνεργασία μεταξύ των χαρακτήρων διαρρηγνύοντας το χωροχρονικό συνεχές, είναι απαραίτητη συνθήκη προκειμένου να επιλυθούν γρίφοι και να υπάρξει συνέχεια στη ροή της ιστορίας. Αυτό άλλοτε θα απαιτηθεί είτε με κάποια hints από την μία.. πλευρά του χωροχρόνου είτε με ενέργειες που πρέπει να γίνουν π.χ. στο παρελθόν ώστε να υπάρχει αποτέλεσμα στο μέλλον. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες -στους οποίους δυστυχώς συγκαταλέγεται και ο Oscar- είναι ιδιαίτερα επιμελημένοι τόσο ως προς τα χαρακτηριστικά τους με εξαιρετικά voice over όσο και με τις προσωπικές τους ιστορίες. Οι διάλογοι αποκαλύπτουν στοιχεία μιας περασμένης συνήθως ζωής που προσθέτουν στο αφήγημα του παιχνιδιού όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να διατηρηθεί το ενδιαφέρον του παίχτη όχι μόνο για την βασική ιστορία αλλά και για τις παράπλευρες.
Στον οπτικοακουστικό τομέα το Syberia φλερτάρει με την αριστεία και τελικά ενδίδει αφού τόσο το περιβάλλον όσο και ο ήχος είναι πρωτόγνωρα για τα δεδομένα -και όχι μόνο- της σειράς. Τα γραφικά είναι πανέμορφα ιδιαίτερα στις πόλεις με την εξαιρετική αρχιτεκτονική και το γενικό περιεχόμενο των δύο περιόδων να αποτυπώνεται άψογα και ρεαλιστικά. Ζωηρό το περιβάλλον όπου βρεθείτε είτε με την αποτύπωση της κίνησης σε δρόμους, πλατείες, καταστήματα, μέσα δημόσιας μεταφοράς (απεχθάνομαι την «μαζική»..). Η μουσική υπόκρουση αλλά και τα voice over είναι επαγγελματικού επιπέδου με τις απαραίτητες δραματικές κορυφώσεις όπου είναι αναγκαίο να τονίζονται. Οι χαρακτήρες είναι δομημένοι μέσω motion capturing με την λεπτομέρεια να περισσεύει ιδιαίτερα σε πιο δραματικές σκηνές όπου μπορείτε να αντιληφθείτε την ποιότητα των μοντέλων.
Οι γρίφοι του παιχνιδιού είναι αρκετοί με το επίπεδό τους να κυμαίνεται από εύκολης έως μέτριας σε ελάχιστες περιπτώσεις δυσκολίας. Στην πραγματικότητα, οι τελευταίοι απευθύνονται σε πιο άπειρους με το είδος παίχτες οι οποίοι ενδεχομένως να αργήσουν να αντιληφθούν το σκεπτικό και την κύρια ιδέα του γρίφου αλλά άπαξ και τον «αποκρυπτογραφήσουν» the rest is history. Ευτυχώς, αποτελούν μέρος του κόσμου χωρίς φτηνές αναχρονιστικές ή άσχετες «δικαιολογίες» και συναφή ψηφιακά φληναφήματα όπως παρατηρούμε συνήθως. Η πραγματική αποθέωση του παιχνιδιού αποτελεί η διαλεκτική μεταξύ των ελεγχόμενων χαρακτήρων. Πρόκειται για ένα mechanic, μια άρτια προσθήκη στο gameplay και την εξέλιξη της ιστορίας -πάντα στα πλαίσια και στο μέτρο ενός γραμμικού adventure game- που δεν εξαντλείται και δεν περιορίζεται σε αυτό αποφεύγοντας έτσι παλινωδίες όπως στο πολύπαθο Syberia 3. Αυτό που με δυσαρέστησε είναι η αυτόματη χρήση των αντικειμένων του inventory αφού το παιχνίδι αποφασίζει πότε θα τα χρησιμοποιήσετε ανάλογα με την περίσταση. Απουσιάζει, δηλαδή, η αυτονομία του πειραματισμού στερώντας από τον παίχτη την ευκαιρία να φανταστεί. Εξαιρετική προσθήκη αποτελεί το ημερολόγιο στο οποίο αποτυπώνεται η δράση, οι μύχιες σκέψεις των πρωταγωνιστών όπως και τα ενεργά quests. Για τα τελευταία αξίζει να αναφέρω ότι προβλέπονται και πολλά side quests που προσφέρουν επιπλέον ιστορίες ήσσονος μεν σημασίας αλλά πολύ ενδιαφέρουσες για το lore του κόσμου. Γνωρίζετε ότι μου αρέσουν οι ιστορίες, τα παραμύθια, οι μύθοι, οι παραδόσεις από την παγκόσμια κληρονομιά οπότε κάπως προβλέψιμος για μένα αυτός ο ενθουσιασμός. Όσον αφορά τον χειρισμό, ακόμα και στο XBOX στο οποίο έπαιξα το παιχνίδι, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι πιο απλά. Δεν υπήρξε το παραμικρό πρόβλημα στην κίνηση των χαρακτήρων με το gamepad με εξαίρεση κάποια σημεία στα οποία ήταν δυσχερής η ανάκτηση αντικειμένων ή η αλληλεπίδραση με τα hotspots πράγμα που όμως παρατηρείται και στην έκδοση για PC.
Αντιλαμβάνομαι ότι η σειρά αποτελεί μια τεράστια παρακαταθήκη τόσο εξ επόψεως gaming όσο και γενικότερα πολιτισμικού στοιχείου μιας ολόκληρης σχολής ένεκα του μακαρίτη Sokal. Πρέπει όμως να απευθυνόμαστε στο έλλογο στοιχείο που μας διακατέχει ειδικά όταν βασική μας επιδίωξη και επιθυμία είναι η διάδοση (γιατί αν είναι να ιδιοποιούμαστε κάτι ως αποκλειστικότητα για να προφυλάξουμε την.. ορθοδοξία του καλύτερα να ασχοληθούμε με κάτι άλλο) αλλά και η προστασία τους αγαπημένου μας είδους. Οφείλουμε να επισημαίνουμε τα κακώς κείμενα δίχως συναισθηματισμούς ώστε να υπάρχει μελλοντικά βελτίωση ή γιατί όχι και αποτροπή mediocre παραγωγών οι οποίες στοχεύουν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου ενός publisher και όχι στην διασκέδαση ή την επιμόρφωση του κοινού. Αυτός ο επίλογος του review -αλλά και το παιχνίδι ως το κύκνειο άσμα του Benoit Sokal- ευτυχώς, είναι παράταιρος για το Syberia: The world before. Είναι εξαιρετικό και προτείνεται σε όλους του θιασώτες της adventure gaming σκηνής. Σε γενικές γραμμές, σέβεται τους προκατόχους του, αντλεί έμπνευση από αυτούς αποφεύγοντας λάθη και παραλείψεις αλλά και βελτιώνοντας πολλά στοιχεία με τις απαραίτητες προσθήκες.
Ευχαριστούμε θερμά την Enarxis Dynamic Media για τη διάθεση του παιχνιδιού.
