fbpx
Home ReviewsGame Reviews The Excavation of Hob’s Barrow | The Review

The Excavation of Hob’s Barrow | The Review

Γράφει ο/η Στέλιος Αναγνωστόπουλος

Σύμφωνα με το Dictionary of English Folklore (Oxford University Press, 2000), τα barrows είναι προϊστορικά ταφικά μνημεία που προκαλούν τη φαντασία των ανθρώπων καθώς η λαογραφία τους φέρει ως σημεία γιγάντων, όπως στο Castlecarrock της Cumbria βορειοανατολικά της Αγγλίας στα σύνορα με τη Σκωτία, ή, αν και πιο σπάνια, ως κατοικία για νεράιδες οι οποίες πραγματοποιούν ευχές στους θνητούς. Πολλές είναι και οι αναφορές, συνεχίζει το ίδιο λήμμα, για θησαυρούς, χρυσό και χρήματα θαμμένα σε barrows, όπως στα Money Hills (Hampshire), Goldenlow (Bedfordshire) και Dragonhoard (Oxfordshire) καταλήγοντας ότι οι ανασκαφές σε αυτά επιφέρουν κατάρες και βίαιες καταλήξεις, ασθένειες και κακοτυχία στους επίδοξους τυμβωρύχους. Σημειωτέον ότι τα μοναδικά παιχνίδι που φέρουν στον τίτλο τους το «barrow» είναι η αγαπημένη μου σειρά Barrow Hill της Shadow Tor Studios.

Η Thomasina Bateman, επίδοξη συγγραφέας από το Derby της Αγγλίας, έχει στα σκαριά το νέο της βιβλίο «Comparatively modern history» το οποίο πραγματεύεται τα ταφικά μνημεία της χώρας. Μετά από πρόσκληση του Leonard Shoulder, ενός άγνωστου σε αυτήν ανθρώπου, επισκέπτεται την επαρχιακή πόλη του Bewlay προκειμένου να ερευνήσει το μνημείο του Hob’s barrow. Η ηρωΐδα μας κατάγεται από μια αριστοκρατική οικογένεια και με τον πατέρα της να την έχει σημαδέψει εφ’ όρου ζωής· θετικιστής αρχαιολόγος και εχθρός των προκαταλήψεων ανέλαβε με θρησκευτικό ζήλο την εκπαίδευση της νεαρής Thomasina. Όταν φτάνει στον προορισμό της, ο Leonard Shoulder είναι άφαντος, το ίδιο και ο βοηθός της ο οποίος δεν έφτασε ποτέ με το τραίνο όπως την είχε ενημερώσει. Στην πόλη του Bewlay οι κάτοικοι ζουν σχεδόν σαν κλειστή θρησκευτική κοινότητα του 17ου αιώνα με κάποιους από αυτούς να μην εμπιστεύονται ούτε τη νέα τεχνολογία αλλά και ούτε τους επισκέπτες. Σύντομα η Thomasina θα αρχίσει να ταλαιπωρείται από νυχτερινούς εφιάλτες και καθημερινά οράματα και σύντομα θα αντιληφθεί ότι το Hob’s barrow δεν είναι απλά μια πολιτισμική κληρονομιά αλλά κάτι πιο σημαντικό και πέραν της φαντασίας της.

Ο χειρισμός είναι ο πλέον ιδανικός για ένα παραδοσιακό point and click adventure· με τον κλασικό σταυρό επιλέγεις τα hotspots για την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, επιλέγεις τις απαντήσεις σου στο πεδίο διαλόγων, ελέγχεις το inventory όπου συνδυάζεις αντικείμενα και επιλύεις γρίφους με απουσία, ευτυχώς, του pixel hunting. Θεωρώ περιττό να ασχοληθώ με κάτι πέραν των γρίφων οπότε θα εστιάσω σε αυτούς· χωρίς να αποτελούν τίποτα ιδιαίτερο σε επίπεδο δυσκολίας -αν εξαιρέσουμε εκείνους στο τελευταίο μέρος του παιχνιδιού που απλά χαρακτηρίζονται από τον μέτριο βαθμό δυσκολίας- όλοι οι γρίφοι είναι ευχάριστοι! Θα κληθείτε άλλοτε να μετακινήσετε αντικείμενα στη σωστή κατεύθυνσή ώστε να ξεκλειδώσετε μηχανικά μοτίβα για παράξενες συσκευές, μουσικούς γρίφους, μεταφραστικούς και άλλους πολλούς. Δεν υπάρχει κανένα ψεγάδι αν και θα προτιμούσα το επίπεδο των τελευταίων προκλητικών (sic) γρίφων να αντιπροσωπεύουν ολόκληρο το παιχνίδι. Όσον αφορά την πλοήγηση της Thomasina, ευτυχώς οι δημιουργοί προνόησαν για την ταχύτητα με την οποία θα κινείστε προς την επόμενη οθόνη με το διπλό κλικ να επισπεύδει τον χαρακτήρα και τον «χάρτη» να προσφέρει fast travel αφού πρώτα επισκεφτείτε συγκεκριμένες περιοχές. Τέλος, στην «to do list» περιλαμβάνονται όλες οι εκκρεμότητες που οφείλετε να φέρετε εις πέρας προκειμένου να συνεχίσετε την περιπέτεια.  

Τα pixelated γραφικά δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις και είναι πανέμορφα! Το animation του περιβάλλοντος και των χαρακτήρων είναι αξιόλογα και τα cinematics θυμίζουν εποχές 80s-90s, τότε που η φαντασία του λιτού δεν προκαλούσε στανικά (no nostalgia intended, just facts). Τα συναισθήματα που θα επιφέρει η ατμόσφαιρα συνεπικουρούμενη από τα γραφικά και την μουσική υπόκρουση δεν έχει προηγούμενο. Σπάνια πλέον νιώθω άβολα σε παιχνίδια ψυχολογικού τρόμου (το Soma ήταν εκείνο που δικαιωματικά μου έκλεψε την.. ψυχική ηρεμία εδώ και χρόνια..) και σε καμία περίπτωση δεν περίμενα να συμβεί με το συγκεκριμένο παιχνίδι. Παλαιά πορτρέτα διακοσμούν το πανδοχείο στο οποίο θα περάσετε αρκετές στιγμές με τους θαμώνες από τους οποίους θα προσπαθήσετε να εκμαιεύσετε στοιχεία για το Hob’s barrow αφού όλοι αποφεύγουν να σας μιλήσουν ανοιχτά γι’ αυτό. Οι εναλλαγές της μουσικής και των φωτοσκιάσεων σε μεταφέρει σε έναν παρασκηνιακό κόσμο όπου τίποτα δεν είναι αυτό που αρχικά φαίνεται. Τα voice over είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ! Η αγγλική προφορά της βικτωριανής εποχής και ιδιαίτερα της επαρχίας σε συνδυασμό με την ζωντάνια των διαλόγων αποτελεί υπόδειγμα για όλα τα παιχνίδια του είδους. Οι αντιδράσεις και γενικότερα η συμπεριφορά των κατοίκων είναι δυναμική και όσο προσεγγίζετε στην αποκάλυψη της αλήθειας τόσο περισσότερα ερωτηματικά δημιουργούνται. Στα animation, αν και χαμηλής ανάλυσης, είναι εσκεμμένη η μιζέρια και η κακουχία στα πρόσωπα των χαρακτήρων, η αλλοίωση των προσωπικών στοιχείων φαντάζει σαν να βρίσκονται σε ένα μόνιμο φόβο, σε ένα μόνιμο σοκ. Η Thomasina μας διηγείται την ιστορία a posteriori με δραματικό τόνο χωρίς να υποψιαζόμαστε τι θα επακολουθήσει και χωρίς ιδιαίτερες τεχνικές αφού η κενή μαύρη οθόνη και τα άσπρα γράμματα του μονολόγου της είναι αρκετά για να σας προκαλέσουν το ενδιαφέρον. Η φωνή της σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η κινητήρια δύναμη για τον τρόμο που αναμένεται να εκδηλωθεί.

Το The Excavation of Hob’s Barrow μου έφερε μνήμες από δύο αγαπημένες μου ταινίες και μία σειρά. Πρόκειται για τα Picnic At Hanging Rock (Peter Weir, 1975), In the mouth of madness (John Carpenter, 1994) και, φυσικά, το Twin Peaks (Mark Frost, David Lynch, 1990-1991, 2017). Οι θιασώτες αυτών των αριστουργημάτων θα εμπλουτίσουν τις horror εμπειρίες τους. Η διάρκεια του παιχνιδιού είναι ιδανική και θα σας κρατήσει για περίπου 5-6 ώρες. Την τελευταία λέξη σε όλο το εύρος του παιχνιδιού, όπως ανέφερα και νωρίτερα, έχει ο επίλογος που για μένα εκφράζει κατηγορηματικά τον τρόμο που εκπροσωπεί και αντιλαμβάνεστε πριν πέσει η αυλαία. Ευτυχώς, δεν επισκιάζει το υπόλοιπο παιχνίδι και την πορεία σας με ό,τι αυτή σηματοδοτεί, πράγμα που επιφέρει την ποθητή ισορροπία στην εμπειρία. Οι αλλαγές στη διάθεση της Thomasina και στις εξελίξεις της υπόθεσης κορυφώνονται με τις καιρικές εναλλαγές, τη μουσική και χρωματική φαντασμαγορία της παλέτας που τολμηρά εξαντλούν οι δημιουργοί σε κάθε επίπεδο.

Ένιωσα πραγματικά μεγάλη ικανοποίηση ολοκληρώνοντας αυτή την περιπέτεια ψυχολογικού τρόμου. Ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία που με κάνει να αναρωτιέμαι για το πόσα αντίστοιχα παιχνίδια βρίσκονται εκεί έξω -και πιο συγκεκριμένα στο backlog μου- που δεν προλαβαίνω έστω να δοκιμάσω αφού και το συγκεκριμένο το ανακάλυψα εντελώς τυχαία. Πρόκειται για μια εξαιρετική προσπάθεια που αναζητά πνευματικό sequel! Μην το χάσετε σε καμία περίπτωση!

Ευχαριστούμε θερμά την Wadget Eye Games για τη διάθεση του παιχνιδιού.

You may also like