Η ζωή ως γνωστό δεν είναι ποτέ εύκολη. Συνεχώς συμβαίνουν περίεργα πράγματα που δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Προσπαθούμε καθημερινά με διάφορους τρόπους να αντιμετώπισουμε όσες δυσκολίες μας τυχαίνουν. Ένας καλός τρόπος να ξεφεύγεις από τα προβλήματα σου είναι μια ταινία, ένας αγαπημένος δίσκος ή ακόμα και ένα video game. Αυτές τις δυο ώρες που επενδύουμε δεν είναι χάσιμο χρόνου. Είναι μια διαφυγή και θέλουμε να ασχοληθούμε με κάτι όμορφο. Και ο κάθε δημιουργός κρίνεται από σένα. Θα σεβαστείς ένα παιχνίδι ή μια ταινία που να θεωρείται καλή αλλά εσένα ποτέ δεν σου έκανε κλικ. Τι γίνεται όμως όταν μας παραδίδουν κάτι που είναι πραγματικά κακό και προσβολή προς τον παίχτη.
Αυτό λοιπόν είναι το Testament. Ένα από τα χειρότερα παιχνίδια που έχω ασχοληθεί στη ζωή μου. Ένα παιχνίδι που είναι τυχερό που δεν έχει το όνομα Lotr από πίσω γιατί θα έπεφτε η ίδια κατακραυγή στο ίντερνετ όπως είχαμε με το Γκόλουμ. Και δυστυχώς το συγκεκριμένο παιχνίδι όταν το είχα δει πρώτη φορά μου κέρδισε το ενδιαφέρον. Είδα στοιχεία high fantasy, ένα rpg σύστημα και νόμιζα ότι θα περάσω ένα όμορφο 40ώρο. Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω πέσει τόσο έξω.
Ας αρχίσουμε με την ιστορία που πραγματικά θέλει προσπάθεια να παραδώσεις κάτι τόσο αδιάφορο. Η ιστορία ακολουθεί τον μύθο του αθάνατου βασιλιά των High Humans, ο οποίος αντιμετωπίζει μια προδοσία από τον αδελφό του. Χάνει τις δυνάμεις του και πρέπει να επαναφέρει τη τάξη στο βασίλειο και στη συνέχεια να εκδικηθεί τον αδερφό του. Δεν στέκομαι στο γεγονός ότι έχουμε δει αυτή την ιστορία χιλιάδες φορές. Θα σταθώ στο κομμάτι της παράδοσης. Μέσω κακών διαλόγων, χαρακτήρες με ξύλινη φωνή όπως και ότι δεν κατάφερα να δεθώ με κανέναν η ιστορία του παιχνδιού μετά από λίγο καιρό θα έχει ξεχαστεί. Ακόμα και ο κόσμος που περιβάλλει το παιχνίδι θα ήθελα περισσότερες πληροφορίες για τι έχει συμβεί και για ποιο λόγο είναι σημαντική για το χαρακτήρα μας.
Ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού ενώ προσπαθείς να καταλάβεις τις δυσκολίες που περνάει, η ξύλινη απεικόνιση του όπως και ότι η φωνή του δεν σε έπειθε ότι βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση. Καθ’όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού απλά προχωρούσα μπας και δω κάτι ενδιαφέρον.
Ας μιλήσουμε όμως για το μεγαλύτερο πρόβλημα του παιχνιδιού και αυτό που μπορεί να σας κεντρίσει το ενδιαφέρον. Souls like gameplay σε στυλ πρώτου προσώπου. Η ιδέα αυτή κρύβει τεράστιο ενδιαφέρον. Τι συμβαίνει όμως όταν σε souls like παιχνίδι το σύστημα dodge δεν λειτουργεί πάντα όπως πρέπει? Ήθελα αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού να σπάσω το χειριστηρίο μου. Έχω ασχοληθεί με όλα τα παιχνίδια της From Software και όπως όλοι γνωρίζουμε ότι η κάθε μάχη κρίνεται στα κλάσματα δευτερολέπτου. Δυστυχώς στο Testament αρκετές φορές το dodge έπιανε ένα δευτερόλεπτο μετά και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χάσω ενέργεια. Είναι πραγματικά απαράδεκτο να μην υπάρχει άμεση ανταπόκριση.
Ας βγάλουμε από την κουβέντα το ότι δεν λειτουργεί το dodge. Τι σύμβαινει με τα υπόλοιπα. Μπορείς να πραγματοποιήσεις light attack ή heavy attack. Το Heavy Attack δεν το συνιστώ καθώς στη μάχη δεν είναι καθόλου βολικό. Η λογική του παιχνιδιού είναι απλή. Κάνεις δυο χτυπήματα, dodge επαναλαμβάνεις. Αν πιάσει το dodge. Υπάρχει και η χρήση μαγείας που τη ξεκλειδώνεις όσο προχωράς στο παιχνίδι. Το σύστημα μαγείας είχε κάποια ιδιαίτερα abilities αλλά λίγα που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις στη μάχη.
Τέλος υπάρχει και η χρήση τόξου. Το τόξο το χρησιμοποιείς αν θες να κινηθείς πιο stealth. Αχ αυτό το stealth. Αν αποφασίσεις να κινηθείς stealthy στο παιχνίδι γίνεται αμέσως πιο ευκόλο. Ο λόγος? Η ΑΙ των έχθρών θυμίζει εποχές PS2. Και αν μια περιοχή είναι αρκετά δύσκολη η λύση είναι απλή. Απλά τρέχεις φτάνεις στο τέλος της πίστας και αφού περάσεις κάποια πόρτα οι εχθροί δια μαγείας ξεχνάνε την υπάρξη σου.
Άφησα στο τέλος το skill tree και το design περιοχών και εχθρών. Το skill tree πραγματικά πέρα από ότι είναι δύσκολο στη χρήση του και σου επιβάλλει στην άρχη πως θα ξοδέψεις τους πόντους σου. Το μεγαλύτερο θέμα του skill tree είναι ότι ξεκλειδώνεις abilities που είναι πραγματικά ασήμαντα ή μερικές φορές δεν λειτουργούσαν στη μάχη. Να ξέρετε υπάρχει και το deflect στο παιχνίδι που όσο και να προσπαθήσετε δεν θα μπορείτε να το καταφέρετε.
Και πάμε να μιλήσουμε για το σχεδιασμό κόσμου και των εχθρών. Τo Testament στο περιβάλλον του θυμίζει αρκετά το Gollum καθώς μπορείς να συναντήσεις τα ίδια τοπία. Αν μπεις σε κάποιο dungeon είναι λες και έγινε copy paste από την προηγούμενη περιοχή με κάποιες μικροαλλαγές. Και τώρα το αγαπημένο μου σημείο. Σχεδιασμός των εχθρών. Επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις δείτε την εξής είκονα και θα καταλάβετε γιατί δεν αξίζει να ασχοληθώ με την περιγραφή τους.
Εκτιμώ ότι το Testament: The Order Of High Human φτιάχτηκε από 15 άτομα. Υπήρχαν προβλήματα στο μπάτζετ και αυτό φαίνεται από τα πρώτα λεπτά ενασχόλησης. Το πρόβλημα του παιχνιδιού είναι ότι προσπαθεί να σου δείξει με έναν αστείο τρόπο ότι είναι μια ΑΑΑ εμπειρία και στον πυρήνα του παιχνιδιού κρύβονται χιλιάδες προβλήματα. Η υπερβολική φιλοδοξία λοιπόν οδήγησε το Testament να κοντράρεται στα ίσια με το Gollum για το χειρότερο παιχνίδι της χρονιάς!
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
