Πολλές φορές θα έχετε ακούσει τη φράση «γίνε άνθρωπος» συνήθως με βερμπαλιστικό ζήλο και πιθανότατα μετά από κάποια διένεξη με το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον σας. Όσο κοινότυπη και γραφική και αν φαντάζει αυτή η φράση όλοι αντιλαμβανόμαστε σε τι αποσκοπεί· να αλλάξουμε στάση ζωής, να προσαρμοστούμε σε μια συνθήκη που αναπόφευκτα οδηγεί σε μια εύλογη απορία· τελικά, γεννιόμαστε ή γινόμαστε άνθρωποι; Από τη σκοπιά της φιλοσοφίας μας απάντησε ο υπαρξισμός, κυρίως, ο οποίος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ανθρώπινη ουσία, δηλαδή με τις ιδιότητες του ανθρώπου, αυτό που χαρακτηρίζει -υποτίθεται- έναν άνθρωπο. Η χριστιανική ανθρωπολογία θεωρεί ότι γεννιόμαστε άνθρωποι, δηλαδή ολοκληρωμένοι με επίκτητα και παγιωμένα χαρακτηριστικά. Αντιθέτως, ο υπαρξισμός θεωρεί ότι πρόκειται για μια δυναμική και διαλεκτική πορεία κατά την οποία ο άνθρωπος επιλέγει ελεύθερα, σμιλεύει και ορίζει τον εαυτό του καταλήγοντας στο κλασικό φιλοσοφικό αξίωμα (sic) «η ύπαρξη προηγείται της ουσίας».
Μεγάλη μου αδυναμία -εκτός από το horror genre- αποτελούσε ανέκαθεν το sci-fi. Μια υποκατηγορία του είδους είναι τα space opera (υπάρχουν και άλλα υπο-είδη, όπως για παράδειγμα το space western αλλά δεν είναι της παρούσης περαιτέρω ανάλυση). Στα 41 χρόνια μου σε αυτόν τον πλανήτη έχω παρακολουθήσει, διαβάσει και παίξει πολλές δημιουργίες με σημείο αναφοράς το εξωπλανητικό, τις διαπροσωπικές σχέσεις διαστημικών πληρωμάτων και εξωγήινων πολιτισμών, την exotheology και γενικότερα την πορεία της ανθρωπότητας ad astra. Θα περιοριστώ για την οικονομία του review με αναφορές στα Babylon 5, Battle Star Galactica, Firefly, Dune, Star Trek, Star Wars, Doctor Who, The Expanse, σε κομιξ όπως Metabarons, Flash Gordon, Guardians of the Galaxy and the list goes on and on and on με λογοτεχνία/anime/manga/tabletop games και οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Γενικά, δεν υπάρχει media που να μην έχει επηρεαστεί από το sub genre της space opera. Όσον αφορά τα video games, θεωρώ ότι οι περισσότεροι από εσάς είστε γνώριμοι των Wing Commander, Mass Effect, Halo και με τις ιαπωνικές κυκλοφορίες να μην απουσιάζουν αφού μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε σειρές όπως Xenosaga, Star Ocean, Rogue Galaxy και πολλές άλλες. Προφανώς, ως διαμεσικό είδος η αποδοχή είναι μαζική. Και πως να μην είναι άλλωστυε αφού, όπως αναφέρει και το intro του Star Trek, «το διάστημα είναι το τελευταίο σύνορο».
Ξυπνάς (ή αφυπνίζεσαι;) σε έναν διαστημικό σταθμό και πιο συγκεκριμένα μέσα σε ένα εμπορικό σκάφος. Δεν έχεις ούτε την αντίληψη ούτε την ικανότητα να συνειδητοποιήσεις τι σου συμβαίνει. Νιώθεις το σώμα σου εντελώς ξένο, σχεδόν παρασιτικό. Ανακαλύπτεις ότι η συνείδησή σου είναι εγκλωβισμένη σε ένα ρομποτικό σκελετό και, μάλιστα, στην υπηρεσία μιας διαπλανητικής εταιρείας από την οποία δραπέτευσες. Η διαδρομή σου στον διαστημικό σταθμό θα σε φέρει ενώπιον πολλαπλών ερωτημάτων τόσο για την ταυτότητά σου όσο και για τους θαμώνες του. Τι γυρεύεις εκεί και, το πιο σημαντικό, γιατί βρίσκεσαι σε αυτό το σώμα;
Οι ημέρες πάνω στον σταθμό ολοκληρώνονται σε κύκλους. Για να τελειώσει ένας κύκλος πρέπει να ξεκουραστείς στο καταφύγιό σου. Στο τελευταίο θα βρεθείς αφού ξοδέψεις όλες σου τις κινήσεις-ζαριές, είτε απλά αποφασίσεις ότι θες να προχωρήσεις στην επόμενη ημέρα για διάφορους λόγους, όπως π.χ. να επισπεύσεις γεγονότα. Ο χαρακτήρας μας αλληλεπιδρά με το περιβάλλον και τους χαρακτήρες λαμβάνοντας αποφάσεις και ξοδεύοντας κινήσεις που αποτελούνται από πέντε ζάρια. Όσο πιο μεγάλη η ζαριά τόσο μεγαλύτερα είναι τα περιθώρια επιτυχίας. Οι κουκίδες των ζαριών, ωστόσο, ανανεώνονται τυχαία και μετά από ξεκούραση στον προσωπικό σου χώρο. Παράλληλα, διαθέτεις δύο μπάρες αυτές των condition και energy, με την πρώτη να αντιπροσωπεύει το health σου και τη δεύτερη να επηρεάζει των αριθμό των κινήσεών σου με τα ζάρια. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί αυτά τα δύο στοιχεία μειώνονται με το παραμικρό, ακόμα και με τον ύπνο στο τέλος του κύκλου, και απαιτείται πρόνοια προμήθειας rations και άλλων σημαντικών αναλώσιμων. Είναι θέμα χρόνου να βρείτε την ισορροπία και πραγματικά θα οξύνει τη φαντασία και τον νου σας. Όσο προχωράτε στο παιχνίδι αναλαμβάνοντας quests, θα γνωρίζετε νέους χαρακτήρες, θα βρεθείτε μπροστά σε ηθικά διλήμματα, θα χακάρετε τερματικά, θα επικηρυχθείτε και άλλα πολλά. Κάθε σας απόφαση οδηγεί σε διαφορετική τροπή των καταστάσεων και αυτό είναι ένα από τα πιο γοητευτικά στοιχεία του παιχνιδιού. Χωρίς να υπάρχει σωστό ή λάθος, μια απόφαση θα σας οδηγήσει σε απροσδόκητες εξελίξεις και ανατροπές. Τέλος, ο χαρακτήρας σας έχει τη δυνατότητα να περιηγείται σε ένα είδος «dark web» από το οποίο αλιεύει πληροφορίες και προσθήκες τις οποίες και χρησιμοποιεί για να ξεκλειδώσει στον υλικό κόσμο νέες περιοχές, επιλογές και δυνατότητες.
Η κίνηση στον σταθμό δε θα μπορούσε να είναι πιο απλή αφού ουσιαστικά κινείστε στον κάθετο άξονά του με τις διαδρομές να διακόπτονται από διάφορα σημεία ενδιαφέροντος. Πρόκειται για έναν κανονικό κόσμο, μια μικροκοινωνία την οποία διαχειρίζεστε μερικώς και κατά το δοκούν αφού αποτελείται από πληθώρα χαρακτήρων που προσαρμόζονται στις αποφάσεις σας. Έτσι, η πρόοδος του παιχνιδιού αποφεύγει την τελεολογική γραμμικότητα αφού -χωρίς ωστόσο να το διαπιστώσω συνολικά- καταλήγει σε διαφορετικά συμπεράσματα ανάλογα με τον τρόπο που θα παίξετε. Ο χαρακτήρας σας καθώς έρχεται σε επαφή με άγνωστες μεταβλητές, θα εγκλιματίζεται στις αντίστοιχες συνθήκες τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, υποκινούμενος από το μικρόκοσμο της ψυχοσύνθεσης και καταλήγοντας στον μακρόκοσμο του διαστημικού σταθμού.
Οι χαρακτήρες στους διαλόγους είναι εξαιρετικά σχεδιασμένοι από το πενάκι του Γάλλου σκιτσογράφου Guillaume Singelin με το cyberpunk στοιχείο να έχει, φυσικά, την τιμητική του. Η διάρκεια των διαλόγων δε θα ευχαριστήσει όσους δεν διασκεδάζουν με μακροσκελή κείμενα στα video games. Οι υπόλοιποι προετοιμαστείτε να απολαύσετε μια εμπειρία λογοτεχνικών διαστάσεων. Το καλογραμμένο κείμενο και οι διάλογοι είναι καθόλα εξαιρετικοί δημιουργώντας όλες εκείνες τις ενδόμυχες προσδοκίες για την εξέλιξη της ιστορίας. Ακόμα και οι προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων είναι πολύ προσεγμένες. Τα υπόλοιπα γραφικά είναι λιτά αλλά περιεκτικά και η ηλεκτρονική μουσική είναι καθόλα ατμοσφαιρική θυμίζοντας Brian Enno στο Dune του David Lynch. Γενικά, δεν έχω να προσθέσω κάτι επιπλέον αλλά θα ήθελα να είχαν προσέξει περισσότερο τα σημεία στίξης. Βλέπετε, στα κείμενα μεγάλης έκτασης είναι κουραστική ακόμα και η παραμικρή αστοχία ιδιαίτερα όταν επαναλαμβάνεται. Τέλος, ανακοινώθηκαν DLC με τα οποία επεκτείνεται η ιστορία και θα κυκλοφορήσουν τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτος.
Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση, διαπιστώνω ότι δεν αφιέρωσα ούτε μία λέξη σε χαρακτηριστικά στα οποία ίσως αναγνωρίσουμε ακόμα και τον εαυτό μας τόσο σε προσωπικό όσο και στο κοινωνικό επίπεδο. Αμφιταλαντεύτηκα πολύ ώστε να μην το κάνω αφού κάτι τέτοιο ίσως διαμόρφωνε την άποψή σας. Το ζητούμενο όταν τίθεται ένα ερώτημα είναι η προσωπική ανακίνηση και θα καταλήξω με αυτό: Ένας sleeper πλανάται πάνω από τον διαπλανητικό ψηφιακό κόσμο. Ίσως είσαι εσύ!
Ευχαριστούμε θερμά την Double Jump για τη διάθεση του παιχνιδιού.
