Λατρεύω την σειρά Monster Hunter. Παίζω χρόνια ολόκληρα, από το πρώτο παιχνίδι της σειράς, τότε που όλα τα Quality of Life changes που υπάρχουν στους πιο μοντέρνους τίτλους της σειράς αποτελούσαν απλά ένα όνειρο. Τότε όλα ήταν μεθοδικά, αργά και το κηνύγι ήθελε αρκετή προετοιμασία για να ολοκληρωθεί επιτυχημένα. Η σειρά όμως εξελίχθηκε, η ομάδα ανάπτυξης έκανε αρκετές αλλαγές, πρόσθεσε τέρατα, όπλα και μηχανισμούς που μετέτρεψαν το αργό, μεθοδικό gameplay σε πιο γρήγορο, άμεσο και διαδραστικό. Αυτή την φόρμουλα ακολούθησαν μετά πολλές φιλόδοξες ομάδες που έφτιαξαν την δική τους ματιά στο Monster Hunting είδος με πιο τρανταχτό παράδειγμα το Wild Hearts.
Tο Wild Hearts θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι το επόμενο βήμα της Koei Tecmo μετά την σειρά Toukiden, μιας σειράς που προσπάθησε να συνδυάσει την λογική του Monster Hunter με τέρατα που παρέπεμπαν σε δαίμονες από την μυθολογία της Ιαπωνίας. Όταν πρωτοκυκλοφόρησε το παιχνίδι δέχθηκε ανάμεικτες κριτικές περισσότερο λόγω της κακής του απόδοσης σε υπολογιστές και ορισμένες από τις κονσόλες που κυκλοφόρησε. Μετά από λίγα χρόνια, το Wild Hearts S έρχεται στο Nintendo Switch 2 σε ένα port που όπως φαίνεται θέλει να μας δοκιμάσει. Η πρώτη μου επαφή με το παιχνίδι είχε αυτό το μείγμα περιέργειας και προσοχής που νιώθεις όταν κάτι φαίνεται γνώριμο αλλά ταυτόχρονα κρύβει νέες προκλήσεις και στοιχεία. Από την αρχή μου έδωσε την αίσθηση ότι εδώ δεν αρκεί μόνο η ασταμάτητη επίθεση με κάποιο όπλο, αλλά χρειάζεται και σκέψη, ρυθμός και καλή προσαρμογή στις συνθήκες και στους μηχανισμούς που παρέχονται.
Στο gameplay του Wild Hearts S, η βάση είναι οι μάχες με τα τεράστια πλάσματα που συναντάμε στον κόσμο του γνωστά ως Kemonos. Κάθε τέρας έχει τη δική του συμπεριφορά και απαιτεί διαφορετική προσέγγιση, οπότε δεν υπάρχει μία λύση που ταιριάζει σε όλες τις περιπτώσεις. Χρειάζεται να μάθουμε τα μοτίβα κίνησης, να εκμεταλλευόμαστε τα αδύνατα σημεία και να προσαρμόζουμε τον εξοπλισμό μας ανάλογα με το πλάσμα που έχουμε μπροστά μας αν θέλουμε να το αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα.
Σημαντική είναι η χρήση των Karakuri, ενός εργαλείου που μας δίνει μεγαλύτερη ευελιξία. Μπορούμε να στήσουμε παγίδες, να δημιουργήσουμε αμυντικές κατασκευές ή να ανοίξουμε δρόμους για πιο γρήγορη επίθεση και ευκολότερη μετακίνηση. Όσο εξερευνούμε τους διάφορους χάρτες θα κλιθούμε να δοκιμάσουμε διαφορετικούς συνδυασμούς του Karakuri, κάτι που γίνεται μέρος της στρατηγικής και πολλές φορές η διαφορά ανάμεσα σε μια αποτυχία και μια νίκη είναι το πώς αξιοποιούμε αυτά τα εργαλεία μέσα στη μάχη. Σαν κατασκευές, αυτά τα εργαλεία μας επιτρέπουν όχι μόνο να προστατευόμαστε από τις επιθέσεις των τεράτων ή να εξαπολύουμε καλύτερες κινήσεις αλλά μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε και υποδομές τόσο για να φτάσουμε δύσβατα σημεία στον χάρτη, να εντοπίζουμε ευκολότερα τα τέρατα και να έχουμε κατασκηνώσεις για την εκάστοτε προετοιμασία μας.
Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα monster hunting παιχνίδι αν δεν είχαμε και τα τέρατα που πρέπει να κηνυγήσουμε. To design αυτών, των Kimono, είναι εξαιρετικά ιδιαίτερο και κάθε συνάντηση μαζί τους μοιάζει με μια μικρή ιστορία. Μιλάμε για μεγάλα τέρατα που πρέπει να σκοτώσουμε αλλά γρήγορα καταλαβαίνουμε από την εμφάνισή τους και μόνο πως κουβαλούν στοιχεία από τη φύση γύρω τους, σαν να είναι προέκταση του περιβάλλοντος. Κάποια μοιάζουν ήρεμα στην αρχή, σχεδόν σαν να μας αγνοούν, αλλά όταν ξεσπάσουν γίνονται απρόβλεπτα και επικίνδυνα. Αυτή η αίσθηση ότι πολεμάμε κάτι ζωντανό και όχι απλά έναν “στόχο” κρατά τις μάχες φρέσκες.
Όταν βρισκόμαστε απέναντί τους, η αίσθηση μεγέθους είναι αρκετά μεγάλη. Οι μάχες μαζί τους είναι ζόρικες, αφού δεν αρκεί να χτυπάμε ασταμάτητα – χρειάζεται να μετράμε την αντοχή μας, να διαλέγουμε σωστές στιγμές για άμυνα ή επίθεση και να συνεργαζόμαστε αν παίζουμε με άλλους. Τα Kemono έχουν φάσεις που αλλάζουν μέσα στη μάχη, γίνονται πιο επιθετικά ή αποκτούν νέες κινήσεις, κάτι που μας αναγκάζει να σκεφτόμαστε συνεχώς και να μην επαναπαυόμαστε.
Φυσικά, κάθε φορά που σκοτώνουμε ένα kemono αποκτάμε τμήματα του σώματος τους με τα οποίοα μπορούμε να φτιάξουμε νέες πανοπλίες και όπλα, κάθε ένα με τα δικά του φυσικά στοιχεία, δυνάμεις και ιδιαιτερότητες. Το Crafting System είναι κάπως…διαφορετικό και σίγουρα θα χρειαστεί εξοικείωση πριν καταφέρουμε να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες του. Με μια πρώτη ματιά όμως, θα έλεγα πως παίρνει αρκετά στοιχεία από την σειρά Warriors.
Η εξερεύνηση του κόσμου είναι πιο ομαλή χάρη στο hardware του Switch 2 σε σχέση με την εμπειρία που μπορεί να είχε κάποιος στους υπολογιστές. Οι περιοχές φορτώνουν γρηγορότερα και μπορούμε να κινηθούμε πιο άνετα από το ένα σημείο στο άλλο, ακόμα και αν δεν υπάρχει χειρισμός με το mouse mode της κονσόλας. Ευτυχώς, ο χειρισμός επιτρέπει καλύτερη αντιμετώπιση των καταστάσεων, κάτι που δίνει ρυθμό στο παιχνίδι.
Σε γενικό πλαίσιο, το Wild Hearts S είναι κάτι που λίγο-πολύ έχουμε ξαναδεί. Αναλαμβάνουμε Quests, κηνυγάμε τέρατα και κάνουμε το σώμα τους πανοπλία. Η ιστορία μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους και τα γενικότερα συστήματά του σίγουρα χρειάζονται εξοικείωση. Τι γίνεται όμως με το Port στο Nintendo Switch 2;
Το Wild Hearts S χρησιμοποιεί τη νέα μηχανή Katana Engine, η οποία δείχνει τις δυνατότητές της μέσα από πλούσιους, ποικιλόμορφους κόσμους και εντυπωσιακά πλάσματα. Τα περιβάλλοντα είναι γεμάτα λεπτομέρεια, από περιοχές γεμάτες χιόνι μέχρι και τα ιερά κτήρια του Minato και τα πολύχρωμα κοράλλια του Natsukodachi Isle, το παιχνίδι αποδίδει μια μεγάλη γκάμα βιοτόπων με δυναμικό κύκλο ημέρας-νύχτας, physics στα σύννεφα και μια ιδιαίτερα πλούσια χρωματική παλέτα. Ακόμα και οι μορφές των τεράτων είναι εντυπωσιακές και ιδιαίτερες.
Ωστόσο, οι τεχνικές αδυναμίες του τίτλου είναι εμφανείς ακόμα και εδώ. Τα textures σε κοντινή απόσταση συχνά δεν ανταποκρίνονται στα στάνταρ της νέας γενιάς, δίνοντάς μας χαμηλής ανάλυσης επιφάνειες σε ξύλο, πέτρα και βλάστηση. Οι αντανακλάσεις είναι εξίσου χαμηλής ποιότητας, με θολές, pixelated απεικονίσεις, ενώ πολλά εφέ παρουσιάζουν σημαντικές ελλείψεις με πολλά αντικείμενα του περιβάλλοντος να μην έχουν σκιές και ορισμένες σκηνές να φαίνονται επίπεδες και αφύσικες.
Παρόλα αυτά, ο τίτλος στοχεύει 60FPS στο Nintendo Switch 2 και ενώ το καταφέρνει στο μεγαλύτερο κομμάτι του, υπάρχουν σημεία που γίνεται αισθητή η πτώση. Η ποιότητα εικόνας είναι χαμηλότερη σε σχέση με τις εκδόσεις για ισχυρότερες κονσόλες, ενώ και η απόδοση δεν είναι πάντα σταθερή. Υπάρχουν εμφανείς πτώσεις στην ομαλότητα, κάτι που απογοητεύει όταν το συγκρίνει κανείς με άλλες εντυπωσιακές μεταφορές στο Switch 2, όπως το Street Fighter 6 ή το Cyberpunk 2077. Παρ’ όλα αυτά, οι χρόνοι φόρτωσης είναι αισθητά βελτιωμένοι και ορισμένα quality-of-life tweaks κάνουν τη διαφορά. Για παράδειγμα, έχουν γίνει ενισχύσεις σε συγκεκριμένα όπλα και σετ πανοπλιών, ενώ μειώθηκε η συχνότητα με την οποία τα kemono αλλάζουν περιοχή στη διάρκεια μιας μάχης — ένα από τα πιο ενοχλητικά σημεία του αρχικού παιχνιδιού
Το Wild Hearts S φέρνει μαζί του όλα τα βασικά στοιχεία του αρχικού παιχνιδιού, αλλά και μερικές στοχευμένες βελτιώσεις. Η σημαντικότερη αλλαγή είναι η υποστήριξη τεσσάρων παικτών σε online multiplayer (έναντι τριών στην αρχική έκδοση), αν και δυστυχώς απουσιάζει το crossplay. Αυτό σημαίνει ότι θα περιοριστούμε με άλλους παίκτες της ίδιας κονσόλας, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των online συνεδριών. Επιπλέον, η έλλειψη ενσωματωμένης φωνητικής συνομιλίας σημαίνει πως οι παίκτες θα χρειαστεί να βασιστούν στο GameChat ή σε εφαρμογές όπως το Discord για συνεννόηση. Από την άλλη, η έκδοση περιλαμβάνει εξαρχής όλο το post-launch περιεχόμενο του αρχικού τίτλου, με νέα kemono και αποστολές, αν και δεν υπάρχει αποκλειστικό περιεχόμενο που να διαφοροποιεί ουσιαστικά την εμπειρία.
Εκεί που πραγματικά ξεχωρίζει το Wild Hearts S όμως είναι στο πεδίο της προσβασιμότητας. Υπάρχουν ρυθμίσεις για διάφορους τύπους αχρωματοψίας (protanopia, deuteranopia, tritanopia), επιλογές προσαρμογής υποτίτλων (μέγεθος, χρώμα, φόντο), δυνατότητα αλλαγής μεγέθους του in-game κειμένου, καθώς και ρυθμίσεις για τον χρόνο που απαιτείται να κρατηθεί πατημένο ένα κουμπί. Επιπλέον, υπάρχει επιλογή για μονοφωνικό ήχο από όλες τις πηγές, κάτι που βελτιώνει την κατανόηση για όσους έχουν προβλήματα ακοής.
Συνοψίζοντας, το Wild Hearts S στο Nintendo Switch 2 καταφέρνει να διατηρήσει την ουσία του αρχικού παιχνιδιού, φέρνοντας μαζί του πλούσιο περιεχόμενο, τις μάχες με τα εντυπωσιακά kemono και ιδιαίτερους μηχανισμούς που δεν βρίσκουμε αλλού. Ωστόσο, το port έρχεται με τεχνικές αδυναμίες και συμβιβασμούς που δεν του επιτρέπουν να λάμψει όπως σε ισχυρότερες πλατφόρμες. Αν και οι βελτιώσεις στους χρόνους φόρτωσης, οι αλλαγές στο quality-of-life και η υποστήριξη τεσσάρων παικτών προσφέρουν μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία, η ασταθής απόδοση και η έλλειψη crossplay περιορίζουν την προοπτική και το μέλλον του παιχνιδιού.
