Το 1991, η τότε Square Soft (πλέον Square Enix) δημιούργησε ένα νέο Action RPG παιχνίδι ως παράλληλη ιστορία της σειράς Final Fantasy. Με την κυκλοφορία του δεύτερου παιχνιδιού, η σειρά απέκτησε τη δική της ταυτότητα και ξεχώρισε στο χώρο των JRPG. Έκτοτε, έχει χαρίσει μερικά από τα πιο αξιομνημόνευτα παιχνίδια στο είδος. Το “Visions of Mana”, το πέμπτο βασικό κεφάλαιο της σειράς, μας συστήνει νέους χαρακτήρες και έναν φρέσκο κόσμο για εξερεύνηση. Ωστόσο, η εμπειρία δεν είναι εξ ολοκλήρου θετική, καθώς η έλλειψη περιεχομένου και το “χλιαρό” gameplay προσδίδουν μια πιο αδιάφορη και ουδέτερη αίσθηση.
Μία καινούργια ιστορία
H ιστορία μας ξεκινάει με τον νεαρό Val στο μικρό χωριό της φωτιάς, Tianeea. O Val από μικρός ήθελε να γίνει ένας Soul Guard, προστάτης των γενναίων που θα θυσιαστούν για να δώσουν την ενέργεια τους στο μεγάλο δέντρο Mana. Αυτές οι θυσίες ονομάζονται Alms και κάθε τέσσερα χρόνια, ένας Alm από κάθε χωριό διορίζεται από την θεά για το μεγάλο ταξίδι. Alm της φωτιάς θα γίνει η παιδική φίλη αλλά και ερωτικό ενδιαφέρον του Val, Hinna. Μαζί, θα ξεκινήσουν το μεγάλο ταξίδι προς το δέντρο ενώ ταυτόχρονα πρέπει να βρουν τους υπόλοιπους Alms. To υπόλοιπο party ολοκληρώνεται με τους Alms του αέρα, του φεγγαριού, του νερού, του ξύλου, του φωτός αλλά και του σκοταδιού.
Η αφήγηση της ιστορίας κυλάει ομαλά, με έναν σταθερό ρυθμό και χωρίς μεγάλες εκπλήξεις. Καθώς οι χαρακτήρες ανακαλύπτουν περισσότερα για τον κόσμο τους, αρχίζουν να αμφιβάλλουν για τον σκοπό τους, ενώ ο Val βασανίζεται από την σκέψη ότι μπορεί να χάσει την Hinna για πάντα. Παρά την ενδιαφέρουσα πλοκή, η ιστορία αφήνει μια ουδέτερη αίσθηση και πιθανότατα δεν θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μετά το πέρας του παιχνιδιού.
Με τα 8 κεφάλαια που περιλαμβάνει, το Visions of Mana δεν πρόκειται να κουράσει όπως άλλα JRPGs, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού είναι αρκετά χαλαρό. Ωστόσο, το τελευταίο κεφάλαιο μπορεί να απογοητεύσει, καθώς είναι κυρίως μια αλληλουχία από Boss Fights χωρίς ιδιαίτερο βάθος.
Τέλος, δεν είναι απαραίτητο να έχετε παίξει προηγούμενους τίτλους της σειράς, καθώς κάθε ιστορία, όπως και στα Final Fantasy, είναι αυτόνομη και ανεξάρτητη.
Mana πιάσε τα όπλα
Εκτός από την ιστορία, εδώ βρισκόμαστε για το ξύλο. Η μάχη του Visions of Mana γίνεται σε real-time με μία αρκετά μεγάλη ποικιλία από abilities και spells. Όσο προχωράει η ιστορία, το party θα φτάσει στους 5 διαθέσιμους χαρακτήρες και μέσα στη μάχη μπορούμε να έχουμε μέχρι τρεις. Εκτός από τις βασικές επιθέσεις, οι χαρακτήρες λειτουργούν κυρίως με spells αλλά και ικανότητες όπου τις αποκτάμε από τα elemental vessels. Για να ξεκλειδώσουμε καινούργια μαγεία λοιπόν πρέπει ο κάθε χαρακτήρας να ”φορέσει” έστω και μία φορά το εκάστοτε element.
Αναλόγως το vessel, οι χαρακτήρες μας θα έχουν διαφορετικά Class και έως και 3 διαφορετικά όπλα ο καθένας. Κάθε Elemental έχει την δική του ικανότητα στη μάχη ενώ προκαλεί το αντίστοιχο damage type. Το Combat γενικά είναι αρκετό και βασίζεται στις συνεχείς αλλαγές μεταξύ elementals και χαρακτήρων μέχρι να βρείτε τους συνδυασμούς που σας ταιριάζουν. Πάρα την ποικιλία, δυστυχώς το gameplay γίνεται αρκετά γρήγορα επαναλαμβανόμενο και βρήκα πολλές φορές τον εαυτό μου να ανυπομονεί για το επόμενο elemental ώστε να έχω κάτι καινούργιο. Στο σύνολο, υπάρχουν οκτώ elemental vessels και μετά τις είκοσι ώρες είχα καταλήξει σε μία ομάδα χωρίς καμία επιθυμία για αλλαγές. Στα θετικά όμως, το μόνο σίγουρο είναι πως θα χρησιμοποιήσετε όλους τους χαρακτήρες ενώ τα XP μοιράζονται πάντα ισόποσα ακόμα και στους χαρακτήρες που δεν πολεμάνε.
Όσον αφορά την στρατηγική, έχουμε την δυνατότητα να προσαρμόσουμε το gameplay του κάθε χαρακτήρα όταν δε βρίσκεται υπό τον έλεγχο μας. Από αμυντική στάση που εστιάζει στο healing, στο απέναντι άκρο που βασίζεται αποκλειστικά στην επίθεση. Επίσης, έχουμε την δυνατότητα να διαλέξουμε ακριβώς τι spells θα χρησιμοποιούν οι αυτόνομοι χαρακτήρες αλλά και τι αντικείμενα.
Πανέμορφο κενό
Ο κόσμος του Visions of Mana είναι πραγματικά πανέμορφος. Είτε είναι πόλη, είτε dungeon, το μόνο σίγουρο είναι πως όλο και κάπου θα σταθείτε για να βγάλετε μερικά screenshots. Είναι πολύ κρίμα που αυτός ο κόσμος δεν αξιοποιήθηκε σωστά. Το κομμάτι της εξερεύνησης περιορίζεται σε μερικά Collectibles, treasure chests αλλά και elemental shards. Δυστυχώς το παιχνίδι δε μας βάζει το μικρόβιο της εξερεύνησης καθώς δε μας επιβραβεύει και με κάποιον τρόπο.
Το ίδιο μπορώ να πω και για το side content του παιχνιδιού. Τα Side quests είναι πάρα πολλά, όμως χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Θα κλιθούμε να λάβουμε ατελείωτα fetch ή elimination quests χωρίς κανένα storyline. Φυσικά δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει και μία ιστορία πίσω από κάθε αποστολή, όμως εδώ η μία είναι πιο βαρετή από την άλλη. Σχεδόν όλες τις φορές που έκανα κάποιο sidequest, ήταν για να μαζέψω παραπάνω χρήματα για κάποιο όπλο ή για αντικείμενα.
Τεχνικός παράδεισος
Παρόλο που υπάρχουν προβλήματα στο Gameplay, από θέμα απόδοσης το Visions of Mana κάνει πολύ καλή δουλειά. Στις 30 ώρες που έκλεισα στο παιχνίδι, δε συνάντησα ποτέ bugs ή crashes, ενώ τα FPS κατά κύρια βάση ήταν σταθερά. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι αρκετά προσεγμένα και αξίζει να σημειωθεί πως υπάρχει αρκετή ποικιλία και στα μοντέλα των NPC. Τέλος, η παλέτα χρωμάτων είναι αρκετά φωτεινή και δημιουργεί μία ευχάριστη αίσθηση σε εμάς τον παίκτη ακόμα και σε πιο σκοτεινές περιοχές.
Mana έλα να ακούσεις
Πηγαίνοντας στο ακουστικό κομμάτι, ομολογώ πως υπάρχουν ανάμεικτα συναισθήματα. Από πλευράς soundtrack, η μουσική πλην της μάχης είναι πάντα πιο χαλαρή και μερικές φορές λίγο αδιάφορη. Υπάρχουν όμως αρκετές περιοχές και κυρίως πόλεις, όπου η μουσική είναι εκπληκτική. Το Voice acting επίσης είναι πολύ καλό και όχι μόνο στα Ιαπωνικά αλλά και στα Αγγλικά του. Το μεγάλο αρνητικό εδώ δε βρίσκεται στον ήχο αλλά στο ανύπαρκτο lip synch. Οι χαρακτήρες κυριολεκτικά ανοιγοκλείνουν το στόμα τους και βγαίνει ήχος με ελάχιστες εξαιρέσεις σε μερικά cutscene. Γνωρίζω πως το παραπάνω είναι λεπτομέρεια, αλλά υπάρχουν αρκετοί ψυχαναγκαστικοί σαν εμένα σίγουρα.
Μεγαλύτερο βάθος
Μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες, ο νέος τίτλος της σειράς Mana αποδεικνύεται ικανοποιητικός, αν και με ορισμένες αδυναμίες. Ίσως ακούγομαι λίγο αυστηρός όταν κριτικάρω το σύστημα μάχης, αλλά δεδομένου ότι πρόκειται για JRPG, αυτή καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της συνολικής εμπειρίας. Όταν η αρχική απόλαυση της μάχης εξαφανίζεται γρήγορα, είναι σημαντικό να το αναφέρω. Θα ήταν σίγουρα πιο ενδιαφέρον αν υπήρχαν συνδυασμοί κινήσεων και combos μεταξύ light και heavy attacks, όπως στο Tales of Arise. Η ιδέα του να γεμίζεις μια μπάρα απλώς για ένα εντυπωσιακό animation δεν επαρκεί για να διατηρήσει το ενδιαφέρον του σύγχρονου παίκτη. Παρόλα αυτά, ο πειραματισμός με τις διάφορες κλάσεις και η ποικιλία που προσφέρουν αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ατού του παιχνιδιού, και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να δοκιμάσετε όλες τις διαθέσιμες επιλογές.
Ευχαριστούμε την CD Media και την Square-Enix για την παραχώρηση του παιχνιδιού.
