H indie σκηνή στα video games είναι αρκετά ιδιαίτερη. Ο λόγος είναι ότι αρκετοί developers ρισκάρουν και δεν προσφέρουν συνεχώς την ίδια φόρμουλα που έχουμε συνηθίσει. Αυτή η φόρμουλα είναι κυρίως open world παιχνίδια, δεκάδες ασήμαντα sidequests και ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Η indie σκηνή από την άλλη δεν έχει την οικονομική δυνατότητα στο να κυκλοφορήσει ένα παιχνίδι τέτοιου βεληνεκούς, όποτε κινείται σε μονοπάτια που προσπαθούν να προσφέρουν κάτι φρέσκο στη βιομηχανία. Έστω και μικρές πινελιές που σε κάνουν να νομίζεις ότι παίζεις κάτι διαφορετικό. Κάποια indies παιχνίδια καταφέρνουν και σου προσφέρουν μια εντελώς φρέσκια εμπειρία. Και εδώ εμφανίζεται η περίπτωση του Viewfinder.
Ένα από τα πιο ιδιαιτέρα παιχνίδια που ασχολήθηκα φετός!
Aν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το Viewfinder με μια λέξη θα ήταν η εξής. Απλότητα. Και όταν υπάρχει απλότητα σε παιχνίδια και μεταφέρεται με εξαιρετικό τρόπο, τότε το αποτέλεσμα που βλέπουμε στην οθόνη μας είναι μοναδικό. Ένα άλλο παιχνίδι που χαρακτηρίζοταν από την απλότητα του και άφησε εποχή ήταν το Portal. Έτσι λοιπόν και το Viewfinder. Ένα παιχνίδι που βαδίζει στα χνάρια του Portal και μας προσφέρει μια μοναδική εμπειρία.
Το Viewfinder είναι ένα παιχνίδι παζλ που ξεχωρίζει για την πρωτοποριακή του προσέγγιση και τους ενδιαφέρον μηχανισμούς του. Στο παιχνίδι, καλούμαστε να λύσουμε διάφορα παζλ και γρίφους. Η κεντρική ιδέα του παιχνιδιού είναι μέσω φωτογραφιών να δημιουργήσουμε νέες διαδρομές και να αποκαλύψουμε νέα μονοπάτια. Και εδώ βρίσκεται η μαγεία του παιχνιδιού. Μέχρι να πάρετε την polaroid camera και να βγάζετε τις δικές σας φωτογραφίες, το παιχνίδι σας δίνει διάφορους πίνακες τέχνης η σχέδια. Από ένα σπίτι που έχει σχεδιαστεί από ένα μικρό παιδί, μέχρι και κάστρο του Minecraft ή κάποιο σκηνικό από Looney Tunes. Αφού τοποθετήσουμε την εικόνα στο σημείο που θέλουμε θα μεταφερθούμε σε έναν νέο κόσμο. Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ένιωθα ότι έπαιζα κάτι εντελώς διαφορετικό, από αυτό που έπαιζα πριν πέντε λεπτά.
Στη συνέχεια θα έχουμε μαζί μας μια Polaroid κάμερα και μπορεί αυτό να θεωρηθεί ως η βάση του Viewfinder. Η κάμερα αυτή έχει ένα συγκεκριμένο σκοπό. Να μας δείξει πως μια απλή φωτογραφία μπορεί να φέρει ζωή από το πουθένα. Το Viewfinder θέλει να διεγείρει και να ξυπνήσει τη δημιουργικότητά σας, αλλά η λύση είναι πάντα μοναδική. Για να επιτύχετε τον στόχο σας, θα πρέπει να ακολουθήσετε τον μόνο δρόμο που υπάρχει στο παιχνίδι και χάρης σε διάφορα σχέδια ή από τις φωτογραφίες που βγάζετε να βρείτε τη λύση για να προχωρήσετε στο επόμενο επίπεδο.
Η εμπειρία στο Viewfinder μπορεί να φανεί μονότονη ή επαναλαμβανόμενη και ειδικά στην αρχή. Το παιχνίδι αλλάζει δραματικά όταν αποκτήσετε τη Polaroid.
Στο Viewfinder, ο στόχος κάθε level είναι να φτάσετε σε ένα teleporter που υπάρχει στο τέλος της περιοχής. Αλλά για να φτάσουμε στον teleporter θα συναντήσουμε αρκετά εμπόδια και πολλές φορές θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και κάποιους δύσκολους γρίφους και εκεί θα χρειαστεί η φαντασία μας. Μερικές φορές ο teleporter χρειάζεται να τροφοδοτηθεί από πολλαπλές μπαταρίες και σε ένα level όπου μπορεί να υπάρχει μόνο μία, πρέπει να βρούμε πως να τις μεταφέρουμε στο σωστό μέρος, αλλά και πώς να δημιουργήσουμε αντίγραφα χωρίς να εξαντλήσετε το film. Άλλες φορές, ο teleporter τροφοδοτείται από ένα δίκτυο καλωδίων, τα οποία μπορούν εύκολα να διακοπούν αν δεν προσέχουμε με το που τοποθετούμε τις εικόνες. Αυτά τα δίκτυα μπορούν να τροφοδοτηθούν από τον ήχο ή pressures plates και άλλες φορές κρατώντας σε φόρτιση μπαταρίες για να μας δώσουν χρόνο για να φτάσετε σε έναν teleporter πριν κλείσει ξανά. Κάθε ένα από αυτά τα στοιχεία παρουσιάζεται στην αρχή ως κάτι απλό, αλλά στη συνέχεια όλα συνδυάζονται μεταξύ τους και καλούμαστε εμείς μέσω της δημιουργίας μας να βρούμε κάποια λύση!
Παρά τα πανέξυπνα puzzle του παιχνιδιού, το μεγαλύτερο πρόβλημα του παιχνιδιού βρίσκεται στην αφήγηση.Στο Viewfinder λοιπόν, καθοδηγητής μας είναι μια τεχνητή νοημοσύνη που παίρνει τη μορφή ενός γατιού με το όνομα Cait. Εκτός από τη φωνή που ακούτε περιοδικά από τον επιβλέποντα σας στον πραγματικό κόσμο, η Cait είναι ο μόνος χαρακτήρας με τον οποίο θα αλληλεπιδράσετε. Η Cait είχε μια ενδιαφέρουσε προσωπικότητα που με την πάροδο του παιχνιδιού δενόμαστε μαζί της αλλά δυστυχώς δεν ήταν αρκετό ώστε να προσφέρει ένα πιο ολοκληρωμένο σενάριο.
Καθώς πηγαίνουμε από μια περιοχή στην άλλη, αρχίζουμε να έχουμε μια καλύτερη ιδέα για τους ανθρώπους που χτίσανε αυτό το μέρος και σιγά σιγά καταλαβαίνουμε γιατί έγινε όλη αυτή η προσπάθεια. Θα το αποφύγω λόγω spoilers. Αλλα για να καταλάβετε περισσότερα για τον κόσμο του Viewfinder θα πρέπει να διαβάζετε τις διάφορες σημειώσεις στο παιχνίδι ή ακόμα και κάποιο ραδιοφώνο. Εκτός από την Cait το παιχνίδι δεν με κέρδισε στο να επενδύσω συναισθηματικά πάνω του. Και προσωπικά πιστεύω αν είχε καλύτερη ιστορία θα ήταν ένα εξαιρετικό παιχνίδι και απόδειξη ότι η Indie σκηνή μπορεί να προσφέρει τις πιο ενδιαφέρουσες εμπειρίες.
Όσο για τα τεχνικά δεν συνάντησα κάποιο bug στο playthrough μου ή να παρατηρήσω frame drops. Το παιχνίδι τρέχει εξαιρετικά και νομίζω ότι είναι σπάνιο στις μέρες μας. Η διάρκεια του είναι αρκετά μικρή καθώς μου πήρε περίπου 4 ώρες να το τερματίσω αλλά προσωπικά δεν με ενόχλησε καθόλου, καθώς η διάρκεια του παιχνιδιού ήταν όσο έπρεπε. Δεν χρειάζεται όλα τα παιχνίδια να είναι 80 ώρες!
Παρά το πρόβλημα στην αφήγηση, το Viewfinder είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία για όσους ασχολούνται με το gaming. Χάρις στους ιδιαίτερους μηχανισμούς του και το πως προκαλεί τον παίκτη να σκεφτεί όσο πιο δημιουργικά γίνεται, οι λάτρεις των puzzle παιχνιδιών μόλις απέκτησαν ένα ακόμα διαμαντάκι στη συλλογή τους!
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
