fbpx
Home ReviewsGame Reviews Valkyrie Elysium | The Review

Valkyrie Elysium | The Review

Γράφει ο/η FiOth

To Valkyrie Elysium έκανε την πρώτη εμφάνιση του στις 10 Μαρτίου του 2022. Πρόκειται για τη νεότερη προσθήκη στη σειρά JRPGs της Square-Enix, σειρά η οποία μετρά πλέον πέντε κυκλοφορίες, τρεις εκ των οποίων σχεδιάστηκαν ή μεταφέρθηκαν σε φορητές συσκευές. Ο τίτλος αναπτύχθηκε από τη Soleil και κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου για τις κονσόλες της Sony, με την κυκλοφορία στο Steam να έχει προγραμματιστεί για τις 11 Νοεμβρίου. Είναι προφανές λοιπόν, πως η συνεργασία της SE με τη Sony όσον αφορά στη συγκεκριμένη πνευματική ιδιοκτησία καλά κρατεί. Τι γίνεται ωστόσο με την ποιότητα του τίτλου;

Το VE ξεκινά ιδιαίτερα θετικά. Η αισθητική του είναι εξαιρετικά ευχάριστη, αν και γίνεται κατανοητό εξ’ αρχής πως το budget που διέθεσε ο publisher γέρνει λίγο στην… οικονομική πλευρά της πλάστιγγας. Συγκεκριμένα, επιστρατεύεται η τεχνική των cel-shaded γραφικών με anime σχεδιασμό, συνδυασμός που έχει χρησιμοποιηθεί άπειρες φορές για την ανάπτυξη τίτλων που αδυνατούσαν να επεκταθούν σε πιο προηγμένες – κι ακριβές – τεχνολογίες. Οι “περικοπές” επεκτείνονται σε πολλά επίπεδα, όπως αυτό του κάκιστου lip-sync, των ελαχίστων animations πλην των cut-scenes και της απαράδεκτης επανάληψης χρήσης περιβαλλόντων. Για να δοθεί μια αναλογία περιεχομένου εδώ, για κάθε ένα εκ των εννέα (9) βασικών κεφαλαίων αναλογούν περίπου πέντε (5) υπό-αποστολές, με κάθε μία να είναι ουσιαστικά μια σειρά από μάχες ενώ ο παίκτης κινεί τον χαρακτήρα μέσα σε μια περιορισμένη περιοχή από κάποιον ήδη χρησιμοποιημένο χάρτη. Σε επίπεδο απεικόνισης λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με έναν ευχάριστο μεν τίτλο, ο οποίος φέρει ελάχιστον οπτικό περιεχόμενο, με τους χαρακτήρες να έχουν κυριολεκτικά δύο (2) στάσεις σώματος, ασχέτως συνθηκών, καθ’ όλη τη διάρκεια. Κάθε διάλογος, κάθε εξέλιξη στο σενάριο, συνοδεύεται από αυτά τα δύο animations, εκτός φυσικά των ελαχίστων περιπτώσεων όπου απεικονίζονται σε κάποιο video. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως οι τέσσερις Einherjars που συνοδεύουν τη Valkyrie στην περιπέτεια της (αριθμός πολύ μικρότερος από αυτόν των προηγούμενων τίτλων) γνωστοποιούν τα κίνητρα τους μόνο μέσα από μια σειρά αναμνήσεων. Αυτές οι αναμνήσεις αποδίδονται υπό τη μορφή ακουστικών αφηγήσεων, επιλογή που στερεί οποιαδήποτε ευκαιρία οπτικής απόδοσης των δρωμένων. Αναρωτιέται κανείς αν θα ήταν τόσο δύσκολο να γυριστούν μερικά cut-scenes για τους βασικούς χαρακτήρες, ειδικά εφόσον ο αριθμός τους είναι τόσο μικρός. Ειδική μνεία χρειάζεται να γίνει στο γεγονός πως ο τίτλος τρέχει απροβλημάτιστα, διατηρώντας τον ρυθμό ανανέωσης της εικόνας σταθερά στα 60fps, με την ανάλυση στο PS5 να μένει σταθερά στα 2560 × 1600p. Ο γράφων δε βίωσε κανένα τεχνικό πρόβλημα ή διακοπή λειτουργίας της εφαρμογής κατά τη διάρκεια του gameplay, ακόμα και στην πρώτη έκδοση η οποία χρησιμοποιήθηκε. Μπορεί αυτό που έχουμε εδώ να δίνει την εντύπωση του “φτωχικού”, όμως τουλάχιστον είναι λειτουργικό.

Μπορεί ό,τι υπάρχει εδώ να είναι τεχνολογικά ταπεινό, είναι ωστόσο σταθερά όμορφο

Στο θέμα του gameplay, ο τίτλος εγκαταλείπει σε μεγάλο βαθμό τις JRPG ρίζες του κι εστιάζει σε μια εμπειρία πιο κοντά στο genre του Hack & Slash. H ανάπτυξη του κεντρικού χαρακτήρα είναι απόλυτα γραμμική, με τις μόνες επιλογές που δίνονται να έχουν να κάνουν με το ποιο όπλο θα χρησιμοποιηθεί και ποιες επί μέρους βελτιώσεις θα γίνουν σε αυτό (επιλογή μέχρι δύο Rune Slots). Οι σύντροφοι της αναπτύσσονται μόνο μέσω ολοκλήρωσης δευτερευόντων αποστολών, με το αποτέλεσμα των οποίων ουσιαστικά να είναι να μάθουν νέες επιθέσεις. Για κάθε έναν τους, δύο slots γίνονται διαθέσιμα για επιλογή του τι θα φέρνουν στη μάχη κι από εκεί και πέρα, η επιλογή του πώς θα γίνει χρήση τους, βρίσκεται στην ευχέρεια του ΑΙ. Το σύστημα μάχης καθ’ αυτό ξεκινά διδάσκοντας τα βασικά, με τον ρυθμό των αναμετρήσεων να εξελίσσεται ομαλά. Όσο προχωρά η ροή του σεναρίου ωστόσο, τόσο πιο χαοτικές γίνονται οι μάχες και τόσο πιο ανούσιοι πολλοί εκ των επί μέρους μηχανισμών. Απλούστατα δεν υπάρχει χώρος – ή χρόνος – για τέλεια blocks ή parries όταν η Valkyrie δέχεται επίθεση από δέκα (10) εχθρούς ταυτόχρονα, με πολλούς εξ αυτών να μπορούν να τη λιώσουν με μερικά μόνο χτυπήματα. Εδώ βρίσκεται και η τομή η οποία θα διαχωρίσει αυτούς που απολαμβάνουν τα δρώμενα επί της οθόνης από αυτούς που απλά θα ακυρώσουν τον τίτλο ως ένα απλό button masher. Το χάος που δημιουργείται μπορεί να χαρακτηρίζεται από έλλειψη τεχνικού gameplay, δημιουργεί ωστόσο καταστάσεις όπου τα spells, οι ειδικές κινήσεις και τα finishers χρωματίζουν ένα πίνακα καταστροφής που μόνο απολαυστικός μπορεί να χαρακτηριστεί. Σίγουρα, αν κάποιος ασχοληθεί με τον τίτλο πολύ συστηματικά, η όλη διαδικασία μπορεί να κουράσει. Υπάρχει ωστόσο κάτι καθαρτικό στη μαζική εξόντωση όλων αυτών των εχθρών και η ποικιλία τους είναι αρκετή ώστε να κρατά το ενδιαφέρον ανάμεσα σε, ελαφρώς αραιά gaming sessions. Το ζήτημα που προκύπτει πολλές φορές λόγω του αριθμού των διαφόρων εκδόσεων τους (reskins, ουσιαστικά) είναι οι διάφορες αδυναμίες τους στα στοιχεία. Ο παίκτης έχει, ανά πάσα στιγμή, πρόσβαση σε τέσσερα (4) μόνο spell slots, πράγμα που αναπόφευκτα οδηγεί στην ανάγκη να ανοίξει το σχετικό menu και να κάνει αλλαγές εν μέσω μάχης, όποτε μια νέα “έκδοση” εχθρού κάνει την εμφάνιση της. Είναι παράλογο το γιατί δε συμπεριλήφθηκε ένα κουμπί αλλαγής παλέτας που να δίνει πρόσβαση σε τουλάχιστον άλλα τέσσερα, όμως η παράληψη δεν είναι καταστροφική.

Όσο προχωρά η πλοκή, τόσο πιο εντυπωσιακές γίνονται οι ειδικές επιθέσεις και οι μάχες πιο χαοτικές

Ο ήχος είναι ίσως το σημείο του τίτλου που θα δυσκολευτεί κανείς να βρει κάτι αρνητικό. Το πιο πιθανό σενάριο εδώ θα ήταν να έχουμε να κάνουμε με κάκιστο voice over, ειδικά λαμβάνοντας υπόψιν μας το απαράδεκτο lip sync. Ωστόσο, η δουλειά που έχει γίνει είναι αρτιότατη, με τους χαρακτήρες να μεταφέρουν ηχητικά τις αγωνίες και τα συναισθήματα τους χωρίς να γίνονται γελοίοι, κάτι που πολλές φορές παρατηρείται σε ανατολικές παραγωγές. Όλοι οι ηθοποιοί κράτησαν τη “κλάψα” υπό έλεγχο και τόσο η ιστορία της Valkyrie όσο κι αυτές των ακολούθων της αποδίδονται με προσοχή και γούστο. Στο επίπεδο της μουσικής και των ηχητικών εφέ, όλα βρίσκονται επίσης σε καλό επίπεδο. Σίγουρα μία ή δύο εκ των συνθέσεων είναι αξιομνημόνευτες και όλα τα λοιπά ακουστικά στοιχεία λειτουργούν σωστά και φέρουν την απαραίτητη βαρύτητα, τόσο εντός όσο κι εκτός μαχών.

Ο τίτλος είναι πανέμορφος κι έχει ψυχή. Αυτό είναι που καθιστά το αίσθημα της “χαμένης ευκαιρίας” τόσο δύσπεπτο

Έχοντας αναλύσει τα επί μέρους στοιχεία του τίτλου λοιπόν, πού ακριβώς στέκεται το Valkyrie Elysium; Η μεγαλύτερη αδυναμία του εντοπίζεται, δυστυχώς, στη βασική ροή του. Η πρωταγωνίστρια μας θα βρεθεί στη Valhalla (ουσιαστικά το hub του τίτλου) ανάμεσα στις αποστολές της. Εκεί, μπορεί να κάνει κάποιες βασικές αναβαθμίσεις, να μιλήσει με το “αφεντικό” (συζητήσεις που γίνονται μόνο ανάμεσα στα βασικά κεφάλαια), να μιλήσει εν τάχει με τους συντρόφους της και να ξεκλειδώσει κάποιες εναλλακτικές μάχες. Μετά, με τη χρήση ενός interaction point, μπορεί να επισκευθεί σχετικές τοποθεσίες και να ολοκληρώσει μια σειρά από αναμετρήσεις, μαζεύοντας collectibles τα οποία είναι εμφανή στον χάρτη. Αυτό είναι, λίγο-πολύ, όλο το gameplay loop. Δεν υπάρχουν πόλεις προς επίσκεψη, λοιποί NPCs, καταστήματα ή βαθύτερες επιλογές. Μάχες – πρόλογος επόμενων μαχών – μάχες ξανά. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, καλό είναι ο τίτλος να παιχτεί με διαλείμματα, διότι ο κίνδυνος να κουράσει πλανάται έντονα στον αέρα. Αν, από την άλλη πλευρά, κάποιος αρέσκεται σε ατελείωτο hacking & slashing, τότε σίγουρα εδώ θα βρει μια από τις πιο ευχάριστες εμπειρίες της χρονιάς.

Ευχαριστούμε θερμά την CD Media για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like