fbpx
Home HOT The Northman: Review

The Northman: Review

Γράφει ο/η Γιώργος Τανής

Ένας πολύ νεαρός πρίγκηπας είναι στα πρόθυρα της ηλικίας που θα γίνει άνδρας. Ενώ ετοιμάζεται να καθίσει στο θρόνο του πατέρα του, η μοίρα του σφραγίζεται ανεξίτηλα από μια αιματηρή και αναίτια σφαγή: ο πατέρας του δολοφονείται βάναυσα από τον θείο του, ο οποίος μάλιστα απαγάγει τη μητέρα του μικρού αγοριού. Φεύγοντας από το Βασίλειο του νησιού με μια βάρκα, το παιδί ορκίζεται να πάρει εκδίκηση. Δύο δεκαετίες αργότερα, ο ήρωας έχει γίνει ένας ατρόμητος πολεμιστής που εισβάλλει σε χωριά και τα λεηλατεί, μέχρι που μια απόκοσμη μάντισσα του θυμίζει τον αιώνιο όρκο του, ότι οφείλει να εκδικηθεί για τον άδικο χαμό του πατέρα του, να σώσει τη μητέρα του και να σκοτώσει τον άπληστο θείο του.

I will avenge you, father. I will save you, mother. I will kill you, Fjölnir

Τον Robert Eggers τον λατρεύω. Τον θεωρώ ως ένα από τους πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες της γενιάς του. Όταν είδα για πρώτη φορά το Vitch αμέσως κατάλαβα το ταλέντο και την όρεξη του, καθώς μιλάμε για μια πολύ καλή ταινία. Στη συνέχεια λοιπόν μας παρέδωσε το Lighthouse. Προσωπικά θα την κατέταζα μεσα στις 3 καλύτερες ταινίες της προηγούμενης δεκαετίας. Αγάπησα κάθε της σκηνή, το πως κατάφερε με να παρουσιάσει να μας δώσει μια ταινία με τόση φρίκη και φυσικά τη μαεστρική της φωτογραφία. Οπότε όταν ανακοινώθηκε το Northman, ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος καθώς ο Robert Eggers για πρώτη φορά θα είχε ένα τεράστιο μπάτζετ για την νέα του ταινία. Μετά από λίγο καιρό ανακοινώθηκε ότι θα παίξει ο Alexander Skarsgard (ναι της γνωστής και πιο ταλαντούχας οικογένειας ηθοποιών του κόσμου), Nicole Kidman, Ethan Hawk, William Dafoe, Claes Bang και Anya Taylor-Joy. Όλα ήταν έτοιμα λοιπόν για τον Eggers να γνωρίσει περισσότερος κόσμος το τεράστιο ταλέντο του αλλά ποτέ στη ζωή δεν είναι ρόδινα.

Και κάπου εδώ μπαίνει το studio στη μέση. Δεν υπάρχει πια μια Α24 να λέει στον κάθε δημιουργό δημιούργησε ότι θέλεις και εμείς θα το κυκλοφορήσουμε. Εδώ έχουμε τη περίπτωση του studio που έδωσε λεφτά και θέλει να κάνει την ταινία όσο πιο εμπορική γίνεται. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων να παίρνουν αποφάσεις για την ιστορία, για το αν θα κόψουν κάποιες σκηνές και φυσικά στο τελικό μοντάζ, που ο Robert Eggers δεν είχε κανένα λόγο. Ναι πολύ καλά διαβάσατε, o σκηνοθέτης δεν είχε κανένα λόγο πάνω στο τελικό προϊόν.

Αυτό φαίνεται κατά τη διάρκεια της ταινίας καθώς η ταινία ακροβατεί σε στυλ Lighthouse με Viking vibes σε πιο εμπορικές στιγμές. Και τις δυο προσεγγίσεις τις λατρεύω αλλά θα προτιμούσα η κάθε ταινία να έχει μια και μόνο ταυτότητα. Βγαίνοντας από το σινεμά, σκεφτόμουν ότι είδα το Lighthouse που θα απευθυνόταν στο μαζικό κοινό. Και αυτός ήταν ο λόγος που λάτρεψα το Lighthouse. Ήταν μια ταινία που σου παρουσίασε ένα απόκοσμο αποτέλεσμα χωρίς να θέλει να γίνει το πιο εμπορικό θρίλερ όλων των εποχών. Η προσέγγιση αυτή όμως χάρισε την αναγνώριση και αγάπη του κόσμου. Παρόλο την ανάμειξη του studio, το Northman είναι μια από τις καλύτερες blockbuster ταινίες που έχω παρακολουθήσει.

And Night By Night, We Will Carry Out My Pledge Of Vengeance

Γράφοντας λοιπόν αυτό το κείμενο δεν θα μπορούσα να παραλείψω όλο το παρασκήνιο που έγινε, καθώς επηρέασε την ταινία. Αλλά ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το πόσο καλή ταινία ήταν το The Northman. Καταρχάς ξεχάστε ότι σειρά και ταινία έχετε δει με τους πλέον πια χιλιοπαιγμένους Βίκινγκ. Δεν θα δείτε κάποιον πολεμιστή από τον Βορρά να κάνει φιλοσοφικές συζητήσεις για το ποιος θεός είναι αληθινός. Δεν θα δείτε Βίκινγκ να κάνει επιδρομές και να σώζει τα γυναικόπαιδα.

Στο The Northman λοιπόν βλέπουμε μια ρεαλιστική προσέγγιση για το πως ζούσε αυτή η φυλή και το πως η πίστη στο γνωστό θεό Όντιν καθόριζε τη μοίρα τους. Λάτρεψα τις τελετουργίες και τα τραγούδια πριν τον πόλεμο. Επίσης οι Βίκινγκ ήταν βάρβαροι και η ταινία στο δείχνει όχι μόνο στο πως ζουν αλλά και στον τρόπο μάχη τους. Κραυγές πριν από κάθε επίθεση και ξερίζωναν τα μάτια του αντιπάλου με το στόμα τους. Είναι ωμή ταινία με πολλές σκηνές βίας για τους φαν των πιο splatter ταινιών. Οι σκηνές μάχης ήταν εκπληκτικές με επιρροές από τον μετρ του είδους Κουροσάβα καθώς η χρήση κάδρου όταν χρησιμοποιείται με σωστό τρόπο το αποτέλεσμα είναι φαντασμαγορικό.

Όσο για τον Alexander Skarsgard για άλλη μια φορά έδειξε το πόσο ταλαντούχος είναι και ότι επιτέλους πρέπει να αναγνωριστεί το ταλέντο του. Ο ρόλος του ήταν δύσκολος καθώς έπρεπε να σου παρουσιάσει ένα βάρβαρο πρίγκηπα που κάθε φορά που έπιανε το σπαθί μεταμορφωνόταν σε άγριο λύκο. Σε αρκετά σημεία κουβάλησε την ταινία μόνος του και ήταν το επίκεντρο. Ειδική μνεία στη προετοιμασία που έκανε στη ταινία και αναφέρομαι στη γυμναστική καθώς σε ορισμένες στιγμές δεν ξεχώριζες το λαιμό από το κεφάλι. Την οικογένεια Skarsgard τη λατρεύω καθώς ξεχειλίζει από ταλέντο και μας έχουν προφέρει θρυλικές ερμηνείες. Ο  Alexander, σε κάθε του ταινία είναι εξαιρετικός και μετά το The Northman πρόσθεσε άλλη μια αξέχαστη ερμηνεία στο πλούσιο βιογραφικό του.

Η Anya Taylor-Joy που ήταν ο δεύτερος ρόλος της ταινίας σε μια ερμηνεία που δεν την έχουμε συνηθίσει. Σε κάθε της σκηνή ήταν καταλυτική και η σλάβικη προφορά που υιοθέτησε ενώ περίμενα να με ενοχλήσει, ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ερμηνείας της. Την παράσταση  για άλλη μια φορά την έκλεψε ένας λατρεμένος ηθοποιός ο Claes Bang. Ο ρόλος του ήταν εξαιρετικά γραμμένος και παρόλο που ήταν ο villain της ταινίας, πολλές φορές χάρις στην ερμηνεία του και στο τρόπο που χρησιμοποιούσε το πρόσωπο του σε έκανε να συμπάσχεις μαζί του. Τέλος η Nicole Kidman μας έδειξε γιατί είναι από τα μεγαλύτερα ονόματα του Hollywood!

You must choose between kindness for your kin, and hatred for your enemies

Δυστυχώς όμως έλειπε η ελευθερία στη ταινία και αυτό το ένιωσα πολλές φορές. Αν είχε πλήρη εξουσία ο Eggers θα βλέπαμε την πιο δυστοπική ιστορία Βίκινγκ που έχουμε δει ποτέ στις οθόνες μας. Όσοι έχετε δει το αριστούργημα του Lighthouse, θα καταλάβετε τι εννοώ. Καθώς σε αρκετά σημεία της ταινίας ισορροπούσε ανάμεσα στο όνειρο και στη πραγματικότητα. Όταν λοιπόν δεν βρισκόμασταν στη πραγματικότητα η ταινία απογειωνόταν και το αποτέλεσμα ήταν φαντασμαγορικό. Σε αυτό βοήθησε η εξαιρετική φωτογραφία του Jarin Blaschke. Αρκετές φορές ένιωσα δέος με τη φωτογραφία της ταινίας καθώς βλέπαμε εικόνες από τον χειρότερο εφιάλτη που έχουμε βιώσει.

Ο Robert Eggers ήρθε για να μείνει. Με το Northman λοιπόν δείχνει ότι είναι ο πιο ελπιδοφόρος σκηνοθέτης της νέας γενιάς και ότι το μέλλον διαγράφεται λαμπρά για τον 39χρόνο αμερικανό σκηνοθέτη. Παρά τη στέρηση να μας παραδώσει τη ταινία όπως ακριβώς την οραματίστηκε, το The Northman είναι ωδή για το σινεμά. Χάρις λοιπόν σε τέτοιες ταινίες καταλαβαίνουμε τη μαγεία της έβδομης τέχνης. Οπότε σας προτείνω να πάτε αμέσως σε ένα κινηματογράφο και να δείτε ακόμα ένα διαμάντι από τον Eggers. Ως τότε SKAL.

You can not escape what fate the Norns have spun. Now begone!

You may also like