Ο όρος Pinball προέρχεται από τη βασική μηχανική λειτουργία των πρώτων μηχανικών παιχνιδιών του είδους, όπου μια μεταλλική μπάλα (ball) κινείται μέσα σε ένα πεδίο γεμάτο από ελατήρια και εμπόδια σε σχήμα καρφιών (pins). Ο παίκτης είχε ως στόχο να κρατήσει τη μπάλα που βρίσκεται κίνηση όσο το δυνατόν περισσότερο, χρησιμοποιώντας μοχλούς για να την αποτρέψει από το να πέσει εκτός πεδίου. Με την πάροδο του χρόνου, το Pinball εξελίχθηκε από μηχανική ψυχαγωγία σε ψηφιακή εμπειρία, διατηρώντας ωστόσο τον ίδιο πυρήνα δηλαδή τον συνδυασμό δεξιοτεχνίας, αντανακλαστικών και κατανόησης της φυσικής κίνησης.
Το Xenotilt είναι η πολυαναμενόμενη συνέχεια του Demon’s Tilt, ενός από τα πιο λατρεμένα indie pinball videogames των τελευταίων ετών. Για όσους ξοδέψαμε ατελείωτες ώρες με το προηγούμενο παιχνίδι, προσπαθώντας μάταια να σπάσουμε τα leaderboards, η κυκλοφορία του Xenotilt έμοιαζε με επιστροφή σε κάτι γνώριμο, αλλά ανανεωμένο. Πράγματι, το νέο έργο της FLARB δεν προσπαθεί να επανεφεύρει τον τροχό αλλά τον μετατρέπει σε κάτι εκρηκτικό.
Το εθιστικό gameplay
Η πρώτη εντύπωση που αφήνει το Xenotilt είναι σχεδόν παραπλανητική. Αν κοιτάξει κανείς την τριώροφη πίστα του παιχνιδιού, θα νομίσει ότι πρόκειται για μια απλή ανανέωση του πίνακα του Demon’s Tilt. Οι θέσεις, τα μοτίβα, ακόμη και η γενική αρχιτεκτονική δείχνουν γνώριμα. Όμως η ομοιότητα σταματά στην επιφάνεια. Μέσα στο πλαίσιο, το παιχνίδι έχει μεταμορφωθεί πλήρως.
Κάθε επίπεδο έχει δικό του χαρακτήρα, ρυθμό και «απειλή». Οι μηχανισμοί είναι πιο σύνθετοι, οι εχθροί πιο επιθετικοί, και η ίδια η ροή της μπάλας πιο απρόβλεπτη. Η τριώροφη κατασκευή λειτουργεί σχεδόν σαν μικρό roguelike· μεταβαίνουμε από όροφο σε όροφο, αντιμετωπίζοντας bosses, μαζεύοντας power-ups και κυνηγώντας όλο και υψηλότερα σκορ.
Το στοιχείο που καθορίζει το Xenotilt είναι το bullet hell DNA του. Τα τραπέζια πλημμυρίζουν από εχθρικά πυρά, λέιζερ και μικρά τέρατα που προσπαθούν να μας διαλύσουν όσο εμείς παλεύουμε να κρατήσουμε τη μπάλα στο παιχνίδι. Σε όλο αυτό υπάρχει ένας ρυθμός ακραίας έντασης με κάθε δευτερόλεπτο να απαιτεί συγκέντρωση, αντανακλαστικά και μια δόση ψυχραιμίας.
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η τακτική του “cradling“. Κρατάμε τη μπάλα στα flippers, περιμένουμε να ανοίξει κενό στον καταιγισμό των πυρών και ύστερα εξαπολύουμε την επίθεσή μας. Το παιχνίδι ανταμείβει αυτή τη μέθοδο, προσθέτοντας καινούριους μηχανισμούς, όπως τα turrets που ενεργοποιούνται όταν κρατάμε τη μπάλα. Μαζεύοντας πυρομαχικά, μπορούμε να εξαπολύσουμε αντεπιθέσεις και να καθαρίσουμε την οθόνη πριν ρίξουμε ξανά τη μπάλα στη μάχη. Η ισορροπία ανάμεσα στην άμυνα και την επίθεση είναι συνεχής και ο παίκτης καλείται να μετρήσει κάθε κίνηση. Είναι pinball, αλλά με τα ένστικτα ενός bullet shooter και η σύνθεση αυτή λειτουργεί απροσδόκητα καλά.
Μικρές αναβαθμίσεις, μεγάλες διαφορές
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα νέα στοιχεία είναι το σύστημα αναβαθμίσεων που εισάγει μια ελαφριά roguelite λογική στο gameplay. Καθώς προχωρούμε και ολοκληρώνουμε προκλήσεις, μπορούμε να αποκτούμε προσωρινά upgrades για ταχύτερη εναλλαγή επιπέδων, αυξημένο multiplier, ή ειδικές μπάλες και ικανότητες.
Αυτές οι αναβαθμίσεις διαρκούν μόνο όσο κρατά το run μας και μπορεί να καθορίσουν την έκβασή αφού θα υπάρξουν συγκεκριμένοι συνδυασμοί αναβαθμίσεων, προσαρμοσμένοι στον τρόπο παιχνιδιού μας, ένα σύστημα που χαρίζει στο Xenotilt βάθος και επαναληψιμότητα που σπάνια συναντάμε στο είδος.
Δεν λείπουν και μάχες με αφεντικά που αποτελούν το αποκορύφωμα κάθε επιπέδου. Κάθε ένας φέρει ξεχωριστό στυλ, μοτίβο επίθεσης και αδυναμίες, απαιτώντας διαφορετική στρατηγική. Κάθε όροφος φιλοξενεί και από ένα διαφορετικό αφεντικό που απαιτεί διαφορετικές αντιμετωπίσεις, φέρει ιδιαίτερες μορφές και μηχανισμούς και παράλληλα προσθέτουν ένα θέαμα στο σκοτάδι του εκάστοτε τραπεζιού. Αυτές οι συγκρούσεις θυμίζουν περισσότερο boss fights από κάποιο action παιχνίδι παρά ένα κλασικό pinball – και φυσικά αποτελούν τον πυρήνα της έντασης που κάνει το Xenotilt τόσο εθιστικό.
Οπτική ταυτότητα και χάος
Οπτικά, το Xenotilt παραμένει πιστό στο υπερκορεσμένο, εκρηκτικό στυλ του προκατόχου του. Οι πίνακες γεμίζουν με φώτα, εφέ, εκρήξεις και σφαίρες σε κίνηση. Η αισθητική του ακροβατεί ανάμεσα στο cyber-gothic και το retro-futuristic, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που μοιάζει περισσότερο με ζωντανό arcade όνειρο με μια μίξη από το τρισδιάστατο και το pixelated στοιχείο – τα οποία για κάποιον σατανικό λόγο, δένουν αρμονικά.
Ωστόσο, αυτή η οπτική υπερφόρτωση έχει το κόστος της. Ορισμένες φορές, ειδικά σε φάσεις έντονης δράσης, η μπάλα χάνεται μέσα στο χάος των χρωμάτων. Σε σύγκριση με το Demon’s Tilt, το Xenotilt έχει μικρότερη κλίμακα και πιο συμπιεσμένα γραφικά, κάνοντάς το δυσκολότερο να παρακολουθήσεις τις εξελίξεις. Ακόμα και έτσι όμως, αυτό το χάος είναι όμορφο, εκρηκτικό αλλά ενίοτε αποπροσανατολιστικό.
Ένα επιπλέον στοιχείο που απογειώνει την εμπειρία, είναι το soundtrack. Το Xenotilt μας κατακλύζει με ένα εκρηκτικό μείγμα chiptune και synthwave, θυμίζοντας 16-bit ή 32-bit εποχές και “συμφωνώντας” με το θέμα του παιχνιδιού. Η μουσική αλλάζει δυναμικά ανάλογα με την ένταση της δράσης, δημιουργώντας ένα σχεδόν rave συναίσθημα που σε βυθίζει απόλυτα στο χάος.
Ο θρίαμβος του χάους
Το Xenotilt αποτελεί μια εκρηκτική εξέλιξη του παραδοσιακού pinball, που συνδυάζει αριστοτεχνικά τη δεξιοτεχνία του κλασικού gameplay με την ένταση ενός bullet hell και τη στρατηγική ενός roguelite. Διατηρώντας τον πυρήνα της φυσικής κίνησης και των γρήγορων αντανακλαστικών, το παιχνίδι εμπλουτίζει τη φόρμουλα με συστήματα αναβαθμίσεων, εντυπωσιακές μάχες με αφεντικά και μια αισθητική γεμάτη φως, ήχο και χάος. Παρά την οπτική υπερφόρτωση, το αποτέλεσμα είναι μια μοναδική εμπειρία, ένας σύγχρονος ύμνος στο pinball, με τις νοσταλγικές νότες, την ασταμάτητη πρόκληση και τον γενικότερο ρυθμό να ενώνονται σε έναν εκρηκτικό χορό δράσης και δεξιοτεχνίας.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του Review Code.
