Tο σύμπαν του Harry Potter έχει καταλήξει να είναι ένα χρυσωρυχείο. Μπορεί να έχουν περάσει 12 χρόνια μετά την προβολή του Deathly Hollows Part 2 αλλά η αγάπη προς το wizarding world παραμένει. Από τα εκατομμύρια funko pop που πωλούνται όπως φυσικά και τα ραβδιά γνωστών χαρακτήρων του σύμπαντος, η αγάπη του κόσμου προς το συγκεκριμένο franchise ποτέ δεν σταμάτησε να υπάρχει. Δυστυχώς ποτέ δεν είδαμε κάποιο καλό Ηarry Potter video game καθώς τα παιχνίδια που βγαίναν στο παρελθόν, είχαν το χρονικό όριο να κυκλοφορήσουν μαζί με τις ταινίες. Κάποια κατάφερναν και ήταν διασκεδαστικά (Prisoner of Azkaban) και άλλα να καταλήγουν τραγωδίες και να βλέπουμε σύστημα μάχης Call of Duty στο Deathly Hallows. Και κάπου εδώ ανακοινώθηκε το Hogwarts Legacy. Στην αρχή ήμουν σκεπτικός. Τι θα κάνουν με το συγκεκριμένο παιχνίδι. Είναι ικανό το σύμπαν του Harry Potter να σηκώσει στους ώμους του μια ιστορία 100 χρόνια πριν από τα γεγονότα της φιλοσοφικής λίθου?
Θα μπορέσουμε να είμαστε στο Hogwarts χωρίς να υπάρχει η γαληνία παρουσία του Ντάμπλντορ, τον επιβλητικό χαρακτήρα του Snape όπως και η ευγενική φυσιογνωμία της Μαγκόναγκαλ? Και το πιο βασικό ερώτημα, η συγγραφική ομάδα του παιχνιδιού να καταφέρνει να ξεφεύγει από το όνομα Harry Potter και να δημιουργεί μια νέα ιστορία στο μαγικό κόσμο της J.K Rowling?
Εδω μια μικρή παρένθεση. Ο γραφών σε καμία περίπτωση δεν θα αναφέρει το μποικοτάζ που πραγματοποιήθηκε στο συγκεκριμένο παιχνίδι προς το πρόσωπο της J.K Rowling. Ο γραφών γνωρίζει μόνο να γράφει απόψεις για το παιχνίδι που έπαιξε και οι κοινωνικές απόψεις ενός συγγραφέα αφορούν αυτόν και μόνο. Υπάρχει τεράστιο ποσοστό του Internet που ασχολείται με κοινωνικούς αφορισμούς όπως φυσικά και άλλα τόσα θέματα. Στο συγκεκριμένο κείμενο θα μιλήσουμε για το αν είναι καλό είναι το Hogwarts Legacy.
Αγαπητέ αναγνώστη θα πετάξω από πάνω μου την ιδιότητα του reviewer και θα λύσω αμέσως το πιο βασικό ερώτημα που υπάρχει γύρω από το παιχνίδι. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η πλειοψηφία θα κατέβει και θα δει το βαθμό που εγώ διάλεξα και από εκεί θα σχηματίσετε μια άποψη για το αν συμφωνείτε μαζί μου ή όχι. Ας λύσουμε σε αυτή την παράγραφο το πιο βασικό ερώτημα που πλανάται γύρω από το παιχνίδι. Είναι τελικά καλό το Hogwarts Legacy. Ναι είναι πράγματι ένα εξαιρετικό παιχνίδι και θα περάσετε αμέτρητες ώρες μαζί του. Τα καλά δεν σταματάνε εδώ. Αν μεγαλώσατε με αφίσες του Serius Black, Severus Snape και για τους πιο μερακλήδες αφίσες του Χάγκριντ το παιχνίδι είναι κατασκευασμένο και γραμμένο για τα μέτρα σας.Για έναν οπαδό του Χάρυ Πότερ το παιχνίδι λειτουργεί σαν επίκληση στην νοσταλγία και στις όμορφες αναμνήσεις που βιώσατε πρώτη φορά όταν αντικρύσατε ένα παιδί από τη Βρετανία να περπατά για πρώτη φορά τους ξακουστούς διαδρόμους του Χόγκουαρτς. Ένας φανατικός οπαδός της σειράς δεν θα βρει ένα απλά καλό παιχνίδι, αλλά ένα κομμάτι της ψυχής του. Κάτι σαν τους πεμπτουσιώτες του Λόρδου Βόλντεμορτ δηλαδή.
Μπορεί το παιχνίδι για τους οπαδούς του Χάρυ Πότερ να θεωρείται ως ένα δώρο της ανθρωπότητας, όμως δυστυχώς θα αρχίσω με τα αρνητικά του παιχνιδιού που δεν το βοήθησε να θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει.
Το μεγαλύτερο μειονέκτημα του παιχνιδιού είναι η ιστορία του. Καταρχάς ας μιλήσουμε για τον πρωταγωνιστή. Δεν υπάρχει κάποιο background για τον χαρακτήρα μας. Από που είναι, τι έκανε μέχρι τα 15 του μέχρι να επιλεχθεί στο Χόγκουαρτς και φυσικά ότι δεν έχει κάποια υπόσταση. Το σύστημα RPG που επέλεξαν εδώ οι developers, το οποίο χαρακτηρίζεται επιφανειακό RPG που μας έχει καλομάθει η Ubisoft τα τελευταία χρόνια, δημιουργεί μεγαλύτερο πρόβλημα στη γραφή του παιχνιδιού. Είμαι παραδοσιακός άνθρωπος θέλω όταν ένα παιχνίδι χαρακτηρίζεται RPG να είναι πράγματι RPG. Πολλές φορές διέκρινα σεναριακές ευκολίες στο παιχνίδι, που τις προσπέρασα. Ο λόγος που τις προσπέρασα ήταν γιατί με το παιχνίδι περνούσα πράγματι αρκετά όμορφα μαζί του και προσπαθούσα να γυρίσω το βλέμμα μου αλλού. Αρκετά side quests δεν μου λειτούργησαν και μπήκαν με σκοπό να μεγαλώσουν τη διάρκεια του τίτλου. Αλλά μην προτρέχουμε ας τα πιάσουμε ένα-ένα.
Καλούμαστε να φτιάξουμε τον χαρακτήρα μας, να επιλέξουμε την κόμμωση του, χρώμα ματιών και φυσικά ότι άλλο έχουμε συνηθίσει στο character customization. Το παιχνίδι μας ενημερώνει από την αρχή ότι είμαστε ”ξεχωριστοί” καθώς κληθήκαμε στο Hogwarts ως πεμπτοετής. Αρκετά σπάνιο φαινόμενο για τα δεδομένα της σχολής. Βέβαια στο να πας στο Hogwarts σε αυτό το σύμπαν σαν φυσιολογικός άνθρωπος είναι αρκετά δύσκολο. Όπως σε πολλά βιβλία του Harry Potter ήταν επεισοδιακή η άφιξη του Harry στη σχολή έτσι και εδώ. Βιώνουμε μια περιπέτεια η οποία πράγματι αμέσως κερδίζει το ενδιαφέρον του νέου κατόχου του Hogwarts Legacy. Σε αυτή την περιπέτεια μαθαίνουμε ότι ο χαρακτήρας μας έχει ένα ταλέντο που τον κάνει να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους μάγους. Δεν θα το αναφέρω καθώς θέλω να αποφύγω τα spoilers. Αφού τελειώσει αυτή η περιπέτεια φτάνουμε στο Hogwarts. Εδώ οι developers αποφάσισαν να σου παρουσιάσουν το Hogwarts μέσω ένος απίστευτου πλάνου και με συνοδεία της μαγικής μουσικής ελαφρώς παραλλαγμένης του Harry Potter. Πέφτουν οι τίτλοι αρχής και σαν άνθρωπος που είδα τη Φιλοσοφική Λίθο στο σινεμά 7 χρονών περίπου, όλα τα κύματα νοσταλγίας διαπέρασαν το κορμί μου.
Η σχεδίαση του κόσμου και φυσικά του Χόγκουαρτς είναι πράγματι φαντασμαγορική. Αρκετές φορές ενώ είχα 15 quest να κάνω, χάζευα τη μαγική αυτή σχολή. Χιλιάδες μυστικά μέσα στο κάστρο και φυσικά τοποθεσίες που είχα βιώσει μέσω των ταινιών και βιβλίων. Κάθε δωμάτιο έκρυβε μυστικά, που μου είχαν εξάψει την περιέργεια να τα εξερευνήσω. Θα χρησιμοποιήσω και πάλι το παράδειγμα του οπαδού του Harry Potter. Ο σχεδιασμός και μόνο του Χόγκουαρτς είναι ικανός να αγαπήσετε το παιχνίδι. Είναι το κύριο συστατικό επιτυχίας του Hogwarts Legacy και το μεγαλύτερο προτέρημα του παιχνιδιού. Υπάρχουν παιχνίδια που πράγματι είναι πιο όμορφα από το Hogwarts Legacy, αλλά λίγα έχουν την αγάπη, αφοσίωση και προσοχή που διακατέχει το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Μπορεί ο σχεδιασμός του Hogwarts να είναι το λιγότερο άψογος, αλλά ο υπόλοιπος χάρτης είναι αρκετά generic. Έχουμε για ακόμα μια φορά τη γνωστή συνταγή του Assasins Creed με διάφορα εικονίδια που καλούμαστε να τα σβήσουμε. Στο χάρτη υπάρχουν διάσπαρτα κάποια χωριά και κάποια στρατόπεδα με σκοτεινούς μάγους όπως και γκόμπλιν. Δυστυχώς όσο φανταστικός ήταν ο σχεδιασμός του Hogwarts σε καμία περίπτωση δεν είδα την ίδια αγάπη των δημιουργών στο υπόλοιπο χάρτη του παιχνιδιού.
Αν ο χάρτης ήταν αρκετά μικρότερος και φυσικά περισσότερες παραλλαγές και λεπτομέρειες στον κόσμο του, θα μιλάγαμε για μια από τις καλύτερες δουλειές που έχουμε δει.
Ανέφερα πριν τη γραφή του παιχνιδιού ως το μεγαλύτερο πρόβλημα και σε αυτή την παράγραφο θα αναλύσω περαιτέρω. Δυστυχώς όσο όμορφο είναι το παιχνίδι, όσο διασκεδαστικό gameplay και να έχει, η ”Αχίλλειος Πτέρνα” είναι η γραφή του. Οι διαλόγοι αρκετές φορές δεν μου λειτουργούσαν, συνεχώς με ξένιζε όταν μάθαινα κάποιο ξόρκι και να μου λένε οι καθηγητές το πόσο ξεχωριστός ήμουν. Το πως επικρατούσε ο κακός χαμός γύρω από το Χόγκουαρτς και υπεύθυνος για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας ήταν ένας πεμπτοετής μάγος που είχε πιάσει πριν λίγες μέρες πρώτη φορά στα χέρια του ραβδί. Υπήρχαν κάποιες στιγμές που πράγματι το παιχνίδι έστεκε σεναριακά, αλλά πολλές φορές επιλέχθηκε η εύκολη λύση για την επίλυση ενός προβλήματος. Αν ήταν οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι δεν θα με ενοχλούσε. Αλλά μιλάμε για το σύμπαν του Χάρυ Πότερ. Ένα σύμπαν που είδαμε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές και φυσικά αναφέρομαι στον Snape. Οπότε σε ένα σύμπαν που η γραφή έχει προσφέρει τόσα όμορφα αισθήματα και φυσικά ανατροπές, η σεναριακή ευκολία δεν συγχωρείται. Μπορεί να είμαι αυστηρός εδώ αλλά το ξαναλέω μιλάμε για Harry Potter.
Το Witcher 3 τελικά έκανε κακό στην ανθρωπότητα. Γιατί ήταν ένα παιχνίδι που αγαπήθηκε από τα side quests του. Όποιο RPG παιχνίδι που κυκλοφορεί αμέσως θα συγκριθεί με τον τίτλο της Cd Project Red. Δυστυχώς στο Hogwarts Legacy τα όμορφα δομημένα side quests είναι ελάχιστα. Ως επί το πλείστον θα έπρεπε να μαζέψουμε κάποια πράγματα ή να πηγαίνουμε σε κάποιο οχυρό και να νικήσουμε τους κακούς. Είναι κρίμα το τονίζω, ένα τόσο καλό παιχνίδι να έχει θέματα στη γραφή του. Και είμαι αυστηρός εδώ γιατί αν το παιχνίδι είχε δουλευτεί περισσότερο στο συγκεκριμένο τομέα θα ήταν χωρίς καμία αμφιβολία στα καλύτερα παιχνίδια των τελευταίων ετών.
Το σύστημα RPG δεν δούλεψε καθόλου. Αρκετά απλό στη δομή του χωρίς να προσφέρει κάτι καινοτόμο. Δεν υπάρχουν αποφάσεις που θα αλλάξουν την ιστορία του παιχνιδιού όπως και το να είστε dark wizard δεν έχει καμία απολύτως διαφορά. Για παράδειγμα όλοι γνωρίζουμε το περίφημο ξόρκι το Avada Kedabra. Ειδικά με τη φωνή του Βόλντεμορτ λειτουργεί σαν ένας ακουστικός οργασμός. Αλλά στο παιχνίδι η χρησιμοποίηση του δεν έχει καμία επίπτωση. Μπορείτε να το χρησιμοποιήτε συνεχώς και η μόνη διαφορά είναι ότι κάποιοι npc θα σας λένε ότι δεν είναι καλό να χρησιμοποιείται το συγκεκριμένο ξόρκι. Θα ήθελα από το Ηοgwarts Legacy να δικαιολογήσει τον τίτλο του είδους που κυκλοφόρησε. Είναι RPG οπότε θέλω πράγματι να δω ένα παιχνίδι που οι πράξεις μου θα έχουν κάποιες κυρώσεις η και όχι. Αν το παιχνίδι δεν προσπαθούσε να αντιγράψει το Assasins Creed θα είχαμε ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα. Όσο για τα υπόλοιπα στοιχεία του παιχνιδιού για να αναβαθμίσουμε το χαρακτήρα μας θα πρέπει να βρίσκουμε καλύτερα ρούχα όπως και να δυναμώνουμε κάποια ξόρκια. Αρκετά απλοικό και σε καμία περίπτωση δεν τιμάει το παιχνίδι.
Και ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το gameplay του. Δεν θα αναφέρω το πως είναι να πετάτε με κάποια σκούπα, ναι είναι πράγματι εξαιρετικό το σύστημα του και θα περάσετε πολύ όμορφα. Υπάρχει ποικιλία πάνω στα ξόρκια του παιχνιδιού και θα πραγματοποιήσετε ξόρκια που είχατε δει στις ταινίες.
IT’S NOT LEVIOSAAAAA. IT’S LEVIOSA
Τα περισσότερα ξόρκια τα μαθαίνουμε από τους καθηγητές που μας δίνουν κάποια quests και όταν τα τελειώσουμε, μας τα μαθαίνουν. Σε μια μάχη τα χρησιμοποιούσα σχεδόν όλα και το καθένα έχει τη δική του ξεχωριστή ικανότητα. Δεν είναι απλά ένα combo, είναι πράγματι καλοδουλεμένα και προσφέρουν πολλούς θετικούς πόντους στο παιχνίδι. Κάποια ξόρκια χρησιμοποιούνται και σε γρίφους όπως και να το καθαρίσουμε ένα ζώο για να πάρουμε το τρίχωμα του. Σε μάχες μεγάλων διαστάσεων, η οθόνη πλημμυρίζει δεκάδες χρώματα από τα ξόρκια και το οπτικό αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Υπάρχουν κάποιες επιρροές από τα παιχνίδια της From Software αλλά σε καμία περίπτωση δεν τα αντιγράφει. Αντιθέτως πήρε τα καλά στοιχεία και τα έντυσε με το χρώμα του Harry Potter. Τα λόγια για το combat του συγκεκριμένου παιχνιδιού είναι περιττά. Οι μάχες είναι απολαυστικές και μετά από 20 ώρες στο παιχνίδι θα καταλάβετε γιατί ο Βόλντεμορτ ήταν τόσο κακός και ήθελε να παλέψει με όλους τους μάγους.
