Ο Φεβρουάριος του 2022 αναμένεται να είναι εξαιρετικός μήνας. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές πολλοί παίκτες απολαμβάνουν ήδη το νέο πόνημα της Techland, το Dying Light 2: Stay Human. Σε λίγο περισσότερο από δύο εβδομάδες θα υποδεχτούμε τη νέα περιπέτεια της Aloy στο Horizon II Forbidden West και στις 22 θα πάρουμε στα χέρια μας – επιτέλους – το Elden Ring. Τόσοι πολλοί τίτλοι, τόσος λίγος χρόνος. Πώς είναι δυνατόν ωστόσο να ξέρει κανείς με ασφάλεια πού θα ήταν εύστοχο να τον επενδύσει;
Στις άνωθεν αναφορές φυσικά, οι πιθανότητες το τελικό προϊόν να είναι αναξιόλογο είναι μάλλον μικρές. Και τα τρία υπεύθυνα studios απολαμβάνουν ένδοξο ιστορικό, με τις παραγωγές τους να έχουν αφήσει άριστες εντυπώσεις και με ορισμένες εξ αυτών να θεωρούνται πραγματικά κλασικές. Τι γίνεται όμως όταν ένας τίτλος προέρχεται από μια ομάδα που δεν έχει δοκιμαστεί ή από μία που έχει “παραπατήσει” στο πρόσφατο παρελθόν; Πόσο εύκολο είναι να βάλουμε το χέρι στην τσέπη και να επενδύσουμε τις ελάχιστες ώρες ξεκούρασης μας σε κάτι, μόνο και μόνο επειδή το Χ ή Ψ μέσο ενημέρωσης (ή αρθρογράφος) το πρότεινε;
Καλώς ή κακώς, το παιχνίδι της αξιολόγησης του οτιδήποτε στον χώρο των τεχνών είναι μια ένοχη και αμφιλεγόμενη πρακτική. Όταν ο λόγος του ανθρώπου που πληκτρολογεί είναι ικανός να οδηγήσει στην επιτυχία ή μη τις επενδύσεις εταιρειών, επενδύσεις που πολλές φορές ανάγονται σε εκατομμύρια, η φερεγγυότητα του οποιουδήποτε βρίσκεται υπό το μικροσκόπιο. Δοκιμάζεται. Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα μεγαλύτερων οργανισμών, όπως αναγνωρίσιμες ιστοσελίδες και περιοδικά. Άλλες, πρόκειται για ατομικές προσπάθειες μέσω καναλιών στο YouTube ή blogs. Σε κάθε περίπτωση όμως, η άποψη που εκφέρεται μπορεί κάλλιστα να είναι νοθευμένη. Άλλοτε από χρηματικές προσφορές, άλλοτε απειλές και πολλές φορές λόγω του φόβου πως ο χρηματοδότης του προϊόντος που αξιολογείται απλά δε θα συμπεριλάβει τον reviewer σε μετέπειτα λίστες παροχής του προϊόντος, το λεγόμενο exclusion. Η “μάχη” που διεξάγεται έχει φυσικά σαν βάση της το κατά πόσο ή όχι ο αρθρογράφος είναι μεταβλητός. Ένα ακέραιο πρόσωπο δε θα χρηματιστεί, όπως αντίθετα κάποιο το οποίο ενδιαφέρεται μόνο για το τελικό κέρδος – ό,τι είδους κι αν είναι αυτό – “ψοφάει” για σχετικές προτάσεις. Τι γίνεται ωστόσο με τον καταναλωτή; Πώς μπορεί να γνωρίζει ποιόν να εμπιστευτεί;
Η αλήθεια του ζητήματος καταλήγει, όπως γίνεται συνήθως, να έχει να κάνει με το ανθρώπινο στοιχείο. Πολλές φορές είναι εύκολο ο αναγνώστης να εστιάσει την προσοχή του στην ομπρέλα την ίδια και να προσπεράσει το πρόσωπο που κρύβεται κάτω από αυτήν. Ο Γιώργος μπορεί να γράφει για το περιοδικό “Ο Αδέκαστος Αρθρογράφος” όμως όταν ο Πυγμαλίων θα διαβάσει το άρθρο και θα το συζητήσει με τον Επαμεινώνδα αυτό που θα αναφέρει είναι τι βαθμό έδωσε “Ο Αδέκαστος” στο εκάστοτε προϊόν. Ο Γιώργος σπάνια αναφέρεται. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το θέμα μας σήμερα. Πίσω από κάθε δημοσίευση, από κάθε κείμενο, βρίσκεται ένα φυσικό πρόσωπο. Ένας άνθρωπος όπως όλοι μας. Αυτός μπορεί να είναι αυστηρός, ευδιάθετος, τοξικός ή κομπλεξικός. Μπορεί κάλλιστα απλά να μη συμπαθεί τον καλλιτέχνη ή να χαρακτηρίζεται από γενικότερη άγνοια του αντικειμένου. Απλά να βρέθηκε εκεί και να του ανατέθηκε ένα project με το οποίο δεν είχε καμία όρεξη να ασχοληθεί. Κάνοντας αυτή τη διαπίστωση λοιπόν μπορούμε, με σχετική ασφάλεια, να οδηγηθούμε στη λύση.
Η πιο περιεκτική απάντηση στο ερώτημα είναι μάλλον η εξής: Καθένας από εμάς εντοπίζει τα πρόσωπα τα οποία θεωρεί ικανότερα, φερεγγυότερα και – εξίσου σημαντικό – συμβατότερα με το προσωπικό του γούστο και τα παρακολουθεί, όταν έχουν πρόσβαση σε κάτι για το οποίο περιμένουμε να λάβουμε μία άποψη. Βάσει του ιστορικού ταύτισης απόψεων που έχουμε κοινό με τον εκάστοτε γράφοντα μπορούμε να δώσουμε την ανάλογη βαρύτητα στα λεγόμενα που έχουμε μπροστά μας και, με λίγη καλή τύχη, να αποφύγουμε την παραπλάνηση ή απλά την απογοήτευση. Κάποιος σοφότερος κάποτε έγραψε πως “για κάθε φωνή μέσα σε ένα δωμάτιο θα ακούσεις μια διαφορετική άποψη”. Όταν ο χρόνος και το κεφάλαιο που έχουμε να διαθέσουμε είναι περιορισμένα και χρειαζόμαστε μια από δαύτες για να πάρουμε μια απόφαση, καλό είναι – στο μέτρο του εφικτού – να προέρχεται από κάποιον τον οποίο εμπιστευόμαστε. Καλό μήνα.
