Τα city-building (ή city-management) παιχνίδια αποτελούν ίσως έναν από τους πιο αγαπημένους και διαχρονικούς κλάδους παιχνιδιών στρατηγικής. Ως έργα, εστιάζουν στη δημιουργία, οργάνωση και εξέλιξη ενός οικισμού ή μιας πόλης, απαιτώντας από τον παίκτη να διαχειρίζεται πόρους, να σχεδιάζει υποδομές και να ικανοποιεί τις ανάγκες ενός πληθυσμού που συνεχώς αυξάνεται.
Πέρα από την πρόκληση της ορθολογικής διαχείρισης, αυτά τα παιχνίδια συχνά ενσωματώνουν και κοινωνικές ή ηθικές αποφάσεις, μετατρέποντας τον παίκτη σε έναν μικρόκοσμο “δήμαρχο”, μάνατζερ ή ακόμα και ηγέτη μιας ολόκληρης κοινωνίας. Είτε πρόκειται για ρεαλιστικές προσομοιώσεις όπως το Cities: Skylines, είτε για πιο φανταστικές εκδοχές όπως το Banished ή το Frostpunk, τα city-builders έχουν πετύχει τον σκοπό τους αφού προσφέρουν μια μοναδική αίσθηση δημιουργικότητας και ελέγχου, με στόχο τη σταθερότητα και την επιβίωση μέσα σε ένα δυναμικό, συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Το The Wandering Village μοιάζει με ακόμη ένα παιχνίδι στρατηγικής και διαχείρισης πόρων στον, ήδη θα λέγαμε, κορεσμένο χώρο των city-builders. Ωστόσο, με μια πιο προσεκτική ματιά, αποκαλύπτεται πως πρόκειται για ένα πολύ πιο φιλόδοξο έργο αφού αμέσως γίνεται κατανοητός ως ένας ξεχωριστός συνδυασμός επιβίωσης, στρατηγικής και συμβίωσης πάνω σε μια τεράστια, ζωντανή ύπαρξη ονόματι Onbu, που λειτουργεί ως το κινητό μας έδαφος. Έχοντας παίξει το Xenoblade Chronicles 2 που λαμβάνει χώρα στις πλάτες γιγαντιαίων τιτάνων, το παιχνίδι της Stray Fawn μου το θύμισε αρκετά, κάτι που με βοήθησε να το εκτιμήσω και διαφορετικά.
Η ιδέα είναι ποιητική και πρωτότυπη αφού ως ακόμα ένας ηγέτης αναλαμβάνουμε να δημιουργήσουμε και να προστατεύσουμε μια φυλή ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν χτίζοντας τον οικισμό τους πάνω στην πλάτη ενός γιγαντιαίου πλάσματος. Ο Onbu δεν είναι απλώς το σκηνικό της περιπέτειας αλλά ένας ζωντανός οργανισμός, με ανάγκες, συναισθήματα και αντιδράσεις στην κάθε πράξη μας αλλά αποτελεί και το ζωτικό μέλος αυτού του οικισμού. Η σχέση μεταξύ των ανθρώπων και του Onbu είναι εξάλλου ο πυρήνας όλης της εμπειρίας.
Στον πυρήνα του, το The Wandering Village είναι ένα ακόμα παραδοσιακό city-builder αφού μαζεύουμε πόρους, χτίζουμε σπίτια και κτήρια ενδιαφέροντος ενώ παράλληλα εξερευνούμε νέες τεχνολογίες για την εξέλιξη μας. Σε όλα αυτά βοηθάει το UI που χαρακτηρίζεται κάλλιστα ως minimal και ευνόητο κατι που διευκολύνει την εξοικείωση, ιδιαίτερα στους νέους παίκτες. Παράλληλα, υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας, από καθοδηγούμενο tutorial έως πιο απαιτητικά custom settings για βετεράνους του είδους, που μας επιτρέπουν να προσαρμούσουμε το gameplay μας ώστε να έχουμε περισσότερες προκλήσεις.
Όπως αναφέρω, ο πυρήνας του παιχνιδιού εντοπίζεται στην δόμηση του οικισμού αλλά και στον δεσμό με το πλάσμα που μας κρατάει στην πλάτη του. Δεν χρειάζεται να προσέχουμε μόνο την τροφή ή τα κτήριά μας αλλά πρέπει να φροντίζουμε την υγεία και την διάθεση του Onbu μιας και είναι ο σύνδεσμος για αρκετούς πόρους. Για παράδειγμα, θα μας βοηθήσει να μαζέψουμε υλικά από σημεία που είναι δύσβατα από ανθρώπους ή μπορεί κια να μας ‘καταστρέψει’ αν κάνουμε κάτι που μπορεί να τον βλάψει. Έτσι, πρέπει να προσέχουμε την υγεία του, την σωματική του υγεία αλλά και την διάθεσή του ανταμείβοντας τις καλές κινήσεις του με λιχουδιές και upgrades.
Φυσικά, καθορίζουμε την πορεία που ακολουθεί ο Onbu κατά την διάρκεια της περιπέτειάς μας ενώ παράλληλα πρέπει να βρίσκουμε σημεία για να ξεκουράζεται, να κάθεται ή να παραμένει ασφαλής. Αυτό διότι καθώς περιπλανιέται, περνά από τοξικές περιοχές, ακραία καιρικά φαινόμενα ή οάσεις, μέρη που θα μπορούσαν να κατακερματίσουν τόσο αυτόν όσο και την υπόλοιπη κοινότητα. Αν έχουμε χτίσει εμπιστοσύνη, μπορούμε να του δώσουμε εντολές για να αλλάξει πορεία, διαφορετικά θα συνεχίσει τον δρόμο του κι εμείς θα αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες.
Όπως συνηθίζεται με παιχνίδια του είδους, πέρα από την απλή οικοδόμηση και επιβίωση, θα συναντήσουμε αρκετά events που είτε θα μας φέρουν αντιμέτωπους με διλήμματα, άλλα θα μας ανταμείψουν με χρήσιμους κατοίκους και πόρους ενώ άλλα θα αγγίξουν την ηθική μας και θα μας φέρουν αντιμέτωπους με καταστάσεις που θα μας αφαιρέσουν πόρους. Σε κάθε περίπτωση η δυσκολία παραμένει υψηλή ακόμη και στο “χαλαρό” επίπεδο, διατηρώντας έναν τόνο σιωπηλής έντασης που σας κρατά πάντα σε εγρήγορση.
Όσο προοδέυουμε στην κάθε καμπάνια, η διαχείριση μπορεί να γίνει χαοτική. Οι πόροι είναι περιορισμένοι, ο πληθυσμός μικρός και η συνεχής εναλλαγή ρόλων στους εργάτες είναι αναγκαία. Ευτυχώς, το παιχνίδι προσφέρει διαφορετικά modes — όπως το Challenge Mode και το Sandbox — που επιτρέπουν την παραμετροποίηση της εμπειρίας, είτε θέλουμε μια πρόκληση, είτε έναν πιο χαλαρό ρυθμό παιχνιδιού.
Αυτές είναι οι βασικές πτυχές του The Wandering Village. Ένα καλοστημένο management παιχνίδι που κάνει το κάτι διαφορετικό συνδυάζοντας επιβίωση με οικοδόμηση και στρατηγική. Ωστόσο, πέρα από το απλό αλλά απαιτητικό gameplay του, το παιχνίδι είναι απλά γοητευτικά λιτό. Τα γραφικά και η αισθητική του είναι η συνταγή που σίγουρα μας τραβάει το ενδιαφέρον με απλές γραμμές και γήινα χρώματα να δημιουργούν μια ήρεμη ατμόσφαιρα, παρά το δυστοπικό υπόβαθρο. Τα cutscenes που ενίοτε λαμβάνουν χώρα θυμίζουν κάτι από Studio Ghibli, ενώ το zoom-out που αποκαλύπτει την πορεία του Onbu μέσα στον κόσμο προσδίδει με την σειρά του μια αίσθηση μεγαλοπρέπειας. Το σενάριο είναι μάλλον αδύναμο — βασίζεται κυρίως σε στατικά text boxes και μια γενική αφήγηση για το τέλος του πολιτισμού — αλλά δεν ενοχλεί, αφού η ουσία βρίσκεται στο gameplay και τη διαχείριση σχέσεων.
Βέβαια, δεν είναι όλα τέλεια μιας και υπάρχουν περιορισμοί. Το σενάριο, σε γενικές γραμμές, είναι επιφανειακό, ενώ οι πιο σκοτεινές επιλογές (όπως το να θυσιάζουμε ανθρώπους για να σώσουμε τον Onbu) δεν συνοδεύονται πάντα από την ανάλογη συναισθηματική βαρύτητα. Το περιορισμένο μέγεθος της πλάτης του Onbu κάνει την επέκταση δύσκολη, προσθέτοντας ένα επιπλέον στρώμα στρατηγικής — αλλά και περιορισμού που…περιορίζει την δημιουργικότητα αλλά όχι την εφευρετικότητά μας.
Για τους σκοπούς αυτής της κριτικής και ως ένα παιχνίδι που κάλλιστα μοιάζει φτιαγμένο για φορητές κονσόλες (πέρα από υπολογιστές), έπαιξα τον τίτλο σε Nintendo Switch 2 κυρίως για να δω αν υπάρχουν γραφικές βελτιώσεις και διαφορές με την κανονική έκδοση του Switch. Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι πως, παρά τις υποβαθμίσεις σε σημεία, τα γραφικά του παιχνιδιού ήταν πεντακάθαρα, τα μοντέλα τόσο-όσο λεπτομερή και η απόδοση ήταν ονειρική. Η μετάβαση σε κονσόλες έχει υλοποιηθεί με αξιοσημείωτη φροντίδα – αν και θα ήθελα να γίνεται και η χρήση του mouse mode. Η χρήση χειριστηρίου ωστόσο, είναι ομαλή και φυσική. Παρότι απουσιάζει και η υποστήριξη αφής στο Switch, το παιχνίδι παίζεται άνετα και σε portable mode.
Το The Wandering Village καταφέρνει να ξεχωρίσει στο είδος, συνδυάζοντας την οικοδόμηση, τη στρατηγική και την επιβίωση με ένα πρωτότυπο και ποιητικό concept όπως τη δημιουργία ενός οικισμού πάνω στην πλάτη ενός ζωντανού πλάσματος. Παρά τις κάποιες αδυναμίες στο σενάριο και τον περιορισμένο χώρο ανάπτυξης, το παιχνίδι εντυπωσιάζει με τη φροντίδα στην υλοποίηση, την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και τη σταδιακά εξελισσόμενη σχέση με τον Onbu. Είναι ένα city-builder που δεν βασίζεται μόνο στους μηχανισμούς του, αλλά και στη συναισθηματική εμπλοκή με τον “κόσμο” που χτίζουμε.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
