Καλώς ήρθατε, νεαροί μου, πλησιάστε με και καθίστε γύρω από τη φωτιά για να ακούσετε ιστορίες μιας περασμένης εποχής. Παρακαλώ κλείστε τα κινητά σας. Στην περίπτωση που διαβάζετε το άρθρο από το κινητό, σας δίνω άδεια να μην τα κλείσετε, όμως βάλτε τα στο αθόρυβο.
Η υπόθεση του V rising είναι κάπως απλή. Κάποτε τα βαμπίρια είχαν τη δύναμη και μεσουρανούσαν, όμως οι άνθρωποι τα πέρασαν από λεπίδι και κρομμύδι, ή πιο σωστά σκόρδο, και έτσι έγιναν είδος προς εξαφάνιση. Ο χαρακτήρας που φτιάχνει ο παίχτης έρχεται να παίξει το ρόλο του μεσσία των βαμπιριώνε, καθώς καλείται να μακελέψει τους ανθρώπους και τους ήρωές τους, μαζί και κάθε πλάσμα που του αντιστέκεται.
Το παιχνίδι έχει φτιαχτεί από την Stunlock Studios την ύπαρξη της οποίας αγνοούσα παντελώς. Στο site της βλέπω ότι έχει φτιάξει και κάποια άλλα games, που τα κατατάσσει στην κατηγορία moba.
Σαν τίτλος το V rising είναι ένα μείγμα από παιχνίδια τύπου LOL, κυρίως στην μάχη και στο πώς λειτουργούν οι μαγείες, ενώ έχει στοιχεία base building και κάποια στοιχεία survival. Να πούμε πως στην αισθητική του θυμίζει και arpg τύπου Diablo.
Ξεκινώντας το κάποιος, θα κληθεί να διαμορφώσει το βρικόλακά του, οι επιλογές είναι αισθητικού τύπου αφού όλοι ξεκινούν με τα ίδια stats και abilities. Καλείται επίσης να δηλώσει άμα θα παίξει pvp ή pve, ενώ έχει και την επιλογή να φτιάξει παιχνίδι και να καλέσει μέχρι και 10 players για co op (στο μενού εμένα μου γράφει ως 40 hosts αλλά στο internet διάβασα ως 10). Υπάρχουν με μια πρώτη ματιά τρία επίπεδα δυσκολίας, όμως ο παίχτης μπορεί να μπει στα advanced customization settings και να ορίσει ως αρχική συνθήκη πραγματικά ό,τι θέλει, φέρνοντας το παιχνίδι στα μέτρα του. Εγώ έπαιξα pve στα default settings και αυτήν την εμπειρία πρόκειται να σας μεταφέρω.
Ξεκινάτε στο παιχνίδι -εκτός και αν το ορίσετε διαφορετικά- ξεσπιτωμένος και από το μηδέν και μπορείτε να ακολουθήσετε το τασκ που κάθε φορά σας δίδεται. Με το που τελειώσετε ένα task σας δίνεται το επόμενο και πάει λέγοντας. Με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι σας καθοδηγεί, όμως όσο προοδεύετε μπορείτε να κάνετε και χίλια δυο άλλα πράγματα έχοντας απόλυτη ελευθερία. Η ρουτίνα γενικά είναι να μαζεύετε πόρους, να κάνετε μάχη, να βγάζετε τα τασκ, να κυνηγάτε boss και να χτίζετε ή να κατασκευάζετε πράγματα στη βάση σας. Όσο προχωράτε οι στόχοι γίνονται δυσκολότεροι και το base building πιο απαιτητικό. Παράλληλα πρέπει να έχετε στο νου σας την φιάλη του αίματος, η οποία δεν πρέπει επ’ ουδενί να αδειάσει, και να προσέχετε τον κύκλο μέρας – νύχτας, καθώς όταν βρεθείτε έξω και είναι μέρα πρέπει να κινείστε στις σκιές, αλλιώς τέζα. Το αίμα εκτός του ότι σας τρέφει, χρησιμοποιείται και για διάφορα άλλα πράγματα όπως το να θεραπεύεστε ή στις μεταμορφώσεις.
Ένας από της μηχανισμούς του παιχνιδιού που αξίζει να σχολιαστεί ίσως λίγο παραπάνω είναι αυτός του κυνηγιού των boss. Υπάρχει μια λίστα από bosses από το ευκολότερο στο δυσκολότερο, μέσα από την οποία μπορείτε να διαλέξετε κάποιο από αυτά και να ακολουθήσετε τη μυρωδιά του αίματός του για να το βρείτε και να το σκοτώσετε. Κάθε τέτοιο boss που δολοφονείτε σας δίνει rewards που μπορεί να είναι είτε νέα ξόρκια είτε cosmetic αντικείμενα για το κάστρο σας, αλλά και νέες μεταμορφώσεις. Για παράδειγμα, κάποια στιγμή όταν νικάτε ένα boss που είναι λύκος, μπορείτε μετά να μεταμορφωθείτε σε λύκο, που είναι η μορφή με την οποία κινείστε πιο γρήγορα. Καλό είναι να πούμε σε αυτό το σημείο ότι στην μορφή του ανθρώπου κινείστε αρκετά αργά στο χάρτη. Υπάρχουν και πύλες για quick travel, όμως από αυτές δεν μπορείτε να περάσετε άμα στο inventory σας έχετε υλικά crafting (κάτι σαν την ryanair με τις αποσκευές). Η ταχύτητα του ταξιδιού παίζει πάντως μεγάλο ρόλο διότι πρέπει να φυλάγεστε από το φως του ήλιου. Το καλό βαμπίρ δεν το ξημερώνει.
Η μάχη και ειδικότερα η μάχη με τα boss έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Οι απλοί εχθροί χρησιμεύουν ΚΑΙ για να γεμίζετε το δοχείο του αίματος (όχι ότι δεν θα πεθάνετε και ποτέ από αυτούς) ενώ τα boss είναι απολαυστικά μιας και το καθένα έχει το δικό του χαρακτήρα, ξόρκια και κινήσεις. Υπάρχουν στο βασικό παιχνίδι δεκάδες boss διαβαθμισμένης δυσκολίας που θα φροντίσουν να μη βαρεθείτε. Το αίμα που πίνετε, αναλόγως τι καθαρότητας είναι και από τι πλάσμα προέρχεται, σας δίνει κάποια buffs, πχ να κινείστε πιο γρήγορα ή να κάνετε περισσότερη ζημιά. Να πούμε ότι όταν πεθαίνετε, όλο το περιεχόμενο του inventory πέφτει κάτω και μπορείτε να κάνετε spawn σε κάποια από τις πύλες τηλεμεταφοράς ή στο κάστρο σας. Όσες φορές και να πεθάνετε, αντίθετα με τα soul games, το περιεχόμενο του inventory σας δεν εξαφανίζεται και μπορείτε να το μαζέψετε οποιαδήποτε στιγμή από χάμω… 3 second rule for eva…
Γενικότερα στο παιχνίδι υπάρχει και αρκετή πρωτοτυπία. Για παράδειγμα, τα passives skills σας δεν είναι προστασία από νερό φωτιά ή αέρα, αλλά προστασία από σκόρδο, ήλιο και ου το καθ εξής. Είναι προσαρμοσμένα δηλαδή στο μύθο των βρικολάκων. Πέρα από τα στατιστικά των χαρακτηριστικών του παίχτη, τα οποία να σημειώσουμε ότι ανεβαίνουν κραφτάροντας καινούρια όπλα και πανοπλίες (έτσι καθορίζεται στην ουσία και το level σας), υπάρχουν και τα vampire powers και τα ξόρκια. Τα ξόρκια χωρίζονται 5 κατηγορίες, frost, illusion, unholy, blood, storm. Οι vampire powers αφορούν τις μεταμορφώσεις, το να κάνεις charm κάποιους npc για να τους κάνεις σκλάβους σου κ.α. Τα όπλα είναι τα κλασικά σε τέτοιου είδους παιχνίδια, σπαθιά, τσεκούρια, βαλλίστρες και τα ρέστα.
Ο χάρτης του παιχνιδιού είναι αρκετά εξυπηρετικός αφού στις περιοχές που έχετε ανακαλύψει, περνώντας τον κέρσορα από πάνω, σας δείχνει τι υλικά θα βρείτε φαρμάροντας στο κάθε μέρος. Βλέπετε επίσης και τι μέρη είναι αυτά, για παράδειγμα cemetery ή bandit camp, ενώ μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε και σαν gps βάζοντας κάπου pin και ακολουθώντας την ενδεδειγμένη διαδρομή
Στη βάση χτίζεις, επιπλώνεις και κυρίως εξοπλίζεις με μηχανές παραγωγής οι οποίες θα σου φτιάχνουν σανίδες από ξύλο, επεξεργασμένο δέρμα από προβιές και πάει λέγοντας. Επίσης εκεί βρίσκεται το φέρετρό σου για να αναπαύεσαι τις δύσκολες ώρες. Όταν προχωρήσεις λιγάκι βάζεις φέρετρα και για τους υποτακτικούς σου που προστατεύουν το κάστρο πολεμώντας για σένα. Τους υποτακτικούς σου μπορείς πιο μετά να τους στείλεις σε αποστολές και έχεις τη δυνατότητα να τους εξοπλίσεις. Σου δίνεται η επιλογή να χτίσεις σε περισσότερους του ενός ορόφους, όρεξη να ‘χεις που λένε. Δεν θα επεκταθώ όμως πάρα πολύ με τους μηχανισμούς, καλό είναι να τους ανακαλύψετε από μόνοι σας.
Όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι. Τα γραφικά είναι πολύ συμπαθητικά για ένα παιχνίδι που κάνει εγκατάσταση κάτω από 10 giga. Μην περιμένετε να δείτε κάποιο τεχνολογικό θαύμα, όμως οι περιοχές έχουν ποικιλία, οι φωτισμοί είναι όμορφοι και γενικότερα μπορούμε να πούμε πως το οπτικό αποτέλεσμα ικανοποιεί. Να σημειωθεί επίσης ότι εγώ δεν βρήκα κάποιο bug στις 20 ώρες που έπαιξα (ήταν και για χρόνια σε early access το game) ενώ το performance στο μηχάνημά μου ήταν άψογο. Από ήχο και μουσική έχω να πω ότι περνάνε απαρατήρητα κάνοντας τη δουλειά τους και αυτό έχει και τα θετικά του σε ένα παιχνίδι που κρατάει 40-50 ώρες το λιγότερο, με την έννοια του να μην κουράζουν.
Η αίσθηση που μου άφησε γενικότερα το παιχνίδι είναι θετική και θα συνεχίσω να παίζω. Σε επίπεδο quality of life ευκολιών τα πάει σχετικά καλά, όμως έχω μερικά παραπονάκια. Θα ήθελα, ας πούμε να μπορούσε ο παίχτης να γράφει σχόλια πάνω στο χάρτη και θα ήθελα και να σου έδειχνε το παιχνίδι τι ώρα είναι όσο είσαι μέσα στο φέρετρο για να ξέρεις πότε να βγεις. Αν και για να πούμε και του στραβού το δίκιο, συνήθως λίγο ξεκουράζεσαι, αφού τη νύχτα εξερευνάς και τη μέρα δουλεύεις σαν τον είλωτα για τις ανάγκες του κάστρου σου. Αυτό όμως που θα ήθελα πάνω από όλα σαν ευκολία, είναι το να σε άφηνε το παιχνίδι να μπορείς να βλέπεις, όσο είσαι στο κάστρο σου από παντού τα υλικά που έχεις αποθηκευμένα στα μπαούλα. Για να γίνω πιο σαφής… ας πούμε ότι θες να φτιάξεις ένα σπαθί που χρειάζεται 3-4 υλικά. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να ψάξεις όλα τα μπαουλάκια σου, να δεις που είναι τα υλικά (και αν δεν τα έχεις, να βρεις πού έχεις τις πρώτες ύλες για τα υλικά αυτά και να τα κατασκευάσεις) και όταν θα τα βρεις, να τα βάλεις στα slot του γραφείου σου για να κραφταριστεί το σπαθί. Πιστέψτε με, από ένα σημείο και πέρα θα έχετε πολλά μπαούλα μέσα στη βάση σας και η διαδικασία αυτή θα είναι λίγο χαοτική.
Το παιχνίδι θα το έλεγα μέτριας προς ανώτερης δυσκολίας, αλλά φιλικό προς τον παίχτη. Εγώ που δεν είμαι κανένας παιχτούρας βρήκα τις μάχες να έχουν το στοιχείο της πρόκλησης αλλά να μην είναι πάρα πολύ δύσκολες, ενώ ως ένα σημείο τουλάχιστον η πρόοδος στο παιχνίδι δεν είναι βασανιστική αν και δυσκολεύει όσο προχωράς. Στάθηκε αδύνατον να το τελειώσω σε χρόνο εύλογο για να μη βγει το review πολύ αργά οπότε δεν έχω ολοκληρωμένη άποψη επ’ αυτού. Όπως είπα και στην αρχή βέβαια, μπορείς να ρυθμίσεις τα πάντα και να το κάνεις πιο εύκολο ή πιο δύσκολο. Ο χειρισμός είναι κάπως ιδιαίτερος (κυρίως η περιστροφή της κάμερας) αν και συνηθίζεται. Χρησιμοποίησα κυρίως gamepad αλλά δοκίμασα και πληκτρολόγιο ποντίκι, παίζεται νομίζω και έτσι και αλλιώς.
Στο multiplayer γνωρίζω ότι μπορείς να δεχθείς επίθεση στη βάση σου από άλλους παίχτες και να στην καταστρέψουν ή να σου κλέψουν τα υλικά. Στην περίπτωση αυτή σε σώζει η παθητική άμυνα… κλειδαριές για παράδειγμα, ή τα νομιστεράκια σου που πολεμάνε για σένα όσο λείπεις. Λεπτομέρειες για το multiplayer δεν ξέρω να σας πω μιας και δεν έπαιξα. Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι το παιχνίδι έχει αρκετά dlc’s που και αυτά δεν τα δοκίμασα (μετράω 6 στο steam). Αν τα συνυπολογίσουμε και αυτά υποθέτω ότι δύναται να απασχολήσει κάποιον μέχρι και καμιά εκατοστή ώρες, αν και από ότι διαβάζω δεν έχει τρομερό end game content.
Σύστημα δοκιμής
Cpu: Ryzen 7 5800x
Gpu: AMD radeon 5700xt
Μνήμη: 32gb ddr4 3600
Hd: Kingston KC3000 SSD 2TB
Ευχαριστούμε το https://www.keymailer.co για τη παροχή του κωδικόυ
