fbpx
Home ReviewsGame Reviews The Company Man | The Review

The Company Man | The Review

Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες η δουλειά κάνει τους άντρες.

Γράφει ο/η Κωνσταντίνος Τσικόπουλος

Από την Μάλτα το indie 2d action platformer το οποίο κυκλοφόρησε  στις 28 Μαΐου του 2021. Το ντεμπούτο του Forust Studio, ήθελε προσπάθησε αλλά τελικά δεν μπόρεσε, να υλοποιήσει όπως έπρεπε την έξυπνη ιδέα του και το όμορφο concept του. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στο παιχνίδι έχουμε τον έλεγχο μας τον Jim, ο οποίος για να βοηθήσει τον φτωχό πατέρα του πιάνει δουλειά στην εταιρία Good Water Company. Από την αρχή τα βρίσκει σκούρα στην καινούργια θέση εργασίας και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα στο πέρασμα του, να κάνει ότι ακριβώς θέλει ένας οργισμένος εργαζόμενος. Χτυπάει με σπαθί του το πληκτρολόγιο τους άλλους υπαλλήλους, ανώτερους και αφεντικά κανονική εργασιοθεραπεία δηλαδή, μόνο και μόνο το concept του σου προκαλεί ενδιαφέρον για να δείς τι θα γίνει στην συνέχεια.

Δυστυχώς όμως θα μείνεις στο περίμενε και σε ένα τέλος δίχως τέλος αναλύοντας στο τέλος το κερασάκι στην τούρτα του παιχνιδιού. Μιλώντας για τα θετικά του είπαμε πως έχει ένα ωραίο έξυπνο concept με μια χρωματική παλέτα και γραφικά που στέκονται πολύ όμορφα αλλά μέχρι εδώ. Ο χαρακτήρας μας εκτός από το πληκτρολόγιο το μοναδικό όπλο του παιχνιδιού, αποκτά σιγά σιγά κάποια abilities όπως η εκτόξευση emails για να νικήσει τους ελάχιστους αδιάφορους  εχθρούς καθώς και το dash που θα κάνει λίγο πιο ευχάριστη την περιήγηση  στο μονότονο platforming του.  Λέμε για ανιαρό platforming καθώς σε όλα τα levels, θα διασχίσετε μια ευθεία με εμπόδια tetris τα οποία και δεν έχουν challenge κανένα ειδικά στα πρώτα 5 levels αλλά θα δείτε ότι προχωράτε πολλές φορές για ένα λεπτό σε μια ευθεία χωρίς λόγο και αιτία. Παντελής έλλειψη μυστικών επομένως δεν σου δημιουργεί την όρεξη να εξερευνήσεις ένα άδειο περιβάλλον στο οποίο είναι τοποθετημένοι άψυχα οι εχθροί τους οποίους τους αντιμετωπίζεις απλά πατώντας το hit button. Το sound design είναι πολύ καλό αλλά είναι ψυχρή και άχρωμη η μουσική του παιχνιδιού που σίγουρα δεν σε βάζει στο κλίμα και δεν κολλάει με το εικαστικό του. Ενώ έχει μια συμπαθητική και χιουμοριστική γραφή η υπόλοιπη ιστορία δεν έχει καμία απολύτως συνοχή εκτός του ότι θα δείτε σε μια από τις 2 αναμνήσεις την μητέρα σας να αφήνει τον πατέρα σας με τον CEO της εταιρίας. Καλημέρα, καλησπέρα δηλαδή και ξανά προς την ευθεία τράβα…

Αυτό που είναι συμπαθητικό και οκ στο παιχνίδι είναι τα bosses του, ίσως το μόνο αξιοπρεπές στοιχείο του παιχνιδιού. Δεν είναι ούτε πρωτοποριακά ούτε Ουάου απλά στέκονται εντάξει που και πάλι χωρίς τα abilities τα ξαπλώνεις εύκολα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Το κερασάκι στην τούρτα που σας ανέφερα στην αρχή είναι πως το παιχνίδι δεν με άφησε να το ολοκληρώσω και αυτό γιατί έχει όπως με μόρφωσε ο προσωπικός μου επιστήμονας, game breaking bug. Με πολύ απλά λόγια 5 ολόκληρες φορές στο τέλος του προτελευταίου chapter, το παιχνίδι με πέταξε έξω. Ήθελα αλλά δεν με άφησε, πράγμα που το θεωρώ απαράδεκτο και εύχομαι να πατσαριστεί που λέμε και στα νεοελληνικά . Δεν το προτείνω σε καμία περίπτωση για αγορά ακόμη και στη  σχετικά φθηνή τιμή που είναι, θα πρότεινα να δοκιμαστεί εφόσον μπεί σε κάποια είδους υπηρεσία όπως to gamepass και αυτό με επιφυλακτικότητα .

You may also like