fbpx
Home ReviewsGame Reviews High on Life | The Review

High on Life | The Review

Γράφει ο/η Παναγιώτης Δημητρακόπουλος

To Rick & Morty είναι μια σειρά που δεν ήταν ευρέως γνωστή, πόσο μάλλον εδώ στην Ελλάδα. Όταν ο κορονοϊός μας έχωσε για τα καλά μέσα στο σπίτι μας και όλοι μας ψάχναμε κάτι για να ασχοληθούμε, η νέα season του δημιουργήματος του Justin Roiland και του Dan Harmon απέκτησε ακόμα περισσότερους fans σε όλον τον κόσμο με αποτέλεσμα να βλέπουμε νέες season να ξεπηδάνε στο Netflix και ακόμα περισσότερους περίεργους κόσμους να δημιουργούνται.

Έτσι λοιπόν, όταν ο Justin Roiland και μια μικρή ομάδα από developers δημιούργησαν την Squanchtendo – η οποία αργότερα ονομάστηκε Squanch Games – ξέραμε λίγο πολύ πως θα δούμε παιχνίδια που ξεπερνούν τα όρια της λογικής και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν έργα τέχνης, τουλάχιστον από ορισμένες οπτικές γωνίες. Πολλά από τα παιχνίδια που εργάστηκε η εταιρεία προορίζονταν για κινητά ενώ αργότερα είδαμε τίτλους για VR συσκευές πριν φτάσουμε στα δύο τελευταία τους, Trover Saves the Universe και High on Life.

To High on Life είναι ένας ακόμα ακατάλληλος τίτλος από τον δημιουργό του Rick & Morty, κάτι που φαίνεται όχι μόνο από τα πρώτα λεπτά της ιστορίας αλλά ακόμα και από το ίδιο cover artwork. Είναι πραγματικά “High (On Life)” αφού δεν υπάρχει λεπτό που να μην μας το υπενθυμίζει, με σκηνικά βγαλμένα από κάποιο όνειρο, χαρακτήρες που κουβαλάνε την δική τους τρέλα και ένα σενάριο που όχι μόνο λογική δεν έχει αλλά κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ένα κανάλι στο Intedimentional Cable. Αν κάνουμε πολλές αναφορές στην σειρά του Roiland, να μας συγχωρέσετε καθώς αν όχι όλο το παιχνίδι, ένα μεγάλο κομμάτι του έχει εμφανείς επιρροές από το χαρακτηριστικό χιούμορ και ατμόσφαιρά του.

Το High on Life μας βάζει στον ρόλο ενός αγοριού (ή κοριτσιού) που παίζει ένα νέο βιντεοπαιχνίδι στο δωμάτιό του μέχρι που έρχεται η αδερφή του να τον “ενοχλήσει” με μια βοήθεια που θέλει. Λίγο πριν ξεκινήσουν για τις δουλειές τους όλος ο κόσμος τους αναποδογυρίζει αφού μια εξωγήινη εισβολή ξεκινάει στο κατώφλι του σπιτιού τους. Για να προστατευτεί ο ήρωάς μας, παίρνει ένα πιστόλι από το πτώμα ενός εξωγήινου το οποίο όχι μόνο έχει νοημοσύνη αλλά μας δίνει τα απαραίτητα μικρόβια για να καταλάβουμε την εξωγήινη γλώσσα αλλά και τις ικανότητες για να παλέψουμε ενάντια στους εισβολείς.

Οι εισβολείς αυτοί είναι ένα καρτέλ που ψάχνει οργανισμούς για να τους μετατρέψει σε ναρκωτικά. Σύμφωνα με τον αρχηγό τους, τον οποίο θα ξεκινήσουμε να ψάχνουμε κατά την διάρκεια της περιπέτειάς μας, η ανθρωπότητα είναι το καλύτερο ναρκωτικό και γι’αυτόν τον λόγο γίνεται η εισβολή στον πλανήτη μας. Όσο η εισβολή λαμβάνει χώρα, το πιστόλι μας μας μεταφέρει, μαζί με το σπίτι μας, σε έναν άλλο πλανήτη απ’όπου θα μετατραπούμε σε μισθοφόρο εκτελεστή με σκοπό να βρούμε τα μέλη-κλειδιά του καρτέλ και να τους σκοτώσουμε έναν-έναν μέχρι να φτάσουμε στον αρχηγό τους.

Δεν υπάρχει δευτερόλεπτο που η ιστορία και το περιβάλλον γύρω μας δεν μας θυμίζουν πως πρόκειται για ένα δημιούργημα του Justin Roiland. Φανταστικοί, πολύχρωμοι κόσμοι, αναφορές σε άλλα παιχνίδια, easter eggs, χιουμοριστικά κείμενα, fourth-wall breakings και σχέδια ή χαρακτήρες που μένουν χαραγμένοι στο μυαλό μας καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού.

Η ροή των γεγονότων είναι όσο χαοτική θα περιμέναμε και πολλές φορές ανταποκρίνεται στα αναμενόμενα. Με τον απώτερο στόχο μας να είναι η εύρεση του αρχηγού, θα συναντήσουμε πολύχρωμους και πολυδιάστατους χαρακτήρες που είτε θα ζητήσουν κάποια χάρη από εμάς είτε θα μας πουν την ιστορία της ζωής τους. Πάντα θα υπάρχει κάποια χαζομάρα για να ακούσουμε ή κάποιο plot twist που δεν περιμένουμε με αποτέλεσμα να υπάρχει αμείωτο ενδιαφέρον σε ότι και αν κάνουμε ενώ παράλληλα θα βρούμε διαφορετικά μονοπάτια για να προσεγγίσουμε κάποια κατάσταση.

Θα λέγαμε πως οι διάλογοι, η ιστορία και οι χαρακτήρες έχουν μεγαλύτερη σημασία από το gameplay αυτό καθεαυτό. Κάθε χαρακτήρας έχει άπειρες γραμμές διαλόγων που παίζουν με χαρακτηριστικές φωνές του Roiland αλλά και άλλων γνωστών Youtubers και voice actors. Κάθε διάλογος είτε θα έχει συνεχόμενη ομιλία που φτάνει τα όρια του παραληρήματος, είτε τραυλίσματα που φτάνει τα όρια του εκνευρισμού είτε έξυπνες ατάκες που καταφέρνουν να μας σώζουν από σίγουρο εκνευρισμό.

Αν σας αρέσει η σειρά του Roiland και ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι διάλογοι, τότε δεν θα έχετε απολύτως κανένα πρόβλημα με τον παραλογισμό στις ομιλίες. Διαφορετικά, μιλάμε για έναν τίτλο που είναι υπερφορτωμένος με τραυλίσματα, παραληρήματα χωρίς λόγο και συνεχόμενες ατάκες που είτε προσπαθούν να μας κάνουν να γελάσουμε είτε το προσπαθούν. Το σίγουρο όμως είναι πως αν δεν αντέχετε το χιούμορ του Roiland, τότε οι 10 και ώρες εδώ θα είναι κόλαση για εσάς. Ευτυχώς, η ύπαρξη του διακόπτη που μειώνει ή εξαλείφει την πολυλογία θα είναι η καλύτερη επιλογή στις ρυθμίσεις.

Υπάρχουν πολλές στιγμές που θα κάτσουμε να χαζέψουμε αυτά τα σκετσάκια που δημιούργησε η ομάδα ανάπυξης, τις σειρές και τις διαφημίσεις της τηλεόρασης ενώ αξίζει να αναφέρουμε πως θα μπορούμε να δούμε και ολόκληρες ταινίες. Στα σκετσάκια και τις διαφημίσεις αυτές θα δούμε και την δυναμική των voice actors, με πολλά από αυτά να είναι αυτοσχέδια και άλλα να προκαλούν γέλιο ακόμα και στους ίδιους. Αμέσως καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για ένα έργο αγάπης τόσο από την ομάδα ανάπτυξης όσο και από τους διάφορους εμπλεκόμενους την ίδια στιγμή που η διασκέδαση ήταν αρκετά μεγάλη απ’όλες τις μεριές.

Όταν δεν ασχολούμαστε με τους διαλόγους και την ιστορία θα βρούμε ένα first-person shooter που είναι αρκετά διασκεδαστικό και δύσκολο, σε ορισμένα σημεία. Είναι ένας τίτλος που επικεντρώνει σε πυροβολισμούς και platforming που ανοίγει τον κόσμο γύρω μας ακόμα περισσότερο και μας δίνει πάντα έναν λόγο να επιστρέψουμε σε προηγούμενες τοποθεσίες. Κάθε όπλο έχει ένα secondary fire mode το οποίο λειτουργεί ως εργαλείο εξερεύνησης ξεκινώντας από ένα απλό hook μέχρι και jetpacks ώστε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε δύσβατα σημεία.

Άλλα όπλα χρησιμοποιούν ικανότητες για να εξερευνήσουμε κομμάτια με πιο δημιουργικούς τρόπους ή για να ανταπεξέλθουμε σε μάχες με περισσότερους τρόπους. Για παράδειγμα, ο Sweezy μπορεί να παγώσει τον χρόνο, επιτρέποντας μας να περάσουμε από ταχύτατα κινούμενες παγίδες ή για να ευθυγραμμίσουμε εχθρούς σε έναν χώρο ώστε να τους σκοτώσουμε όλους μαζί. Ο Creature μπορεί να πυροβολήσει τα παιδιά του σε σωλήνες για πρόσβαση σε κλειδωμένα δωμάτια ενώ ο Kenny ρίχνει συσσωρευμένη γλίτσα για να ενεργοποιήσει πλατφόρμες ή για μεγαλύτερη ζημιά σε εχθρούς. Δυστυχώς κάποιοι μηχανισμοί είναι λιγότερο αξιοποιημένοι, καθώς το High on Life δεν προσφέρει πάρα πολλούς περιβαλλοντικούς γρίφους.

Αυτό που προσφέρει όμως είναι εξωγήινους πλανήτες με συλλεκτικά αντικείμενα, αξιοθέατα και κρυμμένα σεντούκια. Τα σεντούκια είναι το πιο σημαντικό κομμάτι, καθώς περιέχουν πέσος που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αγορά αναβαθμίσεων στη στολή και τα όπλα μας. Υπάρχουν πολλά για να αγοράσουμε, από βελτιώσεις υγείας έως και mods που αλλάζουν τον τρόπο λειτουργίας ενός όπλου – και συνεπώς το playstyle μας κάθε φορά. Η εύρεση των σεντουκιών γίνεται πιο ευχάριστη με τον τρόπο που παρουσιάζεται ο κόσμος γύρω μας, με πολύχρωμα, γεμάτα ζωή τοπία και εξωγήινους πολιτισμούς που μας δίνουν την αίσθηση της εξερεύνησης.

Το FPS κομμάτι του High on Life είναι ακόμα ένα από τα δυνατά κομμάτια του. Τα έξι όπλα που θα αποκτήσουμε έχουν δική τους προσωπικότητα και τα fire modes τους θα μας καθοδηγήσουν έμμεσα σε κάθε μάχη. Έχουμε το βασικό πιστόλι, το μαχαίρι μας, ένα shotgun, ένα ημιαυτόματο πιστόλι, ένα plasma cannon και ένα όπλο που πετάει μωρά – κάθε ένα με την δική του χρησιμότητα και ιδιαιτερότητα. Αυτό σε συνδυασμό με τα δευτερεύοντα fire modes δημιουργούν καταστροφικούς συνδυασμούς και τις κατάλληλες συνθήκες για να επιβιώσουμε στις μάχες με αφεντικά ή στα κύματα των εχθρών που θα έρχονται κατά πάνω μας.

Οι wave-based μάχες κρατάνε λίγο παραπάνω απ’ότι θα έπρεπε. Ατελείωτα κύματα εχθρών, ένταση στο φουλ και οι ίδιες ατάκες να ακούγονται ξανά και ξανά με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα κλίμα παράκρουσης. Παρόλα αυτά, μιλάμε για ένα σχετικά καλό παιχνίδι από άποψη χρόνου με το μόνο αρνητικό να είναι ο τρόπος με τον οποίο τελειώνει. Περιμέναμε ότι θα υπάρχει κάποια μεγάλη αποκάλυψη ή κάποια συνέχεια μετά τα credits αλλά αντιθέτως νιώσαμε πως μείναμε ξεκρέμαστοι περιμένοντας κάποια μεγάλη ανατροπή.

Το High on Life είναι ένα παραδόξως απαιτητικό παιχνίδι. Στους υπολογιστές, προκειμένου να έχουμε το καλύτερο οπτικό αποτέλεσμα με σταθερά καρέ και καλές αναλύσεις, χρειαζόμαστε μια NVIDIA GeForce RTX 2060 (6GB) ή AMD RX 5600 XT (6GB) κάρτα γραφικών και έναν επεξεργαστή Core i5-6402p (2.80GHz) ή AMD Ryzen 5 2600 (3.4 GHz). Στο δικό μας σύστημα, με AMD Ryzen 7 3800X και NVIDIA GeForce GTX 1660 Super έπρεπε να “παίξουμε” με τις ρυθμίσεις ώστε να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα αλλά ακόμα και τότε είχαμε μερικά μικρά κολλήματα και πτώσεις στα καρέ. Ακόμα και έτσι όμως, υπάρχουν αναφορές και σε πιο δυνατά συστήματα πως υπάρχουν πτώσεις και αντίστοιχα προβλήματα κάτι που δείχνει σχετικά κακό optimization.

 Ακόμα και με αυτά, το High on Life καταφέρνει να αφήσει το στίγμα του και να αποτελέσει έναν από τους διασκεδαστικούς τίτλους της χρονιάς. Η ιστορία και το χιούμορ του είναι λίγο hit or miss αλλά η διασκέδαση και η αφοσίωση της Squanch Games φαίνεται καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Μαζί με τους πολύχρωμους κόσμους, τους πολυδιάστατους χαρακτήρες και την τρέλα που υπάρχει σε κάθε γωνιά, ο Justin Roiland και η παρέα του μας βουτάνε στο πολύπλοκα περίεργο μυαλό τους δίνοντάς μας πάντα ιδιαίτερες εκπλήξεις.

You may also like