Ένα ιστορικό παιχνίδι με όνομα Brothers: A Tale of Two Sons κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2013 και αποτελεί μέχρι και σήμερα ένα από τα πιο αγαπητά indies που έχουν κυκλοφορήσει. Βρισκόμαστε στην ίδια θέση 11 χρόνια μετά, και η ανανέωσή του δεν ζητήθηκε, αλλά δόθηκε. Καταφέρνει με την ανακατασκευή αυτή να δώσει νέα ζωή στο παιχνίδι που έκανε γνωστό τον Josef Fares στο ευρύ κοινό ή καλύτερα να μέναμε στο αρχικό έργο;
Πριν συνεχίσουμε, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το Brothers: A Tale of Two Sons δεν θα κριθεί ως πρωτότυπου περιεχόμενο, αλλά θα κριθεί ως remake στους τομείς που το ορίζουν, όπως την εμφάνιση, την μουσική, την επίδοση και, προφανώς, το πόσο θετικά αλλάζει το πραγματικό περιεχόμενο. Το αν ζητήθηκε από το κοινό ή τι ενέπνευσε την αφορμή της δημιουργίας του, όσο αχρείαστη κυκλοφορία και να αποτέλεσε, δεν αφορά το τελικό αποτέλεσμα.
Το παραμύθι είναι ακριβώς το ίδιο που θα συναντήσετε ή έχετε συναντήσει και στο αρχικό υλικό. Δύο παιδιά, ο Naia και ο μικρός του αδερφός ο Naiee, ψάχνουν το “Νερό της Ζωής” με σκοπό να θεραπεύσουν το πατέρα τους που πάσχει από μία θανατηφόρα μυστήρια ασθένεια. Αυτό θα αποτελέσει μάλιστα και την αιτία να ταξιδέψουν σε έναν παραμυθένιο κόσμο, να γνωρίσουν νέα πλάσματα και να αποκτήσουν μοναδικές εμπειρίες.
Σαν ιστορία, δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα, και προσθέτουμε το σχεδόν καθώς υπάρχει μία μικρή αλλαγή και αρκετά ασήμαντη, αλλά λόγω spoiler δεν θα αναφέρουμε ποια είναι αυτή. Άλλη μία παραμετροποίηση σε σχέση με το αρχικό είναι η σκηνοθεσία. Υπάρχουν ορισμένες στιγμές που στο ταξίδι σας η κάμερα έχει τοποθετηθεί σε διαφορετικά σημεία, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι το υποβαθμίζει ή το αναβαθμίζει. Μία σίγουρη βελτίωση είναι στα CG cutscenes, τα οποία πέρα από την οπτική αλλαγή, δέχτηκαν και μερικά δευτερόλεπτα προσθηκών. Εξαιρώντας το κορύφωμα των καρέ στα 30 κάθε φορά που παίζει κάποιο τέτοιο σκηνικό, η αλλαγή είναι σίγουρα καλοδεχούμενη.
Η άμεση αλληλεπίδραση σας με το περιβάλλον του κόσμου μέσω των αδερφών δεν έχει αλλάξει. Καλείστε να ταξιδέψετε μέχρι το “Νερό της Ζωής” και στην διαδρομή θα αντιμετωπίσετε διαφόρων ειδών εμπόδια που πρέπει να περάσετε. Σε αυτά θα συναντήσετε και θα κάνετε διάφορες γνωριμίες με πλάσματα και ανθρώπους διαφόρων ειδών που θέλουν είτε να σας βοηθήσουν, είτε να σας βλάψουν. Εκτός του κεντρικού δρόμου, υπάρχουν πάντα και κάποιοι παράδρομοι με την δικιά τους ιστορία να αφηγηθούν. Βέβαια, είναι στο χέρι σας ο τρόπος που θα καταλήξουν.
Το βασικό μονοπάτι δεν έχει λάβει σχεδόν καμία αλλαγή τόσο έντονη που να αξίζει να αναφερθεί. Το μεγαλύτερο μέρος του, αν όχι ολόκληρο το ταξίδι, δεν έχει αλλαχθεί.
Η μεγαλύτερη διαφοροποίηση του remake με το πρωτότυπο είναι επιλεκτική και καθόρισε την πορεία και την αγάπη του κόσμου προς τον Fares. Αναφερόμαστε προφανώς στην επιλογή του να μην παιξετε μόνο μόνοι σας, αλλά και με παρέα, με τον κάθε παίκτη να χειρίζεται έναν από τους δύο χαρακτήρες. Από την μία, χάνεται η μαγεία που ξεχώρισε τον τίτλο στο ευρύ κοινό, αλλά δίνει την επιλογή να απολαύσετε ένα άλλο δυνατό στοιχείο του, την ιστορία.
Δυστυχώς, η επιλογή αυτή αφορά αποκλειστικά την την διά ζώσης εμπειρία, και όχι την online, κάτι που είναι άξιο απορίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι για το Steam, τουλάχιστον, υπάρχει και η επιλογή του Remote Play Together, που κατά έναν τρόπο βαδίζει ενδιάμεσα στις δύο επιλογές και δίνει την δυνατότητα να παίξετε μαζί με έναν φίλο σας, ακόμα και απομακρυσμένα.
Μιας και αναφερόμαστε σε Remake, ήρθε η ώρα να αναφερθούμε και στην πιο σημαντική αλλαγή που έλαβε το Brothers: A Tale of Two Sons Remake, την εμφάνιση του. Το πρωτότυπο έλαβε μία ολοκληρωτική μεταμόρφωση στο θέμα του οπτικού τομέα, χωρίς απαραίτητα να χάνει την αρχική παραμυθένια αίσθησή του. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι εμφανώς βελτιωμένα, αποκτώντας περισσότερες λεπτομέρειες και προσοχή. Το περιβάλλον είναι αυτό όμως που δέχτηκε την μεγαλύτερη αναβάθμιση. Ο κόσμος του ζωντάνεψε περισσότερο, με τους φωτισμούς και τις επιφάνειες να είναι αυτά που έχουν επωφεληθεί περισσότερο χάρη στην αλλαγή σε Unreal Engine 5 και την τεχνολογία Lumen. Παρόλα αυτά, υπήρχαν μικρά θέματα, όπως σημεία που ίσως να παρατηρήσετε flickering σε σκιές ή θέματα σχετικά με το Field of View, αλλά αποτελούν αμεληταίες λεπτομέρειες μπροστά στο τελικό έργο.
Αλλαγές σίγουρα μπορούν να παρατηρηθούν και σε οτιδήποτε αφορά τον ήχο, είτε αναφερόμαστε σε μουσική υπόκρουση, είτε σε ηχητικά εφέ. Στο πρώτο, οι αλλαγές που παρατηρούνται είναι περιφερειακές, καθώς ο πυρήνας της μουσικής έχει παραμείνει ο ίδιος. Σαν προτίμηση, ίσως να επέλεγα του αρχικού, χωρίς απαραίτητα να θεωρώ ξένη ή κακή του Remake. Κάτι που σίγουρα αποτελεί ένα αρνητικό είναι ορισμένες αλλαγές στα εφέ. Υπάρχουν σημεία που μπορεί να συναντήσετε παραμορφώσεις, με αποτέλεσμα ίσως να σας χαλάσουν την σκηνή. Όμως υπάρχουν και στιγμές, όπως κάποιοι βηματισμοί στην πέτρα ή ο ήχος την ώρα που κολυμπάτε, που δείχνουν την προσοχή στις λεπτομέρειες.
