Υπάρχουν στιγμές που μια ταινία δεν είναι απλώς μια ταινία. Είναι μια πόρτα που ανοίγει και σε γυρίζει πίσω, εκεί που όλα ήταν απλά, όμορφα και γεμάτα φως. Ο Superman του James Gunn είναι ακριβώς αυτό: μια επιστροφή στην αθωότητα, μια υπενθύμιση πως η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ, και μια σπάνια ευκαιρία να ξαναδούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του παιδιού που ήμασταν κάποτε.
Από τα πρώτα καρέ η ταινία δεν κρύβει τις προθέσεις της. Ο Superman εμφανίζεται όπως τον αγαπήσαμε: με το κόκκινο βρακί, τη μπλε στολή, το βλέμμα που μοιάζει να χωράει όλη την καλοσύνη του κόσμου. Δεν είναι ο σκληρός, σκοτεινός ή “ρεαλιστικός” υπερήρωας της σύγχρονης εποχής. Είναι ο ήρωας που μιμούμασταν φορώντας πετσέτα στην πλάτη, τρέχοντας στο σαλόνι και φωνάζοντας “Up, up and away!” , όχι για να εντυπωσιάσουμε, αλλά γιατί πιστεύαμε πραγματικά πως μπορούμε να πετάξουμε.
Η σκηνοθεσία του Gunn σέβεται απόλυτα τη μυθολογία του χαρακτήρα, αλλά δεν φοβάται να την ανανεώσει. Η φωτογραφία παίζει με το φως και τις σκιές, δημιουργώντας ένα οπτικό αποτέλεσμα που θυμίζει τις παλιές, κλασικές σελίδες των κόμικ, αλλά και τη ζεστασιά των καλοκαιριών της παιδικής ηλικίας. Τα χρώματα είναι ζωντανά, σχεδόν ονειρικά, και κάθε κάδρο μοιάζει να έχει σχεδιαστεί για να ξυπνήσει μνήμες και συναισθήματα.
Η μουσική των John Murphy & David Fleming λειτουργεί σαν συναισθηματικός καταλύτης. Δεν προσπαθεί να “φωνάξει”, αλλά απλώνεται διακριτικά, σαν ήλιος που ζεσταίνει τις παλιές αναμνήσεις. Σε κάθε crescendo, νιώθεις το στήθος σου να γεμίζει με εκείνη την αδιόρατη νοσταλγία που σε κάνει να χαμογελάς και να δακρύζεις ταυτόχρονα. Ειδικά όταν τον βλέπεις να σηκώνεται ψηλά στον ουρανό. Αυτό το κάδρο με έκανε να ανατριχιάσω.
Ο David Corenswet δεν υποδύεται απλώς τον Superman, γίνεται ο Superman. Η ερμηνεία του είναι γεμάτη ευγένεια, αθωότητα και μια αδιόρατη μελαγχολία που θυμίζει ότι ακόμα και οι ήρωες κουβαλούν βάρος. Η Lois, για πρώτη φορά, δεν είναι μόνο το “κορίτσι που πρέπει να σωθεί”. Είναι αυτή που κρατά τον Superman όρθιο όταν όλα μοιάζουν ασήκωτα. Η μεταξύ τους χημεία είναι αληθινή, ανθρώπινη, γεμάτη μικρές σιωπές και βλέμματα που λένε περισσότερα από χίλιες λέξεις.
Τα easter eggs, από Smallville μέχρι και το νέο DCU, είναι τοποθετημένα με φροντίδα, σαν μικρές γέφυρες που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν. Ο Lex Luthor του Nicholas Hoult είναι απλός, σχεδόν ψυχρός, και αληθινά τρομακτικός. Η ένταση και η απλότητα της ερμηνείας του κάνει τον χαρακτήρα να ξεχωρίζει, να γίνεται ο τέλειος αντίπαλος για έναν ήρωα που στηρίζεται στην καλοσύνη και την ελπίδα. Και ο Krypto; Ο σκυλοήρωας είναι η καρδιά της ταινίας. Οι σκηνές του είναι γεμάτες χιούμορ, συγκίνηση και μια αθωότητα που θυμίζει τα αληθινά κατοικίδια της παιδικής μας ηλικίας. Δεν είναι απλώς comic relief, είναι το συναισθηματικό αντίβαρο που κάνει το σύμπαν του Superman να μοιάζει ακόμα πιο ανθρώπινο.
Ο Green Lantern (Guy Gardner) φέρνει στην ταινία μια εκρηκτική ενέργεια, με το χαρακτηριστικό του θάρρος και τα εντυπωσιακά constructs που δημιουργεί με το δαχτυλίδι του, προσθέτοντας δυναμισμό και μια αίσθηση απρόβλεπτου στην ομάδα των ηρώων. Η παρουσία του δεν περιορίζεται σε τυπικά βοηθητικό ρόλο, αλλά λειτουργεί ως καταλύτης δράσης και πηγή χιούμορ, ενώ η αυθεντικότητά του δημιουργεί προσδοκίες για το μέλλον του χαρακτήρα στο DCU. Ο Jimmy Olsen, ως νεαρός φωτορεπόρτερ του Daily Planet, φέρνει φρεσκάδα, αθωότητα και αυθεντική φιλία δίπλα στον Superman. Η ενέργειά του και η ειλικρίνεια στις αντιδράσεις του προσφέρουν στιγμές χαλάρωσης και ανθρώπινης επαφής, λειτουργώντας συχνά ως γέφυρα ανάμεσα στον υπερήρωα και τον καθημερινό κόσμο. Η παρουσία του ενισχύει τις αξίες της αλληλεγγύης και της πίστης στο καλό.
Οι Kent (Jonathan και Martha) παρουσιάζονται ως γήινοι, απλοί γονείς που με αγάπη, κατανόηση και απλότητα διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του Clark. Το ταπεινό τους σπίτι λειτουργεί ως συναισθηματικό αγκυροβόλι για τον Superman, προσφέροντας ζεστασιά, χιούμορ και μια αίσθηση ρεαλισμού. Οι σκηνές τους αναδεικνύουν τις ρίζες και τις αξίες του ήρωα, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από τον μύθο κρύβεται πάντα η ανθρώπινη πλευρά, γεμάτη τρυφερότητα και νοσταλγία. Έτσι, οι δευτερεύοντες αυτοί χαρακτήρες δεν λειτουργούν απλώς ως συμπληρώματα, αλλά ως βασικοί πυλώνες που ενισχύουν τη συναισθηματική και αφηγηματική ταυτότητα της ταινίας, κάνοντάς τη πιο ολοκληρωμένη και βαθιά ανθρώπινη.
Τεχνικά, η ταινία ξεχωρίζει για το άψογο μοντάζ, που κρατάει τον ρυθμό ζωντανό χωρίς να κουράζει, και τα οπτικά εφέ που υπηρετούν την ιστορία χωρίς να την επισκιάζουν. Τα CGI είναι διακριτικά, με έμφαση στη ρεαλιστική απόδοση της πτήσης και των υπερδυνάμεων, χωρίς υπερβολές ή φλυαρία. Η μίξη ήχου είναι προσεγμένη, με τις μάχες να έχουν βάρος και ένταση, αλλά χωρίς να χάνεται ποτέ η καθαρότητα των διαλόγων και των συναισθημάτων.
Η ταινία γυρίστηκε με κάμερες RED Komodo και RED V-Raptor σε ανάλυση 6K και 8K, σε συνδυασμό με φακούς Leica Tri-Elmar και Panavision Primo 70, επιλογές που προσφέρουν εξαιρετική λεπτομέρεια, πλούσιο δυναμικό εύρος και ζωντανά χρώματα. Ο διευθυντής φωτογραφίας Henry Braham αξιοποίησε αυτά τα εργαλεία για να δημιουργήσει μια ονειρική, ελαφρώς διαστημική αισθητική, ειδικά στις σκηνές πτήσης, ενισχύοντας τη φαντασία και τη μαγεία του ήρωα. Έτσι, η τεχνική προσέγγιση δεν λειτουργεί απλώς ως υπόβαθρο, αλλά γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης, προσφέροντας μια εμπειρία που σέβεται την παράδοση του Superman και ταυτόχρονα αγγίζει τις πιο ζωντανές και νοσταλγικές χορδές του θεατή.
Θέλω να σταθώ στην εμπειρία του IMAX event στο Cineplexx απογειώνει το σύνολο, είναι εκείνη που θα ήθελες έχεις σαν μικρός, και το πήρες: συλλεκτική αφίσα, κόμικ, δραστηριότητες που σε κάνουν να νιώθεις ήρωας πριν καν αρχίσει η προβολή. Όταν τα φώτα σβήνουν, νιώθεις πως ξαναγίνεσαι παιδί, έτοιμος να πιστέψεις ξανά στο αδύνατο.
Ο Gunn δεν έφτιαξε απλώς μια ταινία. Έφτιαξε μια υπενθύμιση: ότι η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ. Ότι ο Superman μπορεί να επιστρέψει, κι όταν το κάνει, μαζί του επιστρέφει και το παιδί μέσα μας , εκείνο που σηκώνει το χέρι ψηλά, φωνάζει “Up, up and away!” και πιστεύει ξανά στη δύναμη της καλοσύνης και της ελπίδας. Αυτός ο Superman δεν είναι μόνο ένας ήρωας. Είναι μια αγκαλιά στο παρελθόν μας, ένα χαμόγελο στο παρόν μας και μια υπόσχεση για το μέλλον του DCU που φαντάζει πιο λαμπρό από ποτέ.
Ευχαριστούμε τα Cineplexx για την απίστευτη φιλοξενία και ΙΜΑΧ εμπειρία που μας προσέφεραν.
