Ο Ραμσής Β΄, γνωστός επίσης ως Ραμσής ο Μεγάλος, ήταν ένας από τους μεγάλους φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου. Επικράτησε γύρω στον 13ο αιώνα π.Χ. και ανήκε στη δεκανθηροφάραων δυναστεία. Ο Ραμσής Β΄ ήταν γνωστός για τις εκστρατείες του στη Μέση Ανατολή και τη Μεσοποταμία. Οι κατακτήσεις του Ραμσή Β΄ επεκτάθηκαν σε διάφορες περιοχές και περιλάμβαναν εκστρατείες στη Συρία και την Παλαιστίνη. Επέκτεινε την επιρροή της Αιγύπτου μέσω στρατιωτικών καμπανιών και διπλωματικών σχέσεων με άλλες χώρες και θεωρείται ένας από τους πιο ισχυρούς και επιδραστικούς φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου αφού άφησε μια σημαντική σφραγίδα στην ιστορία της χώρας.
Οι λάτρεις της ιστορίας γνωρίζουν τον Ράμση ως έναν από τους μεγαλύτερους Φαραώ της Αιγύπτου και έχουν μελετήσει τις στρατιωτικές και διπλωματικές του ικανότητες στα χρόνια τα οποία διοίκησε. Αυτήν την, θα μπορούσαμε να πούμε επική, ζωή έρχεται να προσωμοιώσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο το Total War: Pharaoh.
Η πολυαγαπημένη μεγάλη σειρά της Creative Assembly και SEGA επιστρέφει στις αρχαίες περιόδους – μετά το Saga: Troy, – αυτή την φορά στην Αρχαία Αίγυπτο, ξεφεύγοντας έτσι από τους φανταστικούς χάρτες του Warhammer 3 και μελετώντας την γεωπολιτική εξέλιξη της Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας.
To Total War: Pharaoh λαμβάνει χώρα λίγο μετά την έναρξη της εκστρατείας του Ραμσή Β’ για να κατακτήσει τον θρόνο της Αιγύπτου. Επιλέγοντας ανάμεσα από Αιγύπτιους, Χαναανίτες, ή Χεττίτες καλούμαστε να επεκτείνουμε τα εδάφη μας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα από εχθρικές συρράξεις, διπλωματικές κινήσεις και στρατηγικές αποφάσεις που θα μπορούσαν να μείνουν για καιρό χαραγμένης στην ιστορία.
Μετά από μια σύντομη εισαγωγή στην Καμπάνια του παιχνιδιού, ξεκινάμε τον αγώνα μας για να αποκτήσουμε επιρροή και δύναμη μέσα από τις αποφάσεις μας. Συνήθως, ξεκινάμε πρώτοι τον γύρο, εκεί όπου ορισμένες αποφάσεις πρέπει να παρθούν και ορισμένες δραστηριότητες να ολοκληρωθούν για να τελείωσουμε την σειρά μας. Χωρίς να χάνεται ιδιαίτερος χρόνος, μπορούμε να διεξάγουμε την πρώτη μας μάχη ώστε να δούμε τι καλύτερο ή χειρότερο μας περιμένει σε αυτόν τον τομέα.
Σε μια κλασική TW χροιά, κάθε μάχη μπορεί να γίνει Auto-resolve και να δούμε το τελικό αποτέλεσμα στην οθόνη μας ή μπορούμε να διεξάγουμε κανονικά την σύρραξη και να ελέγχουμε άμεσα τα στρατεύματά μας πάνω στο πεδίο. Φυσικά, δεν λείπει και η επιλογή φυγής, σημαντική αν δεν έχουμε τον αριθμό στρατιωτών που θα μας εξασφαλίσουν την νίκη.
Πριν ξεκινήσουμε την μάχη, καλούμαστε να τοποθετήσουμε τα στρατεύματά μας στο πεδίο προσπαθώντας έτσι να εξασφαλίσουμε την καλύτερη έκβαση της μάχης. Κάθε μια από αυτές διακρίνονται από την τυπική φόρμουλα της σειράς, συνδυάζοντας άμεσες αποφάσεις, τακτική και προσχεδιασμό. Η σωστή επιλογή των μονάδων που θα κάνουμε recruit μπορεί να καθορίσουν το αποτέλεσμα και πολλές φορές οδηγούν είτε σε πολύ δυνατούς συνδυασμούς είτε σε “μοναδές-χαρτί” που πέφτουν μέσα σε λίγα λεπτά. Η δράση που εκτυλίσσεται στο πεδίο όμως προσφέρει αρκετό θέαμα με σπαθιά και ρόπαλα να χτυπάνε ασπίδες και κεφάλια στρατιωτών, βέλη να βρέχουν συνεχώς και άμαξες να θερίζουν το πεζικό.
Πέρα από την μορφολογία του εδάφους, που πολλές φορές θα μας βοηθήσει να πάρουμε το πάνω χέρι σε μια μάχη που κανονικά θα χάναμε, ο καιρός παίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο απ’ότι θα περιμέναμε. Σε αντίθεση με την ομίχλη και τις βροχές που έχουμε δει σε άλλους τίτλους, η έρημος με την ζέστη και την άμμο της παίζει και αυτή ρόλο στην έκβαση. Πριν ξεκινήσουμε μια μάχη μπορεί να δούμε πληροφορίες για τον καιρό και να περιμένουμε μερικούς γύρους ώστε οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές. Φυσικά, το να είναι ευνοϊκες, δεν σημαίνει πάντα ο καιρός να είναι καλός αφού μια αμμοθύελλα μπορεί να ξεσπάσει στην μέση μιας μάχης και να μας βοηθήσει να ανακτήσουμε έδαφος και δυνάμεις.
Όπως ίσως έγινε ήδη κατανοητό, το gameplay βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο και αυτή την φορά ενισχύει το 4Χ τμήμα του με περίπλοκα συστήματα και τακτικές. Η οργάνωση των πόλεών μας, η διαχείριση των πόρων μας, οι τεχνολογικές αναβαθμίσεις και η οικονομία του βασιλείου μας παίζουν καθοριστικό ρόλο στην νίκη μας. Αυτά, σε συνδυασμό με την αύξηση του πληθυσμού, τους περιορισμένους πόρους (όπως φαγητό, χρυσό, μπρούντζο, πέτρα και ξύλα) και την ανάγκη για συνεχόμενη επέκταση και χτίσιμο χρήσιμων κτιρίων θα μας θυμίσουν τις ένδοξες συνεδρίες με το Civilization.
Όσο εξελίσσονται τα γεγονότα στον χάρτη κάθε γύρος θα αποτελεί έκπληξη. Απώτερος σκοπός μας είναι να γίνουμε Φαραώ και να ελέγχουμε όσο περισσότερη γη γίνεται. Ωστόσο, η επιθυμία να γίνουμε Φαραώ είναι μόνο η αρχή και αν θέλουμε να το πετύχουμε έχουμε διάφορα εργαλεία στα χέρια μας. Κατακτώντας εδάφη, προσεκτικά μην αρχίσουμε κάποιον πόλεμο που δεν μας συμφέρει, είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Αργότερα, ανοίγουμε συστήματα όπως το “Power of the Crown” που μας βάζει σε συγκεκριμένα μονοπάτια δύναμης με αποστολές που θα πρέπει να ολοκληρώσουμε για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα. Από την άλλη, έχουμε το Court που αποτελεί στην ουσία το συμβούλιο του Φαραώ το οποίο μπορούμε να εκμεταλλευτούμε στο έπαθλο είτε μέσω δωροδοκιών είτε μέσω πιο…ύπουλων μεθόδων για να αποκτήσουμε μια θέση κοντά στον Φαραώ και, γιατί όχι, την θέση του. Κάθε μία από αυτές τις θέσεις έχει τα δικά της οφέλη όπως ετήσιο μισθό σε χρυσό, χάρες για παραπάνω πόρους και στρατεύματα ή επιρροή και άλλες κινήσεις όπως δυσφήμιση και δολοφονίες.
Ανάμεσα στα γεγονότα που θα δούμε να συμβαίνουν στον χάρτη είναι και οι Εμφύλιοι Πολέμοι, που σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια της σειράς, λειτουργούν ως ευκαιρίες απόκτησης δύναμης και μπορεί να ξεκινήσουν από τους πρώτους γύρους. Αν εκμεταλλευτούμε σωστά τις καταστάσεις και συμμετέχουμε ως Pretenders σε αυτές τις μάχες τότε δεν αποκλείεται να δούμε τον εαυτό μας νωρίτερα στον θρόνο. Έτσι, αν λάβουμε μέρος σε έναν εμφύλιο, η επιρροή μας στο Συμβούλιο σε συνδυασμό με την απαξίωση ενός αντιπάλου μπορεί να μας βοηθήσει να πάρουμε την θέση του. Βέβαια, αυτές οι θέσεις έρχονται και με το αντίστοιχο ρίσκο αφού οι κινήσεις που κάναμε εμείς για να τις πάρουμε μπορεί να γίνουν και από τους άλλους χαρακτήρες στον χάρτη με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε από κάθε μεριά – είτε από φίλους είτε από εχθρούς.
Ως Φαραώ ή απλοί στρατηγοί, θα πρέπει να λαμβάνουμε πάντα υπόψιν και τους πόρους τους οποίους διαθέτουμε. Αυτοί έρχονται στην μορφή πέντε βασικών πηγών: Ξύλο, χρυσό, μπρούντζο, πέτρες και φαγητό. Το φαγητό χρησιμεύει στο να διατηρούμε τον στρατό και τους στρατηγούς μας χορτάτους και υγιείς, οι πέτρες βοηθούν στο χτίσιμο κτιρίων ανά πόλη, το ξύλο στην δημιουργία όπλων, εργαλείων και άλλων απαραίτητων εργαλείων και ούτω καθεξής. Η διαχείρισή τους όμως είναι διαφορετική διαδικασία αφού δεν υπάρχουν πολλές πηγές αυτών στον χάρτη και θα πρέπει είτε να καταλάβουμε τις περιοχές που τις έχουν ή να διεξάγουμε ανταλλαγές με γειτονικές πόλεις και χώρες. Από την άλλη, μπορούμε να μαζέψουμε πόρους μέσα από εκστρατείες, επιδρομές και καταστροφές πόλεων. Το αποτέλεσμα αυτών μπορεί να επηρεάσει και την διάθεση στρατευμάτων και κατοίκων με αποτέλεσμα, αν δεν τους κρατάμε ευχαριστημένους, να βρεθούμε εμείς στην αντίπαλη μεριά ενός Εμφυλίου.
Επιστρέφοντας παραπάνω, η διπλωματία και ο πόλεμος παίζουν επίσης κομβικούς ρόλους στη διαμόρφωση του πεπρωμένου της αυτοκρατορίας μας – μαζί με τους πόρους και την ευτυχία του λαού μας. Συγκεκριμένα, οι διπλωματικές συναντήσεις προσφέρουν μια δυναμική προσέγγιση, επιτρέποντας μας να διαπραγματευόμαστε συνθήκες, να σχηματίζουμε συμμαχίες ή να συμμετέχουμε σε δράσεις κατασκοπείας. Παρόλα αυτά, ενώ το σύστημα είναι ικανοποιητικό, μπορεί να διαπιστώσουμε πως δεν υπάρχει ιδιαίτερο βάθος και ποικιλία σε σύγκριση με άλλες πτυχές του παιχνιδιού.
Αν και το Total War: Pharaoh είναι μια συναρπαστική και καθηλωτική εμπειρία, δεν είναι παιχνίδι χωρίς μειονεκτήματα. Η πολυπλοκότητα του U.I. είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που μπορεί να μοιάζουν περίπλοκα ειδικά για νέους παίκτες, αποτρέποντάς μας πιθανώς από το να αγκαλιάσουμε πλήρως το βάθος του gameplay. Η καμπύλη εκμάθησης είναι απότομη, απαιτεί αφοσίωση και υπομονή για να εξοικειωθούμε με τα συστήματα και τους μηχανισμούς και αυτό είναι κάτι που γίνεται άμεσα αισθητό. Αυτή η πληθώρα σε κείμενα, συστήματα και παράθυρα θα μας κάνει να “τα χάσουμε” και θα ζοριστούμε αρκετά μέχρι να βρούμε την ισορροπία στο που και σε τι θα πρέπει να εστιάσουμε. Επιπλέον, η συμπεριφορά του AI μερικές φορές φαίνεται ασυνεπής, επηρεάζοντας τη συνολική πρόκληση και εξέλιξη του αγώνα.
Στον γραφικό τομέα, η απεικόνιση της αρχαίας Αιγύπτου είναι αρκετά ικανοποιητική, αν όχι σαγηνευτική. Από τις καταπράσινες όχθες του Νείλου μέχρι τα παραδοσιακά μνημεία η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι αξιοσημείωτη. Η τέχνη και ο σχεδιασμός των εκάστοτε μοντέλων μας μεταφέρουν αποτελεσματικά σε έναν κόσμο γεμάτο ζωή – τουλάχιστον όταν δεν βρισκόμαστε στην Ερημο.- Ένα από τα εξίσου ξεχωριστά χαρακτηριστικά είναι η απεικόνιση των θαυμάτων όπως οι Μεγάλες Πυραμίδες ή η Σφίγγα. Η προσοχή στην ιστορική ακρίβεια, στην κατασκευή και ο τρόπος που επηρεάζει το παιχνίδι προσθέτει ένα επίπεδο αυθεντικότητας που θα εκτιμήσουν οι λάτρεις της ιστορίας.
Το ίδιο όμως, δεν μπορούμε να πούμε και για τα μοντέλα των στρατευμάτων. Ερχόμενοι από την πολυπλοκότητα και την ποικιλία των φανταστικών μονάδων του Warhammer 3, η επιστροφή σε πιο βασικά στρατεύματα όπως τοξότες, Medjay, πεζικό και chargers μας αφήνει αδιάφορους. Ομοίως, οι στρατηγοί που προσλαμβάνουμε μοιάζουν μεταξύ τους και οι ικανότητές τους δεν βοηθούν στο να ξεχωρίζουν ιδιαίτερα.
Σίγουρα, με όλα όσα γράφω παραπάνω, η γνώμη μου σχετικά με το Total War: Pharaoh βγαίνει ως “ανάμεικτη”. Δεν είναι το καλύτερο Total War της σειράς ωστόσο κατόρθωσε να με διασκεδάσει αρκετά. Έπιασα τον εαυτό μου να περνάει λιγότερο χρόνο στις μάχες και να εξερευνεί τις διάφορες πτυχές του, τα συστήματά του και τους συνδυασμούς αποφάσεων και κινήσεων. Το 4Χ κομμάτι του ίσως είναι και το πιο διασκεδαστικό στοιχείο του για εμένα χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι μάχες δεν ήταν ικανοποιητικές – αν και θα μπορούσαν να είναι κάτι ΠΟΛΥ παραπάνω. Αν και έχει τις ατέλειές του, το Pharaoh παραμένει μια αξιέπαινη προσθήκη στη σειρά Total War, παρέχοντας μια ενδιαφέρουσα ματιά στη δόξα και τις δοκιμασίες της κυριαρχίας του αρχαίου Αιγυπτιακού πολιτισμού.
Ευχαριστούμε την ZEGETRON για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
