fbpx
Home ReviewsGame Reviews The Last of Us Part Ι | The Review

The Last of Us Part Ι | The Review

Γράφει ο/η Δημοσθένης Θεοφιλόπουλος

“I Guess No Matter How Hard You Try, You Can’t Escape Your Past.”-Joel

To 2013 είχαμε την κυκλοφορία του The Last of Us για το PS3. Ένας τίτλος που έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη στο κατά πόσο σημασία έχει το story-telling στο μέσο των βιντεοπαιχνιδιών. Ο κόσμος το αγκάλιασε με μεγάλη θέρμη και αμέσως τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε το remaster για το PS4. Βελτιωμένα γραφικά και 60 fps έκαναν πολλούς φανς να το ξαναπαίξουν. Η Naughty Dog και ο Neil Druckman δε θα μπορούσαν να αφήσουν τον κόσμο χωρίς συνέχεια και το 2020 κυκλοφόρησε το The Last of Us Part II. Τίτλος που αγαπήθηκε από πολλούς αλλά και προκάλεσε ακραίες αντιδράσεις λόγω μιας τροπής στο σενάριο. Φέτος, η Naughty Dog ενώ αναπτύσσει multiplayer τίτλο βασισμένο στον κόσμο του The Last of Us ανακοίνωσε το remake του The Last of Us Part Ι, αποκλειστικά για το PS5. Νέα που επανέφεραν τον τίτλο στο προσκήνιο, αφού από πολλούς θεωρήθηκε αχρείαστο ένα remake ενός  τίτλου,  ο οποίος ήταν σε πολύ καλά επίπεδα τεχνικού τομές ήδη από την remaster έκδοση του. Στα αρνητικά σχόλια ήταν και η τιμή του προϊόντος που ήταν στο επίπεδο νέων αποκλειστικών τίτλων της Sony για το PS5 όπως το Returnal, Demon’s Souls κα.

Τι είδαμε όμως στο remake; Όσον αφορά την εξέλιξη της ιστορίας, η νέα έκδοση δεν είχε καμία αλλαγή απ’ το πρωτότυπο όπως και περιμέναμε. Υπάρχει και το έξτρα κεφάλαιο Left Behind ενώ λείπει το multiplayer. Oι αλλαγές εντοπίζονται κυρίως στον τεχνικό τομέα. Τα γραφικά έχουν ξαναφτιαχτεί με τη μηχανή που χρησιμοποιήθηκε στο The Last of Us 2 και είναι αρκετά βελτιωμένα σε σχέση με την remaster έκδοση. Η μεγάλη αλλαγή έχει γίνει στα πρόσωπα των χαρακτήρων. Οι εκφράσεις των Joel, Ellie και Triss είναι εκπληκτικές και μεταδίδουν στο μέγιστο τα συναισθήματα που βιώνουν οι πρωταγωνιστές αυτοί. Ο ήχος πλέον είναι 3D και ιδιαίτερα ατμοσφαιρικός προσφέροντας και την απαιτούμενη ένταση στις μάχες. Το haptic feedback έχει πάρει έναν δευτερεύοντα ρόλο ο οποίος αφήνει μια ωραία αίσθηση αλλά σε καμία περίπτωση δε βγαίνει μπροστά όπως συνέβη σε τίτλους όπως το AstroBot.

Ιδιαίτερη χρήσιμη είναι η λειτουργία αναπαραγωγής των διαλόγων μέσω δόνησης. Μέσω της κατάλληλης έντασης αποτυπώνονται στο χειριστήριο και τα συναισθήματα των χαρακτήρων κατά τη διάρκεια των διαλόγων. Η επιλογή αυτή είναι εξαιρετική, ιδιαίτερα για άτομα με προβλήματα ακοής και δείχνει το δρόμο  για επόμενους τίτλους. Επίσης, τα accessibility options είναι πλέον πάρα πολλά και ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει σχεδόν τα πάντα. Απ’ την επιθετικότητά των εχθρών, τη συχνότητα εύρεσης πυρομαχικών αλλά και την αυτόματη επίλυση γρίφων και το σκανάρισμα για αντικείμενα και εχθρούς. 

Οι επιλογές αυτές μπορούν να βελτιώσουν πολύ την εμπειρία του χρήστη αφού θυμάμαι πολλές φορές άσκοπες βόλτες για να βρω γυαλιστερά αντικείμενα αλλά και  να επιλύσω γρίφους οι οποίοι για τη σημερινή εποχή είναι τελείως ανέμπνευστοι. Τέλος, οι βελτιώσεις στο gameplay είναι ελάχιστες, αν και πλέον ο χειρισμός του «βαρύ» Joel είναι πιο ομαλός. Η ΑΙ φαίνεται να έχει βελτιωθεί αλλά όχι σε ικανοποιητικό βαθμό. Οι στιγμές που η Ellie έτρεχε πέρα δώθε και εμφανιζόταν μπροστά σε εχθρούς αλλά δεν την καταλαβαίνανε, δείχνει ξεκάθαρα την παλαιότητα του τίτλου. Οι μολυσμένοι απ’ την άλλη ήταν πιο επιθετικοί, τουλάχιστον στο μέτριο επίπεδο δυσκολίας ενώ οι άνθρωποι κινούνταν αρκετά πιο έξυπνα απέναντι στους πρωταγωνιστές. Η εμπειρία του gameplay ήταν απολαυστικότερη αλλά δεν έφτανε τα επίπεδα σύγχρονων τίτλων ή του The Last of Us Part 2 και σε καμία περίπτωση δεν ρίσκαρε.

Τι είδαμε όμως στο remake; Όσον αφορά την εξέλιξη της ιστορίας, η νέα έκδοση δεν είχε καμία αλλαγή απ’ το πρωτότυπο όπως και περιμέναμε. Υπάρχει και το έξτρα κεφάλαιο Left Behind ενώ λείπει το multiplayer. Oι αλλαγές εντοπίζονται κυρίως στον τεχνικό τομέα. Τα γραφικά έχουν ξαναφτιαχτεί με τη μηχανή που χρησιμοποιήθηκε στο The Last of Us 2 και είναι αρκετά βελτιωμένα σε σχέση με την remaster έκδοση. Η μεγάλη αλλαγή έχει γίνει στα πρόσωπα των χαρακτήρων.

Οι εκφράσεις των Joel, Ellie και Triss είναι εκπληκτικές και μεταδίδουν στο μέγιστο τα συναισθήματα που βιώνουν οι πρωταγωνιστές αυτοί. Ο ήχος πλέον είναι 3D και ιδιαίτερα ατμοσφαιρικός προσφέροντας και την απαιτούμενη ένταση στις μάχες. Το haptic feedback έχει πάρει έναν δευτερεύοντα ρόλο ο οποίος αφήνει μια ωραία αίσθηση αλλά σε καμία περίπτωση δε βγαίνει μπροστά όπως συνέβη σε τίτλους όπως το AstroBot. Ιδιαίτερη χρήσιμη είναι η λειτουργία αναπαραγωγής των διαλόγων μέσω δόνησης. Μέσω της κατάλληλης έντασης αποτυπώνονται στο χειριστήριο και τα συναισθήματα των χαρακτήρων κατά τη διάρκεια των διαλόγων. Η επιλογή αυτή είναι εξαιρετική, ιδιαίτερα για άτομα με προβλήματα ακοής και δείχνει το δρόμο  για επόμενους τίτλους. Επίσης, τα accessibility options είναι πλέον πάρα πολλά και ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει σχεδόν τα πάντα. Απ’ την επιθετικότητά των εχθρών, τη συχνότητα εύρεσης πυρομαχικών αλλά και την αυτόματη επίλυση γρίφων και το σκανάρισμα για αντικείμενα και εχθρούς. 

Οι επιλογές αυτές μπορούν να βελτιώσουν πολύ την εμπειρία του χρήστη αφού θυμάμαι πολλές φορές άσκοπες βόλτες για να βρω γυαλιστερά αντικείμενα αλλά και  να επιλύσω γρίφους οι οποίοι για τη σημερινή εποχή είναι τελείως ανέμπνευστοι. Τέλος, οι βελτιώσεις στο gameplay είναι ελάχιστες, αν και πλέον ο χειρισμός του «βαρύ» Joel είναι πιο ομαλός. Η ΑΙ φαίνεται να έχει βελτιωθεί αλλά όχι σε ικανοποιητικό βαθμό. Οι στιγμές που η Ellie έτρεχε πέρα δώθε και εμφανιζόταν μπροστά σε εχθρούς αλλά δεν την καταλαβαίνανε, δείχνει ξεκάθαρα την παλαιότητα του τίτλου. Οι μολυσμένοι απ’ την άλλη ήταν πιο επιθετικοί, τουλάχιστον στο μέτριο επίπεδο δυσκολίας ενώ οι άνθρωποι κινούνταν αρκετά πιο έξυπνα απέναντι στους πρωταγωνιστές. Η εμπειρία του gameplay ήταν απολαυστικότερη αλλά δεν έφτανε τα επίπεδα σύγχρονων τίτλων ή του The Last of Us Part 2 και σε καμία περίπτωση δεν ρίσκαρε.

Ευχαριστούμε θερμά την Sony για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like