Το Avatar είναι η πρώτη και κατ’ εμένα, καλύτερη 3D ταινία που έχει βγει ποτέ. Βγήκε το 2009 και η εμπειρία ήταν πρωτόγνωρη. Το 2022 έχουμε την συνέχεια της σειράς με το The Way of the Water και άλλες τρεις ταινίες που πρόκειται να βγούνε μέσα στα επόμενα χρόνια (2025-2029-2031) να ολοκληρώνουν από ότι φαίνεται την σειρά. Δεν θα μπορούσε λοιπόν με όλο αυτή την προσοχή που έχει πάρει το franchise να λείπει και ένα (μέχρι στιγμής) βιντεοπαιχνίδι στον κόσμο της Pandora. Η ιστορία έχει δείξει ότι βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε ταινίες έχουν πάντα μικτές κριτικές από τους gamers. Τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιωθεί αρκετά τα πράγματα και φαίνεται ότι οι Developers προσέχουν αρκετά έτσι ώστε το τελικό τους προϊόν να είναι καλό.
Frontiers of Pandora
Το Frontiers of Pandora διαδραματίζεται ύστερα από τα γεγονότα της πρώτης ταινίας και της πρώτης επαφής των ανθρώπων με τους Na’vi. Ο χαρακτήρας μας είναι ένα νεαρό Na’vi που μαζί με μια μικρή ομάδα άλλων Na’vi τους μεγαλώνουν οι άνθρωποι αποκλειστικά σαν ανθρώπους . Αποτέλεσμα αυτής της ανατροφής είναι να χάσεις όλη σου την επαφή και την σύνδεση με την Eywa (Great Mother – Μητέρα φύση). Ύστερα από κάποια γεγονότα αναγκάζεσαι να βγεις στην Pandora και να ξεκινήσεις την επανασύνδεσή σου με την φύση σου.
Η Pandora
Η Pandora είναι πανέμορφη. Αν έχεις δει τις ταινίες και σου αρέσει ο κόσμος, το Frontiers of Pandora θα σου χαρίσει απίστευτες στιγμές ομορφιάς. Ο κόσμος φαίνεται να είναι γεμάτος ζωή με τα φυτά να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εμπειρία σου. Παντού βλέπεις διαφορετικά είδη φυτών που μπορείς να περιεργαστείς και να μάθεις πληροφορίες για αυτά. Κάποια από τα φυτά έχουν καρπούς επάνω που με έναν αρκετά πρωτότυπο τρόπο μπορείς να μαζέψεις. Περιεργάζεσαι τον καρπό με τον αριστερό μοχλό (έπαιξα το παιχνίδι με controller) και μόλις βρεις το σημείο που φαίνεται να είναι πιο χαλαρό, τραβάς και παίρνεις τον καρπό στην καλύτερή του ποιότητα. Μοιάζει λίγο ο τρόπος της περισυλλογής με lockpicking. Για κάθε είδους καρπό που μαζεύεις η γωνία που θα πρέπει να τραβήξεις θα είναι πάντα ίδια. Έτσι αν μαζεύεις για παράδειγμα “πορτοκάλια” θα πρέπει να τα τραβάς πάντα προς τα κάτω, ενώ αν μαζεύεις “ακτινίδια” να τα τραβάς πάνω αριστερά. Για την ποιότητα του καρπού επίσης παίζει μεγάλο ρόλο και οι συνθήκες που τον μαζεύεις. Άλλοι καρποί είναι καλύτερα να τους μαζεύεις βράδυ, άλλους κάτω από τη βροχή κτλ. Ο μηχανισμός αυτός ακόμη και ύστερα από 20 ώρες παιχνιδιού δεν με κούρασε και γενικά ανυπομονούσα να βρω νέα είδη φυτών για να δω με ποιο τρόπο θα μπορούσα να μαζέψω τους καρπούς τους. Προτείνω σε όλους όσους παίξουν το παιχνίδι να επισκέπτονται την βιβλιοθήκη του παιχνιδιού κάθε φορά που θα βρίσκουν ένα νέο είδος μιας και εκεί θα βρείτε και τον τρόπο που θα μπορείτε να μαζέψετε κάποιους καρπούς που φαίνονται αδύνατο να μαζευτούν. Γενικά η Pandora είναι ένας κόσμος γεμάτος με φυτά που αλληλεπιδρούν συνεχώς με τον χαρακτήρα σου.
Δεν ισχύει το ίδιο όμως και με τα ζώα. Δυστυχώς για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα του παιχνιδιού τα ζώα που έρχεσαι σε επαφή είναι πολύ λίγα και διάσπαρτα στον κόσμο. Φαντάζομαι ότι οι δημιουργοί του Avatar: Frontiers of Pandora θέλανε να δώσουν μια αρκετά ρεαλιστική όψη στον κόσμο και επέλεξαν να μην έρχεσαι αντιμέτωπος συχνά με τα ζώα του κόσμου. Χρησιμοποιώντας το Focus mode του χαρακτήρα σου μπορείς να δεις από πού έχει περάσει κάποιο ζώο και για να το βρεις θα πρέπει να το ψάξεις αρκετά. Πρέπει να περάσουν αρκετές ώρες περιήγησης στο παιχνίδι για να μπεις στην περιοχή που τα ζώα εμφανίζονται πιο συχνά.
Η μετακίνησή σου στην Pandora παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Τα πόδια σου, που μπορείς να τα δεις κοιτώντας κάτω, είναι το βασικό σου μέσω μετακίνησης. Η κίνηση στην αρχή σου φαίνεται λίγο περίεργη και ίσως σου ξενίσει αλλά στην πορεία καταλαβαίνεις ότι ο χαρακτήρας σου μπορεί να κάνει κάποιο είδος παρκούρ τρέχοντας μέσα στη ζούγκλα. Από την στιγμή που θα καταλάβεις τους μηχανισμούς η μετακίνηση είναι απολαυστική. Μπορείς να σκαρφαλώσεις σχεδόν σε κάθε πλαγιά όσο απότομο και αν σου φαίνεται αρκεί να βρεις τα σημεία για να πιαστείς.
Στην μετακίνησή σου με τα πόδια προστίθεται ύστερα από αρκετές ώρες και το Ikran και λίγο αργότερα και ένα τύπου άλογο. Από την στιγμή που θα ξεκλειδώσεις το Ikran ανοίγεται ένας νέος κόσμος. Μπορείς να φτάσεις σε σημεία που φαντάζανε αδύνατο να τα φτάσεις. Όλα τα νησιά που βλέπεις να αιωρούνται πλέον μπορείς να τα επισκεφτείς. Με την απόκτηση του Ikran οι αποστάσεις στον χάρτη πλέον γίνονται μικρότερες.
Οι εχθροί της Pandora
Οι βασικοί σου ανταγωνιστές σε αυτό το ταξίδι είναι οι άνθρωποι! Βασικός κακός του παιχνιδιού είναι ο διοικητής-επιστήμονας που είχε αναλάβει την ανατροφή σου. Δυστυχώς σε αυτό το σημείο πρέπει να πω ότι για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, πάνω από το μισή διάρκεια του παιχνιδιού, δεν εμφανίζονται πουθενά οι βασικοί κακοί. Συνεχώς έρχεσαι αντιμέτωπος με πολλαπλούς εχθρούς (ανθρώπους) που βρίσκονται σε βάσεις και σε φυλάκια που είναι διάσπαρτα στο χάρτη. Η ποικιλία των εχθρών δεν είναι μεγάλη μιας και στις περισσότερες βάσεις θα βρεις τους ίδιους στρατιώτες και τα ίδια mech και ίσως κάποια εναέρια μέσα τύπου ελικόπτερα.
Στο οπλοστάσιό σου έχεις τα βασικά όπλα των ανθρώπων (αυτόματο όπλο και shotgun) καθώς και πρωτόγονα όπλα των Na’vi (τόξα, ακόντια κλπ). Η αίσθηση που έχει το κάθε ένα είναι αρκετά ξεχωριστή και νιώθεις την δύναμη και την διαφορά από το ένα στο άλλο. Κάποια από αυτά είναι αρκετά πιο δυνατά από τα άλλα, με αποτέλεσμα να φτάνεις να χρησιμοποιείς συγκεκριμένο οπλισμό ανάλογα με τους εχθρούς που έχεις να αντιμετωπίσεις. Ο χειρισμός και γενικά η απόκριση στη μάχη είναι αρκετά καλή χωρίς όμως να φτάνει σε κορυφαία επίπεδα. Ειδικότερα στα όπλα των Na’vi πρέπει συνεχώς να υπολογίζεις και την απόσταση που έχεις τον εχθρό μιας και η βαρύτητα κάνει την δουλειά της και δεν αφήνει τα βέλη σου να φτάσουν πολύ μακριά.
Η προσέγγιση που μπορείς να έχεις σε κάθε μάχη ποικίλει. Μπορείς να κάνεις τις επιθέσεις σου κατά μέτωπο και πυροβολώντας ότι υπάρχει. Μπορείς όμως και να πας στα κρυφά και χρησιμοποιώντας τους stealth μηχανισμούς. Η πιο αποδοτική για μένα ήταν η πρώτη μέθοδος μιας και οι Stealth μηχανισμοί είναι λίγο προβληματικοί. Δεν μπορείς να καταλάβεις καλά σε πιο σημείο φαίνεσαι και σε πιο είσαι κρυμμένος. Επίσης οι εχθροί μπορούν να σε δουν σε αρκετά μεγάλη απόσταση και άπαξ και σε καταλάβουν έρχονται προς το μέρος σου όλοι. Μπορείς να χάσεις πάρα πολύ εύκολα μιας και είσαι αρκετά ευάλωτος στις σφαίρες των ανθρώπων.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο
Δυστυχώς όμως όσο και ακούγεται ενδιαφέρον το παιχνίδι και η ιδέα της περιήγησης στον υπέροχο κόσμο της Pandora, το Avatar: Frontiers of Pandora έχει αρκετές αδυναμίες. Βασική αδυναμία του παιχνιδιού είναι ότι ακολουθεί την κλασική δομή που χαρακτηρίζει τα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου της Ubisoft. Παντού υπάρχουν φυλάκια και μικρές βάσεις που πρέπει να επιτεθείς και να σώσεις από την μόλυνση την φύση. Αφού καταλάβεις το φυλάκιο η φύση ξανανιώνει και η ισορροπία στην Pandora επανέρχεται.
Το σενάριο και οι βασικοί χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι αρκετά αδύναμοι, εκτός από μια με δύο στιγμές που ίσως σου δημιουργήσουν κάποιο συναίσθημα. Οι βασικοί χαρακτήρες που συναντάς είναι τόσοι πολλοί που δυσκολεύεσαι να συγκρατήσεις και τα ονόματά τους μιας και σχεδόν όλα τα ονόματα των Na’vi είναι παρόμοια. Το σενάριο αργεί πάρα πολύ να ξεδιπλωθεί. Η εισαγωγή μου πήρε γύρω στις τρεις ώρες και δεν σας το κρύβω ότι με κούρασε αρκετά. Τα σημεία ενδιαφέροντος στον χάρτη δεν είναι ξεκάθαρα και μέχρι να καταλάβω τι είναι αυτό που ψάχνω, πολλές φορές έκανα κύκλους στην περιοχή.
