Το Minecraft είναι ένα παιχνίδι που μετά την εποχή των Tetris και Pacman, μπορεί να θεωρηθεί ένα μοντέρνο κλασικό. Ένα παιχνίδι που “βγάζει προς τα έξω” την δημιουργικότητα του παίκτη υιοθετώντας μια 3D προοπτική αλλά με κυβικά, pixelated γραφικά που επιτρέπουν μεγαλύτερη ακρίβεια στις δημιουργίες και μια δημιουργικότητα που δεν περιμέναμε ποτέ να δούμε. Εξάλλου, δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου παίκτες έχουν περάσει χρόνια δημιουργώντας τους δικούς τους κόσμους ή mockups από αγαπημένα σύμπαντα όπως του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.
Αυτή η επιτυχία οδήγησε την Mojang στην επέκταση του franchise και στην ενίσχυσή του με το λανσάρισμα του Minecraft RTX αλλά και το “άνοιγμα” της σειράς σε άλλα είδη παιχνιδιών με πιο τρανταχτά παραδείγματα εκείνα του Minecraft: Story Mode, Minecraft Dungeons και το πιο πρόσφατο Minecraft Legends. Αυτά τα πειράματα οδήγησαν σε παιχνίδια που σίγουρα ξεφεύγουν από την δημιουργική χροιά της σειράς αλλά φέρουν κάτι ελκυστικό, κάτι αρκετά διασκεδαστικό.
Ομολογώ πως όταν το Minecraft Legends παρουσιάστηκε πρώτη φορά δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις. Τίτλοι όπως το Pikmin και το Brutal Legengs είχαν επιχειρήσει, με επιτυχία, να δοκιμάσουν την τύχη τους στο real-time action strategy είδος με τον τίτλο της Nintendo να συνεχίζει να λανσάρει sequels. Από την άλλη, ήμουν ανοιχτός σε αυτή την προσπάθεια της Mojang μιας και μου άρεσε αρκετά το Minecraft Dungeons και έτσι φαντάστηκα πως η δημιουργικότητα της σειράς θα μπορούσε να μεταφραστεί καλύτερα σε ένα παιχνίδι στρατηγικής.
Από τα πρώτα μόλις λεπτά, το Minecraft Legends μας δείχνει τα χρώματά του και την γενικότερη υπόθεση. Βρισκόμαστε σε έναν από τους εκατομμύρια κόσμους του παιχνιδιού, εκεί όπου τα Piglins, τα γουρούνια-πολεμιστές του Netherworld ανοίγουν τις πύλες και ξεκινάνε μια εισβολή που απειλεί να διαταράξει την ισορροπία και την ειρήνη των κόσμων. Οι θεϊκές φιγούρες του σύμπαντους αυτού, οι Action, Knowledge και Foresight θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν τις σκοτεινές δυνάμεις καλώντας έναν γενναίο πολεμιστή – τον χαρακτήρα από το βασικό παιχνίδι – και εξοπλίζοντάς τον με ένα μουσικό όργανο, ικανό να δώσει εντολές στα πλάσματα του Minecraft, και με ένα άλογο που θα τον βοηθήσει στην γρήγορη μετακίνηση μέσα σε αυτόν τον κόσμο.
Τόσο οι χαρακτήρες, όσο και η διήγηση, μοιάζουν βγαλμένα από ένα παιδικό βιβλίο, με το voice acting και οι γραμμές διαλόγων να είναι τα πιο ένοχα στοιχεία αυτού του γεγονότος. Δεν θα δούμε κάποια συνταρακτική ιστορία ή φοβερούς χαρακτήρες καθώς καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού γίνεται σαφές πως πρόκειται για ένα παιχνίδι με συγκεκριμένο δημογραφικό.
Το gameplay του Minecraft Legends πέφτει στα όρια του “εύκολου” μιας με το πάτημα μερικών κουμπιών μπορούμε να ολοκληρώσουμε την κάθε αποστολή που λαμβάνουμε. Στην κύρια επανάληψη έχουμε την συλλογή πόρων, την κατασκευή κτιρίων, γεφυρών, σκαλών και ναών για την επίκληση πλασμάτων, την δημιουργία των πλασμάτων ως τον προσωπικό μας στρατό και ορισμένα ειδικά κτίρια που μας ξεκλειδώνουν νέες εγκαταστάσεις ή δυνάμεις. Μετακινούμαστε στον χάρτη με την βοήθεια του αλόγου μας αλλά και μέσω Fast Travelling στους αντίστοιχους πύργους – αν δεν έχουμε διάθεση να ταξιδεύουμε σε έναν φαινομενικά άδειο κόσμο.
Η συλλογή των πόρων γίνεται μέσω μικρών πνευμάτων ονόματι Allays. Τοποθετούμε στο έδαφος ένα κιβώτιο το οποίο έχει συγκεκριμένη εμβέλεια και ανάλογα τον πόρο που θέλουμε να μαζέψουμε, τα πνεύματα αυτά ξεκινάνε και μαζεύουν ξύλα, πέτρες και πολύτιμους λίθους σε αντίθεση με την χειροκίνητη συλλογή την οποία έχουμε μάθει από το βασικό παιχνίιδ. Μαζεύοντας πόρους δημιουργούμε κτίρια και altars για τις διάφορες μονάδες που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Φυσικά, έχουμε έναν συγκεκριμένο αριθμό πλασμάτων που μπορούμε να καθοδηγήσουμε οπότε το τι θα φτιάξουμε είναι αρκετά σημαντικό. Για παράδειγμα, τα Golems είναι απαραίτητα για να διαλύσουμε εχθρικά κτίρια ενώ άλλες μονάδες χρησιμεύουν στο να προκαλούμε ζημιά σε Piglins ή να κάνουμε heal στον στρατό μας.
H δημιουργία κτιρίων εδώ χρησιμεύει περισσότερο ως σύνδεση και ευκολία μετακίνησης παρά ως σχηματισμό βάσης. Αμυντικοί πύργοι, τείχη, γέφυρες και σκάλες είναι μόνο μερικά από τα κτίρια που μπορούμε να χτίσουμε αλλά ακόμα και αυτά μοιάζουν πολύ βασικά απέναντι στα αριστουργήματα και τις gameplay πιθανότητες που θα μπορούσε να έχει ο τίτλος. Η τοποθέτησή τους μοιάζει ως ένα διαφορετικό παιχνίδι γενικά και αυτό διότι καταντάει αρκετά δύσκολη. Δεν υπάρχει ακρίβεια στην τοποθέτηση ενώ παράλληλα η κάμερα και ο χειρισμός δεν μας βοηθάνε σε αυτό. Πολλές ήταν οι φορές που η μορφολογία του εδάφους δεν βοηθούσε σε μια εύμορφη τοποθέτηση με αποτέλεσμα να δημιουργούμε εκτρώμματα που λειτουργούσαν με το ζόρι.
Η δυσκολία στον χειρισμό εντοπίζεται και στις εντολές των μονάδων. Όπως και σε άλλα αντίστοιχα παιχνιδια (π.χ. Pikmin), ο χαρακτήρας μας είναι το κέντρο του στρατού μας και κάνω από το λάβαρό μας δίνονται οι εντολές. Ο στρατός μας ακολουθεί στενά όταν τους ζητάμε αλλά ακόμα και όταν έτσι η εντολή έχει συγκεκριμένη εμβέλεια με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνουμε βόλτες μέχρι να μαζέψουμε και τα 20 μέλη. Αναμενόμενα, αυτή η επανάληψη γίνεται άκρως εκνευριστική όταν πρέπει να το κάνουμε ξανά και ξανά ακόμα και αν μπορούμε να επαναφέρουμε τις μονάδες μας μέσω κάποιου altar.
Ακόμα και αν έχουμε και τις 20 μονάδες γύρω μας, δίνοντάς τους μια συγκεκριμένη εντολή δεν την ακολουθούν πάντα. Πολλές φορές, έδωσα εντολή να διαλυθεί κάποιο κτίριο με τα πλάσματά μου με αυτά να στρέφουν την προσοχή τους σε άλλα κτίρια ή Piglins που βρίσκανε στην διαδρομή. Αν αποφάσιζα να στραφούν σε άλλο κτίριο ενώ ήδη κατέστρεφαν κάποιο, έπρεπε να πάω εκεί, να τα μαζέψω και να τα ξαναδώσω την εντολή. Πηγαίνοντας όλη την ώρα μπρος και πίσω, μαζέυοντας και ξαναστέλνοντας μονάδες σε άλλα κτίρια και όλο αυτό το αχρείαστο micromanagement μας μπερδεύει (ή χειρότερα, αγγαρεύει) περισσότερο απ’ότι μας διασκεδάζει. Ειδικά όταν ο χαρακτήρας μας είναι δυνατότερος από τα summon μας θα νιώσουμε πως προτιμούμε να πάμε κάπου μόνοι μας παρά να παράξουμε units.
Το χτίσιμο και η διαχείριση των μονάδων μας γίνεται ακόμα πιο ενοχλητική με τον χειρισμό και το παραγεμισμένο U.I. Η επιλογή άλλων κτιρίων, η επιλογή των πόρων ή των στρατευμάτων που θέλουμε να δημιουργήσουμε ή η έκδοση εντολών θα μας μπερδέψει αρκετές φορές και θα μας οδηγήσουν στην παράνοια – ακόμα και αν ο κόσμος ή οι αποστολές δεν αποτελούν κίνδυνο στην πρόοδό μας. Ακόμα και αν συνηθίσουμε τα κουμπία και τις επιλογές, αυτό το είδος επιλογών και χειρισμού δεν γίνεται ποτέ ευκολότερο.
Οι αποστολές που θα κάνουμε έχουν παρόμοιο μοτίβο κάθε φορά – προστατεύουμε κάποιο χωριό από εισβολή, διαλύουμε κάποια outpost ή πύλες στο Nether, και δημιουργούμε αμυντικές εγκαταστάσεις για επόμενες εισβολές ώστε εν τέλει να μαζέψουμε περισσότερους πόρους ή για να ξεκλειδώσουμε νέες μονάδες και κτίρια. Ακόμα και το ξεκλείδωμα των νέων αντικειμένων μοιάζει ασήμαντο και απογοητευτικό αφού ακόμα και με τα αρχικά units μπορούμε να διαλύσουμε τους εχθρούς μας χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Με λίγα λόγια, σε ένα παιχνίδι δράσης και στρατηγικής, η δράση είναι βαρετή και η στρατηγική σχεδόν ανύπαρκτη λόγω της αρκετά μεγάλης ευκολίας του.
Το βασικό game mode που θα μας απασχολήσει κατά την διάρκεια του παιχνιδιού μας είναι το Single Player Story Mode που απαιτεί περίπου 15 ώρες πέρα του δωρεάν περιεχομένου και των paid game modes που θα κυκλοφορήσουν στην πορεία. Μέχρι στιγμής, τα μόνα ενδιαφέροντα game modes είναι ένα Horde Mode που μας ανταμείβει με ένα premium skin και το Online Mode όπου είναι σαφώς καλύτερο από τo Single Player περιεχόμενο. Βέβαια, ακόμα και εκεί υπάρχουν δυσκολίες, ειδικά στην συνεννόηση μεταξύ παικτών και πόσο μάλλον σε κονσόλες όπου δεν υπάρχει δυνατότητα μηνυμάτων. Στις περισσότερες περιπτωσεις, η πλειοψηφία των παικτών “έκοβε βόλτες” στον χάρτη δίνοντας μικρή σημασία στο βασικό στόχο – μέχρι που κάποια στιγμή βαριόντουσαν και ξεκινούσε το πανηγύρι.
Τέλος, δοκιμάζοντας την έκδοση του Nintendo Switch – που κακά τα ψέματα, είναι η φαινομενικά πιο ιδανική για τέτοιου είδους παιχνίδια – διαπιστώσαμε ορισμένα θεματάκια. Έχοντας ψάξει μεικτές γνώμες για την απόδοση στο διαδίκτυο, η εμπειρία μας δεν ήταν και η καλύτερη. Ναι, πρόκειται για έναν τίτλο που παίζει καλύτερα σε κονσόλες όπως PS5 και PC αλλά εδώ υπάρχει μια κυμαινόμενη απόδοση που ενδεχομένως προέρχετια από το environmental rendering. Ταξιδεύοντας στον κόσμο του παιχνιδιού, τόσο σε docked όσο και σε portable modes είχαμε διακυμάνσεις στα καρέ με συχνά stutters και κολλήματα που επηρέαζαν την ροή του gameplay. Σε ορισμένες περιοχές τα FPS αγγίζανε πάνω τα 40 ενώ στις περισσότερες πέφταμε από 15 μέχρι 30 με τα κολλήματα να παραμένουν συχνά και…εκνευριστικά. Είμαστε σχεδόν σίγουροι πως η υποχρεωτική Online σύνδεση επηρεάζει αυτή την απόδοση – και δυστυχώς δεν μπορούμε να την κλείσουμε.
Θέλω να απολαύσω το Minecraft Legends. Θέλω πολύ να μου αρέσει. Αλλά όλο αυτό το design, ο κακός χειρισμός, το εξίσου κακό User Inteface με αφήνουν να ζητάω πολλά παραπάνω. Γνωρίζω πως πρόκειται για έναν τίτλο που απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό (πολύ συγκεκριμένο ίσως) αλλά ακόμα και έτσι, θεωρώ πως είναι ένα μέτριο προς κακό παιχνίδι για όλες τις ηλικίες και ικανότητες. Εδώ υπάρχει μια αρκετά καλή βάση που με αρκετές διορθώσεις και προσθήκες θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μικρό διαμαντάκι όπως το Minecraft Dungeons. Αν θέλετε να το δοκιμάσετε ντε και καλά όμως, τότε η έκδοση του Nintendo Switch σίγουρα δεν είναι η καλύτερη επιλογή.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
