Τα 3D platformers υπήρξαν για πολλά χρόνια η καρδιά των βιντεοπαιχνιδιών — από τις ένδοξες εποχές του Super Mario 64 και του Banjo-Kazooie μέχρι τα σύγχρονα διαμάντια που αναζητούν νέους τρόπους να συνδυάσουν εξερεύνηση, γρίφους και ακροβατικά. Κάπου ανάμεσα στην κλασική συνταγή και τον πειραματισμό, υπάρχουν και ορισμένα, φαινομενικά “περίεργα” 3D platformers. Αυτά συνήθως δεν αρκούνται σε απλά άλματα ή συλλογή νομισμάτων αλλά ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα είτε με το διαφορετικό τους gameplay είτε με την εμφάνισή τους. Για παράδειγμα, οι κόσμοι μπορεί να είναι σουρεαλιστικοί, οι μηχανισμοί απροσδόκητοι και οι ήρωες εξίσου περίεργοι όπως στο Penny’s Big Breakaway.
Το Ruffy in the Riverside είναι ένα τέτοιο παιχνίδι που προσπαθεί και, πολλές φορές, καταφέρνει να ξεχωρίσει, όχι με τη δύναμη κάποιου ιδιαίτερου gameplay ή της μεγάλης αξίας παραγωγής, αλλά με την καρδιά, τη φαντασία και την ευρηματικότητά του. Πρόκειται για ένα ανοικτού κόσμου action platformer με “χειροποίητη” αισθητική, χιούμορ και έναν πρωτότυπο μηχανισμό που πραγματικά ανατρέπει τα δεδομένα. Ο Ruffy μπορεί να αντιγράφει και να επικολλά textures, υλικά και ιδιότητες από τον κόσμο γύρω του και να τα χρησιμοποιεί για να ξεπεράσει εμπόδια και εχθρούς.
Αυτό που στην αρχή ακούγεται σαν ένα πρωτότυπο κόλπο, εξελίσσεται γρήγορα σε έναν από τους πιο δημιουργικούς και έξυπνα σχεδιασμένους μηχανισμούς που έχω δει σε παιχνίδι εδώ και αρκετό καιρό. Η αντιγραφή και επικόλληση δεν εντοπίζεται μόνο στην εμφάνιση μιας και μπορείς να αλλάξεις τις ιδιότητες αντικειμένων για να λύσεις γρίφους, να δημιουργήσεις νέα μονοπάτια ή απλώς να διακοσμήσεις τον κόσμο κατά βούληση. Μπορείς, για παράδειγμα, να μετατρέψεις ένα πέτρινο μπλοκ σε ξύλινο για να το σπάσεις, ή να κολλήσεις ένα σύμβολο ανελκυστήρα για να σηκώσεις μια πλατφόρμα. Το παιχνίδι σε προσκαλεί να πειραματιστείς και ανταμείβει συνεχώς την εφευρετικότητα.
Ο κόσμος του Riverside είναι πολύχρωμος, περίεργος και γεμάτος χαρακτήρα. Από το κεντρικό hub μέχρι τις ξεχωριστές περιοχές που ξεδιπλώνονται, υπάρχει πληθώρα δραστηριοτήτων από μίνι παιχνίδια, συλλεκτικά αντικείμενα, προκλήσεις και αρκετοί γρίφοι που αξιοποιούν τον κεντρικό μηχανισμό με τρόπο φυσικό και δημιουργικό. Η κίνηση του Ruffy είναι ευχάριστη και ρευστή, με μηχανισμούς όπως το γλίστρημα και ή την αιώρηση να εξαρτώνται από μία μπάρα αντοχής. Τα νομίσματα που μαζεύουμε επιπλέον, γεμίζουν αυτή την μπάρα, ενισχύοντας την εμπειρία με έναν ρυθμικό τρόπο εξερεύνησης που διατηρεί το παιχνίδι ζωντανό και ενεργητικό.
Οι αναβαθμίσεις του Ruffy γίνονται μέσω φούτερ που αγοράζεις και τροποποιείς. Έτσι, δημιουργείται μια ελαφριά RPG διάσταση, επιτρέποντας προσαρμογές στην υγεία ή την αντοχή, κάνοντας παράλληλα την platforming εμπειρία ακόμα πιο ευχάριστη. Όμως πέρα από τους γρίφους, το σύστημα αντιγραφής λειτουργεί και σαν εργαλείο έκφρασης. Μπορείς να αλλάξεις εντελώς την εμφάνιση του κόσμου, να ζωγραφίσεις ποτάμια με μοβ χρώματα ή να μετατρέψεις βαρετά σπίτια σε πολύχρωμες καλύβες. Ορισμένες φορές, μάλιστα, μπαίνεις μέσα σε τοίχους και μεταφέρεσαι σε 2D επίπεδα που θυμίζουν σκίτσα ζωντανεμένα ή το αντίστοιχο mechanic από το Mario Odyssey.
Αυτό που μου έκανε εξίσου ιδιαίτερη εντύπωση είναι η ιστορία του παιχνιδιού που είναι πιο φιλόδοξη απ’ ό,τι περίμενα. Ο Ruffy ξεκινά μια αναζήτηση γύρω από μαγικά σύμβολα, τον πυρήνα του κόσμου και, τελικά, τον ίδιο του τον εαυτό. Στον δρόμο του θα συναντήσει αλλόκοτους χαρακτήρες, κάποιοι βοηθούν, άλλοι όχι τόσο. Ο κυριότερος αντίπαλος είναι ο Gro, ένας τρομακτικός κύβος που απλώνει την επιρροή του παντού.
Ωστόσο, η αφήγηση έχει και ορισμένα προβλήματα. Το σενάριο έχει βάθος, αλλά συχνά επιβαρύνεται με υπερβολικούς διαλόγους και σκηνές που χρονοτριβούν περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Υπάρχει μια ξεκάθαρη πρόθεση να δημιουργηθεί ένας ζωντανός, πλούσιος κόσμος, αλλά ο ρυθμός του gameplay χάνεται με μακροσκελή σκηνικά και διαλόγους. Επιπλέον, η προσέγγιση του παιχνιδιού στη διαχείριση της προόδου βασίζεται στην ανακάλυψη με αποτέλεσμα να γίνεται ενίοτε απογοητευτικό, όταν ειδικά το παιχνίδι δεν παρέχει αρκετή καθοδήγηση και μας αφήνει μπερδεμένους.
Από πλευράς γραφικών και ήχου, το παιχνίδι είναι εξαιρετικό με την αισθητική ταυτότητα του παιχνιδιού να είναι έντονη και αξέχαστη. Το στυλ της χειροποίητης 2D εικονογράφησης σε έναν τρισδιάστατο κόσμο a la Paper Mario προσδίδει ιδιαίτερη ζωή και προσωπικότητα. Κάθε περιοχή έχει το δικό της χαρακτήρα και απλά το να περιφέρεσαι αποτελεί απόλαυση. Η μουσική συνοδεύει άψογα την εμπειρία, με κομμάτια που κυμαίνονται από ήρεμα έως πιο κεφάτα, πάντα σε αρμονία με την ατμόσφαιρα.
Παρά τα παραπάνω, υπάρχουν στιγμές που το παιχνίδι φαίνεται να χάνει τη ροή του. Υπάρχουν περιοχές που φαίνονται άδειες μέχρι να πυροδοτηθεί ένας διάλογος που “ξεκλειδώνει” τα γεγονότα. Αυτή η προσέγγιση κάνει την εξερεύνηση λιγότερο φυσική απ’ όσο θα μπορούσε να είναι, δημιουργώντας στιγμές απορίας και ενίοτε απογοήτευσης σε έναν κατά τα άλλα πολύ καλά ισορροπημένο κόσμο.
Παρόλα αυτά, το Ruffy in the Riverside είναι μια σπάνια εμπειρία. Είναι ένα παιχνίδι γεμάτο ψυχή, φαντασία και μία ξεχωριστή πρόταση για το πώς μπορεί να είναι ένα σύγχρονο platformer. Ο μηχανισμός αντιγραφής και επικόλλησης δεν είναι απλώς καινοτόμος — είναι η καρδιά του παιχνιδιού και πηγή αμέτρητων μικρών αξιομνημόνευτων στιγμών. Ως τίτλος πρόκειται για κάτι απροσδόκητα πρωτότυπο, που μας προσκαλεί να πειραματιστούμε, να εξερευνήσουμε και να χαμογελάσουμε. Και, ειδικά με την κυκλοφορία του στο Nintendo Switch 2 και την άψογη απόδοσή του στην κονσόλα, ίσως να αποτελέσει την καλύτερη “παρέα” για αυτό το καλοκαίρι είτε στο σπίτι, κάτω από το air condition, είτε στην παραλία.
