In the grim darkness of the far future… there is only GORE! Ένα ακόμα shooter καταφθάνει στον κόσμο του Warhammer 40k, και φαίνεται ότι το συγκεκριμένο καλύπτει ένα κενό, καθότι δεν υπάρχουν άλλα shooter τύπου Blood/Doom στον κόσμο του Warhammer – κοινώς γνωστά ως boomer shooter. Τα πιο καινούργια shooter που υπάρχουν είναι φυσικά το Darktide που βγήκε πρόσφατα, το οποίο όμως δεν είναι καθαρά single player shooter, ενώ πιο παλιά είχε βγει το W40K Deathwing το οποίο ήταν ένα αρκετο καλο 4-player co-op shooter χτισμενο σε Unreal Engine και φυσικα πιο εκσυγχρονισμένο. Το Boltgun λοιπόν ακόλουθει περισσότερο τα κλασικά shooter τύπου Duke Nukem 3D, καθότι προσφέρει 3D περιβάλλοντα και voxel γραφικά, ενώ οι εχθροί και τα όπλα παραμένουν sprites – το πιο πρόσφατο παράδειγμα αντίστοιχου παιχνιδιού που μπορώ να σκεφτώ ειναι το Ion Fury της 3D Realms.
Παρόλο που τα boomer shooters δεν φημίζονται για τα πολύπλοκα σενάρια τους, και ενώ το Boltgun δεν αποτελεί εξαίρεση, έχει ενδιαφέρον ότι το σενάριο εξελίσσεται στον Forge World Graia – τον ίδιο πλανήτη που εξελισσόταν το W40k Space Marine! Πολλά χρόνια μετά τα γεγονότα εκείνου το παιχνιδιού, οι Ultramarines αποστέλλονται από την Inquisition στον Graia καθώς οι techpriests άνοιξαν ένα portal στο warp καθώς πειραματίζονταν με το power source του Inquisitor Drogan από το Space Marine, κατακλύζοντας τον πλανήτη (για άλλη μια φορά) στις δυνάμεις του Χάους.
Πέφτει λοιπόν στον καλό μας smurfmarine, Malum Caedo, να ρίξει ένα καλό purge στον πλανήτη και να εξασφαλίσει το power source πριν η τρύπα στο rift διογκωθεί και κατακλύσει όλο το σύστημα. Η (όποια) ιστορία αφηγείται μέσα από συμπαθητικά early 90s briefing animations τύπου Wing Commander/X-Wing. Δεν υπάρχουν πολλά τέτοια sequences καθώς το παιχνίδι χωρίζεται σε 3 acts από 8 πίστες το καθένα και το briefing πέφτει μόνο στην αρχή κάθε act και στο τελικό βίντεο στο τέλος του act 3, μην περιμένετε δηλαδή κάποιο κινηματογραφικό σενάριο – αφήστε τα αυτά για το επερχόμενο Space Marine 2.
Στον τομέα του gameplay έχουμε μια πολύ βασική, old school, φιλοσοφία η οποία έχει ως εξής: γάζωσε όσους περισσότερους εχθρούς μπορείς κατά προτίμηση χωρίς να σε γαζώσουν εκείνοι πρώτοι, και βρες τα όποια κλειδιά/key cards χρειάζονται ώστε να ανοίξεις τις επόμενες αίθουσες/διαδρόμους για να συνεχίσεις να γαζώνεις μέχρι το boss fight ή την πόρτα που θα σε στείλει στην επόμενη πίστα. Η συνταγή υπάρχει από το Wolfenstein 3D και δεν έχει υπάρξει σοβαρός λόγος να αλλάξει εδώ που τα λέμε, αλλιώς δεν θα μιλάγαμε για boomer shooter.
Τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσει ο παίκτης για να φέρει εις πέρα το ιερό purge του πλανήτη είναι οι συνήθεις ύποπτοι στον κόσμο του Warhammer 40k: το πιστό Chainsword είναι εδώ σαν δευτερεύον όπλο το οποίο το χρησιμοποιούμε οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε με το δεξί κλικ ενώ συνδυάζεται και με το charge ability του Malum ή με jump attack.
Φυσικά ο βασικός οπλισμός είναι το Boltgun (ή Bolter) το οποίο είναι το ‘μικρό’ πιστόλι του οπλοστασίου, ρίχνοντας ‘μόνο’ κάλυκες μικρού διαμετρήματος της τάξης των δικών μας αντιαεροπορικών (!) – επειδή το heavy bolter το οποίο φιγουράρει στο οπλοστάσιο κρατιέται με τα 2 χέρια και ρίχνει κάλυκες μεγέθους όλμου. Το plasma gun φυσικά είναι εδώ, ενώ η καραμπίνα είναι μια ενδιαφέρουσα μίξη καραμπίνας Doom και Unreal Tournament καθώς τα σκάγια αποστρακίζονται (ricochet) στις επιφάνειες το οποίο ανοίγει την δυνατότητα για πολύ cool trickshots, ενώ σε αντίθεση με την μονή καραμπίνα του Doom, είναι αρκετά εύκολο να μαζέψεις πολλαπλούς στόχους με ένα πάτημα της σκανδάλης.
Το οπλοστάσιο συμπληρώνουν το Melta Gun και Vengeance Launcher καθώς και 2 ακόμα beam-style όπλα, με σύνολο 8 διαφορετικά όπλα στην διάθεση του παίκτη. Το βασικό Bolter όμως ενισχύεται με 3 διαφορετικά ammo types τα οποία ο παίκτης συλλέγει σαν secrets στις πίστες του παιχνιδιού, και τα οποία αλλάζουν αρκετά τον τρόπο και τον τύπο του damage που μοιράζει προσφέροντας ένα κίνητρο στον παίκτη να χρησιμοποιήσει το αρχικό όπλο περισσότερο αντί να το πετάξει με το που πάρει πιο δυνατό οπλισμό. Πέρα από τα όπλα και το Charge ability του Malum, ο παίκτης έχει στην διάθεση του και 3 διαφορετικούς τύπους χειροβομβίδων που είναι ιδιαίτερα καλοδεχούμενες ενάντια στις ορδές του Χάους.
Τα μεγάλα όπλα όμως θέλουν και μεγάλους ή/και πολυπληθείς στόχους και το Boltgun προσφέρει άφθονες δυνάμεις του Χάους οι οποίες θα προσπαθήσουν να θάψουν τον Space Marine μας. Δανειζόμενο από όλα τα Chaos factions του W40k Tabletop, το Boltgun μας προσφέρει σε όλη την sprite δόξα τους εχθρούς όπως Blue/Pink Horrors, Screamers of Tzeentch, διάφορες παραλλαγές από Cultists καθώς και Chaos Space Marines συμπεριλαμβανομένων Chaos Terminators! Το παιχνίδι έχει και boss fights τα οποία δυστυχώς επαναλαμβάνονται αλλά που προσφέρουν αρκετή πρόκληση. Παίζοντας το παιχνίδι στο Hard, οι πρώτες πίστες βγήκαν νερό αλλά η δυσκολία σύντομα ανέβηκε να τιμήσει το όνομα της και βρήκα ότι έπρεπε να είμαι πολύ προσεκτικός για το πως θα καθαρίσω τον χώρο, ιδιαίτερα σε δωμάτια-αρένες όπου όλα κοκκινίζουν, οι πόρτες κλείνουν και η μόνη εντολή που έρχεται από το Servo Skull (του Dogan!) που μας συνοδεύει είναι PURGE!
Σε τεχνικό τομέα το παιχνίδι είναι πάρα πολύ συμπαθητικό για τα δεδομένα του genre, πετυχαίνοντας μια καλή ισορροπία ανάμεσα σε retro γραφικά αλλά με μοντέρνες τεχνολογίες φωτισμού. Το παιχνίδι είναι πλήρως 3D οπότε δεν έχουμε τις περιέργειες του Duke Nukem 3D με look up/down, ενώ μάλιστα σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού το verticality είναι κεντρικό σημείο του χώρου, και σε αυτό το κομμάτι πλησιάζει περισσότερο Hexen/Quake I. Τα γραφικά πετυχαίνουν 100% να βάλουν τον παίκτη στον κόσμο του Warhammer 40,000 με λεπτομέρειες τόσο στα props όσο και στην αρχιτεκτονική που δείχνουν ότι οι developers πραγματικά αγαπάνε το σύμπαν πάνω στο οποίο κληθήκαν να εργαστούν. Σε αυτό το σημείο να πω ότι το αγαπημένο μου reference στον κόσμο του W40k είναι ότι τα armor points που έχει ο παίκτης επιπλέον των health points δεν ονομάζονται armor… αλλά contempt!
Κάπου εδώ όμως πρέπει να σημειώσουμε τα αρνητικά του τίτλου. Το level design σε αρκετά σημεία λόγω της επανάληψης της αρχιτεκτονικής από την μια μεριά, και του χάους που έχουν προκαλέσει οι δυνάμεις των Chaos είναι αρκετό να μπερδέψει τον παίκτη πολλές φορές. Κανονικά στα boomer shooters έχεις το έμπιστο minimap σου να σε καθοδήγει, αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο το Boltgun δεν έχει minimap, ενώ κουβαλάς ολόκληρο Servo Skull μαζί σου! Αδικαιολόγητη έλλειψη κατά την άποψη μου που απλά εκνευρίζει.
Όπως αναφέρω και πιο πάνω, υπάρχουν boss fights τα οποία όμως επαναλαμβάνονται τουλάχιστον μια φορά σε κάθε act. Σκεφτείτε ότι σε 24 πίστες έχετε 15 boss fights με τους ίδιους 4 εχθρούς. Σαν μην έφτανε αυτό τα bosses εκτός από βαρύ χέρι φέρνουν και συνεχώς ενισχύσεις κάτι που θα έβγαζε νόημα αν ήμασταν στο Doom Eternal και χρειάζεσαι εχθρούς για να πάρεις προμήθειες, αλλά είναι κάτι που δεν ισχύει εδώ. Οι εχθροί ρίχνουν μικρά ποσοστά health/armor αλλά σχεδόν δεν αξίζουν τα πυρομαχικά που χαραμίζεις σε αντάλλαγμα.
Ένα ακόμα περίεργο χαρακτηριστικό είναι το upgrade/level system που αντιστοιχεί σε όπλα και εχθρούς. Στις περισσότερες πίστες υπάρχει ένα Machine Spirit μυστικό pickup το οποίο ενισχύει προσωρινά κάποιο από τα υπόλοιπα όπλα, ή ανεβάζει μόνιμα το level του Bolter. Δίπλα στο όνομα και το health bar τους οι εχθροί έχουν έναν αριθμό που υποδεικνύει το level τους και για μέγιστο damage πρέπει να αλλάξεις σε όπλο που είναι ίδιου ή μεγαλύτερου level το οποίο… δεν βγάζει ιδιαίτερο νόημα γιατί πρέπει να λειτουργεί έτσι;
Τα περισσότερα παιχνίδια του είδους έχουν όπλα με διαφορετικούς τύπους ζημίας που ταιριάζουν με διαφορετικές αντοχές στους εχθρούς – έχει νόημα ότι πυροβόλα όπλα όπως το Boltgun θα είναι αποτελεσματικά σε μη-θωρακισμένους εχθρούς και το Plasma Gun σε θωρακισμένους όπως οι Chaos Space Marines, αλλά το παιχνίδι επιλεγεί αντ’ αυτού να χρησιμοποιήσει ένα περίπλοκο σύστημα με weapon levels για να σου υποδείξει ποιο όπλο να χρησιμοποιήσεις το οποίο προσωπικά βρισκω ως κακό design ειδικά από τη στιγμή που δεν μπορείς και να αναβαθμίσεις τα όπλα όπως θες. Τέλος, το τελευταίο αρνητικό που σημείωσα είναι ότι χάνεις όλο σχεδόν το οπλοστάσιο (πλην του Bolter) στο τέλος κάθε act και πρέπει να τα ξαναβρείς από την αρχή στο επόμενο – μόλις πήρε τηλέφωνο το 1993, θέλει τα πεπαλαιωμένα gameplay χαρακτηριστικά του πίσω (διάολε, μέχρι και το Wolfenstein 3D είχε minimap!).
Εν κατακλείδι, έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ διασκεδαστικό boomer shooter με ικανοποιητική διάρκεια (περίπου 8-9 ώρες) σε φιλική τιμή (20€), το οποίο συστήνεται με μεγάλη ευκολία στους fans των shooters και ανεπιφύλακτα στους fans του Warhammer 40,000 (οι οποίοι μάλλον το έχουν αγοράσει ήδη και δεν χρειάζονταν καν να διαβάσουν review).
Ευχαριστούμε την AVE για την παροχή του παιχνιδιού.
