H σκηνή των indie παιχνιδιών είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα. Από τότε που το Early Access πρόγραμμα του Steam ξεκίνησε, είδαμε πολλούς τίτλους να αποκτούν την δημοτικότητα που τα κατέστησαν από τα καλύτερα του είδους τους (βλ. Hollow Knight) – αλλά και απάτες που μας έκαναν να απομακρυνθούμε από μελλοντικές αγορές μέσα στο πρόγραμμα. Η άνοδος των indie games γέννησε και πολλές υπηρεσίες, με κύρια βάση τα smartphones. Το Google Play και το Apple Arcade είναι οι δύο κυριότερες και μας έχουν αναδείξει τίτλους που έχουν την ίδια ή καλύτερη ποιότητα από αυτήν που θα βρίσκαμε σε PC τίτλους. Παιχνίδια όπως το What the Golf? και Sayonara Wild Hearts είναι μόνο μερικά από αυτά που βρήκαν νέα σπίτια σε κονσόλες και υπολογιστές ενώ άλλα παιχνίδια συνεχίζουν να κυκλοφορούν σε αυτά.
Το The Pinball Wizard, πέρα από το γνωστό τραγούδι των The Who, είναι ένα ακόμα Apple Arcade διαμαντάκι από την Frosty Pop, το οποίο βρήκε τον δρόμο του σε κονσόλες και υπολογιστές, μια από αυτές και το βασικό “indie game house”, το Nintendo Switch. Σαν λογική, το The Pinball Wizard είναι μια ανάμειξη της κλασικής φόρμουλας του pinball με dungeon crawling και roguelike στοιχεία. Σαν ιδέα μπορεί να είναι μοναδική αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν καταφέρνει να αναδειχθεί ανάμεσα από άλλα roguelikes αλλά παραμένει μια αξιόλογη επιλογή αν θέλουμε κάτι ελαφρύ μέσα στην ημέρα μας.

Το The Pinball Wizard έχει μια αρκετά βασική ιστορία. Οι πρώτοι μάγοι δημιούργησαν το “Μάτι” το οποίο προστάτευσε την Γη από το κακό. Αυτό το artifact ήταν τοποθετημένο στο υψηλότερο σημείο ενός πύργου για χιλιάδες χρόνια, κάτι που σημαίνει ειρήνη για όλους. Με το πέρασμα του χρόνου όμως, ο πύργος άρχισε να διαλύεται με το μάτι να φεύγει από την θέση του και συνεπώς το χάος να αρχίζει να απλώνεται στην γη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί μάγοι να προσπαθούν να επαναφέρουν την δύναμη στο Μάτι αλλά κανένας να μην επιβιώνει. Τώρα, πρέπει εμείς να αναλάβουμε αυτό το έργο και να επαναφέρουμε την δύναμη στο μάτι.
Αμέσως καταλαβαίνουμε πως το βασικό gameplay έχει λάβει μεγαλύτερη προσοχή από την ιστορία. Σαν βάση, είναι απλό αφού χρησιμοποιούμε τους μηχανισμούς του Pinball για να προχωρήσουμε στο επόμενο επίπεδο και να προσπεράσουμε όλα τα εμπόδια που θα αντιμετωπίσουμε. Η βασική λούπα είναι απλή καθώς “πετάμε” τον μάγο μας χρησιμοποιώντας σανίδες του pinball σε ένα στρογγυλό δωμάτιο με σκοπό να χτυπήσουμε τα τερατάκια, να πάρουμε το κλειδί και να περάσουμε μέσα από την κλειδωμένη πόρτα. Παράλληλα χρησιμοποιούμε μαγικές ικανότητες για να σκοτώσουμε γρηγορότερα τα τερατάκια αλλά και για να αλλάξουμε την πορεία μας χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Σχεδόν τα πάντα στο Pinball Wizard θα μας θυμίσουν ένα αντίστοιχο τραπέζι. Από τον τρόπο που είναι απλωμένα τα εμπόδια, τα τερατάκια και τα αντικείμενα αλλά και η δομή των δωματίων θα μας βοηθήσουν να εναρμονιστούμε με την λογική του gameplay. Ακόμα και ο ήρωάς μας έχει σφαιρικό σχήμα ώστε να προσομοιώνει μια pinball με την διαφορά πως το animation που έχει όταν τον πετάμε θυμίζει έναν δρομέα παρά μια μπάλα που κυλάει. Σαν εικόνα λειτουργεί μια χαρά με το concept και το γενικότερο σχεδιασμό και δημιουργεί ένα ευχάριστο, στο μάτι, αποτέλεσμα.
Το roguelike στοιχείο του παιχνιδιού φαίνεται στον τρόπο που μετράται η πρόοδος. Αν πεθάνουμε ξεκινάμε από την πόρτα του τελευταίου πύργου που ξεκλειδώσαμε. Αυτό σημαίνει πως τουλάχιστον στην αρχή θα βρισκόμαστε στο μηδέν, τελείως αδύναμοι με όλα τα αντικείμενα να έχουν αφαιρεθεί και να ζοριζόμαστε ακόμα και στο πιο αδύναμο τερατάκι.
Κατατροπώνοντας τερατάκια και ολοκληρώνοντας runs αποκτάμε πόντους εμπειρίας που δίνουμε για να ξεκλειδώσουμε νέες ικανότητες. Αυτές οι βελτιώσεις μας δίνουν καλύτερους θησαυρούς ή παραπάνω πόντους εμπειρίας όσο προχωράμε αλλά και καλύτερα αντικείμενα που θα μας βοηθήσουν στην μετέπειτα πορεία μας.

Το The Pinball Wizard περιέχει διάφορα μικρά modes που μας χαρίζουν λίγες παραπάνω ώρες ασχολίας. Το βασικότερα από τα τρία είναι το Tower, στο οποίο θα προχωράμε την ιστορία και θα ξεκλειδώνουμε περιεχόμενο. Σε αυτό υπάρχουν 21 όροφοι που, κακά τα ψέματα, μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους με μικρές παραλλαγές σε εχθρούς και αντικείμενα.
Αυτή η απουσία ποικιλίας παρατηρείται καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Όπως αναφέραμε, τα επίπεδα που θα ανέβουμε έχουν λίγα εμπόδια και μορφολογίες, επαναλαμβάνοντας την βασική δομή με διαφορετικά αντικείμενα και εχθρούς. Συγκεκριμένα, βρήκαμε τέσσερις – πέντε ξεχωριστούς εχθρούς με το δικό τους τρόπο αντιμετώπισης αλλά όταν τα μάθουμε η επανάληψη γίνεται μονότονη.

Πέρα από το Tower έχουμε ακόμα δύο game modes στην μορφή των Dungeons και Daily Dungeons. Το πρώτο μας βάζει σε δύο μπουντρούμια που δεν έχουν κάποιο τέλος παρά να βγούμε με το μεγαλύτερο σκορ. Αυτό το ανεβάζουμε όσο σκοτώνουμε τέρατα, μαζεύουμε νομίσματα και αντικείμενα και ξεπερνώντας δωμάτια. Από την άλλη, το Daily Dungeon ανανεώνεται κάθε μέρα με δωμάτια και εχθρούς που έχουμε ξαναδεί στο Tower και φτάνοντας στο τέλος αντιμετωπίζουμε και ένα αφεντικό.
Τα δύο τελευταία modes είναι το επίκεντρο του endgame καθώς αφού ολοκληρώσουμε το Tower και έχουμε ξεκλειδώσει τα πάντα για τον μάγο μας, κάθε run θα είναι πιο διασκεδαστικό και θα δίνει την αίσθηση ολοκλήρωσης που ψάχνουμε στα παιχνίδια του είδους. Σε γενικότερα πλαίσια, είναι ένα παιχνίδι που θα μπορούμε να παίζουμε μια στο τόσο και θα παίρνουμε μια δόση διασκέδασης που μας ικανοποιεί.


